Carl Safina: De onzichtbare schuldigen van het olielek

Dit is de oceaan zoals ik ze kende. Maar sinds ik een paar keer in de Golf ben geweest, ben ik echt een beetje getraumatiseerd, want steeds als ik nu naar de oceaan kijk, waar ik ook ben, zelfs als ik weet dat er geen olie is gelekt, lijk ik drab te zien. Ik ben er achter dat ik er heel erg door word achtervolgd. Maar waar ik het vandaag over wil hebben is een aantal zaken om dit alles in context te plaatsen, niet alleen het olielek, maar wat het betekent en waarom het is gebeurd.

Allereerst iets over mezelf. Ik ben gewoon een jongen die van vissen houdt al vanaf mijn jeugd. En precies daarom ging ik zeevogels bestuderen om zo te proberen in mijn geliefde kustgebieden te zijn. En nu schrijf ik hoofdzakelijk boeken over hoe de oceaan verandert. Want dat doet hij zeker en zelfs heel snel. We zagen zo'n grafiek al eerder. Dat we leven op een harde knikker met slechts een klein beetje nattigheid er aan. Alsof je de knikker even in water hebt gedompeld. Hetzelfde geldt voor de atmosfeer. Als je alle atmosfeer in een balletje zou rollen dan zou je dat kleine bolletje gas rechts krijgen. Dus we leven op het kleinste en kwetsbaarste zeepbelletje dat je bedenken kan, een heel heilig zeepbelletje, maar wel zeer makkelijk te beïnvloeden.

En al het opbranden van olie, kolen en gas alle fossiele brandstoffen, hebben de atmosfeer flink veranderd. Het gehalte kooldioxide blijft maar stijgen. We warmen het klimaat op. Dus de blowout in de Golf is maar een klein stukje van ons veel grotere probleem met de energie die we gebruiken om onze beschaving te runnen. Naast de opwarming, hebben we het probleem dat de oceanen steeds meer verzuren. En dat is al meetbaar, en heeft al invloed op dieren. Als je nu in het laboratorium een schelp neemt en je stopt ze in pH dat niet 8.1 is, de normale zuurtegraad van zeewater, maar 7.5, dan lost ze in zo'n drie dagen op. Als je zeeslaklarves van 8.1 in een pH van 7.7 stopt, geen grote verandering, dan raakt ze verminkt en sterft. En nu al sterven op sommige plekken commerciële oesterlarven op grote schaal. Koraalriffen groeien door dit probleem op sommige plekken langzamer. Dit is dus echt belangrijk.

Laten we eens een rondje maken langs de Golf. Wat echt indruk op me maakt over de mensen in de Golf is dat ze echte watermensen zijn. Ze kunnen met water omgaan. Ze kunnen omgaan met een orkaan die komt en gaat. Als het water zakt, weten ze wat te doen. Maar als het iets anders is dan water, en hun waterleefgebied verandert, hebben ze niet veel mogelijkheden. Eigenlijk hebben die hele gemeenschappen niet veel alternatieven. Ze hebben niets anders dat ze kunnen doen. Ze kunnen niet gaan werken in de plaatselijke hotels omdat die er niet zijn in hun gemeenschap.

Als je naar de Golf gaat en rondkijkt, zie je een heleboel olie. Je ziet veel olie op de oceaan. Je ziet veel olie op de kust. Als je naar de plek van de lekkage gaat, ziet het er ongelooflijk uit. Net alsof je de olie uit je auto hebt gehaald, en gewoon in de oceaan hebt gegooid. En één van de ongelooflijkste dingen is dat er daar niemand is die het probeert op te vangen op de plek waar het het dikst is. Stukken oceaan daar zien er gewoon apocalyptisch uit. Je gaat binnen langs de kust je kunt het overal vinden. Het is echt rotzooi. En als je naar de plekken gaat waar het net aanspoelt, zoals het oosten van de Golf, in Alabama, dan zijn er nog steeds mensen die het strand gebruiken terwijl anderen aan het schoonmaken zijn. En dat schoonmaken gaat heel vreemd. Ze mogen niet meer dan 10 pond zand in een plastieken zak van 125 liter stoppen. Ze hebben duizenden en duizenden plastieken zakken. Ik weet niet wat ze met al dat spul gaan doen. Ondertussen proberen mensen nog steeds het strand te gebruiken. Ze zien het piepkleine bordje niet met: "Blijf uit het water". Hun kinderen gaan er in, en er komt teer over hun kleertjes en sandalen. Het is een rotzooi. Als je gaat naar de plek waar de olie al een tijdje is is het een nog grotere rotzooi. Er is dan ook niemand meer daar. Een paar mensen proberen het te blijven gebruiken.

