David Hanson: Robots die 'emotie tonen'

Ik ben Dr. David Hanson, en ik bouw robots met karakter. Daarmee bedoel ik dat ik robots ontwerp die personages zijn, maar ook robots die uiteindelijk empathie met jou zullen voelen. We beginnen dus met een reeks van technologieën die zijn geconvergeerd naar conversatie-robotpersonages, die gezichten kunnen zien, oogcontact met je maken, een volledige reeks gelaatsuitdrukkingen kennen, spraak begrijpen, en een model beginnen te maken van jouw gevoelens, van wie je bent, en die een relatie met je opbouwen.

Ik heb een reeks technologieën ontwikkeld waardoor de robots realistischer gelaatsuitdrukkingen kunnen hebben dan tevoren, met minder elektriciteit, waardoor we lopende tweevoeters kregen, de eerste androïden. Het is een volledig gamma gelaatsuitdrukkingen, die alle hoofdspieren in het menselijke gelaat nabootsen, en op zeer kleine batterijen werken, zeer licht van gewicht.

Het materiaal dat de gelaatsuitdrukkingen op batterijen mogelijk maakte, is een materiaal dat we Frubber noemen. Het bevat drie grote innovaties in het materiaal die dit mogelijk maken. Eén ervan zijn hiërarchische poriën. Het andere is macromoleculaire nanoschaal-porositeit in het materiaal.

Daar gaat hij lopen. Dit is aan het Koreaans Voortgezet Instituut voor Wetenschap en Technologie. Ik heb het hoofd gebouwd. Zij hebben het lichaam gebouwd. Het doel is om bewustzijn te bereiken bij machines, en meer nog dan bewustzijn, empathie.

We werken samen met het Laboratorium voor Machineperceptie, aan de UC San Diego. Ze beschikken over merkwaardige gelaatsuitdrukkingstechnologie die gelaatsuitdrukkingen herkent, de uitdrukkingen op je gezicht. Het herkent ook waar je naar kijkt, de oriëntatie van je hoofd. We evenaren alle belangrijke gelaatsuitdrukkingen en controleren ze dan met de software die we de Karaktermotor noemen. Hier is een deel van de technologie die daarbij komt kijken.

Op dit eigenste moment -- steek het hier in, en dan daar, en nu even kijken of het mijn gelaatsuitdrukking herkent. Oké. Ik ben aan het glimlachen. (Gelach) Nu frons ik. En hier staat zware belichting op. Daar gaan we. Het is zo droevig. Je glimlacht, je fronst. Zijn perceptie van je emotionele toestand is erg belangrijk opdat machines echt empatisch zouden worden.

Machines worden verpletterend handig in dingen zoals moorden. Niet? Die machines hebben geen plaats voor empathie. Daar worden miljarden aan gespendeerd. Karakter-robotica zou het zaad kunnen planten voor robots die echt empathisch zijn. Als ze het niveau van menselijke intelligentie bereiken, of - dat is goed mogelijk - zouden overstijgen, dan zou dit het zaad van de hoop voor onze toekomst kunnen zijn.

We hebben de afgelopen jaren 20 robots gemaakt, tijdens het behalen van mijn doctoraat. Vervolgens startte ik Hanson Robotics, dat deze dingen verder heeft ontwikkeld voor massaproductie. Dit is één van onze robots die we een paar jaar geleden hebben getoond op Wired NextFest. Het ziet meerdere mensen in een omgeving, onthoudt waar de individuen zich bevinden, kijkt van persoon naar persoon, onthoudt mensen.

We betrekken er twee dingen bij. Eén: de perceptie van de mensen. Twee: de natuurlijke interface, de natuurlijke vorm van de interface, zodat het voor jou natuurlijker is om met de robot te interageren. Je begint te geloven dat de robot leeft en bewust is.

Eén van mijn favoriete projecten was om dit alles samen te brengen in een artistieke voorstelling van een androïde portret van science fictionauteur Philip K. DIck, die geweldige werken schreef, zoals 'Dromen androids van elektrische schapen?', de basis van de film 'Bladerunner'. In deze verhalen denken robots vaak dat ze mensen zijn. Ze komen zo'n beetje tot leven. We hebben zijn geschriften, brieven, interviews, correspondenties in een gigantische database van duizenden pagina's gestopt, en dan wat natuurlijke taalverwerking gebruikt zodat je een echt gesprek met hem kan voeren. Het was spookachtig. Want hij zei dingen die klonken alsof hij je echt begreep.

Dit is één van de spannendste projecten die we ontwikkelen, een klein personage dat een woordvoerder-robot is voor vriendelijke kunstmatige intelligentie. We gaan dit op grote schaal produceren. We hebben de specificaties gemaakt zodat het kan tegen een zeer lage materiaalkost, zodat het een vriendje kan worden voor kinderen. Er is een interface over het internet, en hij wordt slimmer met de jaren. Naarmate kunstmatige intelligentie evolueert, evolueert ook zijn intelligentie.

Chris Anderson: Zeer hartelijk dank. Dat is ongelooflijk. (Applaus)