Jane Chen: een warme omhelzing die levens redt

Sluit alsjeblieft je ogen, en open je handen. Stel je nu voor wat je in je handen zou kunnen leggen: een appel, misschien je portefeuille. Open nu je ogen. Wat dacht je van een leven?

Wat je hier ziet is een premature baby. Hij ziet eruit alsof hij rustig slaapt, maar eigenlijk worstelt hij om in leven te blijven omdat hij zijn eigen lichaamstemperatuur niet kan regelen. Deze baby is zo klein dat hij niet genoeg lichaamsvet heeft om warm te blijven. Jammer genoeg worden elk jaar 20 miljoen baby's zoals hij geboren, over de hele wereld. Elk jaar sterven 4 miljoen van deze baby's.

Het grotere probleem is dat de baby's die overleven ernstige, langdurige gezondheidsproblemen hebben. De reden is dat een baby in zijn eerste levensmaand alleen moet groeien. Als hij met onderkoeling kampt kunnen zijn organen zich niet normaal ontwikkelen, en dat leidt tot een reeks gezondheidsproblemen, die gaan van suikerziekte tot hartkwalen tot laag IQ. Stel je voor dat vele van deze problemen kunnen worden vermeden als deze baby's gewoon warm worden gehouden.

Dat is de belangrijkste functie van een couveuse. Maar traditionele couveuses werken op elektriciteit en kosten meer dan 20.000 dollar. Je zal ze dus niet vinden in landelijke gebieden in ontwikkelingslanden. En dus nemen ouders hun toevlucht tot plaatselijke oplossingen: ze binden warmwaterflessen vast rond het lichaam van hun baby of leggen ze onder lampen als deze, methoden die niet werken en niet veilig zijn. Ik heb dit zelf gezien, keer op keer.

Op één van mijn eerste reizen naar India ontmoette ik deze jonge vrouw, Sevitha, die net bevallen was van een kleine premature baby, Rani. Ze bracht haar baby naar de dichtstbijzijnde dorpskliniek en de dokter raadde haar aan om Rani naar een stadsziekenhuis te brengen zodat ze in een couveuse kon worden gelegd. Maar dat ziekenhuis was meer dan 4 uur ver. En Sevitha had de middelen niet om er te geraken, dus stierf haar baby.

Dit verhaal, en tientallen andere vergelijkbare verhalen, inspireerden ons. Mijn team en ikzelf beseften dat er een lokale oplossing nodig was, iets dat kon werken zonder elektriciteit, dat eenvoudig genoeg was voor gebruik door een moeder of een vroedvrouw, nu de meeste bevallingen nog steeds thuis plaatshebben. We hadden iets nodig dat draagbaar was, iets dat gesteriliseerd en hergebruikt kon worden voor vele baby's, en iets dat zeer weinig kostte in vergelijking met de 20.000 dollar die een couveuse kost in de V.S.

Dit is wat er uit de bus kwam. Wat je hier ziet lijkt helemaal niet op een couveuse. Het lijkt op een kleine slaapzak voor een baby. Je kan het helemaal openmaken. Het is waterbestendig. Er zijn geen naden aan de binnenkant, waardoor je het gemakkelijk kan steriliseren. Het geheim zit in dit zakje met was. Dit is fasewisselmateriaal. Het is was-achtig materiaal met hetzelfde smeltpunt als de temperatuur van het menselijk lichaam, 37° Celsius. Je kan dit smelten met warm water en als het smelt kan het één constante temparatuur aanhouden voor 4 tot 6 uur, waarna je het zakje gewoon opnieuw opwarmt. Je plaatst het dan in deze kleine zak achteraan en het creëert een warme micro-omgeving voor de baby.

Het lijkt eenvoudig, maar we hebben tientallen pogingen moeten doen: we gingen het veld in en praatten met dokters, moeders en klinische specialisten, om er zeker van te zijn dat dit echt de noden van de plaatselijke gemeenschappen vervult. We zijn van plan dit product in India te lanceren in 2010. De richtprijs zal 25 dollar zijn, minder dan 0,1% van de kostprijs van een traditionele couveuse.

De komende 5 jaar hopen we het leven te redden van bijna een miljoen baby's. Op langere termijn is de sociale impact een daling van de bevolkingsgroei. Dit lijkt tegen onze intuïtie in te gaan maar het blijkt dat als de zuigelingensterfte daalt, het bevolkingsaantal ook daalt omdat mensen zich er niet op moeten voorbereiden dat hun baby's zullen sterven. We hopen dat de "Omhelzing"-kinderverwarmer en andere simpele uitvindingen als deze een nieuwe trend aangeven voor de toekomst van de technologie: eenvoudige, plaatselijk geschikte, betaalbare oplossingen die een grote maatschappelijke impact kunnen hebben.

Bij het ontwerp volgden we een paar basisprincipes. We probeerden echt de eindgebruiker te begrijpen, in dit geval mensen als Sevitha. We proberen de kern van het probleem te begrijpen liever dan verder te gaan in de richting van wat al bestaat. En toen bedachten we de eenvoudigst mogelijke oplossing om dit probleem op te lossen. Op deze manier kunnen we volgens mij technologie echt naar de massa brengen En we kunnen miljoenen levens redden, door de eenvoudige warmte van een Omhelzing.