Temple Gradin: Onze wereld heeft allerlei soorten breinen nodig

Allereerst zal ik wat vertellen over autisme. Autisme is een breed continuüm van zeer ernstig, waarbij het kind non-verbaal is, tot briljante wetenschappers en ingenieurs. Ik voel me hier wel thuis met al die autistische genen in deze zaal. Jullie niet natuurlijk... (Applaus)

Het is een continuüm van eigenschappen. Wanneer wordt een nerd een Asperger, een milde vorm van autisme? Einstein, Mozart en Tesla zouden vandaag wellicht gediagnostiseerd worden met autisme. Waarover ik me zorgen maak, is dat deze kinderen het energievraagstuk zullen moeten oplossen. Bill Gates vertelde dat deze morgen al.

Om meer te begrijpen van autisme en dieren, heb je verschillende manieren van denken. Neem afstand van gesproken taal. Ik denk in beelden. Ik denk niet in taal. Specifiek voor het autistisch brein is de aandacht voor details. In deze test moet je ofwel de grote letters, ofwel de kleine letters benoemen. Een autistisch brein ziet de kleine lettertjes veel sneller.

Een gewoon brein negeert die details meestal. Details zijn belangrijk bij het bouwen van een brug, anders stort die brug misschien in. Volgens mij is het probleem met het beleid vandaag dat de zaken te abstract worden. Mensen doen steeds minder praktische zaken. Ik vind het verontrustend dat scholen praktijklessen hebben afgeschaft, want lessen, zoals plastische opvoeding, waren juist mijn beste vakken.

In mijn werk met vee zag ik veel zaken, die andere mensen niet zagen, maar het vee stoorde zich er wel aan. Zoals deze wapperende vlag voor een dierenkliniek. Dit voederbedrijf plande de afbraak van hun ganse dierenkliniek, terwijl ze enkel die vlag moesten verplaatsen. Snelle bewegingen, sterke contrasten. Toen ik begin jaren 70 begon, ging ik direct in de loopkooien, om te zien wat het vee zag. Andere mensen vonden dat gek. Een jas op een hek maakte het vee nerveus. Schaduwen maakten hen nerveus, een tuinslang op de grond. Andere mensen merkten dit niet op, Een ketting, die ergens hing, Dat zie je heel mooi in deze film.

Geweldig hoe ze in de film al mijn projecten hebben herhaald. Mijn tekeningen kregen ook een rol in de film. De film heet 'Temple Grandin', niet 'Thinking in Pictures'.

Maar wat is dat dan, 'denken in beelden'? Dat zijn echt films in je hoofd. Mijn brein werkt zoals Google Afbeeldingen. Als kind wist ik niet dat mijn brein anders werkte. ik dacht dat iedereen in beelden kon denken. Voor mijn boek 'Thinking in Pictures' interviewde ik mensen over hoe zij dachten. Ik was geschokt bij de ontdekking dat mijn manier van denken helemaal anders was. "Denk aan een kerktoren", dan denken de meeste mensen aan een algemeen beeld. Mischien is dat in deze zaal niet waar, maar in de meeste gevallen zal dat wel zo zijn. Ik zie alleen specifieke beelden. Ze springen in mijn geheugen, zoals Google Afbeeldingen. De film heeft een geweldige scéne waar iemand 'schoen' zegt, en een hele reeks schoenen uit de jaren '50 en '60 verschijnen in mijn geheugen.

Dit is de kerk uit mijn jeugd, da's specifiek. Daar is de kerk van Fort Collins. OK, en deze beroemde torens? Die verschijnen dan, ongeveer zoals dit, heel snel, net zoals Google Afbeeldingen. Ze komen één voor één. En dan denk ik soms, OK, we kunnen het laten sneeuwen, of er kan een storm zijn, en dan kan ik daar stoppen en het naar een video omzetten.

