Tim Berners-Lee over het volgende Web.

De tijd vliegt. Het is nu bijna 20 jaar geleden, dat ik zocht naar een nieuw kader voor de manier waarop wij informatie gebruiken, de manier waarop we samenwerken -- ik vond het World Wide Web uit. Nu, 20 jaar later, bij TED, wil ik jullie hulp bij nog een nieuw kader.

Destijds in 1989 schreef ik een memo waarin ik het mondiale hypertextsysteem voorstelde. Maar niemand deed er echt veel mee. Maar 18 maanden later -- zo gaat dat met innovatie -- 18 maanden later zei mijn baas dat ik het naast mijn werk mocht doen, als een soort speelproject, om onze nieuwe computer wat uit te testen. Hij gaf me de tijd om de software te schrijven. Dus ik zette in grote lijnen neer hoe HTML eruit moest zien, hypertext protocol -- HTTP -- het idee van URLs -- namen voor dingen die met HTTP beginnen. Ik schreef de programma's en bracht ze naar buiten.

Waarom ik dat deed? Nou, vooral uit frustratie. Ik was gefrustreerd -- ik werkte als software engineer in een enorm groot en opwindend lab, waar mensen van over de hele wereld werkten. Zij brachten allerlei verschillende computers mee. Met allerlei verschillende dataformaten. Allerlei soorten van documentatiesystemen. Als ik in die verscheidenheid wilde uitvissen hoe je iets kon opbouwen uit een beetje van het een en een beetje van het ander, moest ik telkens verbinding zoeken met een nieuwe machine, leren hoe ik een nieuw programma moest starten, en dan vond ik de informatie die ik zocht in een nieuw dataformaat. En die waren niet uitwisselbaar. Dat was gewoon erg frustrerend. De frustratie betrof al dat ontsloten potentieel.

Op al die discs stonden documenten. Dus als je je kon voorstellen dat die allemaal onderdeel uit maakten van een groot, virtueel documentatiesysteem in de lucht, op het Internet, dan zou het leven zoveel eenvoudiger zijn. Als je ooit zo'n idee hebt gekregen, dan gaat het onder je huid zitten en zelfs als niemand jouw memo leest -- hij las het wel, men vond zijn exemplaar na zijn dood terug. Hij had er in een hoekje met potlood bij geschreven: "Vaag, maar opwindend"

(Gelach)

Maar in het algemeen was het lastig -- het was heel lastig om uit te leggen hoe het web eruit zou zien. Het is nu lastig uit te leggen aan mensen dat het toen lastig was. Maar toen -- OK, toen TED begon, bestond er nog geen web, dus termen als klikken betekenden iets anders. Ik kan iemand een stukje hypertext laten zien, een pagina met links, en we klikken op een link en boink -- daar is een andere hypertextpagina. Niet indrukwekkend. Wij kenden dat wel -- wij kenden toen hypertext op CD-ROMs. Het was moeilijk voor te stellen dat die link zou leiden naar praktisch elk document dat je je kon voorstellen. Dat was de sprong die veel mensen moeilijk konden maken. Maar sommigen wel. Het was lastig om uit te leggen, maar toch was er een beweging vanuit de basis. En dat heeft voor het meeste plezier gezorgd. Dat was het meest opwindende, niet de technologie, niet de dingen die mensen ermee konden doen, maar de gemeenschap zelf, de geest van al die mensen die samenkwamen, e-mails verstuurden. Zo was het toen.

Weet je wat? Het is grappig dat het nu weer zo gaat. Ik vroeg zo'n beetje iedereen om hun documenten -- Ik vroeg: "Kun je jouw documenten op dit web-ding te zetten?" En dat deed je dan. Dank je. Het is wel een explosie geweest, hè? Ik bedoel, het is nogal interessant geweest, omdat we hebben ontdekt dat wat er met het web gebeurt ons echt verbaast. Het is veel meer dan we ons ooit hebben voorgesteld toen we de eerste website maakten waar we mee begonnen zijn. Ik wil nu dat jullie je data op het web zetten. Er blijkt nog steeds een enorm onvermoed potentieel te bestaan. Er is nog steeds veel frustratie bij mensen, omdat we de data op het web niet als data hebben.

