David Cameron: Het volgende tijdperk van regeren

Iemand zei ooit dat, "politiek," uiteraard, "showbizz voor lelijke mensen is". Dus op grond daarvan, heb ik het idee dat ik goed terechtgekomen ben. Iets anders om bij stil te staan, is wat een eer het is om, als politicus, een TED-talk te geven, in het bijzonder hier in het Verenigd Koninkrijk, waar de reputatie van de politiek, door het declaratieschandaal, zo diep is gezonken.

Onlangs ging zelfs het verhaal dat wetenschappers hadden overwogen om de ratten in hun experimenten te vervangen door politici. En iemand vroeg: "Waarom?" en ze zeiden: "Wel, er is geen tekort aan politici. Het kan niemand echt schelen wat er met hen gebeurt. En bovendien, er zijn nou eenmaal bepaalde dingen die ratten niet willen doen." (Gelach)

Ik weet dat jullie allemaal van feiten houden, dus ik begin met een data-rijke dia. Dit is, denk ik, het belangrijkste feit om te onthouden in de Britse of Amerikaanse politiek, en dat is, dat we geen geld meer hebben. We hebben enorme begrotingstekorten. Dit is mijn wereldwijde staatsschuldklok, en zoals je ziet, is het 32 triljoen en het loopt op.

Ik denk dat dit ons leidt naar een heel simpele erkenning. Dat er één vraag in de politiek op dit moment alle andere overstijgt, en dat is deze: Hoe maken we dingen beter zonder meer geld uit te geven? Want er zal niet veel geld zijn om de publieke dienstverlening te verbeteren of om de overheid te verbeteren, of om zoveel dingen te verbeteren waar politici over praten. Daaruit volgt dat als je denkt dat het alleen om geld gaat, dat je het succes van de dienstverlening alleen kunt meten in de zorg en onderwijs en politie door meer geld uit te geven, dat je vooruitgang alleen kunt meten door geld uit te geven, dan zul je nogal een beroerde tijd hebben.

Maar als je denkt dat er een hoop andere dingen van belang zijn voor het welzijn, dingen als je familiebanden, vriendschap, gemeenschap, waarden, dan is dit werkelijk een opwindende tijd om in de politiek te zitten. En de echt simpele redenering die ik vanavond wil geven, de echt eenvoudige redenering is, dat als we de juiste politieke filosofie combineren met het juiste politieke denken, met de ongelofelijke informatierevolutie die we hebben gehad, en jullie weten daar veel meer van dan ik, denk ik dat er een ongelofelijke kans bestaat voor een nieuwe versie, van de politiek, van de overheid en van de dienstverlening, en dat we bereiken wat op die dia staat, een forse verhoging van ons welzijn. Dat is wat ik jullie vanavond wil duidelijk maken.

Laten we beginnen met de politieke filosofie. Ik wil niet beweren dat de Britse Conservatieven alle antwoorden hebben. Natuurlijk hebben we die niet. Maar er zijn twee uitgangspunten, die denk ik de conservatieve filosofie bepalen en die zeer relevant zijn in deze discussie. Ten eerste, wij geloven dat als je mensen meer macht en controle geeft over hun leven, als je mensen meer keuze geeft, als je ze in de bestuurdersstoel zet, je een sterkere en betere maatschappij kunt creëren. En als je dit feit verbindt met de ongelofelijke overvloed aan informatie die we tegenwoordig in onze wereld hebben, dan denk ik, zoals ik zei, dat je de politiek totaal kunt vernieuwen, net als de overheid en je publieke dienstverlening.

Het tweede waarin we geloven is dat we de menselijke aard moeten volgen. Politiek en politici zullen alleen slagen als ze werkelijk proberen de mensen te behandelen zoals ze zijn, en niet zoals ze ze graag hadden willen hebben. Als je deze hele eenvoudige, heel conservatieve gedachte -- volg de menselijke aard -- combineert met alle vooruitgang in de gedragseconomie, waar we zojuist wat van gehoord hebben, denk ik nogmaals, dat we een stijging kunnen bereiken in welzijn, in geluk, in een sterkere maarschappij zonder de noodzaak om veel meer geld uit te geven.

Maar, waarom denk ik dat het nu het moment is om dit te betogen? Wel, ik ben bang dat jullie een korte, beknopte geschiedenisles moeten doorstaan over wat volgens mij de drie tijdperken zijn, de pre-bureaucratische tijd, de bureaucratische tijd, en waar we nu in leven, wat ik de post-bureaucratische tijd vind. Of eenvoudiger, dat we zijn overgegaan van een wereld met lokale controle, naar een wereld met centrale controle, en nu zijn we in een wereld met volkscontrole. Lokale macht, centrale macht, nu de macht bij het volk.

