Hans Rosling: De opkomst van Azië -- hoe en wanneer

Lang lang geleden, 24 jaar oud, was ik een student aan het St. John's Medical College in Bangalore. Als een gaststudent volgde ik gedurende een maand een vak over volksgezondheid. En dat veranderde mijn houding voorgoed. Het vak was goed, maar het was niet de inhoud van het vak zelf dat mijn houding veranderde. Het was de schokkende ontdekking, de eerste morgen, dat de studenten in India beter waren dan ik.

(Gelach)

Ik was immers een studiebol. Ik hield al van statistiek toen ik jong was. En ik studeerde erg veel in Zweden. Normaal behoorde ik altijd tot de beste 25% bij alle vakken die ik volgde. Maar aan het St. John's behoorde ik tot de slechtste 25%. En het was nou eenmaal zo dat de studenten in India harder studeerden dan wij in Zweden. Ze lazen het boek twee keer, of drie keer of vier keer. In Zweden lazen we het één keer en daarna gingen we feesten.

(Gelach)

En dat, die persoonlijke ervaring, was de eerste keer in mijn leven dat de houding waarmee ik opgegroeid was veranderde. En ik realiseerde me dat de Westerse wereld misschien niet eeuwig de wereld zou domineren. En volgens mij hebben velen van jullie een soortgelijke persoonlijke ervaring. Het is die overtuiging van iemand die je ontmoet die er daadwerkelijk voor zorgt dat je je ideeën over de wereld verandert. Het zijn niet de cijfers, ook al heb ik geprobeerd het grappig te maken.

En dat zal ik nu doen, hier, op het podium probeer ik te voorspellen wanneer het gebeurt, dat Azië zijn dominante positie herneemt als de leidende partij van de wereld, zoals het duizenden jaren lang was. En ik zal dat doen door te proberen te voorspellen in welk jaar het gemiddelde inkomen per persoon in India, in China, dat van het Westen zal bereiken. En ik bedoel niet de hele economie, want om de economie van India te laten groeien tot de grootte van de economie van het Verenigd Koninkrijk -- dat is een eitje, met een miljard mensen. Maar ik kijk naar het gemiddelde loon, het geld voor elke persoon, per maand in India en China, wanneer zal dat het het niveau van het VK of de Verenigde Staten hebben bereikt?

Maar ik begin met een historische achtergrond. En jullie kunnen mijn kaart zien als ik hem daar boven krijg. Niet? Ik begin in 1858. 1858 was een jaar van grote technologische vooruitgang in het Westen. Dat was het jaar waarin koningin Victoria in staat was, voor het eerst, te communiceren met President Buchanan, door middel van de Transatlantische Telegraaf Kabel. En zij waren de eerste die transatlantisch "Twitterden". (Gelach) (Applaus) En het is me gelukt om, door het prachtige Google en het Internet, de tekst van het telegram te vinden dat President Buchanan terugzond naar Koningin Victoria. En het eindigt als volgt: "Deze telegraaf is een fantastisch instrument om religie, beschaving, vrijheid en wetten door de wereld te verspreiden."

Dat zijn mooie woorden. Maar ik werd een beetje nieuwsgierig naar wat hij bedoelde met vrijheid, en vrijheid voor wie. En we zullen daarover nadenken wanneer we naar een breder plaatje van de wereld in 1858 kijken. Want 1858 was ook een breukjaar in de geschiedenis van Azië. 1858 was het jaar waarin de moedige opstand tegen de buitenlandse bezetting van India werd verslagen door de Britse troepen. En India stond nog 89 jaar van buitenlandse bezetting te wachten.

In 1858 was er in China de overwinning in de Opiumoorlog door de Britse troepen. Dit betekende dat buitenlanders, zoals het verdrag voorschreef, werd toegestaan vrij te handelen in China. Het betekende betalen met opium voor Chinese goederen.

