Morgan Spurlock: De beste TED Talk ooit verkocht

Ik heb de afgelopen jaren mezelf in situaties gebracht die meestal erg moeilijk waren en tegelijkertijd een beetje gevaarlijk. Ik ging naar de gevangenis - moeilijk. Ik werkte in een kolenmijn - gevaarlijk. Ik filmde in oorlogsgebieden - moeilijk én gevaarlijk. ik at 30 dagen niets anders dan dit - plezierig in het begin, beetje moeilijk in het midden, zeer gevaarlijk op het einde. Ik heb mij het grootste gedeelte van mijn carrière, ondergedompeld in ogenschijnlijk gruwelijke situaties met als doel proberen maatschappelijke kwesties te onderzoeken op een aangrijpende manier, waardoor ze interessant worden, hopelijk op een manier waardoor ze onderhoudend en toegankelijk worden voor een publiek. Toen ik wist dat ik een TEDTalk mocht geven over branding en sponsoring, wist ik dat ik het een beetje anders zou willen doen.

Misschien hebben sommigen van jullie het al gehoord, een paar weken geleden zette ik een advertentie op Ebay. Ik stuurde een aantal Facebook-berichten, een aantal Twitter-berichten. Ik gaf mensen de gelegenheid om het recht op naamsvermelding te kopen op mijn TEDTalk van 2011. (Gelach) Dat klopt, sommige geluksvogels individueel, bedrijf, profit of non-profit, kregen een eenmalige kans - want ik ben zeker dat Chris Anderson dit nooit opnieuw zal laten gebeuren - (Gelach) het recht op naamsvermelding te kopen voor de talk waarnaar jullie nu kijken, die op dat moment nog geen titel en weinig inhoud had en ook niet veel verklapte over wat het onderwerp uiteindelijk zou zijn. Dit was het zowat: je naam hier stelt voor: mijn TEDTalk waarvan je geen idee hebt wat het onderwerp is en, afhankelijk van de inhoud, zou kunnen ontploffen in je gezicht, vooral als ik jou of je bedrijf belachelijk maak omdat je het doet. Maar dat gezegd zijnde, het is een zeer goede kans om in de media te komen. (Gelach) Weet je hoeveel mensen deze TEDTalks bekijken? Heel veel. Tussen haakjes, dat is gewoon een werktitel. (Gelach) Zelfs met dat voorbehoud, wist ik dat iemand het recht op naamsvermelding zou kopen.

Als je mij dat een jaar geleden zou hebben gevraagd, zou ik niet in staat zijn geweest je dat met enige zekerheid te vertellen. In het nieuwe project, mijn nieuwe film, waar ik mee ben bezig, onderzoeken we de wereld van marketing, reclame. Zoals ik al eerder zei, Ik heb mezelf door de jaren heen in afschuwelijke situaties gebracht, maar niets kon mij voorbereiden, of klaar maken voor iets zo moeilijk of zo gevaarlijk als samenzitten met deze mannen. (Gelach) Ik had dit idee voor een film.

(Video) Morgan Spurlock: ik wil een film maken over productplaatsing, marketing en reclame, en de hele film wordt gefinancierd door productplaatsing, marketing en reclame. De film, zal worden genoemd " De Beste Film Ooit Verkocht." In "De Beste Film Ooit Verkocht" is alles van boven naar beneden, van begin tot einde, “gemerkt” - met de boven de titel vermelde sponsor, die je zult zien in de film, merk X. Nu dit merk, de Qualcomm Stadium, het Staples Center ... zullen met de film getrouwd zijn tot in de eeuwigheid - voor altijd. De film verkent dit hele idee - (Michael Kassan: Het is overbodig.) Het is wat? (MK: Het is overbodig.) Tot in de eeuwigheid, voor altijd? Ik ben een overbodige persoon. (MK: Ik zeg gewoon.) Dat was meer voor de nadruk. Het was, "In de eeuwigheid. Voor altijd." Maar niet alleen hebben we merk X als hoofdsponsor, we gaan ervoor zorgen dat we elke categorie uitverkopen in de film. Misschien verkopen we een schoen en het wordt die de beste schoen die je ooit droeg ... de beste auto waar je ooit mee reed van "De Beste Film ooit verkocht," de beste drank die je ooit hebt gehad, met dank aan "De Beste Film ooit verkocht."

Xavier Kochhar: het idee is - buiten aantonen dat merken een deel van je leven zijn - de film te laten financieren? (MS: Zorg dat ze de film financieren.)

