Ariel Garten: 'Ken uzelf', met een hersenscanner

Het gezegde, ‘Ken uzelf’ bestaat al sinds de oude Grieken. Sommigen dichten deze gouden regel toe aan Plato, anderen aan Pythagoras Eigenlijk maakt het niet uit wie dit het eerst zei, want het is, ook nu nog, verstandig advies: ‘Ken uzelf’. Het is kort en bondig, zover zelfs dat het bijna nietszeggend is, maar het klinkt bekend en waar: ‘Ken uzelf’. Ik begrijp deze tijdloze uitspraak als een uitspraak over de problemen, specifieker nog: de verwarring rond bewustzijn Ik was altijd al gefascineerd om het zelf te kennen. Door die fascinatie verdiepte ik mij in kunst, studeerde neurowetenschappen en werd later psychotherapeut.

Momenteel combineer ik al mijn passies als directeur van InteraXon, een bedrijf gespecialiseerd in gedachtegestuurd computergebruik. Mijn doel, simpel gezegd, is om mensen te helpen meer in harmonie te komen met zichzelf. Deze korte uitspraak inspireert mij: ‘Ken uzelf’. Als je erover nadenkt: het is een bepalende karaktertrek van onze soort, toch? Het is zelfbewustzijn dat de Homo sapiens onderscheidt van oudere voorlopers van de mensheid.

Tegenwoordig zijn we vaak te druk met onze iPhones en iPods om even stil te staan en onszelf te leren kennen. Onder de stortvloed van razendsnelle sms-gesprekken, e-mails, niet aflatende uitwisseling van informatie, wachtwoorden, apps, herinneringen, tweets en tags, verliezen we uit het oog waar deze ophef eigenlijk om begon: onszelf. Het grootste deel van onze tijd zijn we gericht op alle manieren waarop we ons kunnen presenteren aan de wereld. We vinden nauwelijks tijd voor bezinning diep vanbinnen in onszelf. We hebben ons hiermee volgestopt. Daarna moeten we ons weer ver, ver van alles terugtrekken en achterlaten.

Dus gaan we weg naar de top van een berg. We veronderstellen dat we op die rots de nodige rust zullen vinden om de alledaagse chaos te ontwarren en onszelf terug te vinden. Bovenop die berg waar we onze gemoedsrust hervinden, wat bereiken we daar eigenlijk? Het is alleen maar een geslaagde ontsnapping. Het woord zegt het al: ‘terugtrekken’ Dat gebruiken ze in het leger als ze de slag hebben verloren. Het betekent: we moeten hier wegwezen. Is het zo dat we de druk van onze wereld ervaren: dat we om weer bij onszelf te komen, de benen moeten nemen? Het probleem met vluchten uit je dagelijks leven is dat je weer terug moet. Dus als je er over nadenkt, zijn we een toerist die daarginds onszelf bezoekt. Uiteindelijk komt er een eind aan de vakantie.

Mijn vraag aan jou is dus: zijn er manieren om onszelf te ontdekken zonder eerst te vluchten? Kunnen we onze relatie met de vertechnologiseerde wereld herdefiniëren om het verhoogde gevoel van zelfbewustzijn te verkrijgen waar we naar op zoek zijn? Kunnen we in het nu van ons bekabeld netwerk leven en tegelijk de instructie volgen: ‘Ken uzelf’? Ik zeg: "Ja." Ik ben hier vandaag om een manier met jullie te delen hoe we technologie kunnen gebruiken om ons innerlijk te leren kennen als nooit tevoren -- humaniserende technologie en de eeuwenoude zoektocht om ons innerlijk vollediger te kennen. Het heet gedachtegestuurd computergebruik.

