Sam Martin: De excentrieke wereld van "Mannen-plekken"

Wel, ik ga daadwerkelijk praten over de plekken die mannen voor zichzelf scheppen. Maar eerst wil ik vertellen waarom ik hier ben. Ik ben hier voor twee dingen. Deze twee mannen zijn mijn twee zoons Ford en Wren. Toen Ford ongeveer drie jaar oud was, deelden we samen een erg kleine kamer, in een erg klein huis. Mijn kantoor was een helft van de slaapkamer. En zijn slaapkamer was in de andere helft. Je kunt je voorstellen, wanneer je schrijver bent, dat dingen wel erg vol werden rond deadlines.

Dus toen Wren op komst was, realiseerde ik dat ik een plek voor mijzelf nodig had. Er was geen plek meer in het huis. Dus ging ik naar de achtertuin. En zonder enige bouwervaring, en met zo'n 3.000 dollars en wat gerecyclede materialen, bouwde ik deze ruimte. Het had alles dat ik nodig had. Het was rustig. Er was genoeg ruimte. En ik had controle, wat erg belangrijk was.

Toen ik deze plek bouwde dacht ik bij mezelf, "ik ben vast niet de enige vent die een plek voor zichzelf heeft geschapen." Dus deed ik wat onderzoek. En ik vond dat er historische precedenten waren. Hemingway had zijn schrijfplek. Elvis had twee of drie mannen-plekken, wat erg uniek is omdat hij met zowel zijn vrouw als zijn moeder in Graceland woonde. In de populaire cultuur, had Superman zijn "Fort van Eenzaamheid". En je had natuurlijk, de Bat-grot.

Dus toen realiseerde ik me dat ik op reis wilde en zien wat mannen nu voor hunzelf maakten. Een van de eerste plekken die ik vond. In Austin, Texas. Waar ik vandaan kom. Van buiten lijkt het een gewone garage, een nette garage. Maar van binnen, heel iets anders. En dit is, voor mij, een klassieke mannen-plek. Het heeft neon concert posters, een bar, en, natuurlijk, de beenlamp, die erg belangrijk is.

Snel bleek dat mannen-plekken niet alleen binnen hoeven te zijn. Deze vent bouwde een bowlingbaan in zijn achtertuin, van landschapshout, kunstgras. En hij vond een scoreboard bij het vuil.

Hier is een andere buitenplek, een beetje meer verfijnd. Dit is een houten sleepboot uit 1923, helemaal gemaakt van Douglas zilverspar. De man deed alles zelf. En er is zo'n 100 vierkante meter hangplek binnenin.

Dus, nogal vroeg tijdens mijn onderzoek realiseerde ik me dat wat ik vond niet was wat ik dacht te vinden, wat was, eerlijk gezegd, een heleboel bierblikjes en propvolle kussens en flat-screen TV's. Er waren zeker hangplekken. Maar sommige waren om te werken, sommige om te spelen, sommige voor mannen om dingen te verzamelen. Maar vooral, verbaasde ik me gewoon over wat ik vond.

Neem deze plek bijvoorbeeld. Van buiten lijkt het een typische noordoostelijke garage. Dit is Long Island, New York. Het enige wat je misschien waarschuwt is het ronde raam. Van binnen is het een replica van een 16de eeuwse Japans thee huis. De man importeerde alle materialen uit Japan, en huurde een Japanse timmerman om het in traditionele stijl te bouwen. Het heeft geen spijkers of schroeven. Alle verbindingen zijn handgemaakt en handbewerkt.

Hier een andere mooie typische plek. Dit is een buitenwijk van Las Vegas. Maar open een van de garage deuren en je vindt binnen een professionele boks-ring. (Gelach) Er is hier een goede reden voor. Hij werd gebouwd door deze man, Wayne McCullough. Hij won de zilveren medaille voor Ierland bij de Olympische Spelen in 1992. En hij traint in de ruimte. Hij traint andere mensen. En vlak naast de garage heeft hij zijn eigen trofeekamer waar hij zo'n beetje kan zwelgen in zijn overwinningen, wat een ander belangrijk deel is met betrekking tot een mannen-plek.

Dus, terwijl deze plek iemands werk verbeeldt, verbeeldt deze zeker een passie. Het is gemaakt naar het binnenste van een Engels zeilschip. Het is een collectie nautische antiquiteiten uit 1700 en 1800. Museum kwaliteit.

Dus, aan het einde van mijn reis, had ik meer dan 50 plekken gevonden. En ze waren onverwacht en ze waren verrassend. Maar ze waren ook ... Ik was erg onder de indruk hoe persoonlijk ze waren, en hoe veel werk er in ging zitten. Ik besef dat dat is omdat de mannen die ik ontmoette allemaal erg gepassioneerd waren over wat ze deden En ze hielden echt van hun werk. Ze hadden een passie voor hun verzamelingen en hun hobby's. En dus maakten ze deze plekken om te laten zien wat ze graag deden, en wie ze waren.

Dus als je geen eigen plek hebt, mijn advies: vindt er een, ga er mee aan de slag. Dank jullie allemaal. (Applaus)