MS: we laten het hele proces van hoe alles verloopt zien. Het doel van deze hele film is transparantie. Je zult het allemaal zien gebeuren in deze film. Dat is het hele concept, de hele film, begin tot einde. Ik zou graag hulp krijgen van de CEG.

Robert Friedman: Het is grappig, want toen ik het voor het eerst hoorde, het is het ultieme respect voor een publiek.

Man: Ik weet niet hoe ontvankelijk mensen gaan zijn.

XK: Heb je een perspectief - Ik wil "motief" niet gebruiken, want dat heeft een negatieve connotatie - weet je op wat dit gaat uitdraaien? (MS: Geen idee.)

David Cohn: Hoeveel geld is er nodig om dit te realiseren?

MS: 1,5 miljoen dollar (DC: Oké.)

John Kamen: Ik denk dat het moeilijk zal worden om een afspraak te krijgen, maar ik denk dat het zeker de moeite waard is om het te proberen bij een paar grote, alom bekende merken.

XK: Wie weet, misschien tegen de tijd dat jouw film naar buiten komt, lijken wij een stelletje praatzieke idioten.

MS: Wat denk je dat het antwoord gaat zijn?

Stuart Ruderfer: De antwoorden zullen veelal "nee" zijn.

MS: Is het moeilijk te verkopen omwille van de film of is het moeilijk te verkopen omwille van mij?

JK: Beide.

MS: ... Wat betekent: niet zo optimistisch. Dus, mijnheer, kunt je mij helpen? Ik heb hulp nodig.

MK: Ik kan helpen.

MS: Oké. (MK: Goed.) Prachtig.

MK: We moeten uitzoeken welke merken.

MS: Ja. (MK: Dat is de uitdaging.) Als je kijkt naar de mensen waar je mee omgaat ..

MK: We hebben enkele plaatsen waar we terecht kunnen. (MS: Oké.) Zet de camera uit.

MS: Ik dacht dat "zet de camera uit" betekende: laten we een gesprek onder vier ogen hebben. Blijkt dat het in werkelijkheid betekent "We willen niets te maken hebben met je film."

MS: en zo verdwenen plotseling, al deze bedrijven één voor één. Geen van hen wilde iets te maken hebben met deze film. Ik was verbaasd. Ze wilden absoluut niets te maken hebben met dit project. Ik was verbijsterd. Ik dacht dat het hele concept, de bedoeling van reclame was om een product bij zoveel mogelijk mensen bekend te maken, om het aan zo veel mogelijk mensen te laten zien. Vooral in de wereld van vandaag, dit snijpunt van nieuwe en oude media in het gefragmenteerde medialandschap, is dan niet het idee een nieuw 'voertuig' te hebben waar iedereen over praat, dat de boodschap naar de massa brengt. Dat dacht ik tenminste.

Maar het probleem was, mijn redenering had een fatale fout, en dat was deze. Eigenlijk, was dat helemaal geen fout. Dat zou totaal geen probleem geweest zijn. Dit zou prima geweest zijn. Maar waar deze afbeelding voor staat, dat was het probleem. Kijk, als je googelt naar afbeeldingen over transparantie, Dit is --- (Gelach) (Applaus) Dit is één van de eerste beelden die verschijnen. Ik houd van je hersenkronkels, Sergey Brin. Nee (Gelach) Dit is het probleem: transparantie - vrij van voorwendsels of bedrog; gemakkelijk op te sporen of te doorzien; gemakkelijk te begrijpen; gekenmerkt door de zichtbaarheid en toegankelijkheid van informatie, in het bijzonder met betrekking tot zakelijke praktijken - waarvan de laatste regel waarschijnlijk het grootste probleem is. We horen deze dagen veel over transparantie. Onze politici zeggen, onze voorzitter zegt het, zelfs onze CEO’s zeggen het. Maar als het op de realiteit aan komt, verandert er plotseling iets. Waarom? Nou, transparantie jaagt angst aan- (Gebrul) zoals het vreemde gebrul van de beer. (Gelach) Het is onvoorspelbaar - (Muziek) (Gelach) zoals deze vreemde landweg. Het is ook zeer riskant. (Gelach) Wat is riskant? Een hele kom van Cool Whip eten. (Gelach) Dat is heel riskant.

