Theo Jansen creëert nieuwe schepsels

Ik wil jullie graag vertellen over een project dat ik zo'n 16 jaar geleden ben begonnen. Het gaat over het maken van nieuwe levensvormen. Ze zijn gemaakt van dit soort buizen -- elektriciteitsbuizen noemen we ze in Nederland -- en we starten een film hierover en we kijken een beetje terug in de tijd.

Verteller: Uiteindelijk zullen deze beesten in kuddes op de stranden leven. Theo Jansen werkt hard aan deze evolutie.

Theo Jansen: Ik wil deze levensvormen op de stranden zetten. En ze zouden daar moeten overleven, zelfstandig, in de toekomst. Leren om zelfstandig te leven, en het zal nog een paar jaar duren voordat ze alleen kunnen lopen.

Verteller: De mechanische beesten zullen hun energie niet uit voedsel halen, maar uit de wind. De wind beweegt veren op hun rug, die hun poten aandrijven. De beesten lopen zijwaarts over het natte zand van het strand, met hun neus in de wind gericht Zodra het in de branding of in het droge zand loopt, stopt het en loopt het de andere kant op.

Evolutie heeft vele soorten doen ontstaan. Dit is de Animaris Currens Ventosa (Applaus)

Jansen: Dit is een kudde, gebouwd volgens genetische codes, het is een soort ras, en elk dier is anders, en de winnende codes zullen zich vermenigvuldigen.

Dit is de golf, van links naar rechts, je kunt het zien. En nu gaat hij van -- ja, nu gaat hij van links naar rechts. Dit is een nieuwe generatie, een nieuwe familie, die wind kan opslaan. Dus de vleugels pompen lucht in limonadeflessen die bovenop zitten -- en ze kunnen die energie gebruiken als de wind wegvalt, en het wordt vloed, en er is nog een beetje energie om de duinen te bereiken en hun leven te redden, want ze verdrinken makkelijk. (Gelach)

Ik kan je dit dier laten zien. (Applaus) Dankuwel. De verhouding van de buizen in deze dieren is belangrijk voor het lopen. Er zijn 11 getallen, die ik de 11 heilige getallen noem. Dat zijn de lengtes van de buizen die ervoor zorgen dat hij zo loopt. Eigenlijk is het een nieuwe ontdekking van het wiel. Het werkt hetzelfde als een wiel. De as van een wiel blijft op hetzelfde niveau, en deze heup blijft ook op hetzelfde niveau. Eigenlijk, is dit beter dan een wiel, want als je op het strand probeert te fietsen, zul je merken dat dat moeilijk is. En de poten stappen gewoon over het zand, en het wiel moet elk stukje grond ertussen aanraken. Dus 5.000 jaar na de ontdekking van het wiel, hebben we een nieuw wiel. En ik laat jullie zien in de volgende video -- kunt u hem starten, alstublieft? -- dat zware ladingen kunnen worden verplaatst. Er is een man die van achteren duwt, maar hij kan ook heel goed op de wind lopen. Hij is 3.2 ton.

En deze werkt op de opgeslagen wind in de flessen. Hij heeft een voeler waarmee hij obstakels kan voelen en omdraaien. En dat ding, je ziet het, gaat de andere kant op.

Mag ik de voeler even? Ok. Goed. Zo, ze moeten alle gevaren van het strand overleven, en één van de grote gevaren is de zee. Dit is de zee. En hij moet het water van de zee voelen. En dit is de watervoeler. En wat heel belangrijk is, is deze buis. Normaal zuigt hij lucht in, maar wanneer het water inslikt voelt hij de weerstand daarvan. Dus stel je voor dat het dier naar de zee loopt. Zodra het het water aanraakt moet je een soort van geluid van ontsnappende lucht horen. Ja! Dus als hij niet voelt, zal hij verdrinken, ja?

Hier hebben we de hersenen van het dier. Eigenlijk is het een stappenteller, hij telt de stappen. Het is een binaire stappenteller. Dus zodra hij bij de zee is geweest, verandert hij het patroon van nullen en enen hier, en hij weet altijd waar op het strand hij is. Het is dus een eenvoudig stel hersenen. Hij zegt, daar is de zee, daar zijn duinen, en ik ben hier. Dus het is een soort van voorstelling van de eenvoudige wereld van het stranddier. Dankuwel.

Eén van de grootste vijanden zijn de stormen. Dit is een deel van de neus van de Animaris Persipiere, en wanneer de neus van het dier vaststaat, staat het hele dier vast. Dus wanneer de storm opkomt, slaat het een pin in de grond. (Gelach) En de neus staat vast, dus het hele dier staat vast. De wind kan draaien, maar het dier zal altijd zijn neus in de wind houden. Nog een paar jaar, en deze dieren zullen zelfstandig overleven. Ik moet ze nu nog steeds erg helpen.

Hartelijk dank, dames en heren. (Applaus)