Tavi Gevinson: Een tiener die haar weg zoekt

Vandaag vier jaar geleden startte ik een modeblog, Style Rookie. In september 2011 ging het online magazine voor tienermeisjes, Rookiemag.com, van start. Ik heet Tavi Gevinson. De titel van mijn talk is 'Ben het nog aan het uitzoeken'/ De MS Paint-kwaliteit van mijn slides was een artistieke beslissing die overeenstemt met het thema van vandaag, en heeft niets te maken met mijn onkunde om PowerPoint te gebruiken. (Lach)

ik ben redactrice van een site voor tiermeiden. Ik ben een feministe. Ik ben een popcultuurnerd en denk veel na over de eigenschappen van sterke vrouwen, Films en tv-uitzendingen hebben invloed. Zo ook mijn eigen webstek. De vraag wat de eigenschappen van een sterke vrouw zijn, wordt vaak verkeerd geïnterpreteerd. We krijgen dan tweedimensionale supervrouwen met één positieve eigenschap, die erg wordt uitvergroot, een Catwoman-type bijvoorbeeld, of ze speelt haar seksualiteit uit, en dat gaat voor macht door. Maar het zijn geen sterke personages die toevallig vrouwelijk zijn. Ze zijn helemaal vlak en zijn gemaakt uit karton. Hierdoor onstaat het probleem dat mensen denken dat vrouwen even gemakkelijk te doorgronden zijn. Vrouwen nemen het zichzelf kwalijk dat ze niet zo eenvoudig zijn. In feite zijn vrouwen ingewikkeld. Ze hebben meerdere facetten, niet omdat ze gek zijn, maar omdat mensen gek zijn en vrouwen ook maar mensen zijn. (Gelach)

Dus de minpuntjes zijn hier van belang. Ik ben niet de eerste die dat zegt. Een sterk vrouwelijk personage is een personage met zwakheden, ze heeft minpuntjes, ze is misschien niet van in het begin innemend, maar uiteindelijk wel betrouwbaar.

Ik geef niet graag toe dat er een probleem is, zonder te erkennen dat er aan gewerkt wordt, dankzij shows zoals 'Mad Men', en films zoals 'Bridesmaids', waar de vrouwelijke personages of protagonisten complex zijn en meerdere facetten hebben. Lena Dunham, die hier is, heeft vanaf volgende maand een show op HBO, 'Girls', Lena Dunham, die hier is, heeft vanaf volgende maand een show op HBO, 'Girls', Ze zei dat ze ermee wilde starten omdat elke vrouw die ze kende, een vat vol tegenstrijdigheden was. Dat geldt voor iedereen, maar vrouwen worden vaak anders voorgesteld. Proficiat, jongens. (Gelach)

Ik heb nog steeds het gevoel dat sommige type vrouwen niet zo worden voorgesteld. De groep waar we vandaag onze aandacht op richten, zijn tieners, omdat tieners uitgesproken tegenstrijdig zijn, en nog steeds hun weg zoeken. In de jaren negentig had je "Freaks and Geeks" en "My So-Called Life", met als personages Lindsay Weir en Angela Chase. Deze shows draaiden in feite om hen terwijl ze probeerden alles op een rijtje te zetten, maar beide shows hielden het maar één seizoen vol. Sindsdien heb ik niets gelijkaardigs op televisie gezien.

Dit is een wetenschappelijke voorstelling van mijn brein -- (Gelach) -- van toen ik naar deze uitzendingen begon te kijken. Op het einde van de middenschool -- ik zit nu in het tweede jaar aan de universiteit. Ik probeerde om al die verschillen te verzoenen die je zogezegd niet kan zijn Ik probeerde om al die verschillen te verzoenen die je zogezegd niet kan zijn als je als meisje opgroeit. Je kan niet slim en mooi zijn. Je kan geen feministe zijn die ook van mode houdt. Je kan niet om kleren geven, tenzij omwille van wat anderen, meestal mannen, van je denken.

Ik probeerde dat allemaal uit te zoeken en ik was wat in de war. Dat zei ik op mijn blog. Ik zei dat ik wilde beginnen met een website met tienermeisjes, niet zo'n ééndimensionaal sterk-karakter-empowerment-ding. Wat volgens mij echt vervreemdend kan zijn, is een verkeerd begrip van feminisme, waarbij meisjes denken dat ze om feministe te zijn perfect standvastig moeten zijn in hun overtuigingen, nooit onzeker, nooit in twijfel, alle antwoorden op zak. Dat is niet zo. Het werd makkelijker om alle tegenstrijdigheden te verzoenen die ik voelde, zodra ik begreep dat feminisme geen boek met regels is, maar een discussie, een gesprek, een proces. Dit komt uit een zine dat ik vorig jaar maakte. Ik heb me sindsdien een beetje laten gaan op het illustratiefront. Ik heb me sindsdien een beetje laten gaan op het illustratiefront. Tja.

Ik zei dus op mijn blog dat ik een magazine wou starten voor tienermeisjes. Ik vroeg mensen om bijdragen, geschriften, foto's, maakt niet uit, lid worden van onze staf. geschriften, foto's, maakt niet uit, lid worden van onze staf. Ik kreeg 3.000 mails. Mijn redacteur en ik keken ze na, stelden een staf samen, en in september gingen we van start. Dit komt uit mijn eerste editoriaal, waar ik zeg dat Rookie niet alle antwoorden kent, wij zijn ook nog op zoek, maar het punt is niet dat je meisjes antwoorden geeft, zelfs niet dat je ze permissie geeft om de antwoorden zelf te zoeken, maar dat je hen inspireert om te begrijpen dat ze zichzelf permissie kunnen geven, dat ze hun eigen vragen kunnen stellen en antwoorden kunnen zoeken. We probeerden van Rookie een leuke plek te maken voor al die te ontdekken dingen.

Ik zeg dus niet "Doe zoals wij", en "We zijn perfecte rolmodellen", want dat is niet zo. We willen gewoon meisjes vertegenwoordigen, zodat die verschillende dimensies duidelijk worden. We hebben artikels over "Jezelf serieus nemen: hoe je lak hebt aan wat anderen van je denken". We hebben ook artikels van het type "Oeps -- ik zoek het uit!" Ha ha. (Gelach) Als je dat gebruikt, mag alles. We hebben ook artikels van het type "Hoe je er uitziet alsof je niet pas nog aan het huilen was".

Dat alles gezegd zijnde, waardeer ik nog steeds die personages in films en de artikels zoals die op onze site, die niet alleen gaan over alles op een rijtje hebben, maar over jezelf aanvaarden, met je zelfvertrouwen en je fouten en hoe je die aanvaardt.

Ik hoop dat jullie uit mijn talk onthouden wat de les is van dit alles: wees gewoon Stevie Nicks. Meer moet je niet doen. (Gelach) Wat ik het meest aan haar waardeer, behalve het feit dat ze heel erg -- altijd heel present is geweest op het podium, zonder zich te verontschuldigen voor haar fouten, present is geweest op het podium, zonder zich te verontschuldigen voor haar fouten, en voor het verzoenen van haar tegenstrijdige gevoelens. Ze doet je ernaar luisteren en erover nadenken. Dus wees alsjeblieft Stevie Nicks. Dankuwel. (Applaus)