Jon Nguyen: Reis langs het zonnestelsel vanuit je zetel

Als kind was ik al gefascineerd door alles wat met lucht en ruimte te doen had. Ik keek naar Nova op PBS. Onze school liet Bill Nye zien, de man van de wetenschap. Toen ik op de lagere school zat, gaf mijn buurman me een boek voor mijn verjaardag. Het was een boek over astronomie. Ik bekeek het urenlang. Het was een combinatie van al deze dingen die mij inspireerde om verkenning van de ruimte na te streven als mijn persoonlijke droom. Een deel van die droom was te kunnen rondvliegen door het zonnestelsel en verschillende planeten, manen en ruimtevaartuigen te bezoeken.

Een aantal jaren later -- ik was inmiddels afgestudeerd van UCLA en ik werkte bij NASA, bij het straalmotor-laboratorium, en ons team werd uitgedaagd om een 3D-visualisatie van het zonnestelsel te maken. Vandaag wil ik jullie laten zien wat we tot nu toe hebben gedaan.

Het beste van alles is: alles wat ik hier ga doen, kun je ook thuis doen, omdat we dit bouwden voor het publiek, voor jullie om te gebruiken.

Op dit moment kijk je naar de aarde. Je kunt de Verenigde Staten en Californië zien en ook San Diego, en je kunt de muis of het toetsenbord gebruiken om voorwerpen te roteren.

Dit is niets nieuws. Iedere Google Earth-gebruiker kent dit, maar we leggen er de nadruk op: we doen het tegenovergestelde van Google Earth. Google Earth gaat van dit perspectief naar beneden tot aan je achtertuin. Wij gaan van dit perspectief naar de sterren. De aarde is cool, maar wat we echt willen laten zien zijn de ruimtevaartuigen. Dus ik ga de interface tevoorschijn halen. Nu kijk je naar een aantal satellieten in een baan om de aarde. Dit zijn een paar wetenschappelijke satellieten in een baan om de Aarde. Wij hebben de militaire satellieten en weersatellieten niet opgenomen en ook niet de communicatiesatellieten en verkenningssatellieten. Als we dat wel deden, zou het onoverzichtelijk worden omdat er een heleboel dingen daar rondzweven. Het coole is, wij hebben 3D-modellen gemaakt voor een aantal van deze ruimtevaartuigen, dus als je er één wilt bezichtigen, maakt niet uit welke, hoef je er alleen maar op te dubbelklikken.

Ik ga het International Space Station zoeken, dubbelklik erop, en het brengt ons helemaal tot aan het ISS. En nou reis je met het ISS mee, precies waar het op dit moment is.

Ook cool: we kunnen niet alleen de camera bewegen, we kunnen ook de tijd controleren. Als ik deze balk langs de lijn schuif loopt de tijd vooruit, en nu kunnen we zien hoe een zonsondergang op het ISS er zou uitzien. Ze krijgen er één om de 90 minuten. (Gelach)

Goed, en hoe zit het met de rest? Ik kan op deze home-knop klikken hier, en dat brengt ons tot het innerlijke zonnestelsel. Nu kijken we naar de rest van het zonnestelsel. Je kunt het zien, daar is Saturnus, Jupiter, en terwijl we hier zijn, wil ik ergens op wijzen. Het is eigenlijk vrij druk.

Hier hebben we het Mars Science Laboratory op weg naar Mars, net afgelopen weekend gelanceerd.

Hier hebben we Juno onderweg naar Jupiter, daar. We hebben Dawn in een baan om Vesta en hier we hebben New Horizons op een rechte lijn onderweg naar Pluto.

Ik breng dit ter sprake omdat het publiek vreemd genoeg de perceptie heeft dat NASA dood is, dat de space shuttles gestopt zijn met vliegen en dat er plotseling geen ruimtevaartuigen meer zijn.

Een heleboel wat NASA doet is verkenning van de ruimte met robots. We hebben een heleboel ruimtevaartuigen daarbuiten. Toegegeven, we sturen geen mensen de ruimte in op dit moment tenminste, niet met onze eigen draagraketten, maar NASA is verre van dood. Eén van de redenen waarom we een programma als dit maken, is zodat mensen beseffen dat we zoveel andere dingen doen.