Hier is Koning Knut, een koning van duizend jaar geleden. Hij dacht dat hij de golven kon terugdraaien, maar dat kon hij niet. Hij kon sowieso niet veel terugdraaien, want als je duizend jaar geleden koning was, toen het nog uren of zelfs weken kostte om je eigen land door te reizen, was er niet veel waar je de baas over was. Je was niet de baas over de politie, justitie, onderwijs, zorg, welvaart. Je kon ten strijde trekken en dat was het wel zo'n beetje. Dit was de pre-bureaucratische tijd, een tijd waarin alles wel lokaal móest zijn. Het bestuur moest lokaal zijn want er bestond geen nationaal beschikbare informatie want reizen was zo beperkt. Dus dit was de pre-bureaucratische tijd.

Volgend deel in de geschiedenisles, het lieflijke beeld van de Britse industriële revolutie. Plotseling waren er allerlei soorten transport, reizen, informatie mogelijk, en dat leidde tot, wat ik graag noem, de bureaucratische tijd. En hopelijk gaat deze dia mooi vervormen. Daar is hij. Plotseling heb je de grote, sterke, centrale staat. Die was in staat, alleen in staat, om gezondheidszorg, onderwijs, politie, justitie te organiseren. En dat was, zeg ik, niet meer de wereld van lokale macht, maar centrale macht. Het had alle macht van de lokale autoriteiten opgezogen. Dat kon het zelfstandig doen.

De volgende belangrijke fase, waar jullie allen goed bekend mee zijn, de grootschalige informatierevolutie. Overweeg alleen dit feit. 100 jaar geleden kostte het 50 dollar om deze 10 woorden te verzenden. Nu zijn we verbonden met Long Beach en elders, en al die geheime locaties voor een fractie van die kosten, en we kunnen gigantische hoeveelheden informatie zenden en ontvangen zonder dat het iets kost. Dus nu leven we in een post-bureaucratisch tijdperk, waar werkelijke macht aan het volk mogelijk is.

Wat betekent dit nu voor onze politiek, voor onze publieke dienstverlening, voor onze overheid? In de tijd die ik heb, kan ik jullie geen grote aantallen voorbeelden geven, maar laat me er een paar geven hoe het leven kan veranderen. En dit is eigenlijk zo vanzelfsprekend, want denk maar aan hoe jullie allemaal veranderd zijn, hoe we winkelen, hoe we reizen, hoe we zaken doen. Dat is al gebeurd; de informatie- en internetrevolutie heeft zich al op alle mogelijke manieren in onze samenleving genesteld, maar heeft onze overheid nog niet zo geraakt.

Dus hoe kan dat? Ik denk dat het op drie belangrijke fronten een heel groot verschil zou maken, op transparantie, op meer keuzevrijheid en op verantwoording, omdat het de echte macht aan het volk geeft. Nemen we transparantie, hier is een van mijn favoriete websites, de Missouri Accountability Portal. Vroeger kon alleen de overheid beschikken over de informatie, en een paar gekozen mensen kon proberen die informatie te pakken te krijgen en ter discussie te stellen. Nu, hier op één website, van één Amerikaanse staat, is iedere dollar die die overheid uitgeeft na te zoeken, te analyseren, te controleren.

Bedenk welke enorme verandering dat betekent. Ieder bedrijf dat een offerte voor een overheidscontract wil uitbrengen kan zien wat er nu aan uitgegeven wordt. Iedereen die denkt die dienst beter of goedkoper te kunnen leveren, het staat daar allemaal. Bij de overheid en in de politiek zijn we nog maar net begonnen met zaken organiseren zoals het bedrijfsleven al doet met de informatierevolutie. Dus volledige transparantie zal een groot verschil maken. Als wij in dit land een verkiezing winnen, zullen we alle overheidsuitgaven boven 25.000 pond transparant maken en online voor iedereen na te zoeken. We maken vandaag bekend, dat wij elk contract beschikbaar maken op internet, zodat iedereen kan zien welke voorwaarden er gelden, wat leidt tot veel waar voor je geld, maar, ik geloof, ook een toename in welzijn.

Keuze. Tegenwoordig winkelen en vergelijken jullie allen online, en doen van alles online, maar toch is deze revolutie nauwelijks doorgedrongen tot publieke diensten als onderwijs, gezondheidszorg of politie, en jullie zullen dit stevig zien veranderen. We moeten deze veranderingen vanwege de informatierevolutie in ons land doorvoeren, met gezondheidssites, die laten zien welke operaties succesvol zijn, wat de prestaties van de dokters zijn, de hygiëne in ziekenhuizen, wie het best infecties voorkomt, alle informatie die vroeger opgesloten zat in het Ministerie van Volksgezondheid, is nu voor ons allemaal te bekijken.

