Philip Zimbardo schrijft een gezonde kijk op tijd voor

Ik wil een aantal ideeën met jullie delen over de geheime kracht van de tijd, in een zeer korte tijd.

Video: Oké, start de klok alsjeblieft. 30 seconden studio. Blijf alsjeblieft stil. Word rustig. Het gaat over tijd. Einde sequentie. Take één. 15 seconden studio. 10, negen, acht, zeven, zes, vijf, vier, drie, twee ...

Philip Zimbardo: Laten we afstemmen op het gesprek over de principes in de verleiding van Adam. Kom op Adam, wees niet zo slap. Neem een hap. Ik deed het. Eén hapje, Adam. Laat Eva niet in de steek. Ik weet het niet, jongens. Ik wil niet in de problemen komen. Eén hapje. Wel verdorie? (Gelach)

Het leven is verleiding. Het draait allemaal om toegeven, weerstand bieden, ja, nee, nu, later, impulsief, reflectief focus op het heden en focus op de toekomst. Beloften vallen ten prooi aan de passies van het moment.

Van de tienermeisjes die seksuele onthouding en maagdelijkheid tot aan het huwelijk beloofden - dank je wel George Bush - gaf de meerderheid, 60 procent, binnen het jaar toe aan seksuele verleidingen. De meesten van hen deden dat zonder het gebruik van anticonceptie. Alle beloften ten spijt.

Laat ons nu vierjarigen verleiden met een traktatie. Ze kunnen onmiddellijk een marshmallow krijgen. Maar als ze wachten tot de onderzoeker terug komt, kunnen ze er twee krijgen. Als je van marshmallows houdt, loont het om te wachten. 2/3 van de kinderen geeft toe aan de verleiding. Ze kunnen niet wachten. De anderen wachten. Zij weerstaan aan de verleiding. Ze vertragen het nu voor later.

Walter Mischel, mijn collega op Stanford, ging 14 jaar later terug, en probeerde te ontdekken wat er anders was aan deze kinderen. Er waren enorme verschillen tussen kinderen die weerstand boden en kinderen die toegaven, op vele manieren. De kinderen die weerstand boden, scoorden 250 punten hoger op de SAT. Dat is enorm. Dat zijn heel verschillende IQ-punten. Ze kwamen niet zoveel in de problemen. Ze waren betere studenten. Ze waren zelfverzekerd en vastberaden. En het belangrijkste voor mij vandaag, de sleutel voor jullie, zij waren toekomstgericht in plaats van gefocust op het heden.

Wat is tijdsperspectief? Daar ga ik vandaag over praten. Tijdsperspectief is de studie van hoe individuen, ieder van ons, de stroom van de menselijke ervaring verdelen in tijdzones of tijdcategorieën. Je doet het automatisch en onbewust. Er zijn variaties tussen culturen, landen, individuen, sociale klassen en onderwijsniveaus. Het probleem is dat ze kunnen worden beïnvloed. Omdat je leert om sommige te veel en andere te weinig te gebruiken.

Wat bepaalt iedere beslissing die je maakt? Je maakt een beslissing, waarop ga je een actie baseren? Voor sommige mensen telt alleen de onmiddellijke situatie, wat andere mensen doen en wat ze voelen. Deze mensen nemen beslissingen in deze format -- we noemen hen "heden-georiënteerd" omdat hun aandacht gericht is op wat nu is.

Voor anderen is het heden niet relevant. Voor hen gaat het over "Wat in deze situatie is vergelijkbaar met iets uit het verleden?" Hun beslissingen zijn gebaseerd op herinneringen uit het verleden. Die mensen noemen we "verleden-georiënteerd." Omdat zij zich focussen op wat was.

Voor anderen is het noch het verleden noch het heden, het gaat alleen over de toekomst. Hun focus is altijd op de te verwachten gevolgen. Kosten-batenanalyse. We noemen ze "toekomstgericht." Hun focus ligt op wat zal zijn.

Ik wil aantonen dat tijdparadox, de paradox van het tijdsperspectief, iets is dat elke beslissing die je maakt beïnvloedt. Je bent je totaal niet bewust van de mate waarin je één van deze tijdsperspectieven hebt. Er zijn er zes. Twee manieren om op het heden georiënteerd te zijn. Twee manieren om op het verleden gericht te zijn en twee manieren om op de toekomst gericht te zijn. Je kunt je richten op het verleden-positief, of op het verleden-negatief. Je kunt heden-hedonistisch zijn, je focust je op de geneugten van het leven, of heden-fatalistisch. Het maakt niet uit. Je leven wordt beheerst. Je kunt toekomstgericht zijn, doelen stellen. Of je kunt transcendentaal toekomstgericht zijn: het leven begint na de dood. De ontwikkeling van de mentale flexibiliteit om soepel tijdsperspectieven te verschuiven afhankelijk van de situatie, dat is wat je moet leren doen.

Heel snel nu, wat is het optimale tijdprofiel? Hoog op het verleden-positief. Matig hoog op de toekomst. En matig op het heden-hedonisme. En altijd laag op het verleden-negatieve en het heden-fatalisme. Dus de optimale tijdmix is wat je krijgt uit het verleden - het verleden-positieve geeft je wortels. Je verbindt met je familie, je identiteit en je zelf. Van de toekomst krijg je vleugels om naar nieuwe bestemmingen en nieuwe uitdagingen te zweven. Van het heden-hedonisme krijg je de energie om jezelf te verkennen, plaatsen, mensen, sensualiteit.

Ieder teveel aan tijdsperspectief heeft meer negatieven dan positieven. Wat offeren toekomstgerichte mensen op voor succes? Ze offeren familietijd en vriendentijd op. Ze offeren vrije tijd en persoonlijke verwennerij op. Ze offeren hobby's op. En ze offeren slaap op. Dus het is van invloed op hun gezondheid. Ze leven voor het werk, prestatie en controle. Ik weet zeker dat dit bij een aantal van de TEDsters een belletje doet rinkelen. (Gelach)

Dat was zo voor mij. Ik ben opgegroeid als een arme jongen in de South Bronx getto, in een Siciliaanse familie. Iedereen leefde in het verleden en het heden. Ik ben hier als een toekomstgericht persoon die over de top ging, die al deze offers bracht. Leraars maakten me toekomstgericht, ze vertelden mij om de marshmallow niet op te eten, want als je wacht ga je er twee krijgen. Ik leerde om evenwicht te houden. Ik heb nu ook heden-hedonisme en ook een focus op het verleden-positief. Dus op mijn 76ste ben ik energieker dan ooit, meer productief, en gelukkiger dan ik ooit ben geweest.

Ik wil nog zeggen dat we dit toepassen op tal van wereldproblemen, het verandert de drop-out-percentages van schoolkinderen, het bestrijdt verslavingen en verbetert de gezondheid van tieners, geneest veteranen van PTSS met tijdmetaforen - wonderlijke genezingen - het bevordert duurzaamheid en behoud, het vermindert fysieke revalidatie waar sprake is van een 50-procent drop-out percentage, het vermindert het aantal zelfmoordterroristen. Het lost familieconflicten op als tijdzones botsen.

Ik wil hiermee eindigen: veel levensvraagstukken kunnen worden opgelost door inzicht in je tijdsperspectief en dat van anderen te krijgen. Het idee is zo simpel, zo vanzelfsprekend, maar ik denk dat de gevolgen echt diepgaand zijn. Dank je wel. (Applaus)