Juliana Machado Ferreira: Het gevecht om de handel in zeldzame dieren in Brazilië te stoppen

Onwettige handel in wilde dieren is een van de belangrijkste bedreigingen voor onze fauna, vooral voor vogels, voornamelijk om de huisdierenmarkt te bevoorraden met duizenden uit de natuur meegenomen dieren per maand en ver uit hun leefgebied getransporteerd om voornamelijk verkocht te worden in Rio de Janeiro en São Paulo.

Naar schatting onttrekken allerlei soorten handel in wilde dieren in Brazilië vanuit de natuur bijna 38 miljoen dieren per jaar, een business die bijna twee miljard dollar waard is. De politie onderschept deze gigantische ladingen levende dieren, die bedoeld zijn om de huisdierenmarkt te bevoorraden of ze halen de dieren rechtstreeks uit de huizen van mensen weg. Zo komen we elke maand op duizenden gestolen dieren uit.

Om te begrijpen wat er met hen gebeurt nemen we een kijkje in het leven van Brad. Veel mensen denken, als de dieren in beslag zijn genomen, "Hoera, het recht heeft gezegevierd. De goeden zijn gekomen en ze hebben de schattige, slecht behandelde dieren gered uit de klauwen van de snode dierenhandelaars en ze leefden nog lang en gelukkig." Maar deden ze dat? Nee. Hier beginnen veel van onze problemen. Want we moeten zien uit te vinden wat we met al die dieren moeten doen.

In Brazilië worden ze normaal gesproken eerst naar door de overheid geleide triage faciliteiten gestuurd. In de meeste gevallen zijn de omstandigheden daar net zo slecht als bij de smokkelaars. In 2002 ontvingen deze centra 45.000 dieren, waarvan 37.000 vogels. En de politie schat dat we vijf procent van wat er verhandeld wordt, onderscheppen. Sommige geluksvogels, waaronder Brad, gaan daarna naar een echt rehabilitatiecentrum. Daar wordt voor hen gezorgd. Ze werken aan hun vliegvaardigheden. Ze leren hoe ze het voedsel dat ze in de natuur zullen vinden, kunnen herkennen. En ze kunnen kennis maken met andere leden van hun eigen soort. (Gelach)

Maar wat dan? Het Braziliaanse Ornithologische Gezelschap, we hebben het nu alleen over vogels, meent dat wij te weinig kennis hebben over de soorten in de natuur. Daarom zou het te gevaarlijk zijn om deze dieren vrij te laten, zowel voor de vrijgelatenen als voor de natuurlijke populaties. Ze zeggen ook dat we teveel geld besteden aan hun herstel. Vanuit deze gedachtegang stellen ze voor dat alle in beslag genomen vogels van niet-bedreigde soorten moeten worden afgemaakt. Maar dit zou betekenen dat we 26.267 vogels hadden moeten doden alleen al in de staat São Paulo in 2006.

Sommige onderzoekers, waaronder mijzelf, sommige NGO's en sommige mensen in de Braziliaanse overheid geloven dat er een alternatief is. We denken dat als de dieren voldoen aan een aantal criteria met betrekking tot hun gezondheid, gedrag, afgeleide afkomstgebied, en wat we ook weten over de natuurlijke populaties, dan zijn verantwoorde vrijlatingen in principe mogelijk, zowel voor het welzijn van het individu, als voor het behoud van de soort en het ecosysteem. Want we brengen genen terug in deze populaties die belangrijk kunnen zijn voor hen in de strijd tegen milieu-uitdagingen. We kunnen ook mogelijke zadenverspreiders, roofdieren, prooien etc. terugbrengen.

Al deze dieren zijn door ons vrijgelaten. Bovenaan, de schildpadden zijn gewoon aan het genieten van hun vrijheid. (Gelach) In het midden, deze jongen had al een nest, een paar weken na de vrijlating. En onderaan, mijn persoonlijke favoriet het kleine mannetje daar, was vier uur na zijn vrijlating al in het gezelschap van een wild vrouwtje. Dit is niet nieuw. Mensen hebben dit al over de hele wereld waargenomen. Maar het is nog steeds een groot probleem in Brazilië. Wij zijn ervan overtuigd dat we verantwoorde vrijlatingen hebben uitgevoerd. We hebben geregistreerd dat vrijgelaten dieren in de natuur hebben gepaard en dat ze kuikens hebben gekregen. Dus deze genen gaan inderdaad terug naar de populaties.

Maar dit is nog steeds een minderheid, vanwege het gebrek aan kennis. Ik zeg: laten we meer kennis verwerven en deze kwestie ophelderen. Laten we doen wat we kunnen. Ik stel mijn carrière in het teken daarvan. Ik ben hier om jullie allemaal aan te sporen te doen wat je kunt. Spreek je buurman aan, leer het je kinderen. Zorg dat je huisdier afkomstig is van een legale fokker. We moeten optreden, en wel onmiddellijk. Voordat dit de enigen zijn die nog over zijn. Dank jullie wel. (Applaus)