Je ziet mensen die echt heel aangeslagen zijn. Het zijn hardwerkende mensen. Alles wat ze weten van het leven is dat ze ' s morgens opstaan, en als hun motor start, gaan ze werken. Ze vonden altijd dat ze konden vertrouwen op de zekerheden die de natuur hun bracht door het ecosysteem van de Golf. Ze zien nu hun hele wereld compleet instorten. Je kunt letterlijk de tekenen zien van hun shock van hun uitzinnigheid, van hun woede en hun verdriet. Dat zijn de dingen die je kunt zien.

Maar er is ook veel dat je niet kunt zien, onder water. Wat gebeurt er onder water? Welnu, sommigen zeggen er zijn oliepluimen. Anderen zeggen dat er geen oliepluimen zijn. en congreslid Markey vraagt: "Is er een tochtje in een onderzeeër voor nodig om te zien of er echt oliepluimen zijn?" Maar ik kon geen tochtje in een onderzeeër maken, zeker niet tussen de tijd dat ik wist dat ik hier zou komen en vandaag, dus moest ik zelf een klein experiment doen om te zien of er olie was in de Golf van Mexico. Dit is dus de Golf van Mexico, een sprankelende plek vol met vis. Ik knoeide wat met olie in de Golf van Mexico. En ik leerde --eigenlijk bevestigde ik de hypothese -- dat olie en water niet mengen tot je een oplosmiddel gebruikt. En dan beginnen ze wél te mengen. Je voegt wat energie toe van de wind en de golven. En je krijgt een grote rotzooi. een grote rotzooi die je onmogelijk kan schoonmaken, die je niet kan aanraken, niet kan extraheren en die je, volgens mij het belangrijkste, niet kunt zien. Ik denk dat hij met opzet wordt verborgen. Dit is zo'n ramp en zo'n rotzooi dat er veel lekken zijn in de marge van de informatiestroom. Maar zoals vele mensen al zeiden, er is een stevige poging om de zaak in de doofpot te stoppen. Persoonlijk denk ik dat de oplosmiddelen vooral een strategie zijn om het lijk te verbergen, omdat we de moordenaar de leiding hebben gegeven van het onderzoek ter plaatse. Maar je kan het zien. Je kan zien waar de olie geconcentreerd is aan de oppervlakte en dan wordt ze aangevallen, omdat ze volgens mij geen bewijzen willen.

OK. We hoorden dat bacteriën olie eten? Zeeschildpadden ook. Als het ontbindt duurt het nog een hele tijd voor het aan bacteriën toe is. Schildpadden eten olie. Ze komt in de kieuwen van vissen terecht. Deze jongens moeten erin rond zwemmen. Ik hoorde vandaag een ongelooflijk verhaal op de trein hier naartoe. Ik kreeg telefoon van schrijver Ted Williams. Hij stelde mij een paar vragen over wat ik zag, omdat hij een artikel schrijft voor het magazine Audubon. Hij zei dat hij een tijdje geleden in de Golf was, ongeveer een week geleden, en een man die gids was geweest voor sportvissers nam hem mee om te tonen wat er aan de hand was. Het volledige kalenderjaar van die man bestaat uit geannuleerde boekingen. Hij heeft geen boekingen meer. Iedereen wilde zijn voorschot terug. Iedereen is op de vlucht. Dit is het verhaal van duizenden mensen. Maar hij vertelde Ted dat er op de laatste dag dat hij buitenkwam plots een tuimelaar verscheen naast de boot. Er sputterde olie uit zijn spuitgat. Hij ging weg omdat het zijn laatste visuitje was, en hij wist dat dolfijnen vissen verjagen. Hij ging dus van hem weg. Toen hij een paar minuten later omkeerde was hij opnieuw vlak naast de boot. Hij zei dat hij in de 30 jaar dat hij viste nog nooit een dolfijn dat had zien doen. Hij had het gevoel -- Hij had het gevoel dat hij hulp kwam vragen. Sorry.

Bij de ramp met Exxon Valdez stierven ongeveer 30 procent van de orka's gedurende de eerste maanden. Hun bestand heeft zich nooit hersteld. De mate van herstel van dit alles zal dus variëren. Het zal voor sommigen langer duren. En anderen zullen waarschijnlijk wat sneller terugkomen. Het andere belangrijke ding in verband met de Golf is dat er veel dieren zijn die zich in de Golf verzamelen gedurende bepaalde periodes van het jaar. De Golf is dus een belangrijk stuk water -- belangrijker dan een even groot volume water in de open Atlantische Oceaan. Deze tonijn zwemt in de hele oceaan. Ze komen in de Golfstroom terecht. Ze gaan tot in Europa. Als het tijd is om kuit te schieten komen ze binnen. Deze twee gemerkte tonijnen kan je zien in de kuitgronden helemaal rechts in het oliegebied. Ze hebben dit jaar waarschijnlijk op zijn minst een catastrofaal kuitseizoen. Ik hoop dat de volwassen dieren het vuile water misschien mijden. Ze begeven zich meestal niet graag in echt troebel water. Maar dit zijn echt krachtige atletische dieren. Ik weet niet wat dit spul met hun kieuwen zal doen. Ik weet niet of het de volwassen dieren zal treffen. Zo niet, dan treft het zeker hun eitjes en larven, zou ik denken. Maar kijk naar die grafiek die als maar dieper daalt. Dat is wat we met deze soort hebben gedaan door tientallen jaren van overbevissing.

