Gary Flake: is Pivot een keerpunt voor webverkenning?

Als ik jullie vandaag één groot idee mag meegeven, dan is het dat het geheel van de data die we gebruiken, groter is dan de som van de delen. In plaats van over overdaad aan informatie te denken, wil ik nadenken hoe we informatie kunnen gebruiken om patronen naar voor te halen en trends die anders onzichtbaar zouden blijven.

Dit is een typische sterftegrafiek ingedeeld naar leeftijd. De tool die ik hier gebruik is een experimentje. Het heet Pivot. Met Pivot kan ik filteren op één bepaalde doodsoorzaak, bijvoorbeeld ongevallen. Ik zie onmiddellijk een ander patroon tevoorschijn komen. Dat is omdat hier in het midden mensen het meest actief zijn, en daar het kwetsbaarst. We kunnen opnieuw naar buiten stappen en de data reorganiseren volgens doodsoorzaak. We zien dat hart- en vaatziektes en kanker de gebruikelijke verdachten zijn, maar niet voor iedereen. Als we verder gaan en op leeftijd filteren, bijvoorbeeld 40 jaar of jonger, dan zien we dat ongevallen de grootste oorzaak van zorgen zijn. Als je daar dieper in duikt, geldt dat vooral voor mannen.

Je ziet wat ik bedoel: op deze manier kijken naar informatie lijkt op zwemmen in een levende infographic. Als we dit kunnen met ruwe data, waarom dan niet ook met inhoud? Wat we hier hebben, is de voorpagina van elk nummer van Sports Illustrated dat ooit is gemaakt. Alles staat hier. Het staat allemaal op het net. Je kan naar je kamer gaan en dit proberen na mijn praatje. Met Pivot kan je op een decennium inzoomen. Je kan op een bepaald jaar inzoomen. Je kan naar een bepaald nummer springen. Ik bekijk dit dus. Ik zie de atleten die verschenen zijn in dit nummer, de sporten. Ik ben fan van Lance Armstrong, dus vooruit, daar klik ik op, en dat geeft me alle nummers waar Lance Armstrong in voorkomt.

(Applaus)

Als ik hier gewoon snel naar wil kijken, dan denk ik: "Waarom niet al het wielrennen bekijken?" Ik doe een stap terug en ga daarop in. Nu zie ik Greg Lemond. Je ziet dat als je op deze manier door informatie laveert, smaller en breder, in en uit, dan zoek je niet, dan blader je niet. Je doet iets dat een beetje anders is. Het zit er tussenin, en wij denken dat het verandert hoe je informatie kunt gebruiken.

Ik wil het dus wat verder doortrekken, een beetje gekker. Hier hebben we elke pagina van Wikipedia genomen en ze beperkt tot een kleine samenvatting. De samenvatting bestaat uit een kleine synopsis en een icoontje om het bijbehorende onderwerp aan te geven. Ik toon hier alleen de top 500 populairste Wikipedia-pagina's. Maar zelfs in deze beperkte view kunnen we veel doen. We krijgen onmiddellijk een idee van de onderwerpen die het populairst zijn op Wikipedia. Ik ga verder en kies overheid. Nu ik overheid heb gekozen, zie ik dat de Wikipedia-categorieën die daar het vaakst mee overeenstemmen, Time magazine Mensen van het Jaar zijn. Dit is erg belangrijk omdat dit inzicht in geen van de aparte Wikipedia-pagina's zat. Je kan het alleen krijgen door een stap achteruit te doen en ze allemaal te bekijken.

Als ik naar één van deze samenvattingen kijk kan ik dieper ingaan op het begrip Time magazine Persoon van het jaar door ze allemaal te tonen. Een blik op al deze mensen leert me dat de meerderheid uit de politiek komt. Sommigen komen uit de natuurwetenschappen. Een nog kleiner aantal komt uit de zakenwereld. Daar is mijn baas. Eentje komt uit de muziekwereld. Wat interessant is, is dat Bono ook een TED Prize-winnaar is. We kunnen dus springen naar alle TED Prize-winnaars. We navigeren dus voor het eerst door het web alsof het echt een web is, niet van pagina naar pagina maar op een hoger abstractieniveau.

Ik wil jullie nog één ander ding tonen dat jullie misschien wat zal verbazen. Ik toon hier de website van de New York Times. Pivot, deze toepassing -- ik wil het geen browser noemen, het is eigenlijk geen browser, maar je kan er webpagina's mee bekijken -- We brengen deze zoombare technologie naar elke webpagina, zo. Ik ga een stap achteruit en spring terug, recht in een specifieke sectie. De reden waarom dit belangrijk is, is dat ik door gewoon zo naar webpagina's te kijken ik mijn hele browse-geschiedenis op dezelfde manier kan bekijken. Ik kan dieper gaan kijken in wat ik heb gedaan in bepaalde periodes. Hier is de status van de demo die ik net heb gegeven. Ik kan sommige dingen afspelen waar ik eerder vandaag naar keek. Als ik een stap terugzet en alles bekijk, kan ik mijn historiek verknippen misschien op basis van mijn zoekhistoriek. Hier deed ik wat nepotistisch onderzoek, ik zocht Bing, en hier Live Labs Pivot. Van daar uit kan ik dieper op de pagina ingaan en ze opnieuw lanceren. Het is één metafoor die telkens opnieuw betekenis krijgt, en elke keer maakt het het geheel groter dan de som van de delen van de data.

Vandaag, in onze wereld, zien we data als een vloek. We hebben het over de vloek van overdaad aan informatie. We hebben het over verdrinken in data. Als we dat nu eens op zijn kop konden zetten, en het web op zijn kop zetten, zodat in plaats van te gaan van één ding naar het volgende, we eraan wennen dat we van vele dingen naar vele dingen kunnen gaan, en de patronen kunnen zien die anders verborgen zouden zijn. Als we dat kunnen, zitten we niet meer vast in data, dan kunnen we er misschien echt informatie uithalen. In plaats van alleen met informatie te werken, kunnen we er misschien kennis uit lokken. Als we kennis hebben, is er misschien zelfs wijsheid te vinden.

Daarmee dank ik jullie hartelijk.

(Applaus)