Nicholas Negroponte brengt OLPC naar Colombia

Het is verbazend, als je een staatshoofd ontmoet en je zegt: "Wat is je kostbaarste natuurlijke hulpbron?" -- dan zeggen ze eerst niet 'kinderen'. Als jij 'kinderen' zegt, dan zullen ze het snel met je eens zijn.

(Video): We reizen vandaag met de minister van defensie van Colombia, hoofd van het leger en het hoofd van de politie, en we leveren 650 laptops af vandaag aan kinderen die geen televisie hebben, geen telefoon, en die in een gemeenschap wonen die afgescheiden is van de rest van de wereld, al 40 jaar lang.

Het belang van de levering van laptops in deze regio ligt in het aansluiten van kinderen die afgesloten zijn geweest omwille van de FARC, de guerilla die 40 jaar geleden is gestart als een politieke beweging en daarna een drugsbeweging werd. Er zijn één miljard kinderen in de wereld, en 50 procent van hen hebben geen elektriciteit, noch thuis, noch op school. In sommige landen, Afghanistan bijvoorbeeld, gaan 75 procent van de meisjes niet naar school. Ik bedoel niet dat ze van school wegblijven in de derde of de vierde klas -- ze gaan niet.

In de drie jaar sinds ik op TED praatte en een prototype toonde, is dit uitgegroeid van een idee tot een echte laptop. We hebben vandaag een half miljoen laptops in de handen van kinderen. We hebben er ongeveer een kwart miljoen in transit naar deze en andere kinderen, en dan nog een kwart miljoen die vandaag in bestelling zijn. Ruw geteld zijn er een miljoen laptops. Dat is minder dan ik had voorspeld -- ik had 10 miljoen voorspeld -- maar het is nog steeds een groot aantal.

In Colombia hebben we ongeveer 3.000 laptops. We werken met het Ministerie van Defensie, niet de Minister van Onderwijs, omdat dit wordt gezien als een strategische defensiekwestie, omdat zones worden bevrijd die volledig waren afgesloten, waar de mensen leefden die in zekere zin de oorzaak waren van 40 jaar bombardementen, kidnappings en moordpartijen.

Plots hebben de kinderen aangesloten laptops. Ze hebben haasje-over gespeeld. De verandering is absoluut enorm, want het leidt niet alleen tot een opening, het maakt een opening naar de rest van de wereld. Ja, ze bouwen dus wegen, ja, ze krijgen telefoon, ja, er zal televisie zijn. Maar de kinderen van 6 tot 12 jaar surfen op het internet in het Spaans en in locale talen, dus de kinderen groeien op met toegang tot informatie, met een venster op de rest van de wereld. Vroeger waren ze afgesloten.

Interessant is dat het in andere landen de Minister van Financiën is die het ziet als een motor van economische groei. Die motor zal over 20 jaar resultaat hebben. Het zal natuurlijk niet op één jaar tijd gebeuren, maar het is een belangrijke, diep economische en culturele wijziging die gebeurt door de kinderen. In totaal zijn er 31 landen betrokken, en in het geval van Uruguay heeft de helft van de kinderen ze, en tegen midden 2009 zal elk kind in Uruguay een laptop hebben -- een kleine groene laptop.

Wat zijn nu de resultaten? Bij de resultaten die we in elk land zien, zijn leerkrachten die zeggen dat ze nog nooit zo graag les gegeven hebben, en de leesvaardigheid, gemeten door derden -- niet door ons -- stijgt spectaculair. Waarschijnlijk het belangrijkste effect is dat kinderen hun ouders onderwijzen. Zij zijn eigenaar van de laptops. Ze nemen ze mee naar huis. Dus toen ik drie kinderen uit de scholen zag, die de hele dag hadden gereisd om naar Bogota te komen, bracht één van de drie haar moeder mee. De reden waarom ze dat deed, is dat dit kind van zes haar moeder had leren lezen en schrijven. Haar moeder was niet naar de lagere school gegaan. En dit is zo'n inversie, en zo'n fantastisch voorbeeld van kinderen die aan de basis van verandering liggen.

Tot slot zeggen mensen: waarom laptops? Laptops zijn een luxe, het is alsof iPods uitdeelt. Nee. De reden waarom je laptops wil, is dat het codewoord onderwijs is, niet laptop. Dit is een onderwijsproject, geen laptopproject. Ze moeten leren leren. En bedenk even, ze kunnen bijvoorbeeld 100 boeken hebben. In een dorp heb je 100 laptops, met elk 100 verschillende boeken, zodat dat dorp plots 10.000 boeken heeft. Jij en ik hadden geen 10.000 boeken in de basisschool.

Soms is de school onder een boom, of is de leerkracht maar tot de vijfde klas naar school gegaan, zodat je een collaboratief leermodel nodig hebt, niet zomaar meer schoolgebouwen en meer leerkrachtenopleiding, wat je in elk geval moet doen. We zijn dus opnieuw bezig met "Geef er een, krijg er een." Vorig jaar hadden we een "Geef er een, krijg er een"-programma, en dat leverde meer dan 100.000 laptops op die we gratis konden weggeven. Doordat het nul-dollar-laptops zijn, kunnen we naar landen gaan die helemaal geen geld hebben. Dat deden we. We gingen naar Haïti, we gingen naar Rwanda, Afghanistan, Ethiopië, Mongolië, plekken die geen markt zijn, waar we zaaiden volgens de principes van saturatie, connectiviteit, lage leeftijd enzovoort. Zo kunnen we echt grote aantallen uitrollen.

Zie het zo: zie het als kinderen inenten tegen onwetendheid. Zie de laptop als een vaccin. Je vaccineert geen kleine groep kinderen. Je vaccineert alle kinderen in een regio.