En de derde van deze grote veranderingen, verantwoording. Dit is, denk ik, een gigantische verandering. Het is een misdaadkaart. Dit is de misdaadkaart van Chicago. Dus in plaats van de situatie waarin alleen de politie over de informatie beschikt over welke misdaad is gepleegd en waar, waarbij we als overheid mensen in dienst hebben om de politie in de gaten te houden, hebben we plotseling deze enorme gelegenheid voor macht bij het volk, waar we als burgers, zelf kunnen zien welke misdaden gepleegd zijn, waar, wat en door wie, en we kunnen de politie erop afrekenen. En je ziet dat dit een beetje op een koksmuts lijkt, maar in werkelijkheid is het een aanranding, die in blauw. Je kunt zien welke misdaad waar gepleegd is, en je hebt de gelegenheid om er de politiemacht op aan te spreken. Dus die drie instrumenten, transparantie, verantwoording en keuze, zullen een enorm verschil maken.

Ik zei dat het andere principe waaraan we zouden moeten werken, het begrijpen van de bevolking is, het erkennen dat door de menselijke aard te volgen, je zoveel meer kunt bereiken. We hebben een grote revolutie achter de rug in begrijpen waarom mensen zich zo gedragen, en een goede gelegenheid om die kennis en informatie nuttiger te gebruiken. We werken samen met deze mensen. We worden geadviseerd door deze mensen, zoals gezegd, om deze ervaringen op papier te zetten.

Ik geef jullie graag één voorbeeld dat, denk ik, ongelofelijk eenvoudig is. We willen dat mensen efficiënter met energie omgaan. Waarom? Het scheelt brandstof, ze zijn goedkoper uit, en vermindert tegelijk de CO2-uitstoot. Hoe doe je dat? We hebben de laatste jaren voorlichtingscampagnes gehad om je te vertellen om de lichten uit te doen als je van huis gaat. We hebben zelfs één minister gehad die ons aanraadde om in het donker onze tanden te poetsen. Ik geloof niet dat dat veel effect had. Kijk naar wat dit doet. Dit is eenvoudig een kwestie van gedragseconomie. De beste manier om iemand te laten bezuinigen op de stroomrekening is om ze hun uitgaven te laten zien, en laten zien wat hun buren uitgeven, en dan te laten zien wat een energiebewuste buurman kwijt is. Dat soort gedragseconomie kan het gedrag van mensen omvormen op een manier die al het gepest en alle informatie en al het gezeur van de overheid niet kan bereiken. Andere voorbeelden zijn recycling. We weten allemaal dat we meer moeten recyclen. Hoe krijgen we dat voor elkaar? In Amerika is aangetoond dat als je mensen betaalt om te recyclen, als je ze beloont in plaats van straft, ze zich anders gaan gedragen.

Dus waar leidt dit alles toe? Hier zijn mijn twee meest favoriete speeches van de laatste 50 jaar. Vanzelfsprekend hebben we hier JFK met zijn ongelofelijk eenvoudige en krachtige formulering, "Vraag niet wat je land voor jou kan doen; vraag wat jij kunt doen voor je land," een ongelofelijk nobele gedachte. Maar toen hij die speech hield, wat kon je toen doen om te bouwen aan een sterkere, betere maatschappij? Je zou voor je land kunnen vechten, je zou kunnen sterven voor je land, je zou in overheidsdienst van je land kunnen dienen, maar je had niet echt de informatie en de kennis en de mogelijkheid om te helpen bouwen aan de sterkere samenleving zoals je nu hebt.

En een nog prachtigere speech vind ik, waar ik een flink stuk van ga voorlezen, dat samenvat wat ik aan het begin zei over het geloof dat er meer in het leven is dan geld, en meer dat we zouden moeten meten dan geld. Het is Robert Kennedy's mooie omschrijving van waarom het bruto nationaal product zo weinig omvat. Het "telt de gezondheid van onze kinderen niet mee, noch de kwaliteit van hun onderwijs of het plezier in hun spel. Het telt niet de schoonheid van onze gedichten of de sterkte van huwelijken, de intelligentie in onze debatten. Het meet niet ons verstand noch onze moed, noch onze wijsheid noch onze geleerdheid, noch ons medelijden noch onze toewijding aan ons land. Het meet kortom alles, behalve dat wat het leven de moeite waard maakt."

Nogmaals, een overweging die zo nobel en mooi gezegd is 40 jaar geleden, en een mooie droom van 40 jaar geleden, maar nu, met de enorme vooruitgang in infomatietechnologie, met de indrukwekkende vorderingen in de gedragseconomie, met alles wat bekend is over het bevorderen van welzijn, dat als we die inzichten combineren, van macht aan het volk geven en het gebruik van informatie mogelijk maken, en handelen naar het inzicht over de menselijke aard, terwijl tegelijk begrijpen waarom mensen zich zo gedragen, is dat een droom die tegenwoordig makkelijker te realiseren is dan toen die mooie speech 40 jaar geleden werd uitgesproken.

Dank u. (Applaus)