Michael Hansmeyer: Onvoorstelbare vormen bouwen

Als architect vraag ik me vaak af wat de oorsprong is van de vormen die we ontwerpen. Hoe zouden die vormen er uitzien als we niet meer met referenties zouden werken. Als we geen vooroordelen hadden... en ons konden losmaken van onze ervaring, welke vormen zouden we dan kunnen ontwerpen? welke vormen zouden we dan kunnen ontwerpen? Konden we ons maar losmaken van wat we geleerd hebben. Hoe zouden die onbekende vormen er dan uitzien? Zouden ze ons verrassen en intrigeren? Zouden ze ons vreugde geven? Zo ja, hoe pakken we het dan aan als we iets heel nieuws willen creëren?

Mijn voorstel is... kijk naar de natuur. De natuur ontwerpt de geweldigste vormen. Nu hoeven we de natuur niet te kopiëren of de biologie na te bootsen, maar we kunnen wel de natuurlijke processen lenen. We kunnen op basis van de theorie iets nieuws creëren. Het belangrijkste scheppingsproces is morfogenese, de splitsing van 1 cel in 2 cellen. De cellen kunnen identiek zijn, of van elkaar verschillen door asymmetrische celdeling. of van elkaar verschillen door asymmetrische celdeling.

Je kunt het proces zoveel mogelijk vereenvoudigen. Je begint met een vel papier. Door een vouw in dat ene vlak te maken, maak je er 2 vlakken van. Je kunt de vouw maken waar je wilt. Zo kun je verschillende soorten vlakken maken. Met deze eenvoudige methode... kun je een ongelooflijke variatie aan vormen creëren.

Op dezelfde manier kun je driedimensionale structuren ontwikkelen. Op dezelfde manier kun je driedimensionale structuren ontwikkelen. Maar we willen af van het handwerk en dus... voeren we de structuur in in de computer en coderen het als een algoritme. Daardoor is ineens alles vouwbaar. Het vouwen gaat miljoenen keren sneller. Je kunt vele honderden variaties maken.

Voor een driedimensionale vorm... begin je niet met een vlak, maar met een eenvoudige kubus. begin je niet met een vlak, maar met een eenvoudige kubus. Je vouwt de vlakken steeds weer opnieuw. Je vouwt de vlakken steeds weer opnieuw. Na 16 stappen kom je uit op 400.000 vlakken. Na 16 stappen kom je uit op 400.000 vlakken. Het ziet er dan bijvoorbeeld zo uit. Als we de verhouding tussen de vouwen veranderen, Als we de verhouding tussen de vouwen veranderen, verandert deze kubus in die kubus. Als je een andere verhouding tussen de vouwen maakt, krijg je deze vorm, of deze.

Je krijgt controle op de vorm door de plaats van de vouw te bepalen. Je krijgt controle op de vorm door de plaats van de vouw te bepalen. Maar het principe is een gevouwen kubus. Je kunt ermee spelen. Maar het principe is een gevouwen kubus. Je kunt ermee spelen. Je kunt op elke plek binnen de vorm een andere vouwverhouding toepassen. Je kunt op elke plek binnen de vorm een andere vouwverhouding toepassen. Je kunt beeldhouwen met de vorm.

Het vouwwerk wordt door de computer gedaan, dus heb je geen last van fysieke beperkingen. Vlakken kunnen zichzelf opdelen tot ze oneindig klein zijn. Vlakken kunnen zichzelf opdelen tot ze oneindig klein zijn. Je kunt de meest onmogelijke vouwen maken. Je kunt poreuze vlakken maken. Je kunt ze uitrekken en scheuren. Dit alles verklaart de veelheid aan vormen die je kunt produceren.

Maar het ontwerp ging nooit over de vorm. Ik ontwierp het proces waaruit de vorm voortkwam. Door een kleine verandering in de vouwwijze verandert de vorm meestal mee. Door een kleine verandering in de vouwwijze verandert de vorm meestal mee. Hier kun je dat zien.