Hoezo data? Wat is het verschil -- documenten, data? Documenten lees je, OK? Je leest ze, je kunt links erop volgen, maar dat is het wel zo'n beetje. Met data kun je allerlei dingen doen met een computer. Wie heeft hier of op een andere manier de talk van Hans Rosling gezien? Een van de beste -- ja, een hoop mensen hebben hem gezien -- één van de beste TED-talks. Hans toonde in zijn presentatie voor een aantal verschillende landen, in verschillende kleuren -- hij toonde inkomensniveaus op één as en hij toonde de kindersterfte, en hij liet zien hoe die zich in de tijd bewoog. Hij had die data en maakte een presentatie die een hoop mythes vernielde waarin mensen geloofden over de economie in de ontwikkelingslanden.

Hij toonde een dia die een beetje op deze lijkt. Deze was gebaseerd op alle data. OK, data is bruin, hoekig en saai, en dat vinden wij ervan, hè? Want data kun je niet altijd afzonderlijk gebruiken. Maar toch wordt enorm veel in ons leven door data gestuurd, doordat iemand die data pakt en er iets mee doet. In dit geval had Hans data samengevoegd, die hij had gevonden op websites van de Verenigde Naties en zo. Hij had ze samen gecombineerd in iets dat veel interessanter was dan de afzonderlijke stukjes, en daarna liet hij er software op los, die zijn zoon had ontwikkeld, geloof ik, en produceerde deze schitterende presentatie. En wat Hans daarmee wilde zeggen was: "Kijk, het is heel belangrijk om veel data te hebben." En ik was blij dat hij gisteravond op het feest nog steeds heel stellig zei: "Het is echt belangrijk om veel data te hebben."

Dus ik wil graag dat we nu denken aan niet slechts twee data-stromen die verbonden worden, of zes zoals hij, maar ik wil denken aan een wereld waar iedereen data op het web plaatst waardoor zowat alles wat je je kunt voorstellen, op het web staat. En dat noemen we dan gelinkte data. De technologie is gelinkte data, en het is doodeenvoudig. Als je iets op het web wilt plaatsten, gelden er drie regels: ten eerste die HTTP-namen -- wat begint met "http:" -- we gebruiken die nu niet alleen voor documenten, maar we gebruiken ze voor dingen waar de documenten over gaan. We gebruiken ze voor mensen, voor plaatsen, voor jullie producten en voor gebeurtenissen. Allerlei conceptuele zaken krijgen namen die beginnen met HTTP.

Ten tweede, als ik zo'n HTTP-naam neem en die opzoek op het web en de data ophaal met het HTTP-protocol van het web, krijg ik wat data terug in een standaardformaat. Dat is zinvolle data die iemand graag wil weten over dat ding, over die gebeurtenis. Wie is er aanwezig? Van alles over die persoon, waar hij geboren is, van die dingen. Dus regel twee is: ik krijg belangrijke informatie terug.

De derde regel is: als ik die informatie ontvang, gaat het niet alleen over de lengte en gewicht van iemand en waar hij is geboren, het gaat om de verbanden. Data betekent verbanden. Interessant, data betekent verbanden. Deze persoon is geboren in Berlijn, Berlijn is Duitsland. En als het verbanden heeft, als die een verband weergeeft, dan is het andere ding waarmee het is verbonden weergegeven in zo'n naam die start met HTTP. Dus ik kan mijn gang gaan en dat ding opzoeken. Dus ik zoek een persoon -- ik kan zijn geboortestad erbij zoeken, dan de regio daarvan, en de gemeente waar die bij hoort, en het aantal inwoners daarvan enzovoorts. Zo kan ik door de data bladeren.

Dat is het werkelijk. Dat zijn gelinkte data. Ik schreef een paar jaar geleden een artikel met de naam "Gelinkte data" en snel daarna gebeurde er al wat. Het idee achter gelinkte data is dat we een hele hoop van die vakjes krijgen die Hans had, en zo krijgen we een kiem naar een hele hoop dingen. Niet alleen een hele hoop andere planten. Het is niet alleen een wortel die een plant voortbrengt, maar voor elk van die planten, of wat dan ook -- een presentatie, een analyse, zoekt iemand naar patronen in die data -- ze kunnen alle data bekijken en met elkaar verbinden. En het belangrijkste over data is: hoe meer je ze verbindt, hoe krachtiger ze worden.

