Blaise Aguera y Arcas demonstreert Photosynth

Wat ik u als eerste, snel wil laten zien is het fundament van een nieuwe technologie die wij bij een overname naar Microsoft brachten ongeveer een jaar geleden. Dit is Seedragon. En het is een omgeving waarin u lokaal of op afstand met immense hoeveelheden visuele data kunt werken.

We bekijken hier vele gigabytes aan digitale beelden en kunnen hier naadloos op blijven in- en uitzoomen, navigeren en het sorteren naar onze wens. En het maakt niet uit hoeveel informatie we bekijken, hoe groot deze collecties of beelden zijn. De meeste hiervan zijn normale digitale camera foto's, maar deze is bijvoorbeeld een scan van de Library of Congress, en zit in het 300 megapixel bereik. Het maakt allemaal niets uit omdat het enige wat de prestaties zou mogen beïnvloeden, op een dergelijk systeem, de hoeveelheid pixels op het scherm is.

Het is ook een erg flexibele architectuur. Dit is een volledig boek, een voorbeeld van niet-beeld data. Dit is Het grauwe huis door Dickens. Elke kolom is een hoofdstuk. Om te bewijzen dat het werkelijk tekst is, en geen afbeelding, kunnen we zoiets doen, om te laten zien dat dit echt tekst is; dit is geen afbeelding. Misschien is dit een ietwat vreemde manier om een e-boek te lezen. Ik zou het niet aanbevelen.

Dit is een realistischer voorbeeld. Dit is een uitgave van The Guardian. Elke grote afbeelding is het begin van een onderdeel. Dit geeft u echt het plezier en de ervaring van een echte papieren tijdschrift of krant, welk ook eigenlijk een schalend medium is. We hebben ook iets gedaan met de hoek van deze uitgave van The Guardian. We hebben een nep advertentie gemaakt van hoge resolutie -- veel hoger dan een normale advertentie -- en we hebben extra informatie ingebracht. Als u de mogelijkheden van deze auto wilt zien, ziet u het hier. Of andere modellen, of zelfs technische specificaties. En deze ideeën kunnen er echt voor zorgen dat we de beperkingen van handelen via het scherm teniet kunnen doen. We hopen dat dit geen pop-ups meer betekent en andere dergelijke flauwekul -- niet meer nodig zal zijn.

Natuurlijk zijn landkaarten een voor de hand liggende toepassing voor een technologie zoals deze, ik zal hier geen tijd aan spenderen, behalve dat we aan dit veld ook nog veel kunnen bijdragen. Dit zijn alle wegen in de V.S. geplaatst bovenop een afbeelding van de NASA . Laten we nu naar iets anders kijken. Dit is trouwens nu live op het Web; je kunt het bekijken.

Dit project heet Photosynth, die twee technieken met elkaar verbind. Een ervan is Seadragon en het ander is een erg mooi stuk computer-visie onderzoek door Noah Snavely, promovendus aan de Universiteit van Washington, begeleid door Steve Seitz op U.W. en Rick Szeliski bij Microsoft Research. Een mooie samenwerking. Dit is dus live op het Web. Het is mede mogelijk gemaakt door Seadragon. Wanneer we dit doen, ziet u, dat we door de beelden duiken en de multi-resolutie ervaren.

De ruimtelijke schikking van de beelden heeft hier betekenis. De computer-visie algoritmes hebben deze beelden samengebracht, zodat zij overeenkomen met de echte ruimte -- de Grassi Lakes in de Canadese Rockies -- waar ze genomen zijn. Zo ziet u elementen van gestabiliseerde diashows of panorama beelden, en al deze dingen zijn ruimtelijk geschikt. Ik weet niet zeker of er nog tijd is, andere omgevingen te tonen. Er zijn er die nog veel ruimtelijker zijn. Ik wil graag een van Noah's oorspronkelijke data-sets tonen -- en dit is van een vroege prototype van Photosynth die we deze zomer werkend kregen -- om the communiceren wat ik in mijn hoofd heb is de werkelijke kracht van deze techniek, de Photosynth-technologie. En dat is niet altijd even goed te zien bij het bekijken van de omgevingen op onze website. We moesten rekening houden met de advocaten enzovoorts.