Maar dat is maar de helft van het verhaal. 99.9 % van de vouwverhoudingen gaan er niet zo uitzien... maar zo... het geometrische equivalent van lawaai. Wat je hier zag, was het resultaat van veel vallen en opstaan. Wat je hier zag, was het resultaat van veel vallen en opstaan. Het bleek veel effectiever om gebruik te maken... van bestaande informatie binnen de vormen. Een zeer eenvoudige vorm, zoals deze, bevat veel ogenschijnlijk onzichtbare informatie. . Je kunt bij voorbeeld de lengte van de snedes bepalen. Witte vlakken hebben lange snedes, zwarte hebben korte. Je kunt de egaliteit van het oppervlak, de kromming en de straal bepalen. Allemaal informatie die misschien niet direct zichtbaar is, Allemaal informatie die misschien niet direct zichtbaar is, maar die je naar voren kunt halen en inzetten bij het vouwproces. maar die je naar voren kunt halen en inzetten bij het vouwproces.

Het is nu niet meer het specificeren van een enkele vouwverhouding. Het is nu niet meer het specificeren van een enkele vouwverhouding. Het is het leggen van een link tussen een eigenschap van een vlak... Het is het leggen van een link tussen een eigenschap van een vlak... en de manier waarop het vlak gevouwen is. Ik heb het proces ontworpen en niet de vorm. Daarom kan ik het proces alsmaar herhalen en zo een familie van vormen produceren. Daarom kan ik het proces alsmaar herhalen en zo een familie van vormen produceren.

Deze vormen lijken ingewikkeld, maar het is een minimaal proces. De input is eenvoudig. Ik begin altijd met een kubus. De input is eenvoudig. Ik begin altijd met een kubus. Het is een heel eenvoudige operatie. Je maakt een vouw... en herhaalt dat telkens weer.

Maar hoe en op welke schaal pas je dit proces toe in de architectuur? Maar hoe en op welke schaal pas je dit proces toe in de architectuur? Ik wilde een kolom ontwerpen. Kolommen zijn architectonische oerbeelden. Door de geschiedenis heen werden ze gebruikt... om idealen over schoonheid en technologie in uit te drukken. De uitdaging was om het algoritmische proces toe te passen in een kolom. De uitdaging was om het algoritmische proces toe te passen in een kolom. Ik begon met 4 cilinders. Na veel experimenteren, veranderden de cilinders uiteindelijk hierin. Na veel experimenteren, veranderden de cilinders uiteindelijk hierin.

Deze kolommen bevatten informatie op velerlei schaal. We kunnen erop inzoomen. Hoe dichter je nadert, hoe meer kenmerken je ontdekt. Sommige formaties zijn bijna op de rand van zichtbaarheid. Het is niet zoals bij de traditionele architectuur, want... Het is niet zoals bij de traditionele architectuur, want... zowel het totaal als het minieme detail komen in één proces tot stand. Deze vormen zijn niet te tekenen. Een architect zou er met pen en papier maanden over doen. Een architect zou er met pen en papier maanden over doen. Met alle doorsnedes erbij zou het zelfs een jaar kosten. Alleen door middel van een algoritme kun je zoiets maken. Alleen door middel van een algoritme kun je zoiets maken.

Een interessantere vraag is misschien, of deze vormen voorstelbaar zijn. Een interessantere vraag is misschien, of deze vormen voorstelbaar zijn. Een architect kan zijn uiteindelijke ontwerp meestal voor ogen zien. Een architect kan zijn uiteindelijke ontwerp meestal voor ogen zien. In dit geval is het proces deterministisch. Er is geen sprake van toeval, maar het is ook niet helemaal voorspelbaar. Er is geen sprake van toeval, maar het is ook niet helemaal voorspelbaar. Er zijn teveel vlakken en details. Je kunt het eindstadium niet zien. Er zijn teveel vlakken en details. Je kunt het eindstadium niet zien.

Dit betekent een nieuwe rol voor de architect. Er is een nieuwe methode nodig, om alle mogelijkheden te verkennen. Er is een nieuwe methode nodig, om alle mogelijkheden te verkennen. Je kunt bijvoorbeeld meerdere vormvariaties parallel uitwerken en cultiveren. Je kunt bijvoorbeeld meerdere vormvariaties parallel uitwerken en cultiveren. En dan nu terug naar de analogie met de natuur. Om tot een ontwerp te komen, kun je denken in termen van populaties. Om tot een ontwerp te komen, kun je denken in termen van populaties. Je kunt spreken van permutaties, generaties, kruising en voortplanting. De architect wordt de orchestrator van al deze processen. De architect wordt de orchestrator van al deze processen.