Dus ja, de olieramp, het lek, de eruptie is een catastrofe, maar het is belangrijk om voor ogen te houden dat we veel gedaan hebben om de inhoud van de oceaan te treffen gedurende een heel lange tijd. Het is niet zo dat we starten met iets dat OK was. We starten met iets dat veel stress heeft gekend en veel problemen, van bij de start. Als je naar de vogels kijkt, dan zijn er veel vogels die in de Golf samenkomen gedurende bepaalde periodes van het jaar maar dan vertrekken. Ze bevolken veel grotere gebieden. Bijvoorbeeld, de meeste vogels in deze foto zijn trekvogels. Ze waren in mei allemaal in de Golf, toen de olie de kusten begon te bereiken op sommige plekken. Linksonder zijn er steenlopers en drieteenstrandlopers. Ze broeden in het hoge noorden en ze overwinteren in het zuiden van Zuid-Amerika. Maar ze verzamelen in de Golf en waaieren dan uit over het noordpoolgebied. Ik zag vogels die broeden in Groenland in de Golf. Dit is dus een halfrondprobleem. Het economische effect is minstens nationaal, op vele manieren. Het biologische effect geldt zeker voor het halfrond.

Ik denk dat dit één van de meest absoluut verbijsterende voorbeelden is van volslagen gebrek aan voorbereiding dat ik kan bedenken. Zelfs toen de Japanners Pearl Harbor bombardeerden, schoten ze op zijn minst terug. En wij lijken gewoon niet in staat om uit te zoeken wat te doen. Er was niets klaar. Zoals we kunnen zien aan wat ze aan het doen zijn. Wat ze doen is vooral barrières en oplosmiddelen hanteren. De barrières zijn helemaal niet geschikt voor open water. Ze proberen zelfs niet om de olie te verzamelen waar ze het meest geconcentreerd is. Ze komen dicht bij de kust. Kijk naar deze twee boten. De rechtse heet Vissende Dwaas. Ik denk dat dat een goede naam is voor boten die alles zullen doen om hier een deuk in te maken door een barrière tussen hen in te slepen, terwijl er letterlijk honderdduizenden vierkante kilometer zijn die vandaag in de Golf bedekt zijn met olie.

De oplosmiddelen doen de olie onder de barrières terechtkomen. De barrières hebben maar een diameter van ongeveer 33 cm. Dat is dus knettergek. Hier worden garnaalboten gebruikt. Er worden honderden garnaalboten gebruikt om barrières te slepen in plaats van netten. Hier zijn ze aan het werk. Je kan goed zien dat al het olie-achtige water gewoon over het einde van de barrière gaat. Ze roeren er alleen in. Het is belachelijk. Voor de hele kustlijn die barrières heeft -- honderden en honderden kilometer kustlijn -- heel de kustlijn die barrières heeft, is er aangrenzende kust die geen barrières heeft. Er is ruime gelegenheid voor olie en vuil water om er langs achteren in te komen.

Die foto onderaan is een vogelkolonie die afgesloten is. Iedereen probeert om de vogelkolonies hier te beschermen. Wel, als ornitholoog kan ik je zeggen dat vogels vliegen en dat -- (Gelach) En dat een vogelkolonie afschermen niet werkt, echt niet. Deze vogels overleven door in het water te duiken. In feite, wat ze eigenlijk zouden moeten doen, als ze iets moeten doen -- ze proberen zo hard om die nesten te beschermen -- als ze elk nest zouden vernietigen zouden sommige vogels vertrekken, en dat zou dit jaar beter voor hen zijn. Wat het reinigen betreft, ik wil geen steen werpen naar mensen die vogels reinigen. Het is heel, heel belangrijk dat we ons medeleven uitdrukken. Ik denk dat het belangrijkste dat mensen hebben medeleven is. Het is heel belangrijk om die beelden te maken en te tonen. Maar waar gaan we deze vogels in loslaten? Het is alsof je iemand uit een brandend gebouw haalt, hem behandelt voor rookvergiftiging en hem dan terug het gebouw in stuurt, want de olie spuit nog steeds.