Dit is een reconstructie van de Notre Dame die geheel door de computer berekend is met afbeeldingen uit Flickr. U zoekt gewoon Notre Dame op in Flickr, en u krijgt beelden van mensen in t-shirts, en de campus en dergelijke. En elk van deze oranje kegels geeft een afbeelding weer die onderdeel van dit model bleken te zijn. En dus zijn dit allemaal Flickr afbeeldingen, die op deze manier ruimtelijk gekoppeld zijn. En we kunnen op eenvoudige wijze navigeren. (Applaus)

Weet u, ik had nooit gedacht dat ik ooit bij Microsoft zou werken. Het is overweldigend hier zo ontvangen te worden. (Gelach)

Ik geloof dat u kunt zien dat dit vele typen camera's zijn: alles van gsm tot spiegelreflexcamera's, een grote aantal ervan, samengevoegd in deze omgeving. Ik zal proberen wat vreemde beelden te vinden. Er zijn er zo veel bedekt door gezichten en dergelijke. Ergens hiertussen zit zelfs een serie van foto's -- hier zijn ze. Dit is zelfs een poster van de Notre Dame die ook goedgekeurd is door het programma. Als we er via de poster in duiken, in een fysiek beeld van deze omgeving.

Wat we hiermee willen zeggen is dat we hier echt dingen kunnen doen met de sociale omgeving. Dit gebruikt nu de data van iedereen -- van het gehele collectieve geheugen van hoe, op het zicht, de Aarde er uit ziet -- en koppelt dat alles aan elkaar. Al deze fotos worden met elkaar verenigd, en vormen samen een geheel wat groter is dan de som van de delen. U heeft dan een model dat vanuit de hele Aarde ontstaat. Zie dit als een vervolg op Stephen Lawler's werk De Virtuele Aarde. En dit is iets dat groeit in complexiteit wanneer men het gebruikt, en waarvan ook de voordelen groeien voor de mensen die het gebruiken. Hun eigen foto's worden voorzien van meta-data die iemand anders invoerde. Als iemand al deze heiligen zou willen aanklikken en hun namen invoert, dan wordt mijn foto van de Notre Dame opeens verrijkt met al die data, en die kan ik dan gebruiken als een toegang tot die ruimte, dat meta-versum, gebruikmakend van iedereens foto's, en creëer hiermee een soort van kruis-modale, en gezamenlijke sociale ervaring. En natuurlijk, is het bij-product hiervan een immens rijk virtueel model van elke interessante plek op Aarde, die niet alleen uit luchtfoto's, satelietbeelden en andere toepassingen is ontstaan, maar ook uit het collectief geheugen.

Ontzettend bedankt. (Applaus)

Chris Anderson: Heb ik goed begrepen dat wat uw software mogelijk maakt, op een dag, in de komende jaren, alle beelden die gedeeld worden door iedereen op de wereld samen kan koppelen?

BAA: Ja. Wat dit echt doet is ontdekken. Het creërt, naar jouw wens, hyperlinks tussen afbeeldingen. En het doet dat op basis van de data in de afbeeldingen. En dat wordt ontzettend spannend wanneer je denkt aan de rijkdom van semantische informatie waarover veel van deze afbeeldingen beschikken. Wanneer je op het web zoekt naar beelden, voer je een zoekopdracht in, en de tekst op de webpagina bevat veel informatie over wat de afbeelding weergeeft. Wat als nu die afbeelding gekoppeld is aan al jouw afbeeldingen? Dan zijn het aantal onderlinge semantische verbindingen en de hoeveelheid rijkdom die daaruit voortkomt gigantisch. Het is een klassiek netwerkeffect.

CA: Blaise, dat is werkelijk ongelooflijk. Gefeliciteerd.

BAA: Ontzettend bedankt.