Maar genoeg nu over de theorie. Op een bepaald moment wilde ik als het ware... het beeld inspringen. Ik kocht rode en blauwe 3D brillen en kroop heel dicht op het scherm. Toch was dat anders dan kunnen rondlopen en dingen aanraken. Toch was dat anders dan kunnen rondlopen en dingen aanraken. De enige mogelijkheid was, om de kolom uit de computer te halen. De enige mogelijkheid was, om de kolom uit de computer te halen.

3D drukwerk is tegenwoordig een 'hot item'. Voor de toepassing die ik nu nodig heb, is het nog teveel een compromis... Voor de toepassing die ik nu nodig heb, is het nog teveel een compromis... tussen schaal aan de ene kant en resolutie en snelheid aan de andere. In plaats daarvan bouwden we een gelaagd model van de kolom, In plaats daarvan bouwden we een gelaagd model van de kolom, bestaand uit heel veel dunne plakjes, die op elkaar zijn gestapeld.

Dit is een röntgenopname van dezelfde kolom, van bovenaf gezien. Dit is een röntgenopname van dezelfde kolom, van bovenaf gezien. Tot dan toe onbekend, want we hadden alleen de buitenkant gezien. Tot dan toe onbekend, want we hadden alleen de buitenkant gezien. Aan de binnenkant was een groei van vlakken die zichzelf bleven vouwen. Aan de binnenkant was een groei van vlakken die zichzelf bleven vouwen. Dat was een verrassende ontdekking. Vanuit deze vorm berekenden we een snijlijn. Een laserapparaat sneed aan de hand van deze lijn - je ziet er hier een segment van - Een laserapparaat sneed aan de hand van deze lijn - je ziet er hier een segment van - een grote stapel dunne plakjes één voor één uit.

Dit is echt een foto, geen bewerking. Na veel werk hadden we een kolom, die opmerkelijk overeenkwam... Na veel werk hadden we een kolom, die opmerkelijk overeenkwam... met de kolom van het computerontwerp. Bijna alle ingewikkelde oppervlaktedetails waren bewaard gebleven. Bijna alle ingewikkelde oppervlaktedetails waren bewaard gebleven.

Maar het was erg arbeidsintensief. Er gaapt nog steeds een reusachtig gat tussen het virtuele en het fysieke. Er gaapt nog steeds een reusachtig gat tussen het virtuele en het fysieke. Het ontwerp kostte me maanden, terwijl de computer in 30 seconden... Het ontwerp kostte me maanden, terwijl de computer in 30 seconden... alle 16 miljoen aanzichten berekent. Het fysieke model echter, bestaat uit 2700 lagen van 1 mm dik. Het fysieke model echter, bestaat uit 2700 lagen van 1 mm dik. Het weegt 700 kilo en bestaat uit plaatmateriaal, dat dit hele auditorium kan bedekken. Het weegt 700 kilo en bestaat uit plaatmateriaal, dat dit hele auditorium kan bedekken. Het snijpatroon van de laser heeft een lengte van hier naar het vliegveld en terug. Het snijpatroon van de laser heeft een lengte van hier naar het vliegveld en terug.

Toch is er steeds meer mogelijk. Machines worden sneller en goedkoper. Ook komen er veelbelovende technologische ontwikkelingen aan. Ook komen er veelbelovende technologische ontwikkelingen aan. Dit zijn beelden van de Gwangju Biennale. Dit keer gebruikte ik ABS-plastic voor de kolommen en een grotere, snelle machine. Dit keer gebruikte ik ABS-plastic voor de kolommen en een grotere, snelle machine. Die heeft een gestructureerde, stalen kern en kan gewicht dragen. Die heeft een gestructureerde, stalen kern en kan gewicht dragen. Iedere kolom is een hybride van 2 kolommen. Als je er een spiegel achter zou zetten, zou je een andere kolom zien. Als je er een spiegel achter zou zetten, zou je een andere kolom zien. Dat creëert een soort optische illusie.

Waarheen brengt ons dat? Dit project geeft een vooruitblik op de onbekende objecten die ons wachten, wanneer wij architecten geen objecten meer gaan ontwerpen, maar processen om tot objecten te komen. Je zag één simpel proces, geïnspireerd door de natuur. Er zijn er nog talloze meer. Kortom, we hebben geen beperkingen. In plaats daarvan hebben we nu processen in handen, om structuren te creëren, die we in onze stoutste dromen niet hadden kunnen bedenken. om structuren te creëren, die we in onze stoutste dromen niet hadden kunnen bedenken. En ik zou eraan willen toevoegen: er zal een dag komen waarop we ze gaan bouwen.

Dankjewel. (Applaus)