Chade-Meng Tan: Alledaagse compassie bij Google

Hoe ziet de gelukkigste man ter wereld er uit? Hij lijkt beslist niet op mij. Hij ziet er zo uit. Zijn naam is Matthieu Ricard. Hoe word je de gelukkigste man ter wereld? Nou, het blijkt mogelijk om geluk te meten in de hersenen. Dat doe je door de relatieve activatie te meten van de linker prefrontale cortex versus de rechter prefrontale cortex, in de FMRI. En bij Matthieu slaat de naald helemaal door. Hij is verreweg de gelukkigste man ooit gemeten door de wetenschap. Wat ons brengt tot de vraag: waar dacht hij aan terwijl hij gemeten werd? Misschien iets heel ondeugends. (Gelach) In feite mediteerde hij over compassie. Mathieus eigen ervaring is dat compassie de top van geluk is.

Het lezen over Mathieu was een van de keerpunten in mijn leven. Mijn levensdroom is om de voorwaarden te creëren voor wereldvrede, nog tijdens mijn leven, en dat te doen door de voorwaarden te scheppen voor innerlijke vrede en compassie op globaal niveau. Het kennis nemen van Matthieu gaf me een nieuwe kijk op mijn werk. Mathieus hersenscans laten zien dat compassie geen vervelende taak is. Compassie is iets dat geluk creëert. Compassie is leuk. Dat verbijsterende inzicht verandert het hele spel. Want als compassie een vervelende taak was, zou niemand het doen -- behalve misschien de Dalai Lama of zo. Maar als compassie leuk is, wil iedereen het wel doen. Dus: om de voorwaarden voor wereldwijde compassie te creëren, moeten we compassie alleen maar herdefiniëren als iets dat leuk is.

Maar leuk is niet genoeg. Wat als compassie ook nog lucratief is? Wat als compassie goed voor zaken is? Dan zal iedere baas en manager in de wereld compassie willen hebben -- zoals dit. Dat zou de voorwaarden scheppen voor wereldvrede. Dus begon ik te letten op hoe compassie er uitziet in een zakelijke omgeving. Gelukkig hoefde ik niet ver te kijken. Want wat ik zocht was vlak voor me -- in Google, mijn bedrijf.

Ik weet dat er nog meer bedrijven met compassie zijn, maar Google is de plek die ik ken omdat ik er al 10 jaar werk, dus ik gebruik Google als onderzoeksobject. Google is een bedrijf geboren uit idealisme. Het is een bedrijf dat gedijt op idealisme. Misschien is het daarom dat compassie welig tiert door het hele bedrijf. In Google volgen uitingen van compassie in het bedrijf vrijwel altijd hetzelfde patroon. Het is een beetje vreemd patroon. Het start met een kleine groep Googlers die het initiatief nemen om iets te doen. Ze vragen meestal niet om toestemming. Ze doen het gewoon, en andere Googlers volgen, en het wordt groter en groter. En soms wordt het groot genoeg om officieel te worden. Dus met andere woorden, het begint bijna altijd van de grond af.

Ik zal wat voorbeelden geven. Het eerste voorbeeld is het grootste jaarlijkse sociale evenement, waarbij Googlers van over de hele wereld zich inzetten voor hun plaatselijke gemeenschap. Dit was bedacht en georganiseerd door drie werknemers voordat het officieel werd -- omdat het simpelweg te groot werd. Nog een voorbeeld: drie Googlers -- een kok, een technicus en, heel grappig, een massagetherapeut -- drie mensen hoorden over een gebied in India waar 200.000 mensen leven zonder enige medische voorziening. Dus wat doen ze? Ze beginnen gewoon een inzamelactie. Ze zamelden genoeg geld in om dit te bouwen: het eerste ziekenhuis voor 200.000 mensen. Tijdens de aardbeving in Haïti, kwam een aantal technici en productmanagers spontaan bij elkaar en bleven 's nachts slapen, om een tool te maken voor slachtoffers om hun naasten op te sporen. Uitingen van compassie vind je ook in onze internationale vestigingen.