Nu, dat visuele denken was een enorme hulp toen ik die vee faciliteiten ging ontwerpen. Ik heb de behandeling van het vee in slachthuizen erg verbeterd. Ik ga hier geen vieze slachtingen tonen. Als je dat graag ziet, heb ik op Youtube filmpjes. Tijdens mijn ontwerp kon ik ook tests uitvoeren maar dan in m'n hoofd, zoals een computersimulatie. Dit is een luchtfoto van één van mijn projecten uit de film. Dit was zo supercool. Er werkten een heleboel Aspergers en autistische types op de filmset. (Gelach) Maar één van mijn zorgen is waar die jonge mensen vandaag naartoe gaan... Ze komen niet in Silicon Valley terecht, waar ze thuishoren. (Gelach) (Applaus)

Ik leerde al erg vroeg, omdat ik niet erg sociaal was, dat ik mijn werk moest verkopen, niet mezelf. Ik verkocht die vee-projecten door mijn tekeningen en afbeeldingen. Iets anders dat me hielp als kind, tjonge, in de jaren '50 leerde je manieren. Geen spullen uit winkelrekken pakken om die dan rond te gooien.

Als kinderen in de derde of vierde graad zitten, merk je soms dat dit kind een visuele denker gaat worden, doordat het in perspectief kan tekenen. Even benadrukken dat niet elke autist een visuele denker wordt. Jaren geleden heb ik mijn brein laten scannen, en ik maakte steeds grapjes over de gigantische internetverbinding, diep in mijn visuele cortex. Dit is een scan en mijn grote internetverbinding is tweemaal groter dan die van een controlepersoon. Die rode lijnen ben ik, de blauwe lijnen is een controlepersoon van hetzelfde geslacht en leeftijd. Daar heb ik die gigantische bundel, en de controlepersoon heeft een hele kleine.

Recent onderzoek toont aan dat autisten met hun primaire visuele cortex denken. Onthoud goed dat de visuele denker slechts één soort brein is. Autistische breinen zijn vooral gespecialiseerde breinen, goed in één ding, slecht in iets anders. Ikzelf was slecht in algebra en ik mocht nooit meetkunde of trigonometrie volgen. Geweldige fout! Veel kinderen slaan algebra beter over en beginnen beter meteen met meetkunde en trigonometrie.

Een ander soort brein is de patroondenker. Meer abstract. Dit zijn de ingenieurs, de computerprogrammeurs. Deze bidsprinkhaan is patroondenken, is gemaakt van een enkel blad papier, geen plakband, geen schaar... Op het blad erachter staat het vouwpatroon. Verschillende manieren van denken: fotorealistische, visuele denkers, zoals ikzelf. Patroondenkers, muzikale en wiskundige breinen. Sommigen hiervan hebben leesproblemen. Die problemen zie je ook bij kinderen met dyslexie. Je ziet deze verschillende soorten mensen. Het verbale brein weet elk detail over alles.

De sensorische problemen zijn er ook nog. Ik was erg bezorgd om dit ding op mijn gezicht te hebben. Daarom kwam ik een half uurtje vroeger zodat ik eraan kon wennen, een beetje gebogen zodat het mijn kin niet raakt. Prikkels zijn een probleem. Sommige kinderen verdagen geen TL licht. Anderen hebben problemen met geluiden. Weet je, het is zeer afwisselend.

Maar visueel denken gaf mij een heel nieuw inzicht in het brein van een dier Dieren denken vooral via sensorische prikkels. Ze denken niet verbaal, ze denken in beelden, denken in geluid, denken in geur. Hoeveel informatie zit er wel niet op een pispaaltje? Een hond weet direct wie er wanneer is geweest, of ze vriend of vijand zijn, kan hij met iemand paren? Er zit ongelooflijk veel informatie op die paal. En het is zeer gedetailleerde informatie. Door die details te bekijken kreeg ik inzicht in de dierlijke geest.

