Erik Hersman over crisisverslaggeving via sms

Ik ben hier om je een succesverhaal uit Afrika te vertellen. Anderhalf jaar geleden waren vier van de vijf mensen die fulltime leden waren bij Ushahidi, wat 'getuigenis' betekent in Swahili, TED Fellows. In Kenya was er na de verkiezingen vorig jaar geweld. We maakten toen een prototype en bouwden een systeem in ongeveer drie dagen zodat iedereen met een mobiele telefoon informatie kon inzenden en verslag kon doen van wat er om hem heen gebeurde. We namen wat we wisten over Afrika, het standaard apparaat, de mobiele telefoon, als onze gemeenschappelijke noemer en zijn van daaruit begonnen. We kregen verslagen zoals deze. Dit zijn er slechts een paar van vorig jaar 17 januari . Ons systeem was elementair. Het was erg basic. Het was een mash-up van de gegevens die we op de kaart zetten.

Maar we besloten we dat we meer moesten doen. We moesten dit gebruiken voor een platform zodat het elders ook gebruikt zou kunnen worden. Zodoende is er een team van ontwikkelaars vanuit heel Afrika, dat nu deel van dit team is uit Ghana, uit Malawi, uit Kenia. Er zijn er zelfs een paar uit de VS We ontwikkelen voor smartphones zodat het ook hier gebruikt kan worden en ook in de derde wereld.

We realiseren ons dat dit waarheid is. Als het in Afrika werkt, dan werkt het overal. We ontwikkelen eerst voor Afrika en daarna gaan we naar de buiten liggende gebieden. Het is nu uitgerold in de Democratische Republiek Congo. Het wordt door heel Oost Afrika gebruikt door ngo's. Kleine ngo's doen hun eigen kleine projecten. Afgelopen maand werd het ook uitgerold door Al Jazeera in Gaza. Maar ik wilde het eigenlijk niet hierover hebben.

Ik ben hier om te praten over de volgende grote ontdekking. We zijn aan het ontdekken dat we de mogelijkheid hebben om ooggetuigen in real time verslag te laten uitbrengen. We zagen dit bij recente gebeurtenissen zoals in Mumbai, waar het nu zo veel gemakkelijker is om verslag te doen dan het te volgen. Er is zoveel informatie; wat doe je daarmee? Dit zijn de Twitterverslagen van drie dagen die alleen betrekking hebben op Mumbai. Hoe beslis je wat belangrijk is? Wat is het niveau van betrouwbaarheid dat je wilt bereiken? We zien dat er sprake is van een grote hoeveelheid verloren crisisinformatie omdat er gewoon teveel informatie is voor ons op dit moment om er ook maar iets mee te doen. Waar we echt mee begaan zijn, zijn de eerste drie uur. Waar we naar aan het kijken zijn, zijn de eerste drie uren. Hoe gaan we om met de binnenkomende informatie? Je kan nog niet echt begrijpen wat er gebeurt. Ter plekke en over de hele wereld zijn mensen nog nieuwsgierig, en proberen te achterhalen wat er aan de hand is. Maar ze weten het niet.

We ontwikkelden, natuurlijk voor Ushahidi, crowdsourcing van informatie. Je ziet dit ook bij Twitter. Je wordt overstelpt met informatie. Je hebt dus heel veel informatie. Dat is prachtig. Maar wat dan? We denken dat daar iets interessants zit wat we kunnen gaan doen. We hebben een klein team dat hier aan werkt. We denken dat we daadwerkelijk een filter voor deze informatie kunnen creëren. Neem de menigte en laat hen los op de informatie. Door de informatie te waarderen en ook de bronnen te waarderen, kunnen we verfijnde resultaten en gewogen resultaten bekomen. Zo krijgen we een beter begrip van de waarschijnlijkheid of iets waar is of niet. Dit is het type innovatie dat, eerlijk gezegd, interessant is omdat het uit Afrika komt. Het komt vanuit plekken waar je het niet verwacht. Vanuit jonge, slimme ontwikkelaars. Het is een gemeenschap er omheen die besloten heeft dit te ontwikkelen. Dus, dank u wel. We zijn blij dat we een deel zijn van de TED-familie. (Applaus)