Sirena Huang schittert op viool

(Muziek)

(Applaus)

Hallo allemaal. Ik ben Sirena. Ik ben 11 jaar oud en kom uit Connecticut.

(Applaus)

Ik weet niet helemaal zeker waarom ik hier ben. (Gelach) Ik bedoel, wat heeft dit te maken met technologie, entertainment en design? Mijn iPod, mijn mobieltje en mijn computer, dat noem ik technologie. Dit heeft daar niets mee te maken.

Dus deed ik een beetje onderzoek. Dit zijn mijn bevindingen. Hopelijk onthoud ik ze goed.

De viool bestaat uit een houten kist en vier hoofdsnaren. Als je de snaar bespeelt, trilt die en brengt ze een geluidsgolf voort. Het geluid gaat door een stuk hout, de kam, tot in de houten kist, en het wordt versterkt. Maar ... Even nadenken. (Gelach)

Ok. Van de andere kant, als je je vinger elders op de toets zet, verandert de lengte van de snaar, en daardoor verandert de lengte van de geluidsgolf. Oh, help! (Gelach)

Ok. Dit is een soort technologie, Ik noem het 16de-eeuwse technologie. Maar mijn meest fascinerende bevinding is dat het audiosysteem, de transmissie van golven vandaag nog steeds gebaseerd is op hetzelfde principe van productie en projectie van geluid. Is dat niet gaaf? (Gelach)

(Applaus)

Design -- Ik ben dol op het design. Ik weet nog dat toen ik klein was, mijn moeder mij vroeg of ik viool of piano wilde spelen. Ik keek naar dat gigantische monster en ik zei tot mezelf: "Ik ga mezelf niet de hele dag op dat bankje vastplakken. Dit is klein en licht. Ik kan spelen terwijl ik sta, zit of loop. En weet je wat? Het beste is: als ik geen zin heb om te oefenen, kan ik het verstoppen."

(Gelach)

De viool is heel mooi. Sommige mensen beschrijven ze als de vorm van een dame. Of je ze mooi vindt of niet, ze ziet er al meer dan 400 jaar zo uit, anders dan moderne spullen die er snel gedateerd uitzien. Ik denk dat het erg persoonlijk en uniek is dat alle violen er weliswaar ongeveer gelijk uitzien, maar dat geen twee violen gelijk klinken. Zelfs als de bouwer dezelfde is, of ze op hetzelfde model gebaseerd zijn.

Entertainment -- ik hou van ontspanning, maar het instrument zelf is eigenlijk niet zo ontspannend. Toen ik mijn viool pas had, en ik wat probeerde te spelen, was dat echt vreselijk. Het klonk niet zoals ik het van andere kinderen had gehoord. Zo vreselijk, zo krassend, echt niet ontspannend. En mijn broer vond het echt grappig. Yuk, yuk, yuk.

(Gelach)

Enkele jaren later hoorde ik een grap over de grootste violist, Jascha Heifetz. Na het concert van mijnheer Heifetz kwam een dame hem complimenteren. Oh, meneer Heifetz, uw viool klonk zo goed vanavond. Meneer Heifetz was een koele persoonlijkheid. Hij nam zijn viool op en zei: "Grappig, ik hoor niets."

(Gelach)

En nu besef ik dat wij, als muzikant, wij mensen, beschikken over een grote geest, een artistiek hart en kunst die de technologie uit de 16de eeuw en een legendarisch ontwerp tot wondermooi entertainment kunnen brengen. Nu weet ik waarom ik hier ben.

(Muziek)

(Applaus)

Eerst dacht ik dat ik hier alleen zou zijn om te spelen. maar ik heb onverhoopt veel meer geleerd en genoten. Maar sommige dingen gingen mijn petje wel te boven. (Gelach) Zoals die multidimensionele dingen. Eerlijk waar, ik zou al blij zijn als ik mijn twee dimensies voor elkaar kreeg op school.

(Gelach)

Maar het indrukwekkendste voor mij is dat ik graag in naam van alle kinderen alle volwassenen zou willen bedanken omdat ze zo met ons begaan zijn en de wereld van onze toekomst veel beter maken. Hartelijk dank.

(Applaus)

(Muziek)

(Applaus)

(Muziek)

(Applaus)