1858 was in Japan het jaar waarin Japan het Harris Verdrag moest tekenen en handel accepteerde op basis van gunstige condities voor de V.S. En ze werden bedreigd door de zwarte schepen daar, die in het voorafgaande jaar in de haven van Tokio hadden gelegen. Maar Japan, in tegenstelling tot India en China, behield zijn nationale soevereiniteit.

En laten we eens kijken hoeveel verschil dat kan maken. Dit zal ik doen door deze bolletjes terug naar de Gapminder grafiek hier te brengen, waar je kunt zien dat elk bolletje een land is. De grootte van het bolletje is de bevolking. Op deze as heb ik zoals ik gewend ben het inkomen per persoon in vergelijkbare dollar. En op die as heb ik de levensverwachting, de gezondheid van mensen. En ik heb hier ook een innovatie meegebracht. Ik heb de laserstraal veranderd in een ecologische, recyclebare versie hier, in het groene India.

(Applaus)

En we zullen zien, zoals je weet. Kijk hier, 1858, India was hier, China was hier, Japan was hier, de VS en het VK waren rijker daar. En zo start ik de wereld. India was niet altijd op dit niveau. Het is namelijk zo, dat als we terug gaan in de geschiedenis, er honderden jaren geleden een tijd was waarin het inkomen per persoon in India en China zelfs boven dat van Europa lag. Maar in 1850 waren er al vele jaren van buitenlandse bezetting geweest, en India was gedeïndustrialiseerd. En je kunt zien dat de VS en het VK de landen waren waar de economie groeide. En ze werden ook, tegen het eind van de eeuw, gezond, en Japan begon de achterstand in te halen. India deed hier beneden een poging. Zie je hoe het daar begint te bewegen? Maar natuurlijke soevereiniteit was echt, echt goed voor Japan. En Japan probeert daar omhoog te bewegen.

En er is nu een nieuwe eeuw, de gezondheid verbetert, het VK, de VS. Maar voorzichtig nu -- we naderen de Eerste Wereldoorlog. En door de Eerste Wereldoorlog zullen we, zoals je weet, een hoop doden en economischie problemen hier zien. Het VK gaat naar beneden. En nu komt er ook nog de Spaanse griep. En na de Eerste Wereldoorlog gaan ze weer omhoog. Nog steeds onder buitenlandse bezetting, en zonder soevereiniteit, zaten India en China beneden in de hoek. Er is niet veel veranderd. Hun bevolking is gegroeid maar niet heel veel. En nu in de jaren dertig kun je zien dat Japan een periode van oorlog nadert met een lagere levensverwachting. En de Tweede Wereldoorlog was echt een verschrikkelijke gebeurtenis, ook economisch voor Japan. Maar naderhand herstelden ze vrij snel. En we bewegen ons nu naar de nieuwe wereld. In 1947 kreeg India eindelijk zijn onafhankelijkheid. En ze konden de Indiase vlag hijsen en werden een soevereine natie, maar waren nog steeds in grote problemen daar beneden.

(Applaus)

In 1949 zagen we de opkomst van het moderne China op een manier die de wereld verraste. En wat gebeurde er? Wat gebeurt er na de onafhankelijkheid? Zoals je ziet, begint de gezondheid te verbeteren. Kinderen gaan naar school. Medische diensten worden verleend. Dit is de Grote Stap Voorwaarts, toen China viel. Het was de centrale planning door Mao Tse Tung. Chine herstelde. Toen zeiden ze, "Nooit meer, stomme centrale planning." Maar ze gingen hier naar boven, en India probeerde te volgen. En ze waren inderdaad bezig met een inhaalslag. Beide landen hadden een betere gezondheid, maar nog steeds een erg kleine economie.

