Amory Lovins: Een 50-jarenplan for energievoorziening

De dialoog over publieke energievoorziening in Amerika berust op de volgende vraag: sterf je liever aan: A) olie-oorlogen, of B) klimaatverandering, of C) nucleaire holocaust, of D) alle bovenstaande opties? Oh, ik vergat er een: of E) geen van bovenstaande opties? Die optie krijgen we normaliter niet. Kunnen we in onze energiebehoefte voorzien zonder onze toekomst op het spel te zetten? Bestaat er brandstof zonder angst? Kunnen we het vuur opnieuw uitvinden?

Vuur maakte ons tot mens; fossiele brandstoffen maakten ons modern. Maar nu hebben we een nieuw vuur nodig dat veilig, gezond en duurzaam is. Laten we kijken hoe.

Vier vijfde van de wereldwijde energie komt uit het jaarlijks verbranden van ruim 16 kubieke kilometer verrotte overblijfselen van prehistorische moerasdrab. Die fossiele brandstoffen hebben onze civilisatie gebouwd. Zij hebben onze welvaart gecreëerd. Ze hebben miljarden levens verrijkt. Maar ze veroorzaken ook oplopende kosten voor onze veiligheid, economie, gezondheid en milieu die hun voordelen langzaamaan beginnen te overstemmen.

We hebben dus nieuw vuur nodig. Overstappen van het oude op het nieuwe vuur betekent twee grote verhalen veranderen over olie en elektriciteit, die elk 2/5 van de fossiele koolstof in de lucht brengt. Maar ze zijn duidelijk van elkaar te onderscheiden.

Minder dan 1% van onze elektriciteit komt van olie -- hoewel bijna de helft van kolen komt. Hun toepassingen zijn zeer geconcentreerd. 3/4 van onze olieconsumptie is transport. 3/4 van onze elektriciteit gaat naar gebouwen. De rest van beide gaat naar fabrieken. Dus heel efficiënte voertuigen, gebouwen en fabrieken besparen olie en kolen, net als aardgas, dat beide kan vervangen.

Maar het huidige energiesysteem is niet alleen inefficiënt, maar ook losgeslagen, verouderd, smerig en onzeker. Het heeft dus een opknapbeurt nodig. Tegen 2050 zou het echter efficiënt kunnen zijn, verbonden en gedistribueerd, met elegant zuinige auto's, fabrieken en gebouwen die allemaal berusten op een modern, veilig en veerkrachtig elektriciteitssyteem.

We kunnen onze verslaving aan olie en kolen tegen 2050 te boven komen en 1/3 minder aardgas gebruiken terwijl we overstappen op efficiënt gebruik en hernieuwbare toevoer. Dit zou in 2050 5 biljoen dollar minder kunnen kosten in huidige nettowaarde, uitgedrukt in een huidig vast bedrag, dan de gebruikelijke gang van zaken. Daarbij gaan we ervan uit dat koolstofemissies en alle andere verborgen of externe kosten nul zijn... ...wat een nogal lage schatting is. Toch kan dit goedkopere energiesysteem een 158% grotere Amerikaanse economie ondersteunen zonder enig gebruik van olie of kolen, of zelfs kernenergie. Sterker nog: deze overgang is mogelijk zonder nieuwe uitvindingen en zonder wetgeving van het Congres, of federale belastingen, stimulerings-subsidies en patstellingen in Washington.

Laat ik dit even herhalen. Ik ga jullie vertellen hoe we de Verenigde Staten vijf biljoen dollar goedkoper volledig van olie en kolen kunnen verlossen zonder wetten van het Congres, aangedreven door het bedrijfsleven. Met andere woorden: we gebruiken onze meest effectieve instellingen -- private ondernemingen in samenspel met maatschappelijke organisaties en versneld door militaire innovatie, om onze minst effectieve instellingen te omzeilen. Of je nou vooral warmloopt voor winst en werkgelegenheid en concurrentiepositie of voor nationale veiligheid, of milieubeheer en klimaatbescherming en volksgezondheid... ...vuur opnieuw uitvinden is zinvol en lucratief.

Generaal Eisenhower schijnt gezegd te hebben dat het oprekken van de context van een moeilijk probleem, dit oplosbaar maakt doordat er meer opties en synergieën worden binnengesloten. Dus door vuur opnieuw uit te vinden, integreerden we de vier energieverbruikende sectoren -- transport, gebouwen, industrie en elektriciteit -- en integreerden we vier soorten innovatie, niet alleen technologie en beleid, maar ook design en bedrijfsstrategie. Deze combinaties leveren veel meer op dan de som der delen, met name in de creatie van disruptieve bedrijfskansen.

