Eythor Bender demonstreert exoskeletten voor mensen

Ik wil dat je je het volgende voorstelt: een robot die je kunt aandoen, die je bovenmenselijke krachten geeft, of een andere die rolstoelgebruikers doet opstaan en weer lopen. Wij bij Berkeley Bionics noemen deze robots exoskeletten. Het is niets anders dan iets dat je ’s morgen aandoet, dat je extra kracht geeft, je snelheid verhoogt, en het zal je helpen om, bijvoorbeeld, je evenwicht te behouden. Het is de echte integratie van mens en machine. Maar dat niet alleen - het zal je integreren en in verbinding brengen met het universum en andere bestaande apparatuur.

Dit is niet zomaar wat brainstorming. Om jullie te laten zien waar we mee bezig zijn wil ik het eerst hebben over de Amerikaanse soldaat. Zij dragen gemiddeld ongeveer 45 kg op hun rug, en er wordt van hen verwacht dat ze meer apparatuur zouden meenemen. Uiteraard resulteert dat in soms grote complicaties - rugklachten, 30 procent van hen - heeft chronische rugklachten. We dachten dat we deze uitdaging zouden aangaan en een exoskelet maken dat een oplossing zou kunnen bieden. Laat me jullie voorstellen aan de HULC - of de Universele Menselijke Lastdrager.

Soldaat: Met het HULC exoskelet kan ik 90 kilo dragen, over gevarieerd terrein, gedurende vele uren. Het flexibele ontwerp laat diepe buigingen, kruipen en snelle bewegingen toe. Het voelt wat ik wil doen, waar ik naar toe wil, en vergroot dan mijn kracht en uithoudingsvermogen.

Eythor Bender: We zijn klaar met onze industriële partner om dit jaar het apparaat te introduceren, dit nieuwe exoskelet. Het wordt werkelijkheid. Laat ons nu kijken naar rolstoelgebruikers, iets waar ik een bijzondere passie voor heb. Er zijn naar schatting 68 miljoen mensen in een rolstoel over de hele wereld. Dat is ongeveer één procent van de totale bevolking. Dat is eigenlijk een conservatieve schatting. We hebben het hier over, vaak, zeer jonge mensen met ruggenmergletsels, die in de bloei van hun leven - 20, 30, 40 jaar - tegen een muur botsen. De rolstoel is de enige optie. Ook de vergrijzing van de bevolking speelt een rol in de verhoging van de aantallen. En de enige optie - wanneer het een beroerte is of andere complicaties - is de rolstoel. En dat eigenlijk al gedurende de laatste 500 jaar, sinds de zeer succesvolle introductie van de rolstoel. We dachten te beginnen met het schrijven van een nieuw hoofdstuk in de mobiliteit. Maak kennis met eLEGS die gedragen wordt door Amanda Boxtel. 19 jaar geleden werd zij gewond aan het ruggenmerg, en als gevolg daarvan was ze niet meer in staat om te lopen, al 19 jaar lang.

(Applaus)

Amanda Boxtel: Dank je wel.

(Applaus)

EB: Amanda draagt de eLEGS. Het heeft sensoren. Er is geen operatie nodig. Sensoren in de krukken sturen signalen naar de ingebouwde computer op haar rug. Er zitten ook accu’s in, die de motoren op haar heupen en kniegewrichten aandrijven, en haar doen voortbewegen in een vlotte en zeer natuurlijke gang.

AB: Ik was 24 jaar oud en in de bloei van mijn leven toen een zotte salto bij het skiën me verlamde. In een fractie van een seconde, verloor ik alle gevoel en beweging onder mijn bekken. Niet lang daarna, liep een arts binnen in mijn kamer in het ziekenhuis, en zei: "Amanda, je zult nooit meer kunnen lopen. " Dat was 19 jaar geleden. Hij beroofde mij van elk grammetje hoop. Adaptieve technologie heeft mij sindsdien toegelaten opnieuw te skiën, te klimmen en zelfs handfiets te rijden. Maar niets werd uitgevonden dat mij in staat stelde om te lopen, tot nu toe.

(Applaus)

Dank je.

(Applaus)

EB: Zoals je kunt zien, hebben we de technologie, we hebben de platformen om samen te zitten en met jullie te overleggen. Het is in onze handen. We hebben alle potentieel hier om levens te veranderen van toekomstige generaties - niet alleen voor soldaten, of voor Amanda hier en alle rolstoelgebruikers, maar voor iedereen.

AB: Bedankt.

(Applaus)