Nalini Nadkarni: biologie in gevangenschap

Bomen zijn typisch statisch. Bomen zijn op een plek geworteld in de grond vele menselijke generaties lang. Maar als we ons gezichtspunt veranderen van de stam naar de takken, worden bomen erg dynamische dingen, die bewegen en groeien. En ik besloot die beweging te onderzoeken door de bomen in kunstenaars te veranderen. Ik bond een penseel aan het eind van een tak. Ik wachtte op de wind en hield een schildersdoek omhoog. En dat gaf kunst. Het kunststuk dat je aan de linkerkant ziet is geschilderd door een rode ceder, en die rechts daarvan door een Douglas spar. En wat ik leerde was dat verschillende soorten verschillende kenmerken hebben, zoals een Picasso tegenover een Monet.

Maar ik was ook geïnteresseerd in de beweging van bomen en hoe deze kunst mij dat zou laten vastleggen en kwantificeren. Dus om de afstand te meten die een esdoorn -- die deze tekening maakte -- in een enkel jaar bewoog, mat ik eenvoudig en telde elk van deze lijnen op. Ik vermenigvuldigde ze met het aantal twijgen per tak en het aantal takken per boom en deelde dat dan door het aantal minuten per jaar. En zo was ik in staat om te berekenen hoe ver een enkele boom in één jaar bewoog. Jullie kunnen raden. Het juiste antwoord is 300.207 kilometer, of zeven keer de aarde rond. En gewoon door onze blik van een enkele stam te verplaatsen naar de vele dynamische takken, kunnen we zien dat bomen niet gewoon statische dingen zijn, maar juist erg dynamisch.

En ik dacht aan manieren waarop we met deze les kunnen overwegen andere dingen te beschouwen die ook statisch en vast zijn, maar die schreeuwen om verandering en dynamiek. En een van die dingen zijn onze gevangenissen. Gevangenissen zijn waar mensen die de wet overtreden vast zitten, ingesloten achter tralies. En ons gevangenissysteem is zelf vastgeroest. De Verenigde Staten hebben meer dan 2.3 miljoen gevangen mannen en vrouwen. Dat aantal groeit. Van de honderd gevangenen die worden vrijgelaten, zullen 60 terugkeren naar de gevangenis. Subsidies voor scholing, voor training en voor rehabilitatie nemen af. Dus deze wanhopige cyclus van vastzetting zet zich voort. Ik besloot te vragen of de lessen die ik had geleerd van de bomen als kunstenaars konden worden toegepast op een statische instelling zoals onze gevangenissen. En ik denk dat het antwoord ja is.

In 2007, startte ik een alliantie met het penitentiaire staatsdepartement van Washington, We begonnen met het sturen van wetenschap en wetenschappers, duurzaamheids- en conservatie projecten naar vier staatsgevangenissen. We gaven wetenschappelijke lessen. En de mannen hier kozen ervoor om naar onze lessen te komen in plaats van televisie te kijken of te sporten. Dat, denk ik, is beweging. We werden partners met de 'Natuurbescherming' voor gevangenen in de gevangenis van Stafford Creek om bedreigde prairie planten te kweken voor herstel van klassieke prairie gebieden in de staat Washington. Dat, denk ik, is beweging. We werkten met de Vis en Wilde Dieren afdeling van de staat Washington om bedreigde kikkers te kweken, de gespikkelde Oregon kikker, om later vrij te laten in beschermde watergebieden. Dat, denk ik, is een beweging.

En recent zijn we begonnen samen te werken met die mannen die zijn gesepareerd in wat we maximaal beveiligde inrichtingen noemen. Zij hebben gewelddadige incidenten gepleegd geweld gepleegd tegen bewakers en andere gevangenen. Zij worden in kale cellen zoals deze gehouden voor 23 uur per dag. Voor gesprekken met hun begeleidingsdienst of met ggz professionals, worden ze in vaste hokken geplaatst zoals deze. Een uur per dag worden ze naar deze treurige en sfeerloze oefenruimtes gebracht. En hoewel we geen bomen en prairie planten en kikkers hier naartoe kunnen brengen, brengen we foto's van de natuur naar deze oefenruimtes, we plaatsen ze op de muren, zodat ze tenminste contact hebben met visuele beelden van de natuur. Dit is meneer Lopez, die 18 maanden in de isoleercel heeft gezeten. En hij geeft input over de soorten afbeeldingen waarvan hij denkt dat ze hem en zijn mede gevangenen serener, kalmer, en minder gewelddadig zouden maken.

En zo zien we, denk ik, dat kleine, collectieve bewegingen van verandering misschien in beweging kunnen zetten een systeem zoals ons eigen gevangenissysteem in een richting van hoop. We weten dat bomen statische dingen zijn wanneer we naar de stammen kijken. Maar als bomen kunst kunnen maken, als ze zeven keer de aarde kunnen omzwerven in een jaar, als gevangenen planten zaaien en kikkers kweken, dan zijn er misschien andere statische dingen die we in ons zelf houden, zoals verdriet, zoals verslavingen, zoals racisme, die ook kunnen veranderen.

Dank jullie wel.

(Applaus)