Toen ik begon te praten met bedrijven en hen vertelde dat we dit verhaal wilden vertellen, zeiden ze: "Nee, we willen dat jij een verhaal vertelt. Wij willen dat jij een verhaal vertelt, maar wij willen gewoon ons verhaal vertellen. " Toen ik een kind was en mijn vader betrapte op een leugen - daar geeft hij mij de blik die hij me vaak gaf - hij zei: "Zoon, er zijn drie kanten aan elk verhaal. Er is jouw verhaal, Er is mijn verhaal, en er is het echte verhaal. " Met deze film, wilden we het echte verhaal vertellen. Maar met slechts één bedrijf en één agentschap bereid om mij te helpen - en dat alleen omdat ik John Bond en Richard Kirshenbaum al jaren kende - realiseerde ik me dat ik alleen zou moeten gaan, De tussenpersoon moest weg en ik moest zelf met mijn team naar de bedrijven gaan. Wat je plotseling begint te beseffen - of wat ik begon te beseffen - dat als je gesprekken met deze bedrijven start, het begrijpen van wat jouw merk is, een universeel probleem is.

(Video) MS: Ik heb vrienden die grote, gigantische Hollywood-films maken, en ik heb vrienden die onafhankelijke films maken, zoals ik. Mijn vrienden die grote, gigantische Hollywood-films maken zeggen dat de merkpartners die ze hebben de reden van het succes van hun films zijn. Mijn vrienden die kleine onafhankelijke films maken zeggen: "Nou, hoe moeten we concurreren met deze grote, gigantische Hollywood-films?" De film wordt genoemd "De Beste Film ooit verkocht." Dus hoe specifiek zullen we Ban zien in de film? Elke keer als ik klaar ben om te vertrekken, elke keer als ik mijn medicijnkastje open, zul je Ban deodorant zien. Elke keer als ik een interview doe met iemand, kan ik zeggen: "Ben jij fris genoeg voor dit interview? Ben je er klaar voor? Je ziet er een beetje nerveus uit. Ik wil je helpen te kalmeren. Misschien moet je iemand voor het interview zetten." We zullen één van deze fantastische geuren aanbieden. Of het nu een "Floral Fusion" of een "Paradijselijke Winden" is, ze krijgen hun kans. We zullen zowel op mannen als op vrouwen afstemmen -- vast, vloeibaar, of stick, wat het ook moge zijn. Dat is de twee-cent tour. Nu kan ik jullie vragen beantwoorden en jullie de vijf cent tour geven.

Karen Frank: Wij zijn een kleiner merk. Net zoals je het hebt over een kleinere film, We zijn heel erg een 'challenger' merk. We hebben niet de budgetten die andere merken hebben. Dit soort dingen, mensen doen herinneren aan Ban - dat is de reden waarom we geïnteresseerd zijn.

MS: Wat zijn de woorden die je zou gebruiken om Ban te beschrijven? Ban is ...

KF: Dat is een goede vraag.

(Gelach)

Vrouw: superieure technologie.

MS: Technologie is niet de manier waarop je iets dat iemand aanbrengt onder zijn oksel wilt beschrijven.

Man: We praten over brutaal, fris. Ik denk dat "fris" een goed woord is dat deze categorie echt in de positieve brengt, tegenover "bevecht geur en zweet." Het houdt je fris. Hoe houden we je langer fris - betere frisheid, meer frisheid, drie keer frisser. Dat soort dingen brengt meer positief voordeel.

MS: en dat is een bedrijf van vele miljoenen dollars. En ik dan? De gewone man? Ik moet gaan praten met de man in de straat, de mensen die zijn zoals ik, Jan met de pet. Zij moeten mij vertellen over mijn merk.

(Video) MS: Hoe zouden jullie je eigen merk beschrijven?

Man: Euh, mijn merk? Ik weet het niet. Ik houd van mooie kleren.

Vrouw: revival van de jaren 80 ontmoet skater-punk, tenzij op wasdag.

MS: Oké, wat is merk Gerry?

Gerry: Uniek. (MS: Uniek.)

Man: Ik denk dat mijn genre, mijn stijl als donkere glamour zou zijn. Ik houd veel van zwart, veel grijstinten en dat soort dingen. Maar meestal heb ik een accessoire, zoals een zonnebril, ik houd van kristal en dat soort dingen.

Vrouw: Als Dan een merk was, zou hij een klassieke cabriolet kunnen zijn Mercedes Benz.

Man 2: Het merk dat ik ben zou ik eenvoudige vlieg noemen.

Vrouw 2: Een deel hippie, een deel yogi, deels meisje uit Brooklyn - Ik weet het niet.

Man 3: Ik ben een huisdierenman. Ik verkoop dierenspeelgoed over het hele land, over de hele wereld. Ik denk dat dat mijn merk is. In mijn kleine branche, dat is mijn merk.

