Dale Dougherty: Wij zijn makers

Ik heb een heel eenvoudig idee dat ik jullie meermaals zal vertellen tot jullie het geloven, en dat is dat we allemaal makers zijn. Dat geloof ik echt. We zijn allemaal makers. We zijn geboren makers. We hebben dat vermogen om dingen te maken, om dingen te vatten met onze handen. We gebruiken woorden als "vatten" metaforisch, ook als het om het begrijpen van dingen gaat. We leven niet alleen, we maken, we creëren dingen. Ik ga jullie een groep makers tonen uit Maker Faire en andere plekken. Je ziet het niet zo goed, maar dat is een heel grote fiets. Het is wat je noemt een krabberfiets, uit Oakland. Dit is een heel kleine scooter voor een heer van dit formaat. Hij probeert het aan te drijven, of te motoriseren, met een drilboor. (Gelach) De vraag die hij had, was: "Kan ik het? Is het mogelijk?" Blijkbaar wel. Makers zijn enthousiast, het zijn amateurs, het zijn mensen die graag doen wat ze doen. Ze weten zelfs niet altijd waarom ze het doen.

Wij zijn begonnen met het organiseren van makers op onze Maker Faire. Er was er een hier in Detroit, vorige zomer, en ze vindt opnieuw plaats deze zomer, in het Henry Ford. We houden ze ook in San Francisco -- (Applaus) en in New York. Het is een fantastisch event, waar je mensen ontmoet die dingen maken en daar alleen zijn om ze aan jou te tonen en erover te praten en om een fijn gesprek te hebben.

(Video) Man: Ik wil er zo wel een.

Dale Dougherty: Dat zijn elektrische muffins.

Man: Waar heb je die gehaald?

Muffin: Glij je met ons mee? (Man: Nee.)

DD: Ik weet dat Ford nieuwe elektrische voertuigen op stapel heeft staan. Wij waren er eerst.

Dame: Glij je met ons mee?

DD: Dit is wat ik "swingen in de regen" noem. Je kan het nauwelijks zien, maar een controller zorgt ervoor dat het water valt net voor en net nadat je onder de boog doorgaat. Stel je dus een kind voor: "Word ik nat? Word ik nat? Nee, ik ben niet nat. Word ik nat? Word ik nat?" Dat is de ervaring van een slimme rit. En dan is er natuurlijk mode. Mensen vermaken dingen tot mode. Ik weet niet of dit een basket-bh heet, maar dat zou het ongeveer moeten zijn. Kunststudenten komen samen, nemen oude radiatoronderdelen en smeden het ijzer om tot iets nieuws. Ze deden dat in de zomer, en het was erg warm.

Dit vergt een kleine uitleg. Je weet wat dat is, niet? Billy-Bob, of Billy Bass of zo. De achtergrond is dat de maker een fysicus is. Hij zal wat uitleg geven over wat het doet.

(Video) Richard Carter: Ik ben Richard Carter, en dit is het Sashimi Tabernakelkoor.

Koor: ♫ Als je me in je armen houdt ♫

RC: Dit is allemaal computergestuurd, in een oude Volvo.

Koor: ♫ Ik ben verslaafd aan een gevoel ♫ ♫ Ik word high van het geloof ♫ ♫ Dat jij verliefd bent op mij ♫

DD: Richard kwam dus uit Houston, vorig jaar, om ons hier in Detroit te bezoeken en ons het fantastische Sashimi Tabernakelkoor te tonen. Ben jij een maker? Hoeveel mensen hier zouden zichzelf een maker noemen? Steek je hand omhoog. Dat is niet slecht. Maar sommigen van jullie geven niet toe dat ze makers zijn. Denk er nog eens over na. Je bent maker van voedsel, van onderdak, je maakt veel verschillende dingen. Wat me vandaag deels interesseert, is dat je je eigen wereld maakt, en vooral de rol die technologie heeft in je leven. Je bent echt een bestuurder of een passagier, om een Volkswagen-uitdrukking te gebruiken. Makers zitten aan het stuur. Dat is wat hen fascineert. Daarom doen ze wat ze doen. Ze willen weten hoe dingen werken, ze willen er toegang toe, ze willen ze controleren, ze willen ze naar hun hand zetten.