Het is je mogelijk opgevallen dat ik een elektrode op mijn voorhoofd draag. Dit is een hersengolfsensor die de elektrische activiteit in mijn hersenen meet terwijl ik hier sta. De hersengolven worden geanalyseerd en getoond als grafiek. Ik zal je laten zien hoe dat eruitziet. De blauwe lijn is mijn hersengolfactiviteit. Een direct signaal van mijn hersenen, opgenomen en gevisualiseerd in realtime. De groene en rode lijnen geven de frequentie van dit signaal weer, met de lagere frequenties hier en de hogere frequenties daarboven. Je kijkt in mijn hoofd terwijl ik praat. Deze grafieken zijn fascinerend, ze golven ... maar uit menselijk perspectief zijn ze niet heel bruikbaar. Daarom steken we een hoop tijd in het nadenken over een manier om deze informatie bruikbaar te maken voor mensen die het gebruiken.

Wat als ik deze informatie kan gebruiken om uit te vinden hoe ontspannen ik ben? Wat als ik deze informatie neem en het in organische vorm projecteer? De vorm rechts geeft weer wat er zich in mijn hoofd afspeelt. Hoe meer ontspannen ik ben, hoe meer energie er doorheen valt. Misschien wil ik ook weten hoe geconcentreerd ik ben, dus kan ik mijn concentratieniveau op de printplaat aan de andere kant zien. Als mijn hersenen beter gefocust zijn, stroomt er meer energie door de printplaat.

Normaal zou ik niet weten hoe gefocust of ontspannen ik ben op geen enkele tastbare manier. We weten dat de gevoelens over hoe we ons voelen volkomen onbetrouwbaar zijn. Stress kan ons besluipen zonder dat we het doorhebben totdat we iemand aanvliegen die het niet verdiende, en beseffen dat luisteren naar ons innerlijk iets eerder had gemogen. Dit nieuwe bewustzijn ontsluit veel mogelijkheden voor toepassingen die helpen onszelf en ons leven te verbeteren. We proberen technologie te ontwikkelen die de inzichten gebruikt om werk efficiënter, pauzes meer ontspannen en relaties hechter en bevredigender dan ooit te maken. Ik wil een aantal van deze visies met je delen maar eerst wil ik tonen hoe we hiertoe gekomen zijn. Tussendoor ben je vrij om in mijn hoofd te kijken

(Gelach)

Mijn team bij InteraXon en ik zijn al bijna een decennium bezig met ontwikkelen van gedachtegestuurde toepassingen. In de eerste fase van ontwikkeling waren we heel enthousiast over alles wat we met gedachten konden besturen. We maakten dat dingen bewogen, oplichtten en werkten door te denken. We overbrugden de ruimte tussen gedachte en apparaat. We brachten een uitgebreid scala aan prototypes en producten tot leven die je met je gedachten kon controleren, zoals gedachtegestuurde huishoudelijke artikelen, autocircuits en videospelletjes en een zwevende stoel. We creëerden technologie en applicaties die de verbeeldingskracht van mensen aansprak, dat was heel boeiend.

We werden gevraagd iets heel groots te doen voor de Olympische spelen: een gigantische installatie voor de Olympische Winterspelen in Vancouver in 2010. Gebruikers in Vancouver controleerden de verlichting van de CN Tower, de Canadese Parlementsgebouwen en Niagara Falls vanaf de andere kant van het land met behulp van hun gedachten. Gedurende de 17 dagen van de Spelen konden 7000 bezoekers van over de hele wereld individueel en in realtime de verlichting bepalen van de CN Tower, het parlement en Niagara, met hun gedachten vanaf de andere kant van het land, 3000 km verderop. Dus het besturen van dingen met je gedachten is best wel stoer.

We zijn altijd geïnteresseerd in de gelaagdheid van de menselijke interactie. Zo begonnen we aan het uitvinden van gedachtegestuurde toepassingen in een complexer kader dan enkel controle. Dat was responsiviteit. We realiseerden ons dat dit systeem technologie toeliet om iets te weten over jou en in verbinding met jou zou kunnen staan. We creëerden een reactiekamer waar licht, muziek en de zonwering zich aanpasten aan je gemoedstoestand. We volgden de kleine veranderingen in je hersenactiviteit. Als je je ontspande aan het einde van een moeilijke dag, op de bank in ons kantoor, werd de muziek rustiger. Als je las, werd de lamp bij het bureau feller. Als je in slaap viel, dan wist het systeem dat en verduisterde de ruimte op datzelfde moment.