Nu we hier toch zijn, als je iets wilt bezichtigen, moet je er gewoon op dubbelklikken. Dus ga ik gewoon dubbelklikken op Vesta, en hier zien we Dawn in een baan om Vesta, en dit gebeurt op dit moment. Ik ga dubbelklikken op Uranus, en we zien dat Uranus zijwaarts roteert samen met zijn manen. Je kunt zien dat hij in een hoek van ongeveer 89 graden staat.

Je kan verschillende plaatsen bezoeken door verschillende tijdsperioden. We hebben gegevens van 1950 tot 2050. We hebben wel niet alles daartussenin, omdat sommige gegevens moeilijk te verkrijgen zijn. Door deze plaatsen in verschillende tijden te bezoeken kun je dit urenlang verkennen, letterlijk urenlang. Maar ik wil jullie één ding in het bijzonder laten zien, dus ik ga het tabblad destination openen, buitenplaneetmissies, Voyager 1, en ik ga de Titan flyby laten zien. We zijn teruggegaan in de tijd. We reizen nu samen met Voyager 1. De datum is 11 November 1980.

Er is iets grappigs aan de hand. Het lijkt alsof er niets gebeurt. Het lijkt erop dat ik het programma heb gepauzeerd. Maar het draait nu op de echte snelheid, één seconde per seconde. Voyager 1 hier vliegt langs Titan met een snelheid van 61.150 km per uur. Alleen lijkt het alsof niets beweegt omdat Saturnus op een afstand van 1.125.000 km staat en Titan op een afstand van 6.500 tot 8.000 km. Het is gewoon de uitgestrektheid van de ruimte waardoor het lijkt alsof er niets gebeurt.

Om het interessanter te maken, ga ik het temp versnellen. Dan kunnen we zien hoe Voyager 1 langs Titan vliegt, een nevelige maan van Saturnus. Hij heeft een heel dichte atmosfeer. Ik ga de camera op Saturnus centreren, hier. Ik ga uitzoomen, en ik wil jullie laten zien hoe Voyager 1 langs Saturnus vloog.

Hiermee wil ik iets duidelijk maken. Met een 3D-visualisatie als deze, kunnen we niet alleen zeggen dat Voyager 1 langs Saturnus vloog. Er is een heel verhaal te vertellen. Meer nog, omdat het een interactieve toepassing is, kun je het verhaal zelf vertellen. Als je wil pauzeren, dan pauzeer je. Als je door wilt gaan, als je de camerahoek wil veranderen, dan kan dat, en vanwege dat alles, kan ik jullie laten zien dat Voyager 1 niet gewoon langs Saturnus vliegt. Hij vliegt eigenlijk onder Saturnus door. Als hij onder Saturnus door vliegt, grijpt de zwaartekracht van Saturnus hem en werpt hem omhoog, het zonnestelsel uit. Dus als ik dit gewoon loslaat, kunnen jullie Voyager 1 zo omhoog zien vliegen. Ik ga terug te gaan naar het zonnestelsel. Ik ga terug naar vandaag, nu, en ik wil jullie laten zien waar de Voyager 1 is. Daar is hij, bovenaan, ver boven het zonnestelsel, ver buiten ons zonnestelsel.

En nu weet je hoe het daar kwam. Nu weet je waarom, en dat is, voor mij, het punt van dit programma. Je kunt het zelf bewerken. Je kunt zelf rondvliegen en dingen leren.

Het thema vandaag is 'De wereld binnen handbereik'. Wij proberen jullie het zonnestelsel je handen te geven — (Gelach) — en we hopen dat, zodra het er is, je voor jezelf kunt leren wat we hebben gedaan daarbuiten en wat we gaan doen. Mijn persoonlijke droom is dat kinderen dit zullen gebruiken, gaan verkennen, de wonderen daarbuiten zullen zien en zich laten inspireren, zoals ik was toen ik een kind was, om een bètarichting te kiezen en de droom van ruimteverkenning na te streven.

Bedankt. (Applaus)