Man 4: Mijn merk is FedEx, omdat ik goederen aflever.

Man 5: gesjeesde-schrijver-alcoholisch merk. Is dat iets?

Advocaat: Ik ben een advocaat merk.

Tom: Ik ben Tom.

MS: Nou we kunnen niet allemaal merk Tom zijn, ik denk dat ik mij vaak op de kruising van donkere glamour en eenvoudige vlieg bevind.

(Gelach)

Ik besefte dat ik een expert nodig had. Ik had iemand nodig die in mijn hoofd kon kijken, iemand die echt zou kunnen mijn "merkpersoonlijkheid" helpen begrijpen Ik vond een bedrijf Olson Zaltman in Pittsburg. Ze hielpen bedrijven zoals Nestlé, Febrèze, Hallmark hun merkpersoonlijkheid te ontdekken. Als ze dat voor hen konden doen, konden zij dat zeker voor mij doen.

(Video) Abigail: Je bracht je foto’s mee?

MS: Ja. De allereerste foto is een foto van mijn familie.

A: vertel me een beetje hoe het zich verhoudt tot jouw gedachten en gevoelens over wie je bent.

MS: Dit zijn de mensen die vorm gaven aan de manier waarop ik naar de wereld kijk.

A: Vertel me iets over die wereld.

MS: Die wereld? Ik denk dat die wereld de wereld is waarin ik leef - zoals de mensen om je heen, je vrienden, je familie, de manier waarop ik leef en werk. Al die dingen stammen uit één plaats, voor mij stammen ze uit mijn familie in West-Virginia.

A: Wat is het volgende waar je over wilt praten?

MS: Het volgende: Dit was de beste dag ooit.

A: Hoe verhoudt dit zich tot jouw gedachten en gevoelens over wie je bent?

MS: Dat is wie ik wil zijn. Ik houd van dingen die anders zijn. Ik houd van rare dingen.

A: Vertel me over de "waarom" fase - wat doet die voor ons? Wat is de machete? Welk popstadium ben je nu in? Waarom is het belangrijk om te herstarten? Wat vertegenwoordigt het rood? Vertel me een beetje over dat deel. ... Een beetje meer over jezelf dat niet is wie je bent. Wat zijn sommige andere metamorfoses die je hebt ondergaan? ... Hoeft niet angst te zijn. Welke achtbaan zit je op?

MS: EEEEEE! (A: Dank je wel.) Nee, jij bent bedankt.

A: Bedankt voor je geduld. (MS: Goed gewerkt.)

A: Ja. (MS: Veel dank) Oké.

MS: Ik weet niet wat hieruit gaat komen. Het ging er daar heftig aan toe.

Lindsay Zaltman: Het eerste wat ik zag, was dat je twee verschillende, maar complementaire, kanten had aan jouw merkpersoonlijkheid -- het Morgan-Spurlock-merk is een bewust/speels merk. Die staan heel mooi samen én naast elkaar. Ik denk dat het bijna een paradox is. Ik denk dat sommige bedrijven alleen zullen focussen op één van hun sterktes in plaats van zich te concentreren op beide. De meeste bedrijven hebben de neiging om -- en het is de menselijke natuur -- dingen te vermijden waarvan ze niet zeker zijn, angst vermijden, die elementen, en jij omarmt ze echt, en je kunt ze daadwerkelijk omzetten in iets positiefs voor jezelf. Het is mooi om te zien. Welke andere merken zijn ook zo? De eerste hier is de klassieke, Apple. Je ziet hier ook, Target, Wii, Mini van de Mini Coopers, en JetBlue. Er zijn speelse en er zijn bewuste merken, dingen die zijn gekomen en gegaan, maar een speels, bewust merk is behoorlijk krachtig.

MS: Een speels, bewust merk. Wat is jouw merk? Als iemand zou vragen om jouw merk identiteit, jouw merkpersoonlijkheid te beschrijven wat zou je zijn? Ben je een up attribuut? Ben je iets dat het bloed doet stromen? Of bent je meer van een down attribuut? Ben jij rustiger, gereserveerd, conservatief? Up attributen zijn dingen zoals speels, fris zoals de Fresh Prince, eigentijds, avontuurlijk, prikkelend of gewaagd zoals Errol Flynn, snel en lenig, goddeloos, dominant, magisch of mystiek zoals Gandalf. Of heb je meer van een down attribuut? Ben je bewust, verfijnd zoals 007? Bent je gevestigd, traditioneel, verzorgend, beschermend, empathisch zoals Oprah? Ben je betrouwbaar, stabiel, vertrouwd, behoudend, veilig, heilig, contemplatief of verstandig zoals de Dalai Lama of Yoda?