En toen kwamen we in 1978, Mao Tse Tung stierf, en een nieuwe gozer kwam tevoorschijn van links. Het was Deng Xiaoping die te voorschijn kwam. En hij zei, "Het maakt niet uit of een kat wit of zwart is, zo lang hij maar muizen vangt." Want muizen vangen, is wat de twee katten wilden doen. En je kunt de twee katten hier zien zitten, China en India, die de muizen hier willen vangen, weetjewel. En ze besloten niet alleen voor gezondheid en onderwijs te gaan, maar begonnen ook hun economie te stimuleren. En de markthervormer was hier een succes. In '92 volgende India met een markthervorming. En ze gaan samen op, en je ziet dat de gelijkenissen tussen India en China, op veel manieren, groter zijn dan de verschillen.

En hier marcheren ze voort. Zullen ze hen inhalen?

Dat is de grote vraag vandaag. Daar zijn ze vandaag.

Maar wat betekent het dat de -- (Applaus) de gemiddelden daar -- dit is het gemiddelde van China. Als ik China zou uitsplitsen, kijk hier, Shanghai heeft ze al ingehaald. Shanghai is er al. En het is gezonder dan de Verenigde Staten. Maar aan de andere kant is Guizhou, een van de armsten provincies in het binnenland van China, daar. En als ik Guizhou splits in stedelijk en platteland, gaat het deel dat platteland is van Guizhou hier naar beneden. Je ziet deze enorme ongelijkheid in China, in het midden van snelle economische groei.

En als ik ook naar India zou kijken, er is eigenlijk nog een andere vorm van ongelijkheid in India. Het geografische, macrogeografische verschil is niet zo groot. Uttar Pradesh, de grootste staat, is armer en heeft een slechtere gezondheid dan de rest van India. Kerala vliegt daar bovenaan, met een gezondheid gelijk aan die van de Verenigde Staten, maar niet wat economie betreft. En hier gaat Maharashtra, met Mumbai, langzaam vooruit. In India bevinden de grote ongelijkheiden zich binnen de staten, in plaats van tussen staten. En dat is niet iets slechts, op zichzelf. Als je veel ongelijkheid hebt kunnen macrogeografische ongelijkheden moeilijker zijn om mee om te gaan op de lange termijn, dan wanneer het in hetzelfde gebied is waar je een groeicentrum hebt relatief dichtbij waar de arme mensen wonen.

Nee, er is nog een ongelijkheid. Kijk daar, Verenigde Staten. (Gelach) O, ze hebben mijn kader doorbroken. Washington D.C. is er hier uitgegaan. Mijn vrienden bij Gapminder wilden graag dat ik dit liet zien omdat er een nieuwe leider in Washington is die erg bezorgd is over de gezondheidszorg. En ik begrijp hem, want Washington D.C. is zo rijk daar maar ze zijn niet zo gezond als Kerala. Dat is best interessant, nietwaar? (Applaus) Ik zie hier een zakelijke kans voor Kerala, ze kunnen helpen de gezondheidszorg in de Verenigde Staten te repareren.

(Gelach)

(Applaus)

Nu hebben we hier de hele wereld. Daaronder heb je de legenda. En als je kijkt naar deze twee gigantische katten hier, die vooruit gaan, dan zie je dat tussen hen en voor hen alle opkomende economiën van de wereld zitten, wat Thomas Friedman zo correct de "platte wereld" noemde. Je kunt zien dat op het gebied van gezondheid en onderwijs een groot deel van de wereldbevolking vooruit gaat, maar in Afrika en andere delen, zoals op het platteland van Guizhou in China zijn er nog steeds mensen die ongezond en heel erg arm zijn. We hebben een enorme ongelijkheid in de wereld. Maar het grootste deel van de wereld in het midden gaat erg snel vooruit.

Nu, terug naar mijn voorspellingen. Wanneer zullen ze hen inhalen? Ik moet terug naar een erg conventionele grafiek. Ik zal het inkomen per persoon op deze as plaatsen, arm hier onder, rijk daar boven. En dan zet ik de tijd hier, vanaf 1858 start ik de wereld. En we zullen zien wat er gebeurt met deze landen. Je ziet, toen China door buitenlanders overheerst werd, daalde hun inkomen en kwamen ze hier op het niveau van India. Terwijl het V.K. en de Verenigde Staten rijker en rijker worden. En na de Tweede Wereldoorlog, zijn de Verenigde Staten rijker dan het V.K. Maar onafhankelijk komt er hier aan. De groei begint, economische hervormingen. De groei is sneller, en met voorspellingen van het IMF kun je zien waar je ze zou verwachten in 2014.

