Thomas P. Campbell: Verhalen weven in museumzalen

Toen ik overwoog om een carrière in de kunstwereld te beginnen, ging ik een cursus volgen in Londen. Een van mijn begeleiders was een opvliegende Italiaan, genaamd Pietro, die teveel dronk, teveel rookte, en veel te veel vloekte. Maar hij was een bevlogen leraar. Ik herinner me een van zijn eerste lessen. Hij vroeg ons na te denken over lichtbeelden die hij op de muur projecteerde. Hij vroeg ons na te denken over lichtbeelden die hij op de muur projecteerde. Hij liet een beeld van een schilderij zien. Het was een landschap met halfontklede, wijndrinkende personages. Het was een landschap met halfontklede, wijndrinkende personages. Vooraan een naakte vrouw en achter in de heuvels de mythologische god Bacchus. Vooraan een naakte vrouw en achter in de heuvels de mythologische god Bacchus. Hij vroeg: 'Wat is dit?'

Ik was de enige die een hand opstak. Ik zei: 'Het is een bacchanaal van Titiaan.'

Hij zei: 'Het is een wát?'

Ik dacht dat ik het verkeerd uitsprak. 'Het is een bacchanaal van Titiaan.'

Hij zei: 'Het is een wát?'

Ik zei: 'Het is een bàcchanaal van Titiaan.'

Hij zei: 'Slome boekenwurm die je bent! Het is verdomme een orgie!' (Gelach) Zoals ik al zei, hij vloekte teveel.

Ik leerde hier een belangrijke les uit. Pietro wantrouwde de formele kunstgeschiedenisopleiding. Hij was bang dat mensen werden volgestopt met jargon, Hij was bang dat mensen werden volgestopt met jargon, waardoor ze dingen meer classificeerden dan ernaar keken. Hij wilde ons eraan herinneren, dat alle kunst ooit hedendaags was. Hij wilde dat we onze ogen gebruikten. De reden dat hij hier zo prekerig over was, was dat hij bezig was blind te worden. De reden dat hij hier zo prekerig over was, was dat hij bezig was blind te worden. Hij wilde ons laten kijken naar objecten en daar basisvragen over stellen. Wat is het? Hoe en waarom is het gemaakt? Hoe wordt het gebruikt? Dit waren belangrijke lessen voor mij, toen ik vervolgens kunsthistoricus werd. Dit waren belangrijke lessen voor mij, toen ik vervolgens kunsthistoricus werd.

Mijn eurekamoment kwam een paar jaar later, toen ik de kunst van de Noord-Europese hoven bestudeerde. Natuurlijk ging het voornamelijk over de schilderijen, de beeldhouwwerken Natuurlijk ging het voornamelijk over de schilderijen, de beeldhouwwerken en de architectuur van die tijd. Maar toen ik begon te lezen in historische documenten en geschriften, Maar toen ik begon te lezen in historische documenten en geschriften, merkte ik dat er een component ontbrak. Ik kwam namelijk overal beschrijvingen van wandtapijten tegen. Wandtapijten waren alomtegenwoordig van de middeleeuwen tot in de 18de eeuw. Wandtapijten waren alomtegenwoordig van de middeleeuwen tot in de 18de eeuw. Het was vrij duidelijk waarom. Wandtapijten waren draagbaar. Je kon ze oprollen en vast vooruitsturen. Wandtapijten waren draagbaar. Je kon ze oprollen en vast vooruitsturen. Je hoefde ze maar op te hangen om een koud, donker interieur te veranderen in een ruimte vol kleur. Je hoefde ze maar op te hangen om een koud, donker interieur te veranderen in een ruimte vol kleur. Op het grote doek van een wandtapijt kon je de helden afbeelden met wie de mecenassen geassocieerd wilden worden, kon je de helden afbeelden met wie de mecenassen geassocieerd wilden worden, of zijzelf. Wandtapijten waren overigens enorm kostbaar. Er waren vele hoogopgeleide wevers voor nodig. Die werkten er langdurig aan en gebruikten kostbare materialen: wol, zijde, Die werkten er langdurig aan en gebruikten kostbare materialen: wol, zijde, zelfs goud- en zilverdraad. In die tijd was ieder visueel beeld een zeldzaamheid. Wandtapijten waren dus uiteindelijk een ongelooflijk probate vorm van propaganda. Wandtapijten waren dus uiteindelijk een ongelooflijk probate vorm van propaganda.

