Eric Giler demonstreert draadloze elektriciteit

Vroege ideeën over draadloze energie zijn eigenlijk afkomstig van Nikola Tesla die daar al 100 jaar geleden mee bezig was. De gedachte dat je elektrische energie niet draadloos zou willen doorgeven, niemand had daar nog aan gedacht. Ze dachten: "Wie zou het gebruiken als jij het niet deed?" En zo begon hij met het uitvoeren van verschillende dingen. Hij bouwde de Tesla spoel. Deze toren werd gebouwd op Long Island, begin 1900. En het idee was dat het energie kon versturen op elke plek op de aarde. We zullen nooit weten of die dingen werkten. Eigenlijk denk ik dat de FBI het heeft afgebroken om veiligheidsredenen, ergens in het begin van 1900.

Maar als er iets is dat voortkwam uit elektriciteit is het dat we enorm van dit soort dingen houden. Bedenk maar eens hoeveel we hiervan houden. Als je gewoon buiten loopt, zijn er biljoenen dollars die wereldwijd zijn geïnvesteerd in infrastructuur om kabels aan te leggen om energie te verplaatsen van waar het is opgewekt naar waar het wordt gebruikt. Wat nog meer geldt is dat we van batterijen houden. Voor hen die aandacht voor het milieu hebben er worden jaarlijks zo'n 40 miljard wegwerpbatterijen geproduceerd. Voor energie die normaalgesproken gebruikt wordt binnen enkele centimeters of meters vanwaaruit goedkope energie verkrijgbaar is.

Voordat ik er terechtkwam, dacht ik: "Weet je, ik kom uit Noord-Amerika. We hebben enige aanzien in de Verenigde Staten." Dus ik dacht dat ik het beter even kon opzoeken. Dus definitie zes is de Noord-Amerikaanse definitie van het woord zuigen. Kabels zuigen, eerlijk waar. Denk er maar over na. Ben jij dat daar in beeld of is het iets onder je bureau. Aan de andere kant zuigen batterijen ook. En dat is echt zo. Sta je weleens stil wat er met dit spul gebeurt? 40 miljard van deze dingen Dit is wat er gebeurt. Ze vallen uiteen en komen hier terecht.

Dus als je het hebt over dure energie de kosten per kilowatt uur om iets van batterijenergie te voorzien is (omgerekend) om en nabij de 300 euro. Denk daar aan. Het duurste energienetwerk ter wereld is slechts enkele duizendsten daarvan. Gelukkig is een van de andere definities daarin van zuigen, dat het een vacuüm creëert. En de natuur verafschuwt een vacuüm.

Een paar jaar geleden bedacht een groep theoretische MIT-natuurkundigen dit concept om energie over afstand te verplaatsen. Het lukte hen een 60 watt lamp te verlichten over een afstand van ongeveer twee meter. Ze schatten in dat de efficiëntie op zo'n 50 procent lag. Dat is overigens nog altijd enkele duizenden keren efficiënter dan een batterij die hetzelfde moest doen. Maar het zou mogelijk zijn het te verlichten, op een zeer succesvolle manier. Dit was in feite het experiment. Je kunt zien dat de spoelen iets groter waren. Vanuit hun standpunt was de lamp een relatief eenvoudige taak.

Dit kwam allemaal van een professor die voor de derde nacht achtereenvolgens wakker werd doordat de mobiele telefoon van zijn vrouw piepte omdat de batterijlading opraakte. En hij dacht: "Van alle elektriciteit tussen die muren, zou gewoon een deel in de telefoon terecht moeten komen, zodat ik kan doorslapen." En hij bedacht toen dit concept van resonante, oftewel meetrillende energieoverdracht. Maar binnen een standaard transformator zijn twee spoelen. En die twee spoelen staan zeer, zeer dicht op elkaar en dragen inderdaad energie over -- magnetisch en draadloos, over een hele korte afstand.

Wat Dr. Soljacic had uitgevonden was het scheiden van de spoelen in een transformator over een grotere afstand dan de grootte van die transformators met gebruik van deze technologie die niet verschilt van hoe een operazanger een glas aan de andere kant van de kamer uiteen kan laten spatten En het is een resonantiefenomeen waarvoor hij een MacArthur Fellowship Award ontving, die ook wel Genius Award wordt genoemd, afgelopen september, voor zijn ontdekking.

Maar, hoe werkt het? Stel je een spoel voor. Voor degenen die ingenieurs zijn, er is ook een condensator aan vastgemaakt. En als je die spoel kan laten meetrillen. zal het pulsen uitzenden. op afwisselende stroomfrequenties, op een vrij hoge frequentie. En als je een ander apparaat dicht genoeg bij de bron kunt brengen, die alleen zal werken op precies die frequentie, dan kun je ze het zogenaamde 'strongly couple' laten doen, en daartussen magnetische energie verplaatsen. En wat je dan doet, is beginnen met elektriciteit, die je omzet in een magnetisch veld, je neemt dat magnetische veld, zet het terug om in elektriciteit. En dan kun je het gebruiken.

De vraag die me het meest wordt gesteld. Ik bedoel, mensen zijn bezorgd over de veiligheid van mobiele telefoons. Je weet wel. Hoe zit het met veiligheid? Ten eerste is dit geen stralingstechnologie. Het zendt geen straling uit. Er zijn hier geen elektrische velden. Het is een magnetisch veld. Het blijft van binnen zitten, in wat we danwel de bron noemen, of in het apparaat. En eigenlijk zijn de magnetische velden die we gebruiken in principe bijna gelijk aan het magnetische veld van de Aarde. We leven in een magnetisch veld.