In China bijvoorbeeld, startte een medewerker uit het middenkader de grootste maatschappelijke competitie in China waaraan meer dan 1000 scholen deelnamen -- om te werken aan zaken als onderwijs, armoede, gezondheidszorg en het milieu. Er is zoveel organische sociale actie rondom Google, dat het bedrijf besloot om een socialeverantwoordelijkheidsteam te vormen om deze acties te steunen. Dat idee kwam wederom van de grond af, van twee Googlers met een zelfgemaakte taakomschrijving die zich aanboden voor die baan. Ik vond het fascinerend dat het socialeverantwoordelijkheidsteam niet was gevormd binnen een grootse ondernemingsstrategie. Het waren twee mensen die zeiden: "We doen dit" en het bedrijf zei: "Ja". Dus het blijkt dat Google een bedrijf met compassie is, omdat Googlers compassie gewoon leuk vonden.

Maar nogmaals, leuk is niet genoeg. Er zijn ook daadwerkelijke zakelijke voordelen. Welke zijn dat? Het eerste voordeel van compassie is dat het hoogst effectieve zakenleiders creëert. Wat betekent dat? Er zijn drie componenten van compassie. Je hebt de affectieve component, namelijk "ik voel voor je". Je hebt de cognitieve component, namelijk "ik begrijp je". En de motivatiecomponent, namelijk "ik wil je helpen". Dus wat heeft dit te maken met zakelijk leiderschap? Volgens een zeer uitgebreide onderzoek, geleid door Jim Collins, en beschreven in het boek "Goed tot Uitmuntend", is er een speciaal soort leider voor nodig om een bedrijf van "goed" naar "uitmuntend" te brengen. Hij noemt ze "leiders van niveau 5". Dat zijn leiders die naast het feit dat ze zeer capabel zijn, twee belangrijke eigenschappen bezitten, namelijk bescheidenheid en ambitie. Dit zijn leiders die zeer ambitieus gericht zijn op het algemeen belang. En omdat ze ambitieus gericht zijn op het algemeen belang, hebben ze niet de behoefte hun ego's op te blazen. Zij zijn, volgens het onderzoek, de beste zakelijke leiders. Als je naar deze kwaliteiten kijkt binnen de context van compassie, vinden we dat de cognitieve en affectieve componenten van compassie -- mensen begrijpen, en voor mensen voelen -- zorgen voor het terugschroeven, beperken van wat ik onze buitensporige zelfobsessie noem. Dat creëert de voorwaarden voor bescheidenheid.

De motivatiecomponent van compassie creëert ambitie gericht op het algemeen belang. Met andere woorden: mededogen is de weg om leiders van niveau 5 te kweken. Dat is het eerste overtuigende zakelijke voordeel. Het tweede overtuigende zakelijke voordeel is dat het zorgt voor geïnspireerde medewerkers. Werknemers inspireren elkaar richting het algemeen belang. Het creëert een levendige, energieke gemeenschap waarin mensen elkaar waarderen en respecteren. Ik bedoel, je komt 's ochtends naar je werk, en je werkt met drie mensen die net besloten hebben een ziekenhuis in India te bouwen. Hoe zou je niet geïnspireerd kunnen zijn door die mensen -- je eigen collega's? Deze wederzijdse inspiratie bevordert samenwerking, ondernemingslust en creativiteit. Het maakt ons tot een zeer effectief bedrijf.

Dit gezegd zijnde, wat is de geheime formule voor het brouwen van compassie in een zakelijke omgeving? Onze ervaring leert dat er drie ingrediënten zijn. Het eerste ingrediënt is het creëren van een cultuur van gepassioneerde gerichtheid op het algemeen belang. Dus denk voortdurend: hoe dient jouw bedrijf en jouw werk het algemeen belang? Of, hoe kun je je nog meer nuttig maken voor het algemeen belang? Dit bewustzijn dat je het algemeen belang dient, is zeer zelfinspirerend en het creëert een vruchtbare bodem voor compassie. Dat is één.