En zo werd ik wandtapijthistoricus. Na verloop van tijd werd ik benoemd tot curator van het Metropolitan Museum. Na verloop van tijd werd ik benoemd tot curator van het Metropolitan Museum. Dat was een van de weinige plekken waar ik over dit onderwerp, dat mij zo na aan het hart lag, Dat was een van de weinige plekken waar ik over dit onderwerp, dat mij zo na aan het hart lag, echt grote tentoonstellingen zou kunnen organiseren. In 1997 gaf de toenmalige directeur, Philippe de Montebello, mij het groene licht voor het organiseren van een expositie in 2002. We hebben gewoonlijk een lange voorbereidingstijd. Het was niet eenvoudig.

Het is geen kwestie meer van een wandtapijt achter in de auto gooien. Het is geen kwestie meer van een wandtapijt achter in de auto gooien. Ze moeten op enorme rollen worden gedraaid en vervoerd worden met extra grote vrachtschepen. Ze moeten op enorme rollen worden gedraaid en vervoerd worden met extra grote vrachtschepen. Sommige waren zo groot, dat ze via de trappen aan de voorkant naar binnen moesten. Sommige waren zo groot, dat ze via de trappen aan de voorkant naar binnen moesten.

We hadden hoofdbrekens over de presentatie van dit onbekende onderwerp aan een modern publiek: We hadden hoofdbrekens over de presentatie van dit onbekende onderwerp aan een modern publiek: het gebruik van donkere kleuren, om de verbleekte kleuren beter te doen uitkomen, het gebruik van donkere kleuren, om de verbleekte kleuren beter te doen uitkomen, gericht licht, om goud- en zilverdraad eruit te laten springen, de verklarende teksten. gericht licht, om goud- en zilverdraad eruit te laten springen, de verklarende teksten. Tegenwoordig zijn we gewend aan televisiebeelden en foto's, eenduidige beelden. Tegenwoordig zijn we gewend aan televisiebeelden en foto's, eenduidige beelden. Dit waren grote, complexe dingen... bijna als cartoons met meerdere verhalen. Dit waren grote, complexe dingen... bijna als cartoons met meerdere verhalen. We moesten publiek trekken, ze de tijd laten nemen om de objecten te verkennen. We moesten publiek trekken, ze de tijd laten nemen om de voorwerpen te verkennen.

Er was veel scepsis. Op de openingsavond hoorde ik een van de oudere stafleden zeggen: Er was veel scepsis. Op de openingsavond hoorde ik een van de oudere stafleden zeggen: 'Dit wordt een ramp.' Maar in werkelijkheid kwamen er, in de volgende maanden, honderdduizenden mensen. Maar in werkelijkheid kwamen er, in de volgende maanden, honderdduizenden mensen. De tentoonstelling was ontworpen als een beleving. Wandtapijten komen niet goed over op foto's. Gebruik dus je verbeelding, wanneer je denkt aan die kamerhoge voorwerpen. Gebruik dus je verbeelding, wanneer je denkt aan die kamerhoge voorwerpen. Sommige zijn wel 10 meter breed. Je ziet overdadige hoftaferelen, Sommige zijn wel 10 meter breed. Je ziet overdadige hoftaferelen, met hovelingen en dandies, die in hedendaagse modebladen niet zouden misstaan. Andere tonen dichte wouden, met jagers die in het struikgewas jagen op wilde zwijnen en herten. Andere tonen dichte wouden, met jagers die in het struikgewas jagen op wilde zwijnen en herten. Of gewelddadige gevechten, met scènes vol angst en heroïek. Ik herinner me dat ik de klas van mijn toen 8-jarige zoon meenam. En je weet hoe kleine jongetjes zijn, dus ze keken vooral naar een van de jachttaferelen, waarin een hond... dus ze keken vooral naar een van de jachttaferelen, waarin een hond... op de voorgrond zat te poepen, -(Gelach)- een nogal platvloers grapje van de kunstenaar. Je kunt je de reactie van die jongetjes voorstellen. Maar daardoor werd het wel tot leven gebracht. Ineens waren het niet alleen oude tapijten. Maar daardoor werd het wel tot leven gebracht. Ineens waren het niet alleen oude tapijten. Dit waren beelden uit het verleden en voor ons publiek werkte dat hetzelfde. Dit waren beelden van de wereld van vroeger en voor ons publiek werkte dat hetzelfde. Als curator was ik trots op de kleine verschuiving die ik had veroorzaakt. Door deze beleving, die je alleen in een museum kon creëren, had ik de ogen van mijn gehoor Door deze beleving, die je alleen in een museum kon creëren, had ik de ogen van mijn gehoor -historici, kunstenaars, pers, het grote publiek- geopend voor de pracht van dit vergeten medium. -historici,kunstenaars, pers, het grote publiek- geopend voor de pracht van dit vergeten medium.