Nu, dat dierlijke brein, maar ook het mijne, gaat die sensorische informatie categoriseren. Een man op een paard en een man op de grond worden als twee verschillende zaken gezien. Een paard is mishandeld door een ruiter maar heeft geen probleem met de dierenarts of met de hoefsmid, maar je kan er niet op rijden. Een ander paard heeft misschien slagen gekregen van de hoefsmid, en doet geen dingen op de grond of met een dierenarts, maar je kan hem wel berijden. Vee is net hetzelfde. Een man op een paard of een man te voet zijn twee verschillende zaken. Je ziet, het beeld is verschillend. Denk vooral na over hoe specifiek dit is.

Die aanleg om informatie te categoriseren, ik heb ondervonden dat veel mensen daar niet sterk in zijn. Als ik problemen met toestellen oplos of problemen in een fabriek, dan weet men vaak niet of het probleem met de training van personeel is, of met de toestellen? Een technisch probleem onderscheiden van een menselijk probleem. Volgens mij vinden veel mensen dat moeilijk. Als ik dan ontdek dat het probleem met de apparatuur is, is het dan een klein probleem dat ik eenvoudig kan oplossen? Of is het totale ontwerp fout? Ook daarmee hebben mensen het moeilijk.

Laten we eens kijken naar iets zoals vliegtuigen veiliger te maken Ik ben een 'million-mile flyer'. Ik vlieg heel erg veel. Als ik zou werken bij de FFA, wat zou ik dan vooral bestuderen? De staart van een vliegtuig. Bij 5 fatale ongevallen in de laatste 20 jaar kwam de staart los of brak de stuurinrichting in de staart op de een of andere manier Het probleem zijn dus de staarten. Wat kan een piloot in het vliegtuig niet zien? Inderdaad, die staart Terwijl ik daarover nadenk, haal ik er specifieke informatie bij. Specifiek: ik denk vanuit de details Ik neem al die kleine details en puzzel ze samen.

Kijk, dit is een paard dat doodsbang was van zwarte cowboyhoeden. Hij werd mishandeld door iemand met een zwarte hoed Witte cowboyhoeden was geen enkel probleem... Wat de wereld nodig heeft, is dat al die verschillende manieren van denken, gaan samenwerken. We moeten al die breinen leren ontwikkelen en wat me helemaal gek maakt is dat als ik reis en autisme vergaderingen organiseer, dat ik zoveel slimme nerds tegenkom. Die zijn helemaal niet sociaal, en niemand is bezig hun interesse te ontwikkelen in iets zoals wetenschap.

Dat brengt me bij mijn leraar wetenschappen Die wordt in de film absoluut perfect in beeld gebracht Als leerling was ik echt een losse flodder. Ik was absoluut niet geïnteresseerd in studeren tot ik wetenschappen kreeg van meneer Carlock. In de film is hij nu doctor Carlock. Die daagde me uit om een optische illusie te doorgronden. Je moet kinderen steeds interessante zaken aanreiken. TED zou alle scholen moeten vertellen welke fantastische lezingen er op TED te vinden zijn. Op het Internet staat nog veel ander geweldig spul om zo'n kinderen geïnteresseerd te krijgen. Want ik zie zoveel slimme nerds en de leraars in het midwesten en elders in het land, buiten de high-tech gebieden, ze weten niet wat ze met die kinderen moeten aanvangen. Ze gaan ermee niet de juiste kant op.

Je kan een brein sturen om meer cognitief denkend te zijn. Of je kan het sturen om socialer te worden. Onderzoek van autisme heeft aangetoond dat er extra 'bedrading' achteraan de hersenen is bij de echt geniale geesten, maar minder sociale verbindingen. Het is een soort evenwicht tussen rationeel en sociaal denken. Dat kan zo ernstig zijn dat je iemand krijgt die non-verbaal is. In een normaal menselijk brein verbergt taal ons dierlijk, visueel denken.

Dat is het werk van doctor Bruce Miller. Die bestudeert Alzheimer's patienten met een dementie van de frontale temporale hersenkwab. Die dementie vernielde de taalsector uit het brein. Dit is een kunstwerk door iemand die vroeger radio's in auto's installeerde. Van Gogh weet niets van fysica, maar ik vind het erg interessant dat onderzoek heeft aangetoond dat deze spiraal in het schilderij een statistisch model van turbulentie weergeeft. Wat het interessante idee oplevert dat deze wiskundige patronen misschien in ons hoofd zitten.

