Larry Burns over de toekomst van auto's

Mensen houden van hun auto's. Ze brengen ons waar we willen wanneer we willen. Ze zijn entertainment, ze zijn een vorm van kunst, een trots om te bezitten. Er zijn liedjes geschreven over auto's. Prince schreef een geweldig nummer: "Little Red Corvette." Hij schreef niet "Little Red Laptop Computer" of "Little Red Dirt Devil." Hij schreef over een auto. En een van mijn favorieten was altijd, "Vrij met je man in een Chevy-truck," omdat dat mijn auto was toen ik op de universiteit zat.

Feit is, dat uit ons marktonderzoek over heel de wereld blijkt dat het bijna een universele wens van mensen is om een auto te bezitten. En nu hebben 750 miljoen mensen een auto. Dat is heel veel. Maar weet je dit? Het is maar 12 procent van de bevolking. We moeten ons echt afvragen: Kan de wereld dit aantal auto's aan? Kijkend naar de voorspellingen voor de komende 10, 15 of 20 jaar, ziet het ernaar uit dat op de wereld 1,1 miljard voertuigen gaan zijn. Als je deze achter elkaar zou parkeren en om de aarde zou wikkelen, zou het 125 keer rond de aarde passen.

Er is grote vooruitgang geboekt op autotechnologie de laatste 100 jaar. Auto's zijn veel schoner, veel veiliger, veel efficiënter en veel goedkoper dan 100 jaar geleden. Maar dit blijft een feit: het fundamentele DNA van de auto is niet echt veel veranderd. Als we vandaag de auto opnieuw zouden uitvinden, in plaats van 100 jaar geleden, met kennis van de huidige problemen van ons product en de technologie die vandaag bestaat, wat zouden we dan doen?

We wilden iets dat echt betaalbaar was. De brandstofcel zag er heel goed uit: maar een tiende van de bewegende deeltjes en een brandstofcel aandrijfsysteem als interne verbrandingsmotor -- en het stoot alleen water uit. We willen de Wet van Moore uitbuiten, met electronische aansturing en software, en we zouden onze auto zeker online willen hebben. Zo begonnen we met het opnieuw uitvinden met een electrochemische motor, brandstofcel en waterstof als brandstof. Eerst kwam de Autonomy. Autonomy bepaalde het beeld van waar we naartoe wilden. We gebruikten alle onderdelen van een brandstofcel-verbrandingsmotor. Toen maakten we Autonomy rijdbaar met Hy-Wire, en we presenteerden Hy-Wire op deze conferentie vorig jaar. Hy-Wire is de eerste rijdbare brandstofcel in de wereld, en als opvolger hebben we nu Sequel. Sequel is echt een werkelijke auto. Dit is de video

maar de vraag waarvan ik zeker ben dat hij jullie bezighoudt waar kom de waterstof vandaan? En daarnaast: wanneer worden deze auto's verkrijgbaar? Eerst iets over waterstof. De schoonheid van waterstof is dat het uit zoveel bronnen kan komen: uit fossiele brandstoffen, het kan komen uit iedere manier waarop je electriciteit maakt, waaronder herwinbare brandstoffen. Ook uit biobrandstoofen. Dat is best spannend. De visie is om iedere lokale samenleving zijn natuurlijke krachten te laten gebruiken om waterstof te maken. Er wordt nu veel waterstof geproduceerd in de wereld. Om zwavel uit benzine te verwijderen, wat ik zelf wat ironisch vind. Het wordt geproduceerd in de mestindustrie; het wordt geproduceerd in de chemische industrie. Die waterstof wordt gemaakt omdat er een goede zakelijke reden is voor het gebruik. We weten dus hoe het te maken, hoe we het kosteneffectief moeten maken, hoe we er veilig mee om kunnen gaan.