Na een paar jaar werd ik gevraagd om directeur van het museum te worden. Nadat ik dat had verwerkt - 'Wie, ik? De wandtapijtengek? Ik draag niet eens een das!' - realiseerde ik me, dat ik een heilig geloof heb in de georganiseerde museumbeleving. realiseerde ik me, dat ik een heilig geloof heb in de georganiseerde museumbeleving. We leven in een tijd van alomtegenwoordige informatie en 'instant' expertise, We leven in een tijd van alomtegenwoordige informatie en 'instant' expertise, maar niets is vergelijkbaar met de presentatie van belangrijke voorwerpen in een goed verhaal. maar niets is vergelijkbaar met de presentatie van belangrijke voorwerpen in een goed verhaal. Dat is wat de curator doet, hij interpreteert een complex, esoterisch onderwerp. Dat is wat de curator doet, hij interpreteert een complex, esoterisch onderwerp. Met behoud van de integriteit wordt het onderwerp toegankelijk gemaakt voor het grote publiek. Met behoud van de integriteit wordt het onderwerp toegankelijk gemaakt voor het grote publiek. Dat is tegenwoordig de uitdaging en het plezier in mijn werk: de visie van mijn curators ondersteunen. Dat is tegenwoordig de uitdaging en het plezier in mijn werk: de visie van mijn curators ondersteunen. Of het nu een tentoonstelling is van Samoeraizwaarden, vroeg-byzantijnse artefacten, renaissanceportretten of de al eerder besproken McQueenshow. vroeg-byzantijnse artefacten, renaissanceportretten of de al eerder besproken McQueenshow. Een show waar we afgelopen zomer heel veel succes mee hadden. Een show waar we afgelopen zomer heel veel succes mee hadden.

Dat was een interessant geval. Eind lente, begin zomer van 2010, vlak na de zelfmoord van McQueen, Eind lente, begin zomer van 2010, vlak na de zelfmoord van McQueen, kwam onze kostuumcurator, Andrew Bolton, naar me toe. Hij zei: 'Ik zit al een tijd te denken aan een show over McQueen. Nu is de tijd rijp. We moeten het doen en wel snel.'

Het was moeilijk. McQueen had zijn hele carrière gewerkt met een klein team ontwerpers Het was moeilijk. McQueen had zijn hele carrière gewerkt met een klein team ontwerpers en managers die zijn erfenis goed beschermden. Maar Andrew ging naar Londen, werkte die zomer met hen en won hun vertrouwen Maar Andrew ging naar Londen, werkte die zomer met hen en won hun vertrouwen en dat van de ontwerpers die zijn fantastische shows creëerden. Het waren ware performancekunstwerken. We werkten verder aan iets wat in het museum nog nooit vertoond was. We werkten verder aan iets wat in het museum nog nooit vertoond was. Het was niet gewoon de bekende opstelling. De zalen werden compleet gestript om hele nieuwe settings te creëren: een replica van zijn eerste studio, een spiegelpaleis, een verrassingsdoos, een replica van zijn eerste studio, een spiegelpaleis, een verrassingsdoos, een replica van zijn eerste studio, een spiegelpaleis, een verrassingsdoos, een gezonken schip, een uitgebrand interieur, met video's en soundtracks, een gezonken schip, een uitgebrand interieur, met video's en soundtracks, die varieerden van opera-aria's tot parende varkens. In deze uitzonderlijke setting waren de kostuums als acteurs en actrices, of levende beelden. In deze uitzonderlijke setting waren de kostuums als acteurs en actrices, of levende beelden. Het had een treinwrak kunnen zijn. Het had kunnen lijken op de kerstetalages op 5th Avenue, maar door de samenwerking van Andrew met het McQueen-team maar door de samenwerking van Andrew met het McQueen-team werden de rauwheid en schittering van McQueen gekanaliseerd en was de show heel transcendent. werden de rauwheid en schittering van McQueen gekanaliseerd en was de show heel transcendent. Het werd een waar fenomeen. Tegen het eind van de show stonden mensen er 4 tot 5 uur voor in de rij, Tegen het eind van de show stonden mensen er 4 tot 5 uur voor in de rij, maar niemand klaagde erover. Ik hoorde steeds weer: 'Wow, dat was de moeite waard. Het was zo'n diepgaande gevoelservaring.'

Dit waren 2 meeslepende exposities, maar collecties, individuele objecten, Dit waren 2 meeslepende exposities, maar collecties, individuele voorwerpen, kunnen dezelfde kracht bezitten. De Met was niet bedoeld als museum van Amerikaanse kunst, maar als encyclopedisch museum. Vandaag, 140 jaar later, is deze visie nog even vooruitziend. Vandaag, 140 jaar later, is deze visie nog even vooruitziend. We leven immers in een wereld van crisis en uitdaging. Door de journaals worden we er onophoudelijk aan blootgesteld. Door de journaals worden we er onophoudelijk aan blootgesteld. In onze zalen kunnen we iets uit de doeken doen over de culturen waar we nu mee geconfronteerd worden. Of het nu gaat over Libië, Egypte of Syrië, in onze zalen kunnen we uitleg en een beter begrip geven. in onze galerieën kunnen we uitleg en een beter begrip geven.

