Tom Wujec: Bouw een toren, bouw een team

Een paar jaar geleden heeft Peter Skillman hier, bij TED, een ontwerpwedstrijd laten zien. De marshmallow-challenge. Het idee is vrij simpel: Groepjes van vier moeten een zo hoog mogelijk bouwwerk maken met twintig stuks spaghetti, een meter tape, een meter touw en een marshmallow. De marshmallow moet er bovenop. En, hoewel het simpel klinkt, het blijkt nog best moeilijk, want deze opdracht dwingt mensen om heel snel samen te werken. En omdat ik dit een interessant idee vond, besloot ik het op te nemen in een design workshop. En het was een groot succes. Sindsdien heb ik deze oefening gedaan in ongeveer 70 design workshops over de hele wereld met studenten, ontwerpers en architecten, en zelfs met bazen van Fortune 50-bedrijven. En deze oefening geeft ons diepe inzichten in hoe mensen samenwerken, en ik wil een paar daarvan met jullie delen.

Normaal gesproken is de eerste stap dat mensen zich op de zaak voorbereiden. Ze praten erover, stellen zich voor hoe het eruit gaat zien, spelen machtsspelletjes. Dan gaan ze plannen, organiseren. Ze schetsen en monteren spaghetti. Het grootste deel van de tijd bouwen ze steeds grotere bouwwerken van de spaghetti. En op het einde, wanneer de tijd bijna om is pakt iemand de marshmallow ze leggen hem er voorzichtig bovenop, doen een stapje terug en... Tadaa! Ze bewonderen hun werk. Maar wat er echt gebeurt, meestal, is dat de "tadaa" verandert in een "oh oh", omdat het gewicht van de marshmallow het hele bouwwerk laat bezwijken en instorten.

Bepaalde mensen hebben meer van die "oh oh"-momenten dan anderen. Wat van de ergste zijn pas afgestudeerden met een MBA. (Gelach) Ze liegen, ze spelen vals, raken afgeleid, en ze maken behoorlijk domme bouwwerken. En daarnaast zijn er natuurlijk teams die veel meer "tadaa"-bouwwerken maken. En bij de beste onder hen zijn pas afgestudeerde kleuters. (Gelach) Dat is wel indrukwekkend. En Peter vertelt ons, dat ze niet alleen de hoogste bouwsels maken het zijn ook nog eens de meest interessante.

Dus wat je je nu zult afvragen is: Hoe kan dit? Waarom? Wat doen die kleuters? Peters antwoord is: "Geen van de kinderen verspilt tijd de baas te zijn van de Spaghetti BV." Juist. Ze verspillen geen tijd met machtsspelletjes. Maar er is nog een reden. En dat is het dat economen getraind zijn om de enige juiste oplossing te vinden. En dan gaan ze die uitvoeren. Maar wat er dan gebeurt, wanneer ze de marshmallow bovenop leggen, is dat ze geen tijd meer hebben. En dan? Het is een ramp. Klinkt bekend, zeker? Wat kleuters anders doen... is dat ze met de marshmallow beginnen. Ze bouwen prototypes, en nieuwe prototypes... steeds met de marshmallow bovenop, zodat ze meer kansen hebben om slechte prototypes te repareren. Ontwerpers herkennen deze vorm van samenwerking als de basis van een iteratief proces. Bij iedere versie krijgen de kinderen meteen feedback over wat wel en wat niet werkt.

Dus het bouwen van prototypes is heel belangrijk. Maar laten we kijken hoe verschillende teams het doen. Het gemiddelde voor de meeste mensen is ongeveer 50 cm... economen halen daar de helft van, advocaten doen het iets, maar niet veel beter. Kleuters, beter dan de meeste volwassenen. Wie doet het het beste? Architecten en ingenieurs, gelukkig. (Gelach) Het hoogste bouwwerk dat ik heb gezien was een meter hoog. En waarom? Omdat zij driehoeken begrijpen, en zelfversterkende meetkundige structuren zijn de sleutel tot het bouwen van stabiele bouwwerken. CEO's, iets beter dan gemiddeld. Maar nu wordt het interessant: als je een secretaresse bij het team zet worden ze stukken beter. (Gelach) Ongelooflijk. Je ziet het team en denkt: "die gaan winnen." Dat kun je van tevoren zien. En waarom? Omdat ze er goed in zijn om te ondersteunen. Ze managen, begrijpen het proces. En ieder team dat goed geregeld is en aandacht heeft voor het werk zal de prestaties van dat team ten goede komen. Gespecialiseerde en ondersteunende vaardigheden leiden samen tot een succes. Als je normaal gesproken 10 teams dit laat doen zullen er rond de zes een staand bouwwerk hebben.

En ik probeerde iets interessants. Ik dacht, we maken het wat spannender. Dus ik loofde 10.000 dollar aan software uit aan het winnende team. En wat denk je dat deze designstudenten deden? Wat gebeurde er? Het volgende. Geen enkel team had een staand bouwwerk. Een torentje van, bijvoorbeeld, een centimeter, was genoeg geweest om te prijs te winnen. Interessant dat een hogere inzet grote gevolgen heeft. We hebben de oefening herhaald met dezelfde studenten. En wat denk je dat er toen gebeurde? Dus nu begrijpen ze het nut van prototypes maken. En dit team veranderde van het slechtste team in één van de beste. Ze maakten de hoogste bouwwerken in de minste tijd. Dus dat is een goede les voor ons over de aard van beloningen en succes.

Je vraagt je misschien af: Waarom zou iemand tijd willen besteden aan het schrijven van een marshmallow-challenge? De reden is, ik werk mee aan het maken van digitale tools en processen om teams te helpen bij het bouwen van auto's, computerspelletjes en visuele effecten. En de marshmallow-challenge helpt hen om achter de verborgen aannames te komen. Want, eerlijk gezegd, ieder project heeft zijn eigen marshmallow, nietwaar? De challenge biedt een gedeelde ervaring, een gemeenschappelijke taal, een gezamenlijke instelling om het beste prototype te maken. En dat is dus de waarde van de ervaring van deze zo eenvoudige oefening.

En voor wie geïnteresseerden is, ga naar marshmallowchallenge.com. Op dit blog kun je zien hoe je de mashmallows moet bouwen. Er staan stap-voor stapinstructies bij. Er staan voorbeelden van hoe mensen over de hele wereld trucjes en aanpassingen hebben bedacht. Er staan ook wereldrecords op.

En de fundamentele les is, denk ik, dat ontwerpen echt een contactsport is. Het eist de inzet van al onze zintuigen, en dat we ons beste denken, voelen en uitvoering gebruiken voor de uitdaging die voor ons ligt. En soms is een klein prototype van deze ervaring al voldoende om on "oh oh"-moment in een "tadaa"-moment te veranderen. En dat maakt een groot verschil.

Hartelijk bedankt.

(Applaus)