Jessa Gamble: Onze natuurlijke slaapcyclus

Laten we beginnen met dag en nacht. Het leven is geëvolueerd onder omstandigheden van licht en donker, licht en dan donker. En dus ontwikkelden planten en dieren hun eigen interne klokken zodat ze klaar zouden zijn voor deze veranderingen in licht. Dit zijn chemische klokken en ze zijn te vinden in elk gekend wezen met twee of meer cellen en zelfs in sommige die maar één cel hebben.

Ik geef jullie een voorbeeld. Als je een degenkrab van het strand haalt en ze helemaal naar de andere kant van het continent vliegt en ze loslaat in een kooi met een helling, dan zal ze de vloer van de kooi opkruipen als het hoogtij wordt aan haar thuiskust, en zal ze terug naar beneden rennen als het water zich terugtrekt duizenden kilometer ver. Ze zal dit wekenlang doen, tot ze geleidelijk aan gek wordt. Het is ongelooflijk om te bekijken, maar er is niets helderziends of paranormaals aan de gang, deze krabben hebben gewoon interne cycli die overeenkomen, meestal, met wat er rondom hen gebeurt.

Wij hebben deze vaardigheid ook. Bij mensen noemen we het de lichaamsklok. Je kan dit best zien als je iemands horloge wegneemt en hem opsluit in een bunker, diep onder de grond, voor een paar maanden. Mensen doen dit zelfs vrijwillig en meestal komen ze eruit terwijl ze raaskallen over hun productieve periode in het hol. Hoe atypisch deze mensen ook zouden moeten zijn, ze vertonen allemaal hetzelfde gedrag. Ze staan elke dag een beetje later op -- een kwartier of zo -- en ze drijven zo de hele klok rond, gedurende die weken. Op deze manier weten we dat ze functioneren op hun lichaamsklokken eerder dan dat ze op één of andere manier de dag buiten aanvoelen.

OK, we hebben dus een lichaamsklok, en die blijkt ongelooflijk belangrijk te zijn in ons leven. Ze is een enorme motor van cultuur, en ik denk dat het de meest onderschatte invloed op ons gedrag is. We zijn als soort in de buurt van de evenaar geëvolueerd en dus zijn we heel goed uitgerust om om te gaan met 12 uur daglicht en 12 uur duisternis. Maar we zijn natuurlijk uitgezwermd naar alle hoeken van de aardbol, en in Arctisch Canada, waar ik woon, hebben we constant daglicht in de zomer en 24 uur duisternis in de winter. De cultuur, de oorspronkelijke cultuur van het noorden, is dus traditioneel erg seizoensgebonden. In de winter wordt er veel geslapen. Je geniet binnen van je familieleven. In de zomer wordt er haast als een gek gejaagd en ontzettend lange uren gewerkt, heel actief.

Hoe zou ons natuurlijke ritme er dus uitzien? Hoe zouden onze slaappatronen zijn in een soort ideale zin? Het blijkt dat als mensen leven zonder enige vorm van kunstlicht, ze elke nacht twee keer slapen. Ze gaan rond 20u slapen tot middernacht en slapen dan opnieuw van ongeveer 2u tot zonsopgang. Tussenin hebben ze een paar uren van een soort meditatieve rust in bed. Gedurende deze periode is er een opstoot in prolactine die wij vandaag de dag nooit kennen. De mensen in deze studies geven aan dat ze gedurende de dag zo wakker zijn dat ze beseffen dat ze ware wakkerheid ervaren voor het eerst in hun leven.

Opnieuw over naar de moderne tijd. We leven in een cultuur van jet lag, reizen rond de wereld, 24-uurseconomie, ploegenwerk. Weet je, onze moderne manier om dingen te doen heeft voordelen, maar ik geloof dat we de kosten moeten begrijpen.

Dankjewel.

(Applaus)