Tijdens de sessie over Wolfram noteerde ik alle sleutelwoorden om later op te zoeken want dat is de kern van mijn lezingen over autisme We moeten die kinderen interessante zaken tonen En ze hebben de les automechanica geschrapt, en de tekenles, en de kunstles Ik bedoel maar, kunst was mijn beste vak op school!

We moeten denken over die verschillende breinen en we moeten absoluut gaan werken met al die types want we gaan absoluut dit soort mensen nodig hebben in de toekomst. Laten we eens praten over werk. Mijn leraar wetenschappen kreeg me aan het studeren want ik was daarin eerst niet geïnteresseerd Maar ik kreeg ook werkervaring. Teveel jongeren hebben zelfs de eenvoudigste dingen niet geleerd zoals op tijd komen. Dat leerde ik al op mijn achtste. Hoe je te gedragen aan tafel bij oma op zondag. Dat leerde ik al toen ik nog heel heel jong was. En op mijn 13e had ik al een job bij de kleermaker, om kleren te verkopen. Ik deed stages op school. Ik bouwde zaken. Ik moest ook leren opdrachten uit te voeren.

Toen ik klein was, wilde ik enkel maar paarden tekenen. Mama zei: "OK , teken eens iets anders". Ze moeten leren om ook iets anders te doen. Neem een kind dat altijd met Lego speelt. Laat hem dan verschillende zaken bouwen. Een autistisch brein is meestal erg gefixeerd. Zoals een kind, dat gek is van race wagens. gebruik die wagens om wiskunde uit te leggen. Reken uit hoe lang die wagen rijdt over een bepaalde afstand Met andere woorden, gebruik die fixatie om het kind te motiveren, dat moeten we. Ik ben het echt zo beu als leraars, zeker als je gaat naar het platteland, niet weten wat te doen met slimme kinderen. Ik word daar helemaal gek van.

Wat kunnen visuele denkers later doen? Grafisch ontwerp, allerlei zaken met computers, fotografie, industrieel ontwerp. Patroondenkers zijn ontplooien zich later tot wiskundigen, software ontwerpers, computerprogrammeurs, dat soort jobs. De woorddenkers: dat worden geweldige journalisten en ook hele goeie acteurs. Als autist moest ik sociale vaardigheden leren alsof ik in een toneelstuk stond. Gewoon, je moet het leren.

Wij moeten meer werken met deze studenten en dat brengt me bij mentors Weet je, mijn leraar wetenschappen was niet geaccrediteerd Hij was een NASA wetenschapper. Vandaag zorgen sommige staten ervoor dat een diploma in biologie of chemie voldoende is om biologie of chemie te onderwijzen. Dat moeten we meer doen want ik zie altijd dat de goeie leraars, voor veel van die kinderen, in de laatste jaren van het middelbaar werken. We moeten die goeie leraars ook in de eerste jaren krijgen.

Iets anders dat héél succesvol kan zijn: veel mensen uit de informaticasector zijn al gepensioneerd en zij kunnen nu onze kinderen onderwijzen. Het maakt niet uit of wat ze hen leren al oud is, want wat je doet is een vonkje laten ontstaan. Je krijgt die kinderen geïnteresseerd en als ze geïnteresseerd zijn, gaan ze ook nieuwe zaken leren Een mentor is essentieel Ik kan niet genoeg benadrukken wat mijn leraar wetenschappen voor mij gedaan heeft! We moeten zorgen voor een mentor, en ze ook in dienst nemen

Als je ze binnenhaalt voor stages in je bedrijf, vanwege dat autisme, die Asperger breinen, Geef ze een specifiek taak. Zeg niet gewoon "ontwerp nieuwe software". Je moet veel specifieker zijn "Wij ontwerpen software voor een telefoon, en het moet dit specifieke ding doen, en het kan maar zoveel geheugen gebuiken." Dat zijn de details die je nodig hebt.