In een analyse waarbij we een station maakten in ieder van de 100 grootste steden van de VS, en plaatsten de stations zo dat je nooit meer dan 3 km van een station verwijderd was. Elke 40 km een op de snelwegen, en dan kom je op een totaal van ongeveer 12.000 stations. Voor een miljoen dollar per stuk, kost dat zo'n 12 miljard dollar. Dat is een hoop geld. Maar zou je de Alaska -pijpleiding nu bouwen, dan is het de helft van wat die pijpleiding zou kosten. De echt opwindende visie wie we hebben is thuis bijtanken, zoals je je laptop of telefoon oplaadt. We zijn vrij enthousiast over de toekomst van waterstof. Volgens ons is het geen kwestie van of, maar van wanneer.

We hebben ons tot doel gesteld, en we zijn al goed aan het vorderen met dit doel, om een verbrandingssysteem te hebben, gebaseerd op waterstof en brandstofcellen, ontworpen en gekeurd, dat gelijk op kan met de interne verbrandingsmotor -- dat de interne verbrandingsmotor overbodig maakt -- omdat het goedkoper is, kennis vergroot, beter presteert en duurzamer is. Daar richten we ons op in 2010. We hebben in onze ontwikkeling nog niets gezien dat erop duidt dat dat niet kan. We denken dat de toekomst door incidenten wordt bepaald. Omdat we de toekomst niet kunnen voorspellen, willen we onze tijd besteden om die toekomst te maken.

Ik ben erg geïntrigeerd door het feit dat onze auto's en trucks 90% van de tijd stilstaan: ze zijn geparkeerd, overal om ons heen. Meestal binnen 30 meter van hun eigenaars. Als je het elektriciteitgenererende vermogen van een auto, vergelijkt met het elektriciteitsnetwerk van de Verenigde Staten, dan blijkt dat 4% van de auto's, het vermogen van 4% van de auto's gelijkstaat aan het hele elektriciteitsnetwerk van de VS. Dat is een enorme krachtbron, een mobiele electriciteitsbron. Waterstof en brandstofcellen geven ons de mogelijkheid om onze auto's en trucks te gebruiken wanneer ze geparkeerd zijn om stroom te generen voor het stroomnet.

We hadden het eerder over zwermnetwerken. En over de ultieme zwerm, waarbinnen alle processors, en alle auto's die niet gebruikt worden deel zijn van een wereldwijd netwerk van rekenkracht. Dat vooruitzicht vinden we behoorlijk opwindend. De auto wordt op die manier een apparaat, geen luxegoed, maar een apparaat voor mobiele stroom, een platform voor informatie, rekenen en communicatie, en ook een vervoermiddel.

De sleutel is om die allemaal betaalbaar te maken, en spannend, om een traject te krijgen waar er geld mee verdiend wordt. Dat is, nogmaals, een grote stap om hier te nemen, veel mensen zeggen: "Hoe kun je slapen als je worstelt met zo'n groot probleem?" Ik slaap als een baby: ik word elke paar uur wakker. Het thema van deze conferentie is een van belangrijkste sleutels om dit voor elkaar te krijgen contacten en samenwerking. Dankuwel. (Applaus).

Chris Anderson: Larry, Larry, wacht, wacht, wacht nog even! Ik heb zoveel vragen die ik je kan stellen, ik stel er maar één. Ik heb het idee, en dat kan fout zijn, dat het huidige publiek het idee heeft dat General Motors niet zo serieus is over deze milieuvraagstukken als sommige Japanse concurrenten of zelfs Ford. Ben je er serieus over, en niet pas zodra de consument het wil, of wetgeving je dwingt, doen we er iets aan? Proberen jullie echt het voortouw te nemen op dit gebied?

Larry Burns: Ja, we zijn bloedserieus. We hebben al een miljard dollar hierin geïnvesteerd, dus ik hoop dat men ons serieus neemt. als we zulke bedragen besteden. Daarnaast is het van fundamenteel zakelijk belang. Om eerlijk te zijn: we doen dit om ons bedrijf te laten groeien. We kunnen niet groeien, behalve als we deze problemen oplossen. De groei van de autoindustrie zal afnemen door duurzaamheidsproblemen als we deze problemen niet oplossen. Het is een simpele strategie: Doe het zelf voordat anderen het je aandoen. Als wij deze toekomst voorzien dan doen anderen dat ook. En wij willen de eersten zijn om het te creëren, Chris.