Adam Ostrow: Pasi te rinovosh statusin final

Deri ne fund te ketij viti, do te kete rreth nje miliard njerez ne kete planet qe perdorin faqet e rrjeteve sociale ne menyre aktive. Gjeja qe te gjithe keto kane te perbashket eshte qe ato do te vdesin. Nderkohe qe ky mund te duket nje mendim i frikshem, une mendoj se ka disa implikime vertete te thella qe jane te vlefshme per ti zbuluar.

Ajo cfare me beri mua ne fillim te mendoj rreth kesaj ishte publikim ne nje blog i shkruar disa muaj me pare nga Derek K. Miller, qe ishte nje gazetar shkence dhe teknologjie qe vdiq nga kanceri. Miller ikerkoi familjes dhe miqve te tij te shkruanin nje shpallje qe u publikua pak pasi ai kish vdekur. Ja cfare shkruajti ai duke filluar nga fillimi. Ai tha, "Ja. Une jam i vdekur, dhe ky eshte postimi im i fundit ne blogun tim. Perpara, une kerkova qe ne momentin qe trupi im do te vdese nga denimi i kancerit, familja dhe miqte e mi te publikojne kete mesazh qe une kam shkruar -- qe do te jete pjesa e pare e procesit te kthimit te kesaj faqeje aktive ne nje arkiv."

Nderkohe qe si gazetar, arkivat e Millerit mund te jene shkruar me mire dhe ruajtur me me kujdes, se shumica, fakti eshte qe ne te gjithe sot kemi krijuar nje arkiv qe eshte dicka komplet e ndryshme nga cdo gje qe eshte krijuar nga cdo brez i meparshem.

Konsideroni per pak minuta disa statistika. Deri tani jane 48 ore video qe vendosen ne YouTube cdo minute. Jane 200 milion Tweets qe postohen cdo dite. Dhe mesatarja e perdoruesve te Facebook krijon 90 pjese te permbajtjes cdo muaj. Keshtu qe kur mendoni rreth prinderve ose gjysherve tuaj, me e mira qe mund te kene krjuar jane disa foto ose vidio shtepie, ose ndonje ditar qe mund te gjendet ne ndonje kuti. Por sot ne te gjithe jemi duke krijuar kete arkiv dixhital teper te pasur qe do te jetoje ne re ne nje kohe te pacaktuar, vite pasi ne jemi larguar. Dhe une mendoj qe do te krijoje disa mundesi teper intriguese per teknologet.

Per te qene te qarte, une jam gazetar dhe jo teknolog, dhe me pak fjale ajo qe dua te bej eshte te pikuroj tablone sesi e tashmja dhe e ardhmja do te duken. Tashme jemi duke pare disa sherbime qe jane te dizenjuara per te na lene neve per te vendosur se cfare ndodh me profilet online dhe llogarite tona te mediave sociale pasi vdesim. Njera prej tyre ne fakt, shume e pershtatshme, me kapi kur klikova mbi "gjysem te gatshme" ne nje restorant ne New York mbi katror.

(Regjistrim) Adam Ostrow: Pershendetje. Vdekja: Adam? AO: Po. Vdekja: Vdekja mund te te kapi kudo, ne cdo kohe, edhe tek restorante Organike. AO: Kush eshte? Vdekja: Shko tek ifidie.net perpara se te jete teper vone.

(Qeshje)

Adam Ostrow: Pak ngjethese, apo jo? Pra, ky sherbim ben, qe, pak a shume te lejon te krijosh nje mesazh ose nje vidio qe mund te te postohet ne Facebook pasi vdes. Nje sherbim tjeter tani quhet 1000 Kujtimet. Kjo te lejon te krijosh nje dedikim online personave tuaj te dashur, duke e kompletuar me foto, vidio dhe histori qe do te postohen pasi vdes. Ajo qe do te vije me pas eshte shume me interesante.

Shume prej jush jane te familjarizuar me Deb Roy qe, ne Mars, demonstroi sesi ishte ne gjendje per te analizuar me shume se 90,000 ore vidio shtepie. Une mendoj sesi aftesite e makinave per te kuptuar gjuhen njerezore dhe procesuar sasi te medha te dhenash vazhdojne te permiresohen, do te filloje te behet e mundur analizimi i te gjithe jetes me vleren e permbajtjes -- ne Tweeter, fotot, vidiot, postimet ne blog -- qe ne jemi duke prodhuar ne nje numer kaq te madh. Dhe une mendoj qe nderkohe qe kjo ndodh, do te filloje te behet e mundur per personalitetet tona dixhitale per te vazhduar per te ndervepruar ne boten tone reale per nje kohe te gjate pasi ne nuk jemi me ne saje te pafundesise te shumte se permbajtjes qe ne kemi krijuar dhe aftesise teknologjike qe te beje ndenjat pjese te te gjithe kesaj.

Tani do te fillojme te shohim ketu me shume ekperimente. Nje sherbim quhet Tweet im tjeter duke analizuar te gjithe nivelin tend te Twitter, cdo gje e publikuar ne Twitter, per te bere disa parashikime se cfare mund te thonit mbas. Tani, ashtu sic mund ta shihni rezultatet mund te jene pak a shume qesharake. Ju mund ta imagjinoni sesi dicka si kjo mund te duket ne 5, 10 ose 20 vjet, ashtu sikunder aftesite tona teknike te permiresuara. Duke bere nje hap perpara, laboratori i medias MIT eshte duke punuar mbi robotet qe mund te bashkeveprojne me shume si njerezore. Po cfare ndodh nese keto robote jane te afte te bashkeveprojne bazuar ne karakteristikat unike te nje personi specifik bazuar ne permbajtjen e qindra - mijera pjeseve qe personat prodhojne ne jeten e tyre?

Me ne fund, mendo per kete skene te famshme nga nata e zgjedhjeve te 2008 ne Shtetet e Bashkuara, ku CNN projektoi drejtperdrejte nje hologram te nje artisti hip hop, "Will.i.am" ne studion e tyre per nje interviste me Anderson Cooper. Dhe sikur ne te ishim te afte per ta perdorur te njejten lloj teknologjie per te projektuar nje perfaqesim te personave tone te dashur ne dhomen tone te ndenjes -- duke ndervepruar ne nje menyre shume te gjalle bazuar ne te gjithe permbajtjen qe krijuan nderkohe qe ishin gjalle? Une mendoj qe do te behet plotesisht i mundur si dhe sasia e te dhenave qe ne jemi duke prodhuar dhe aftesise teknologjike per ta kuptuar ate te dyja te zgjeruara ne menyre eksponenciale. Si pefundim, une mendoj qe ne te gjithe duhet te mendojme nese kjo gje duam qe te behet realiteti jone -- dhe nese eshte keshtu, cfare nenkupton per nje perkufizim te jetes dhe cdo gjeje qe vjen pas kesaj. Shume faleminderit.

(Duartrokitje)