Neem onze nieuwe islamitische zalen. Bijna exact 10 jaar na 11 september zijn ze geopend. Neem onze nieuwe islamitische zalen. Bijna exact 10 jaar na 11 september zijn ze geopend. De meeste Amerikanen wisten tot 11 september weinig van de islamitische wereld. Toen werden we erdoor overweldigd in een van de donkerste uren van Amerika. Toen werden we erdoor overweldigd in een van de donkerste uren van Amerika. De polarisatie van die vreselijke gebeurtenis bepaalde de perceptie. De polarisatie van die vreselijke gebeurtenis bepaalde de perceptie. Op dit moment laten we de ontwikkeling zien van 14 eeuwen islamitische culturen, Op dit moment laten we de ontwikkeling zien van 14 eeuwen islamitische culturen, verspreid over een groot gebied. Opnieuw kwamen er honderdduizenden bezoekers, sinds de opening afgelopen oktober. Opnieuw kwamen er honderdduizenden bezoekers, sinds de opening afgelopen oktober.

Er wordt me vaak gevraagd: 'Wordt het museum vervangen door digitale media?' De bezoekersaantallen geven duidelijk aan dat het antwoord 'nee' is. Begrijp me goed, ik ben een grote voorstander van het Internet. Begrijp me goed, ik ben een grote voorstander van het Internet. We kunnen er een wereldwijd publiek mee bereiken, maar niets is zo authentiek als een met gedreven vakmanschap gepresenteerd voorwerp. maar niets is zo authentiek als een met gedreven vakmanschap gepresenteerd voorwerp. Oog in oog met onze voorwerpen worden mensen geconfronteerd Oog in oog met onze voorwerpen worden mensen geconfronteerd met mensen uit andere tijden en plaatsen. Mensen die misschien heel anders leefden, maar die ook hoopten, droomden, Mensen die misschien heel anders leefden, maar die ook hoopten, droomden, frustraties en successen hadden. Door dit proces kunnen we onszelf beter begrijpen, betere beslissingen over onze toekomst nemen.

De Great Hall in de Met is een van de geweldigste poortruimtes ter wereld. Ontzagwekkend als een middeleeuwse kathedraal. Van daaruit kun je naar iedere richting en bijna iedere cultuur lopen. Van daaruit kun je naar iedere richting en bijna iedere cultuur lopen. Ik ga vaak kijken in de hal en de zalen naar de binnenkomende bezoekers. Ik ga vaak kijken in de hal en de zalen naar de binnenkomende bezoekers. Sommigen zijn op hun gemak. Ze voelen zich thuis. Ze weten waarvoor ze komen. Sommigen voelen zich erg ongemakkelijk. Het is een intimiderende plek. Ze vinden het een elitaire instelling. Ik probeer met mijn werk dat gevoel te doorbreken. Ik wil mensen in een comtemplatieve stemming brengen, ze bereid laten zijn zich wat verloren te voelen, het onbekende binnen het bekende te ontdekken, of het onbekende uit te proberen. het onbekende binnen het bekende te ontdekken, of het onbekende uit te proberen. Ons gaat het immers om de kennismaking met fantastische kunstwerken. Ons gaat het immers om de kennismaking met fantastische kunstwerken. De mensen te betrappen op dat moment van ongemak wanneer ze de neiging hebben om hun iPhone of Blackberry te pakken, wanneer ze de neiging hebben om hun iPhone of Blackberry te pakken, maar dan een zone te creëren met ruimte voor hun nieuwsgierigheid. Of je dat nu ziet in een Grieks beeld, dat je aan een vriend doet denken, Of je dat nu vindt in een Grieks beeld, dat je aan een vriend doet denken, een hond die in de hoek van een wandtapijt zit te poepen, of - om terug te gaan naar mijn leraar Pietro - die dansende figuren, die inderdaad behoorlijk wat wijn achteroverslaan, en die naakte figuur links vooraan. Wow. Ze is de schitterende belichaming van jeugdige seksualiteit. Op dat moment kun je vanuit je kennis zeggen dat dit een bacchanaal is, Op dat moment kun je vanuit je kennis zeggen dat dit een bacchanaal is, maar als we ons werk goed doen en je het jargon achterwege laat, maar als we ons werk goed doen en je het jargon achterwege laat, vertrouw dan maar op je instinct. Dan weet je dat het een orgie is. Dank jullie wel. (Applaus) (Applaus)