We realiseerden ons dat als technologie dingen over je weet en je op basis daarvan kan helpen, er een toepassing is die nog waardevoller is. Dat je iets over jezelf kon weten. We kunnen kanten van onszelf ontdekken die vroeger onzichtbaar waren en dingen zien die vroeger verstopt waren. Ik zal je tonen waar ik over praat.

Hier is een toepassing die ik gecreëerd heb voor de iPad. Het doel van het originele Zen Boundspel is om een touw rond een houten vorm te wikkelen. Je gebruikt het met een headset. De headset is draadloos verbonden met een iPad of een smartphone. In de headset zijn sensoren op je voorhoofd en boven je oor geïntegreerd. In de originele Zen Boundspel, speel je door je vinger over het scherm te bewegen. In het spel dat wij maakten, controleer je het houten blok op het scherm met je gedachten. Door je te concentreren op het houten blok gaat het draaien. Hoe beter je focust, hoe harder het gaat draaien. Dit is echt. Dit is niet nep. Wat mij voornamelijk interesseert, zijn de statistieken en feedback aan het einde over hoe je gepresteerd hebt. Je krijgt grafieken en tabellen die je vertellen hoe je hersenen presteerden -- niet enkel hoeveel touw je gebruikte en wat je hoogste score is, maar wat er gebeurde in je hersenen. Dat is waardevolle feedback die we kunnen gebruiken om te begrijpen wat er in ons omgaat.

Ik noem dit ‘intra-actief’. Normaal denken we aan technologie als interactief. Deze technologie is intra-actief. Het begrijpt wat er in je leeft en creëert een soort van responsieve relatie tussen jou en je technologie zodat je deze informatie kan gebruiken om te groeien. Je kan de informatie gebruiken om jezelf te begrijpen in een responsieve cirkel. Bij InteraXon is intra-actieve technologie één van onze bepalende bedrijfsmissies. Het is hoe we de wereld vanbinnen begrijpen en deze naar buiten reflecteren in deze strakke lus.

Als voorbeeld, gedachtegestuurd computergebruik kan kinderen met ADD leren hun focus te verbeteren. Kinderen met ADD hebben weinig beta-hersengolven beschikbaar voor concentratie, ze hebben veel meer theta-golven voor ontspanning. Zo kan je toepassingen ontwikkelen die focussen en concentratie beloont. Kinderen spelen een videogame met hun hersengolven en verbeteren hun ADD-symptomen terwijl ze spelen. Dat zou mogelijk even effectief zijn als Ritalin [Rilatine]. Misschien zelfs even belangrijk, gedachtegestuurd computergebruik kan kinderen met ADD inzicht geven in hun eigen wisselende mentale staat, zodat ze zichzelf en hun leerbehoeften beter leren begrijpen. Deze kinderen zullen zich met hun nieuw verworven kennis verder ontwikkelen. Ze zullen een einde maken aan de vele sociale stigma’s waar mensen die als anders zijn gediagnosticeerd mee geconfronteerd worden.

We kunnen in ons hoofd kijken en werken met wat vroeger voor ons verborgen bleef, wat ons ooit verwonderde en scheidde. Hersengolftechnologie kan ons begrijpen, onze emoties aanvoelen en de beste oplossingen bieden voor onze behoeften. Stel je dit verzamelde bewustzijn van het individu voor, berekend en geprojecteerd over een heel leven. Beeld je in wat je kan ontdekken met dit soort van tweede inzicht. Alsof je in je persoonlijke Google duikt.