Wel, dat is het einde van mijn lezing en ik wil iedereen bedanken om te komen. Het was heel leuk hier te zijn

(Applaus)

Ah, je hebt nog een vraag voor mij? OK (Applaus)

Chris ANderson: Heel erg bedankt! Je schreef eens, en ik hou van dat citaat, "Wanneer vroeger, als bij wonder, autisme van de aarde zou verdwenen zijn, dan zouden de mensen nog steeds samenkomen rond een kampvuur aan de ingang van de grot."

Ja, want wie heeft de eerste stenen speerpunten gemaakt? De kerel met Asperger. Als al die autistische genen zou verdwijnen, dan was het afgelopen met Silicon Valley, en de energiecrisis zou niet opgelost geraken. (Applaus)

CA: OK, ik wil je nog een paar andere vragen stellen... Zeg maar als je ze ongepast vindt dan zeg je maar "volgende vraag". Als er iemand hier is, met een autistisch kind of die een autistisch kind kent, en teveel afstand met het kind voelt, welk advies zou jij dan geven?

TG: Wel, ten eerste moet je kijken naar de leeftijd. Als dat kind 2, 3, 4 jaar oud is, geen spraak, geen sociale interactie, ik kan het niet genoeg benadrukken, wacht niet en geef minstens 20 uur per individueel les. Autisme is er in vele gradaties. Ongeveer de helft van de autisten leert niet spreken, en gaat niet werken in Silicon valley, dat zou niet goed voor hen zijn.

Maar dan zijn er ook de slimme kinderen, die een beetje autisme hebben, en die moet je kunnen stimuleren met interessante zaken Ik kreeg sociale interactie door een gedeelde interesse. Ik reed paard met andere kinderen en maakte raketten met anderen, elektronische proefjes met nog andere kinderen. In de jaren '60 kleefden we spiegeltjes op een rubber membraan van een luidspreker om een geweldige lichtshow te maken Weet je, dat vonden we supercool.

CA: Is het onredelijk voor hen om te hopen of te denken dat het kind hen liefheeft zoals de meesten hopen?

TG: Weet je, dat kind zal heel loyaal zijn en als je huis afbrandt, zal hij je eruit halen

CA: Wow. OK, de meeste mensen, als je vraagt waardoor ze gepassioneerd zijn, dan zeggen ze zaken als "mijn kinderen", "mijn geliefde". Waardoor ben jij gepassioneerd?

TG: Ik ben gepassioneerd door te weten dat hetgeen ik doe de wereld kan verbeteren. Als de moeder van een autistisch kind me zegt "mijn kind is naar school gegaan door jouw boek of één van je lezingen", dat maakt me blij.

Ik heb gewerkt voor de slachthuizen. In de jaren '80 waren ze afschuwelijk. Ik ontwikkelde een heel simpel puntensysteem voor slachthuizen waarmee je de resultaten kon meten, hoeveel dieren neervielen, hoeveel er werden geduwd met een pook, hoeveel er eindeloos loeien? Het is heel eenvoudig, Je observeert gewoon een aantal simpele zaken. Het werkte heel goed, en ik kreeg er voldoening van te zien dat het een echt verschil maakte in de echte wereld. We moeten dat meer doen en minder abstracte gedoe. (Applaus)

CA: Toen we telefoneerden, vertelde je me verrassend dat je gepassioneerd was door 'server farms'. Vertel daar eens iets over.

TG: De reden voor mijn enthousiasme toen ik daarover las, was dat ze kennis bevatten. Het zijn bibliotheken. En voor mij is kennis iets extreem belangrijk. Meer dan 10 jaar geleden overstroomde onze bibliotheek, lang voordat het internet zo belangrijk werd. Ik was echt onthutst over al die vernielde boeken want dat was kennis die vernietigd werd. En server farms of data centers zijn geweldige kennis bibliotheken.

CA: Temple, het was geweldig om je bij TED te ontvangen!

TG: Dank je wel, echt bedankt. (Applaus)