Wat ook best cool is aan deze technologie is dat het alleen energie verplaatst naar dingen die op precies dezelfde frequentie werken. En in de natuur is het vrijwel onmogelijk om dat te bewerkstelligen. Bovendien hebben we overal overheidsinstellingen die alles wat we doen reguleren. En ze hebben limieten gesteld aan de blootstelling aan velden. Alles wat ik hier vandaag laat zien zit min of meer onder die gestelde richtlijnen

Mobiele elektronica. Huishoudelijke elektronica. De draden onder je bureau, ik wed dat iedereen hier iets heeft wat daarop lijkt, of deze batterijen. Er zijn industriële toepassingen. En tenslotte, elektrische voertuigen. Deze elektrische auto's zijn mooi. Maar wie heeft zin om ze in te pluggen? Stel je voor dat je je garage inrijdt -- we hebben een systeem gebouwd om dit te doen -- je rijdt je garage in en de auto laadt zichzelf op, omdat er een mat op de vloer ligt die in de muur is geplugd. En het zorgt ervoor dat je auto veilig en efficiënt wordt opgeladen. En er zijn allerlei andere toepassingen. Geïmplanteerde medische apparaten. Mensen hoeven niet meer aan infecties te overlijden als je het ding kan verzegelen. Credit cards, stofzuigersrobots.

Wat ik graag wil doen is in een paar minuten aan jullie laten zien hoe het werkt. En wat ik ga doen is zo'n beetje alles tonen dat hier is. Je hebt een spoel. Die spoel is verbonden aan een 'R.F. amplifier' die een hoge frequentie oscillerend magnetisch veld opwekt. We zetten er een op de achterkant van de televisie. Overigens lijkt dit iets makkelijker dan het is. Er is een hoop elektronica en geheime saus en allerlei intellectueel eigendom bij betrokken Wat vervolgens gebeurt, is dat het een veld creëert, het veroorzaakt dat er eentje ontstaat, aan de andere kant.

En als de demogoden me goed gezind zijn, in ongeveer 10 seconden moet het te zien zijn. Die 10 seconden zijn omdat we -- ik weet niet of jullie ooit hebben nagedacht over het inpluggen van een tv als je een koord gebruikt. Meestal moet je erheen om de knop in te drukken. Dus ik dacht laten we er een kleine computer indoen die moet ontwaken die moet moet ontwaken om het dat te laten activeren. Ik plug dat dus in. Het creëert hier een magnetisch veld. Het veroorzaakt dat er hier een ontstaat. En zoals ik al zei, in ongeveer 10 seconden zouden we het moeten zien ...

Dit is een commercieel -- (Applaus) een commercieel verkrijgbare kleurentelevisie. Stel je voor dat je er een krijgt die je aan de muur wilt hangen. Hoeveel mensen willen hem aan de muur hangen? Stel je eens voor. Je wilt niet geen lelijke draden die er onderuit steken. Stel je voor dat je er vanaf kunt komen.

Ik wilde het ook hebben over veiligheid. Kijk, er is niets aan de hand, ik ben in orde. En ik doe het nog eens, gewoon voor de veiligheid. Vrijwel direct vragen mensen echter, "Hoe klein kun je dit maken? Kun je het klein genoeg maken?" Denk eens terug aan Dr. Soljacic's oorspronkelijke idee van de piepende mobiele telefoon van zijn vrouw.

Ik wilde jullie dus iets laten zien. We zijn eenzelfde [kansen] ontwerper van iets vergelijkbaar. Dit is een Google G1. Je weet wel, het is het laatste dat op de markt is gekomen. Het draait op het Android besturingssysteem. Ik denk dat ik iemand daar al eerder over hoorde praten. Het is raar. Het heeft een batterij. Het heeft ook elektronica met spoelen die WiTricity op de achterkant ervan heeft geplaatst. En als ik de camera kan krijgen, okay geweldig, dan zie je, als ik er wat dichterbij kom ... je ziet een mobiele telefoon die geheel draadloos energie krijgt. (Applaus)

En ik weet dat sommigen van jullie Apple-liefhebbers zijn. Apple maakt het niet eenvoudig om in hun telefoons te komen. Dus hebben we een kleine hoes op de achterkant gezet. Maar we zouden hem ook moeten kunnen wekken. En degenen van jullie die een iPhone hebben herkennen het groen in het midden. (Applaus)

En Nokia ook. Je ziet dat we er een klein dingetje op de rug hebben gezet om dat te doen, en het blijft waarschijnlijk ook piepen. Maar ze gebruiken het doorgaans om het scherm op te lichten. Stel je eens voor dat deze dingen in je plafond zouden zitten. Of in de vloer. Ze kunnen ook onder je bureaublad. En als je binnenloopt, of thuiskomt, als je een schoudertas draagt, werkt het in je tas. Je hoeft je nooit meer zorgen te maken over het inpluggen van deze dingen. En bedenk wat het voor je zou betekenen.

Tot slot denk ik, enigszins naar de onsterfelijke visies van de New Yorker Magazine, dat ik nog een dia moet tonen. Voor degenen die het niet kunnen lezen, er staat: "Het lijkt op een soort draadloze technologie." Heel erg bedankt. (Applaus)