In de loop van deze film, hadden we meer dan 500 bedrijven - up en down bedrijven - die geen deel wilden uitmaken van dit project. Ze wilden niets te maken hebben met deze film, omdat ze geen controle hadden over het eindproduct. Maar we hadden wel 17 merkpartners die bereid waren om die controle op te geven, die zaken wilden doen met iemand bewust en speels zoals ik. en die uiteindelijk toestonden de verhalen te vertellen die we normaal gesproken niet zouden kunnen vertellen - verhalen die een adverteerder normaal gesproken niet zou vertellen.

Ze stelden ons in staat om het verhaal over neuromarketing te vertellen. We vertellen het verhaal in deze film over hoe ze nu met behulp van MRI's de wenscentra van je hersenen aanspreken met commercials en filmmarketing. We gingen naar San Paulo, waar ze reclame langs de straat verboden . Tijdens de afgelopen vijf jaar waren er in de hele stad, geen reclameborden, geen posters, geen flyers, niets. (Applaus) We gingen naar schooldistricten in heel Amerika waar bedrijven hun weg vinden naar scholen met te weinig geld. Ongelooflijk voor mij, zijn de projecten waarop ik de meeste reacties gekregen heb, of waarin ik het meest succesvol was, waren diegenen waar er rechtstreekse interactie was.

Dat is wat deze merken deden. Ze ontsloegen de tussenpersoon, hun agentschappen en zeiden, misschien hebben deze agentschappen niet mijn beste belang voor ogen. Ik ga rechtstreeks met de kunstenaar onderhandelen. Ik ga met hem werken om iets anders te maken, iets dat mensen doet nadenken, dat de manier waarop we naar de wereld kijken, gaat uitdagen.

Hoe was dat voor hen? Is het gelukt? De film ging in première op het Sundance Film Festival. Laten we een kijkje nemen. Volgens Burrelles ging de film in première in januari, en sindsdien - en dit is zelfs niet alles - hebben we 900 miljoen media impressies voor deze film. Dat beslaat twee en een halve week tijd. Dat is alleen online - geen print, geen tv. De film is nog niet eens verdeeld. Het is zelfs niet online. Hij loopt zelfs nog niet. Het is zelfs nog niet uit gekomen in andere landen. Uiteindelijk, heeft deze film al heel wat momentum gewonnen. Niet slecht voor een project waarvan elk reclamebureau waarmee we contact hadden, hun klanten afraadde deel te nemen.

Wat ik altijd geloof is dat, als je risico's neemt, hieruit kansen zullen komen. Ik geloof dat wanneer je mensen hiervan wegduwt, je ze meer in de richting van mislukking duwt. Ik geloof dat, als je je medewerkers traint geen risico te nemen, je een bedrijf krijgt waar belonen onder druk komt te staan. Ik heb het gevoel dat we om vooruit te geraken, mensen moeten aanmoedigen om risico's te nemen. We moeten mensen aanmoedigen om niet bang te zijn van de kansen die hen angst aanjagen. Uiteindelijk, om vooruit te geraken, denk ik dat we angst moeten omarmen. We moeten de beer in een kooi steken. (Gelach) Omarm angst. Omarm risico. Een lepel per keer, moeten we risico's omarmen.

Uiteindelijk moeten we transparantie omarmen. Vandaag, meer dan ooit, kom je een heel eind met een beetje eerlijkheid. Dat gezegd zijnde, door eerlijkheid en transparantie, mijn hele talk, "Omarm Transparantie," wordt voor jullie gebracht door mijn goede vrienden bij EMC, die voor 7.100 dollar, het recht op naamsvermelding kochten op Ebay. (Applaus) EMC: Belangrijke gegevens omzetten in grote kansen voor organisaties over de hele wereld. EMC presenteert: "Omarm transparantie."

Heel erg bedankt, jongens.

(Applaus)

June Cohen: Dus, Morgan, in de naam van de transparantie, wat er precies gebeurd met die 7.100 dollar? MS: Dat is een fantastisch vraag. Ik heb een cheque in mijn zak op naam van de moedermaatschappij van de TED organisatie, de Sapling Foundation - een cheque van 7.100 dollar als aanbetaling voor mijn aanwezigheid bij TED van volgend jaar.

(Gelach)

(Applaus)