Welnu, de vraag is, "Wanneer zal het inhalen plaatsvinden?" Kijk naar de Verenigde Staten. Kun je de bubbel zien? De bubbels, niet mijn bubbels, maar de financiële bubbels. Dat is de dot com bubbel, dit is Lehman Brothers hier. Je ziet dat het daar naar beneden kwam. En het lijkt er op dat dit een ander rotsblok is dat daar naar beneden komt, weet je wel. Dus het lijk er niet op dat ze deze weg gaan, deze landen. Het lijkt erop dat ze een nederiger groeipatroon volgen, zie je. En mensen die geïnteresseerd zijn in groei richten hun ogen op Azië.

Ik kan het vergelijken met Japan. Dit is Japan in opkomst. Je ziet, Japan deed het op die manier. We voegen Japan er aan toe. En er is geen twijfel dat snel inhalen kan plaatsvinden. Zie je wat Japan deed? Japan deed het op deze manier, totdat ze helemaal bij waren, en dan volgen ze de andere economieën met een hoog inkomen. Maar de echte voorspellingen voor die daar, zou ik op deze manier willen geven. Het kan slechter zijn, het kan beter zijn. Het is altijd lastig om te voorspellen, helemaal over de toekomst. Een historicus vertelt me dat het nog lastiger is om over het verleden te voorspellen.

(Gelach)

Volgens mij ben ik hier in een moeilijke positie. Ongelijkheden in China en India beschouw ik echt als het grote obstakel want een hele bevolking groei en voorspoed te brengen is wat een binnenlandse markt zal creëren, wat sociale instabiliteit zal voorkomen, en wat gebruik maakt van de gehele capaciteit van de bevolking. Dus, sociale investeringen in gezondheid, onderwijs en infrastructuur, en elektriciteit is echt wat nodig is in India en China.

Je kent het klimaat. We hebben geweldige internationale experts binnen India die ons vertellen dat het klimaat verandert, en dat er acties moeten worden ondernomen, omdat China en India anders de landen zijn die het meest zullen lijden door de klimaatverandering. En ik beschouw India en China de beste partners in de wereld in een goed wereldwijd klimaatbeleid. Maar ze gaan niet betalen voor wat anderen, die meer geld hebben, grotendeels hebben gecreëerd, en ik ben het daar mee eens.

Maar waar ik echt bezorgd om ben, is oorlog. Zullen de voormalige rijke landen een volledige veranderde wereldeconomie echt accepteren, en een verschuiving van de macht van waar het in de laatste 50 tot 100 tot 150 jaar is geweest, terug naar Azië? En zal Azië in staat zijn om om te gaan met de nieuwe positie van de leiding hebben van het zijn van de meest machtige regeringsleiders van de wereld? Dus, vermijd oorlog altijd, want dit leidt altijd tot achteruitgang bij mensen. Nu als deze ongelijkheden, klimaat en oorlog, vermeden kunnen worden, maak je gereed voor een wereld van gelijkheid. Want dit is wat er lijkt te gebeuren.

En dat inzicht dat ik kreeg als jonge student, in 1972, dat Indiërs veel beter kunnen zijn dan Zweden, staat op het punt te gebeuren. En het zal gebeuren in het jaar 2048 is de nazomer, in juli meer precies, op 27 juli. (Applaus) 27 Juli 2048 is mijn honderdste verjaardag. (Gelach) En ik verwacht dan te spreken in de eerste sessie van de 39ste TED India. Reserveer je kaarten op tijd. Heel erg bedankt.

(Applaus)