Dus, gelinkte data. De meme kwam naar buiten. En al vrij snel merkte Chris Bizer van de Freie Universität in Berlijn, een van de eersten die interessante data aanbracht, dat Wikipedia -- je kent Wikipedia, de online encyclopedie met een hele hoop interessante documenten er in. In die documenten staan kleine vierkantjes, kleine vakjes. En in de meeste informatievakjes staan data. Hij schreef een programma om de data uit Wikipedia te filteren, en ze in een blob van gelinkte data op het web te verzamelen, die hij dbpedia noemde. Dbpedia is vertegenwoordigd door de blauwe blob middenin deze dia en als je daarin Berlijn opzoekt, ontdek je dat er andere datablobs bestaan die ook wat over Berlijn hebben, en ze zijn onderling gelinkt. Dus als je de data van dbpedia betrekt over Berlijn, kom je ook op die anderen dingen terecht. En het boeiende is dat ze beginnen te groeien. Dit is weer die beweging vanuit de basis, OK?

Laten we even aan de data denken. Data verschijnen in heel veel verschillende vormen. Denk aan de verscheidenheid van het web, het is erg belangrijk dat je op het web allerlei data kunt plaatsen. Zo gaat het met data. Ik zou allerlei soorten data kunnen noemen. Je hebt data van de overheid, belangrijke bedrijfsdata, er bestaan wetenschappelijke data, persoonlijke data, weerkundige data, en over gebeurtenissen, data over gesprekken, nieuws, van alles. Ik noem er maar een paar zodat je een idee krijgt van de verscheidenheid, en inziet hoeveel wat er mogelijk is.

Laten we beginnen met overheidsgegevens. Barack Obama zei in een speech, dat hij -- Amerikaanse overheidsdata horen op internet te staan in toegankelijke formaten. En ik hoop dat ze ze erop zetten als linked data. Dat is belangrijk. Waarom? Niet alleen voor transparantie, de overheid moet transparant zijn, maar die data -- de data van alle overheidsinstellingen. Denk eraan hoeveel data handelen over het dagelijks leven in Amerika. Het is handig. Het heeft waarde. Ik kan ze in mijn bedrijf gebruiken. Een kind zou ze bij het huiswerk kunnen gebruiken. Dus door deze data te ontsluiten, maken we het leven makkelijker.

Als je verantwoordelijk bent -- als je kennis hebt van wat data in een overheidsinstelling, merk je vaak dat deze mensen in de verleiding komen om ze voor zich te houden -- Hans noemt dat databaseknuffelen. Je knuffelt je database, want je wilt ze niet afstaan tot je er een mooie website voor gemaakt hebt. Maar ik stel voor dat je beter -- ja, maak een mooie website, wie ben ik om je af te raden een mooie website te maken? Maak gerust een mooie website, maar geef ons eerst de onbewerkte data, wij willen de data. Wij willen onbewerkte data. Oké, we moeten nu vragen om ruwe data. En ik ga jullie vragen om dat te oefenen, oké? Zeg "ruwe".

Publiek: Ruwe.

Tim Berners-Lee: Kunnen jullie "data" zeggen?

Publiek: Data.

TBL: Kunnen jullie "nu" zeggen?

Publiek: Nu!

TBL: Goed, ruwe data nu!

Publiek: Ruwe data nu!

Oefen dat. Dat is belangrijk want je weet niet wat voor smoesjes mensen bedenken om hun data vast te houden en niet aan jou te geven, hoewel je er als belastingbetaler voor betaald hebt. En niet alleen in Amerika. Over de hele wereld. En niet alleen overheden, natuurlijk -- voor bedrijven geldt hetzelfde.

Hier zijn nog een paar gedachten over data. We zijn hier bij TED, en we zijn ons continue bewust van de enorme uitdagingen voor de mensheid tegenwoordig -- kanker genezen, begrijpen wat er in de hersenen gebeurt bij Alzheimer, begrijpen hoe we de economie wat stabieler kunnen maken, begrijpen hoe de wereld werkt. De mensen die ze gaan oplossen -- de wetenschappers -- hebben onvoltooide ideeën in hun hoofd, die ze via het web proberen te delen. Maar tegenwoordig zit veel van de kennis van de mensheid in databases op hun computers, en wordt ze op dit moment niet gedeeld met anderen.