Makers bevinden zich vandaag, in zekere zin, aan de rand. Ze zijn niet mainstream. Ze zijn nogal radicaal. Ze zijn nogal subversief in wat ze doen. Maar er was een tijd dat het gemeengoed was om jezelf als maker te zien. Daar zou je zelfs niet bij stilstaan. Ik vond deze oude video. Ik zal je er meer over vertellen, maar ...

(Muziek)

(Video) Verteller: Van alle dingen zijn Amerikanen, zijn wij makers. Met onze sterkten en verstand en geestigheid, verzamelen, vormen en maken we -- makers en vormers, en knutselaars.

DD: Het gaat verder met mensen die dingen uit hout maken, een opa die een schip in een fles maakt, een vrouw die een taart bakt -- heel doordeweeks. Maar het was een gevoel van trots dat we dingen maakten, dat we de wereld om ons heen hadden gemaakt. Die bestond niet zomaar, wij maakten hem, en we waren er zo mee verbonden. Ik denk dat dat ongelooflijk belangrijk is. Ik zal je hier iets grappigs over vertellen. Deze specifieke reel -- het is een bedrijfsvideo -- maar hij werd vertoond in drive-in-bioscopen, in 1961 -- in de streek van Detroit, overigens -- en hij ging Alfred Hitchcock's "Psycho" vooraf. (Gelach) Volgens mij was daar iets aan de gang met een nieuwe generatie makers, die voortkwamen uit dit plus "Psycho".

Dit is Andrew Archer. Ik ontmoette Andrew op één van onze communityvergaderingen waarop we Maker Faire op stapel zetten. Andrew was naar Detroit verhuisd vanuit Duluth in Minnesota. Ik praatte met zijn moeder, en uiteindelijk maakte ik een reportage over hem voor een magazine dat Kidrobot heette. Hij is een jongen die opgroeide terwijl hij met gereedschap speelde in plaats van met speelgoed. Hij haalde graag dingen uit elkaar. Zijn moeder gaf hem een deel van de garage, en hij verzamelde dingen uit tuinverkopen, en hij maakte dingen. Hij was niet zo bijzonder dol op school, maar hij deed mee aan roboticawedstrijden en besefte dat hij talent had, en, belangrijker, dat het zijn echte passie was. Hij begon robots te bouwen. Toen ik naast hem ging zitten, vertelde hij mij over een bedrijf dat hij had opgericht, en hij was robots aan het bouwen voor autoconstructeurs, om dingen te vervoeren door de fabriekshal. Daarom was hij naar Michigan verhuisd. Maar hij was er ook naartoe verhuisd om andere mensen te ontmoeten die hetzelfde deden. Dat heeft verband met dat belangrijke idee vandaag.

Dit zijn Jeff en Bilal en meerdere anderen in een hackerruimte. Er zijn zowat drie of meer hackerruimtes in Detroit. Er zijn er waarschijnlijk nog een paar nieuwe, sinds mijn laatste bezoek. Het zijn een soort clubs. Ze delen gereedschap, ruimte, expertise in wat ze maken. Het is een zeer interessant fenomeen dat de wereld rondgaat. Eigenlijk zijn deze mensen aan het spelen met technologie. Laat me dat herhalen -- spelen. Ze weten niet noodzakelijk wat ze doen of waarom ze het doen. Ze spelen om te ontdekken wat de technologie kan doen, en waarschijnlijk om te ontdekken wat ze zelf kunnen doen, wat hun eigen mogelijkheden zijn.