Over Google: tegenwoordig kan je afbeeldingen zoeken en labelen, gebaseerd op wat je dacht en voelde terwijl je ze bekeek. Je kan foto's van jonge dieren als vrolijk labelen, of wat je dan ook bij jonge beestjes voelt, Je kan de hele databank doorzoeken met gevoel als navigator, in plaats van de sleutelwoorden die ernaar verwijzen. Of je zou Facebookfoto’s kunnen labelen met de gevoelens die jij associeert met die herinneringen en dan direct voorrang geven aan de foto's die je kunnen interesseren, gewoon zo. Humaniserende technologie is nemen wat nu al normaal is in de mens-machine ervaring en bouwen aan technologie die daarop naadloos aansluit. Als het zich aanpast aan ons menselijk gedrag, kan het ons toestaan om beter te begrijpen wat we doen en, veel belangrijker, waarom, het hele plaatje invullen dat bestaat uit al die kleine details die maken wie we zijn.

Met gehumaniseerde technologie kunnen we de kwaliteit van onze slaapperiodes volgen. Als onze productiviteit inzakt, kunnen we teruggrijpen naar de gegevens en zien hoe we een effectievere balans kunnen creëren tussen werk en privé. Weet je waar je moe van wordt? of wat je energie geeft? Waarvan wordt je depressief en wat zorgt ervoor dat je weer uit die sleur komt? Stel dat je toegang had tot informatie die je toeliet om, op een schaal van compleet geluk, die mensen te vinden die je het gelukkigst hebben gemaakt, of welke activiteiten je blij maakten. Zou je meer tijd maken voor die mensen? Zou je prioriteiten stellen? Zou je een scheiding aanvragen?

Gedachtegestuurd computergebruik kan je helpen bouwen aan een kleurrijke gelaagd beeld van ons leven. Dit geeft ons een overzicht van onze psychologische gebeurtenissen en we kunnen een verhaal creëren van ons gedrag door de tijd. We kunnen beginnen met de onderliggende verhalen te zien die onze drijfveren tonen en ons vertellen wat er gebeurt. We kunnen ervan leren hoe we het plot kunnen veranderen, de uitkomst en het karakter van onze persoonlijke verhalen.

Tweeduizend jaar geleden, hadden de Grieken een aantal krachtige inzichten. Zij wisten dat een belangrijk puzzelstukje op zijn plaats valt als je gaat leven vanuit dit kleine gezegde, als je in contact komt met jezelf. Ze begrepen de kracht van het menselijke verhaal en de waarde die we hechten aan mensen als wezens die veranderen, ontwikkelen en groeien. Ze begrepen iets meer fundamenteels: de pure blijdschap van het ontdekken, de vreugde en betovering die we van de wereld ontvangen en daarbinnen onszelf te zijn. De rijkdom die we vergaren door te zien, voelen en te weten wie we zijn.

Mijn moeder is een kunstenares. Ik zag haar als kind dingen met een penseelstreek tot leven brengen. Het ene moment was het een wit vlak, vol mogelijkheden, Het volgende moment kwam het tot leven met haar kleurrijke ideeën en expressies. Terwijl ik achter de schildersezel zat te kijken hoe zij doek na doek transformeerde, leerde ik dat je je eigen wereld kan creëren. Ik leerde dat onze belevingswereld -- onze ideeën, gevoelens en verbeelding -- niet begrenst zijn door onze hersenen en lichaam. Als je het kan denken, als je het kan ontdekken, dan kan je het tot leven brengen.

Een computer via gedachten besturen is voor mij zo eenvoudig en krachtig als een penseel -- nog een gereedschap voor de ontsluiting en het opfleuren van de verborgen wereld in onszelf. Ik kijk uit naar de dag dat ik naast je kan zitten achter de schildersezel, kijkend naar de wereld die we kunnen creëren met onze nieuwe gereedschappen en de ontdekkingen die we kunnen doen over onszelf.

Dank je wel.

(Applaus)