Ik ga in op één gebied -- als je bijvoorbeeld op zoek bent naar medicijnen tegen Alzheimer -- er is net veel gelinkte data daarover gepubliceerd, omdat wetenschappers op dat terrein zich realiseren dat dit een geweldige manier is om uit die silo's te komen, want ze hadden hun erfelijkheidsdata in de ene database in het ene gebouw, en de data over eiwitten stond in een andere. Nu plakken ze deze aan elkaar -- gelinkte data -- en nu kunnen ze de vragen stellen, die jullie waarschijnlijk niet zouden stellen, ik alvast niet -- maar zij wel. Welke eiwitten spelen een rol bij de signaaloverdracht die ook verband houden met piramidecellen? Met zo'n mond vol kun je op Google zoeken. Natuurlijk is er geen pagina op het web die zo'n vraag beantwoordt omdat nog niemand die vraag gesteld heeft. Je vindt 223.000 hits -- maar geen bruikbare resultaten. Stel je hem aan gelinkte data -- die ze nu samengevoegd hebben -- 32 hits, allemaal eiwitten met die kenmerken die je kunt bekijken. De kracht om als wetenschapper dat soort vragen te kunnen stellen -- vragen die meerdere disciplines overspannen -- is echt een doorbraak. Het is heel belangrijk. Wetenschappers worden zwaar belemmerd op dit moment -- de kracht van de data die andere wetenschappers hebben verzameld, zit opgesloten en we moeten die ontsluiten zodat we die enorme problemen kunnen aanpakken.

Als ik zo doorga, denken jullie dat alle data afkomstig is van enorme instellingen en dat jullie er niets mee te maken hebben. Maar dat is niet zo. In feite gaan data over onze levens. Gewoon -- je logt aan op de sociale netwerksite van je voorkeur en je zegt: "Dit is mijn vriend." Bing! Een relatie. Data. Je zegt: "Deze foto is over -- het stelt deze persoon voor." Bing! Dat is data. Data, data data. Elke keer dat je iets doet op een sociale netwerksite, ontvangt deze site data en gebruikt die -- herbenut die -- en gebruikt die om het leven van anderen interessanter te maken op de site. Maar als je naar een andere site met gelinkte data gaat -- latten we zeggen eentje over reizen, en je zegt: "Ik wil deze foto naar alle mensen in die groep sturen," dan loop je tegen muren aan. The Economist schreef er een artikel over, en heel veel mensen hebben erover geblogd -- enorme frustratie. De manier om de silo's af te breken, is om sociale netwerksites onderling te laten samenwerken. Dat moeten we doen met gelinkte data.

Een laatste type data waar ik het over zal hebben, is misschien het boeiendste. De weg hiernaar toe, heb ik opgezocht op OpenStreetMap. OpenStreetMap is een kaart, maar ook een Wiki. Zoom in en dat vierkantje is een theater -- waar we nu zijn -- The Terrace Theater. Er stond nog geen naam op. Ik kon in de wijzigmodus het theater selecteren, de naam eraan toevoegen en dan opslaan. En als je nu terug gaat naar OpenStreetMap.org, en deze plek opzoekt, zul je zien dat The Terrace Theater nu een naam heeft. Ik deed dat. Ik! Ik deed dat op de kaart. Ik deed dat gewoon! Ik heb het erop gezet. Hé, weet je wat? Als ik -- het gaat erom dat iedereen zijn steentje bijdraagt en zo vormt zich een onvoorstelbare bron, want iedereen doet wat. En dit is waar gelinkte data om gaat. Het gaat om mensen die op hun manier een klein beetje doen, en losse eindjes aan elkaar knopen. Zo werkt gelinkte data. Jij doet wat. Iedereen doet wat. Jij hebt dan misschien niet veel data om erop te zetten maar je weet het op te eisen. En dat hebben we geoefend.

Dus gelinkte data -- het is groots. Ik heb je maar een paar dingen verteld. Er zit data in elk onderdeel van ons leven, elk onderdeel van het werk en plezier, en het gaat niet om de hoeveelheid plekken waar de de data vandaan komt, het gaat om het verbinden. En als je data onderling verbindt, ontstaat kracht op een manier die niet ontstaat met het web, met documenten. Er ontstaat een enorme kracht uit. Dus ik sta nu op het podium waar we dit moeten doen -- mensen vinden dit een geweldig idee. En alle mensen -- en ik denk dat er veel mensen op TED zijn die daarom wat doen -- zelfs zonder onmiddellijke return on investment, want het levert pas wat op als iedereen mee doet -- ze zullen het doen omdat ze het type mens zijn dat gewoon die dingen doet, die goed zouden zijn als verder iedereen ze deed. OK, dus het heet gelinkte data. Ik wil graag dat jullie het maken. Ik wil graag dat jullie het vereisen. En ik denk dat het idee de moeite waard is.

Dank u.

(Applaus)