Ik weiger om dit te erkennen als een ongeluk of iets dergelijks. Ik denk dat dit het resultaat is van grove nalatigheid. (Applaus) Niet alleen BP. BP handelde heel slordig en heel roekeloos omdat ze dat konden. En ze mochten dat doen omwille van het absoluut gebrek aan toezicht van de overheid die verondersteld wordt om ons te beschermen, onze overheid. Het blijkt dat -- je ziet dit teken op bijna alle commerciële vaartuigen in de V.S. -- weet je, als je een paar vaten olie zou lozen zou je grote problemen krijgen. En je moet je echt afvragen voor wie de wetten zijn gemaakt, en wie boven de wet is komen te staan. Er zijn wel dingen die we in de toekomst kunnen doen. We zouden de uitrusting kunnen hebben die we echt nodig hebben. Het zou niet zoveel vergen om erop te anticiperen dat als je 30.000 gaten boort in de bodem van de Golf van Mexico op zoek naar olie, er olie uit één van die gaten zou kunnen komen. En je moet een idee hebben van wat je te doen staat. Dat is zeker één van de dingen die we moeten doen.

Maar ik denk dat we moeten begrijpen waar dit lek echt is begonnen. Het is begonnen met de vernietiging van de idee dat de overheid er is omdat ze onze overheid is, die het algemeen belang moet beschermen. Ik denk dus dat het olielek, de redding van de banken, de hypotheekcrisis en al deze dingen absoluut symptomen zijn van dezelfde oorzaak. We schijnen te begrijpen dat we de politie minstens nodig hebben om ons te beschermen tegen een paar slechte mensen. En hoewel de politie soms vervelend kan zijn -- door ons boetes te geven en zo -- zegt niemand ons dat we er gewoon van af moeten. Maar in de hele rest van de administratie vandaag, en gedurende de afgelopen 30 jaar, is er een cultuur van deregulering geweest die rechtstreeks wordt veroorzaakt door de mensen tegen wie we beschermd moeten worden, die de overheid van onder ons uitkopen.

(Applaus)

Dit is al heel, heel lang een probleem. Je kan zien dat vennootschappen illegaal waren bij de stichting van Amerika. En zelfs Thomas Jefferson deed zijn beklag dat ze al onder de wetten van ons land probeerden uit te komen. Mensen die zeggen dat ze conservatief zijn, als die echt wilden conservatief zijn en echt patriottisch, dan zouden ze deze vennootschappen zeggen dat ze konden oprotten. Dat zou pas echt conservatief zijn. Wat we dus echt moeten doen is de idee terugwinnen dat het onze regering is die onze belangen veilig stelt, en een gevoel van eenheid heroveren en van gemeenschappelijke zaak dat in ons land echt is verloren gegaan. Ik denk dat er tekens van hoop zijn.

Het lijkt alsof we zowat wakker worden. De Glass-Steagall-Wet, die ons moest beschermen tegen het soort van dingen dat aanleiding gaf tot de recessie en de bankenimplosie, en al die dingen die om geldinjecties vroegen -- die wet kwam in voege in 1933 en werd systematisch uitgehold. Nu is de tijdsgeest ernaar om een deel ervan opnieuw in werking te stellen. Maar de lobbyisten zijn al op post om te proberen de regelgeving af te zwakken net nadat de wet is gestemd. Het is dus een doorlopend gevecht. Vandaag is een historisch moment. Ofwel krijgen we een absoluut ongetemperde catastrofe door dit olielek in de Golf, of we maken van deze nood een deugd, zoals vele mensen vandaag hebben gezegd. Er is zeker een gemeenschappelijk thema om van de nood een deugd te maken.

We hebben dit al meegemaakt met andere vormen van boringen op zee. De eerste bronnen op zee werden walvissen genoemd. De eerste boringen op zee werden harpoenen genoemd. Op dat ogenblik haalden we alle walvissen uit de oceaan. En zitten we nu hiermee opgescheept? Sinds we in grotten leefden hebben we telkens als we energie wilden, iets in brand gestoken, en dat doen we nog steeds. We steken nog steeds iets in brand telkens als we energie willen.

Mensen zeggen dat we geen schone energie kunnen krijgen omdat het te duur is. Wie zegt dat het te duur is? De mensen die ons fossiele brandstoffen verkopen. We hebben dit al meegemaakt met energie, en mensen die zeggen dat de economie geen ommezwaai kan weerstaan, omdat de goedkoopste energie slavernij was. Energie is altijd een ethische kwestie. Het is vandaag een ethische kwestie. Het is een zaak van goed en kwaad.

Ik dank u zeer.