Het andere dat volgens mij in de lift zit, een andere reden waarom maken vandaag in de lift zit, is omdat er fantastische nieuwe tools zijn. Je ziet het niet zo goed op het scherm, maar Arduino is een open-source hardwareplatform. Het is een microcontroller. Als je het niet wist, dat is het brein. Het is het brein van makersprojecten. Hier komt een voorbeeld. Ik weet niet of je dit goed kan zien, maar dat is een brievenbus -- een gewone brievenbus en een Arduino. Zoek uit hoe je dit kan programmeren, en stop het in je brievenbus. Als iemand je brievenbus opent, krijg je een waarschuwing, dan gaat er een alarmboodschap naar je iPhone. Dat zou een hondendeur kunnen zijn, het zou iemand kunnen zijn die gaat waar hij niet thuishoort, zoals een broertje dat naar de kamer van zijn zusje gaat. Er zijn allerlei verschillende mogelijke toepassingen hiervoor.

Hier is iets -- een 3D-printer. Dat is een andere tool die echt van de grond komt -- heel erg interessant. Dit is Makerbot. Er zijn industriële versies hiervan -- die kosten ongeveerl 20.000 dollar. Deze kerels kwamen met een zelfbouwpakket voor 750 dollar. Dat betekent dat knutselaars en gewone mensen hier toegang toe hebben en kunnen gaan spelen met 3D-printers. Ze weten nog niet wat ze ermee willen doen, maar dat ontdekken ze wel. Ze zullen het ontdekken door dit beet te nemen en ermee te spelen. Een van de leukste dingen is: Makerbot verstuurde een upgrade, nieuwe handvaten voor de doos. Je printte de handvaten en verving dan de oude handvaten door de nieuwe. Is dat niet geweldig?

Makers oogsten technologie van overal rond ons. Dit is een radar-snelheidsdetector, ontwikkeld op basis van Hotwheels-speelgoed. Ze doen interessante dingen. Ze maken nieuwe domeinen en verkennen domeinen waarvan je zou kunnen denken -- De militairen gebruiken drones. Er is een hele gemeenschap van mensen die autonome vliegtuigen of voertuigen maken -- iets dat je kan programmeren om op zichzelf te vliegen, zonder stuur of zo, het zoekt zelf uit waar het heengaat; Fascinerend wat ze doen.

We hadden net een aflevering over ruimte-exploratie, doe-het-zelf-ruimte-exploratie. Waarschijnlijk is dit het beste tijdperk in de menselijke geschiedenis om dol te zijn op de ruimte. Je kan je eigen satelliet bouwen en ze de ruimte insturen voor ongeveer 8.000 dollar. Bedenk hoeveel geld en hoeveel jaren het NASA heeft gekost om satellieten de ruimte in te sturen. Deze kerels werken zelfs voor NASA, ze zijn pioniers in het gebruik van kant-en-klare componenten, goedkope spullen die niet gespecialiseerd zijn en die ze kunnen combineren en de ruimte insturen.

Makers zijn een bron van informatie. Ik denk dat dat te maken heeft met iets als de geboorte van de PC-industrie. Dit is Steve Wozniak. Waar leert hij over computers? Dit is de Huisgemaakte Computerclub -- een soort hackerruimte. Hij zegt: "Ik zou er de hele dag kunnen zitten praten met mensen, en gratis ideeën uitwisselen." Hij deed het een ietsje beter dan gratis. Het is belangrijk te begrijpen dat de oorsprong van onze industrie vaak ligt -- dat was zelfs zo voor Henry Ford -- in het idee van spelen en dingen uitzoeken in groep.

Als ik je nog niet heb overtuigd dat je een maker bent, dan hoop ik dat ik je kan overtuigen dat onze volgende generatie makers zouden moeten zijn, dat kinderen hier een uitgesproken belangstelling voor hebben, voor dit vermogen om de fysieke wereld te controleren en dingen te gebruiken zoals micro-controllers en robots te bouwen. We moeten dit naar de scholen krijgen, of naar de gemeenschappen, op vele manieren -- het vermogen om te knutselen, om de wereld rondom ons vorm te geven en te hervormen. Vandaag is een grote kans -- dat ligt me het naast aan het hart -- het antwoord op de vraag: wat zal Amerika maken? Het antwoord is: meer makers.

Hartelijk dank.

(Applaus)