Het tweede ingrediënt is autonomie. Bij Google is er een hoop autonomie. Eén van onze populairste managers grapt dat, dit is wat hij zegt: "Google is een plek waar de patiënten het gesticht runnen." En hij beschouwt zichzelf als één van de patiënten. Wanneer je al een cultuur van compassie en idealisme hebt, en je laat je mensen hun gang gaan, zullen ze het juiste doen op de meest compassievolle wijze.

Het derde ingrediënt is gerichtheid op innerlijke ontwikkeling en persoonlijke groei. Leiderschapstraining bij Google, bijvoorbeeld, legt grote nadruk op innerlijke kwaliteiten, zoals zelfbewustzijn, zelfmeesterschap, invoelingsvermogen en compassie, omdat we geloven dat leiderschap begint met karakter. We hebben zelfs een lesprogramma van 7 weken over emotionele intelligentie, dat we met humor "Zoeken in jezelf" noemen. Het is minder ondeugend dan het klinkt. Ik ben opgeleid als ingenieur, maar ben ook een van de bedenkers en instructeurs van deze cursus, wat ik nogal grappig vind, omdat dit een bedrijf is dat een ingenieur emotionele intelligentie laat onderwijzen. Wat een bedrijf.

(Gelach)

Dus "Zoeken in jezelf" -- hoe werkt dat? Het werkt in drie stappen. De eerste stap is aandachtstraining. Aandacht is de basis van alle hogere cognitieve en emotionele vermogens. Daarom zal elk lesprogramma over emotionele intelligentie moeten beginnen met aandachtstraining. Het idee daarbij is om de aandacht te trainen en zo een mentale staat te creëren die stil is en helder tegelijkertijd. Dit schept de basis voor emotionele intelligentie. De tweede stap volgt op de eerste.

De tweede stap is ontwikkeling van zelfkennis en zelfmeesterschap. Dus met de opgeschroefde aandacht uit de eerste stap creëren we een hoge-resolutie-waarneming van de mentale en emotionele processen. Wat wil dat zeggen? Het betekent dat je je gedachtestroom en het emotionele proces observeert met helderheid, objectiviteit, en vanuit een beschouwend perspectief. Zodra je dat kunt, creëer je de zelfkennis die zelfmeesterschap mogelijk maakt.

De volgende, derde stap, is het creëren van nieuwe mentale gewoonten. Wat wil dat zeggen? Stel je voor dat wanneer je iemand ontmoet, elke keer dat je iemand ontmoet, je instinctieve, eerste gedachte is: "Ik wil dat jij gelukkig bent." "Ik wil dat jij gelukkig bent." Stel je voor dat je dat kunt. Deze mentale gewoonte verandert alles op het werk. Want deze welwillendheid wordt onbewust opgepikt door andere mensen. Het creëert vertrouwen. Vertrouwen creëert een hoop goede werkrelaties. Dit schept tevens de voorwaarden voor compassie op de werkplek. We hopen ooit "Zoeken in jezelf" te kunnen open-sourcen, zodat iedereen in de zakenwereld het tenminste kan gebruiken als leidraad.

Tot slot wil ik eindigen op dezelfde plek als waar ik begon, met geluk. Ik wil deze kerel aanhalen -- die met het gewaad, niet die andere -- de Dalai Lama, die zei: "Als je wil dat anderen gelukkig zijn, oefen je in mededogen. Als jijzelf gelukkig wil zijn, oefen je in mededogen." Ik heb gezien dat dit waar is, zowel op het individuele niveau als op bedrijfsniveau. Ik hoop dat compassie ook voor jou zowel leuk zal zijn als lucratief.

Dankjewel.

(Applaus)