Fabian Hemmert: De vormveranderende toekomst van de mobiele telefoon

Ik ben een Ph.D. student (AIO), en dat betekent dat ik een vraag heb: hoe kunnen we digitale inhoud begrijpelijk maken? Want weet u, aan de ene kant is er de digitale wereld, en zeker, daar is momenteel veel ontwikkeling gaande. En voor ons mensen heeft het niet echt vorm, het is niet echt aanwezig. Het is virtueel. Aan de andere kant leven wij mensen in een fysieke wereld. Die is rijk, die smaakt goed, die voelt goed, die ruikt goed. Dus de vraag is: hoe kunnen we de dingen uit de digitale naar de fysieke wereld overbrengen? Dat is mijn vraag. Als je kijkt naar de iPhone met zijn aanraakscherm en de Wii met zijn lichaamsactiviteit, zie je de trend: alles wordt tastbaar. De vraag is: wat is de volgende stap?

Ik heb drie mogelijkheden die ik u wil laten zien. De eerste is massa. Als mensen zijn we gevoelig voor waar een object in onze hand zwaar is. Kunnen we dat dus gebruiken in mobiele telefoons? Laat me u tonen: de gewichtsveranderende mobiel. Het is een doos in de vorm van een mobiele telefoon met een ijzeren gewicht erin, dat we kunnen bewegen. En je kunt voelen waar hij zwaar is. We bewegen het zwaartepunt ervan. Bijvoorbeeld, we kunnen digitale informatie ondersteunen met fysieke massa. Je beweegt je dus in de informatie op het scherm, maar je kunt aan het gewicht van het apparaat ook voelen waar je bent. Het is ook handig voor navigatie. Het kan je rondleiden in een stad. Het kan je door zijn gewicht vertellen, "Ok, naar rechts. Rechtdoor lopen. Hier linksaf slaan." En het handige ervan is dat je niet steeds naar het apparaat hoeft te kijken, je hebt je ogen vrij om de stad te zien.

Ok, massa in het eerste ding. Het tweede ding, dat is vorm. We zijn ook gevoelig voor de vorm van objecten die we in onze handen hebben. Dus als ik een e-book download en het heeft 20 pagina's -- nou, dat kan dun zijn, toch -- maar als het 500 pagina's heeft, wil ik dat "Harry Potter"-gevoel. Het is dik. Dus laat me u tonen: de vormveranderende mobiel. Ook dit is een box in de vorm van een mobiele telefoon. En deze kan zijn vorm veranderen. We kunnen met de vorm zelf spelen. Bijvoorbeeld, het kan dun zijn in je zak, wat we natuurlijk ook willen, maar dan als je het in je hand hebt, kan het naar je toe leunen, dik zijn. Het loopt taps toe naar beneden. Als je je grip verandert, kan het zich daarop aanpassen. Het is ook handig als je het op je nachtkastje neer wilt zetten om een film te kijken of het als wekker te gebruiken, het kan staan. Het is vrij simpel. Nog iets anders, soms willen we dingen bekijken op onze mobiele telefoon die groter zijn dan de telefoon zelf. In dat geval -- zoals hier, er is een toepassing die groter is dan het scherm van de telefoon -- kan de vorm van de telefoon je vertellen, "Ok, buiten het scherm hier is nog meer informatie. Je kan het niet zien, maar het is er wel." En dat kun je voelen, omdat het dikker is aan de rand.

De vorm is het tweede aspect. Het derde aspect werkt op een heel ander niveau. Mensen zijn sociaal, we zijn empathisch en dat is geweldig. Zou dat niet een manier zijn om mobiele telefoons intuïtiever te maken? Denk aan een hamster in je zak. Ik kan hem voelen. Het gaat goed met hem. Ik hoef het niet te controleren. Laat me u tonen: de levende mobiele telefoon. Dus, ook hier, een box met de vorm van een mobiele telefoon. Maar deze ademt en heeft een hartslag, en voelt heel organisch aan. (Gelach) En je kunt zien, hij is relaxed nu. Oh nu, een gemiste oproep, een nieuwe oproep, nieuwe vriendin misschien. Erg opwindend. Hoe kunnen we hem kalmeren? Je aait hem achter zijn oren, en alles is weer goed. Dus, erg intuïtief, en dat is wat we willen.

Dus, wat we hebben gezien zijn drie manieren om het digitale voor ons begrijpelijk te maken. En ik denk dat het fysiek maken daar een goede manier voor is. Wat hierachter zit is een stelling, namelijk dat mensen technischer zouden moeten worden in de toekomst. Maar meer nog dan dat, technologie, wat menselijker.

(Applaus)