Olie kost onze economie 2 miljard dolar per dag, plus nog eens vier miljard dollar per dag aan verborgen economische en militaire kosten. Dit brengt de totale kosten op ruim 1/6 van het BBP. Onze mobiliteitsbrandstoffen zitten voor 3/5 in auto's. Laten we beginnen met deze olie-vrij te maken. 2/3 van de energie om een typische auto aan te drijven zit in het gewicht. Elke eenheid energie die je bespaart bij de wielen door gewicht of wrijving te reduceren, scheelt 7 eenheden in de tank, want je hoeft geen 6 eenheden te verspillen aan het overbrengen van de energie naar de wielen.

Helaas heeft epidemische zwaarlijvigheid in de afgelopen 25 jaar, onze stalen auto's van twee ton tweemaal sneller in gewicht doen toenemen dan onze auto's. Tegenwoordig kunnen ultra-lichte, ultrasterke materialen zoals koolvezel-composieten gewichtsbesparing dramatisch doen toenemen en auto's eenvoudiger maken en goedkoper te bouwen. Lichtere en gladdere auto's hebben minder kracht nodig om te bewegen, dus worden hun motoren kleiner. Dit soort voertuig-fitness maakt vervolgens elektrische aandrijving betaalbaar want de batterijen of brandstofcellen worden eveneens kleiner en goedkoper. Dus standaardprijzen zullen uiteindelijk zakken tot het huidige niveau terwijl de rijkosten -- vanaf het begin -- veel lager zijn.

Gezamenlijk kunnen deze innovaties autofabrikanten van het persen van minuscule besparingen uit Victoriaanse motor- en stempeltechnologieën brengen naar de drastisch dalende kosten van drie verbonden innovaties die elkaar versterken -- ultra-lichte materialen, daarvan structuren maken en elektrische aandrijving. De verkoopcijfers kunnen groeien en de prijzen nog sneller dalen met tijdelijke kortingen op efficiënte nieuwe auto's betaald met heffingen op inefficiënte auto's.

In enkel de eerste twee jaren heeft het grootste van de vijf kortingsprogramma's in Europa de verbetering van auto-efficiëntie driemaal versneld. De resulterende verschuiving naar elektrische auto's gaat even veelbetekenend worden als de verschuiving van typemachines naar de voordelen van computers. Computers en elektronica zijn momenteel Amerika's grootste bedrijfstak, terwijl typemachine-fabrikanten zijn verdwenen. Voertuig-fitness opent dus een nieuwe concurrentiestrategie voor de auto-industrie die de besparingen op olie over de komende 40 jaar kunnen verdubbelen, maar dan tevens elektrische auto's betaalbaar maken, wat dan de rest van de olie overbodig maakt.

Amerika zou deze nieuwe automobielrevolutie kunnen leiden. Momenteel loopt Duitsland voorop. Vorig jaar kondigde Volkswagen aan dat ze tegen het eind van volgend jaar deze hybride koolvezelwagen zullen produceren, die 100 km rijdt op een liter. Eveneens verleden jaar kondigde BMW deze elektrische koolvezel-auto aan. Ze zeiden dat zijn koolvezel betaald wordt doordat hij minder batterijen nodig heeft. "Wij zijn niet van plan om een typemachine-fabrikant te zijn." Audi claimt een jaar op beiden vooruit te lopen.

Zeven jaar geleden werd deze nòg snellere en goedkopere Amerikaanse productiemethode gebruikt om dit kleine koolvezel-teststuk te maken, dat tevens bruikbaar is als koolstofhoedje. (Gelach) ...in één minuut. Je hoort aan het geluid hoe enorm stijf en sterk het is. Je mag het laten vallen. Het is sterker dan titanium. Tom Friedman ging het met een moker te lijf zonder er een spoortje op achter te laten.

Zulke productietechnieken maken automobielsnelheid en -kosten mogelijk met ruimtevaartprestaties. Ze maken 4/5 van het benodigde kapitaal voor autoproductie overbodig. Ze kunnen levens redden want dit spul absorbeert bij een botsing 12 maal zoveel energie per pond als staal. Als we al onze auto's hiervan maken, bespaart dat het olie-equivalent van anderhalf maal de Saoedische reserves, of de halve OPEC, door de Detroit-velden aan te boren. Zeer veelbelovend. Al die mega-vaten onder Detroit kosten gemiddeld 18 dollar per vat. Ze zijn geheel Amerikaans, koolstofvrij en onuitputtelijk.

Dezelfde fysica dezelfde zakelijke logica gelden tevens voor grote voertuigen. In de vijf jaar voorafgaand aan 2010, bespaarde Walmart 60% op brandstof per tonkilometer voor hun gigantische vloot zware vrachtwagens, dankzij betere logistiek en design. Maar enkel de technologische besparingen bij zware vrachtwagens kunnen tweederde bereiken. Gecombineerd met drie- tot vijfmaal efficiëntere vliegtuigen die nu op de tekenplank liggen, is de besparing bijna een biljoen dollar.

Daarbij zal de militaire revolutie in energie-efficiëntie al deze civiele vooruitgang versnellen net zoals militaire R&D ons het internet, het Global Positioning System (GPS), en de straalmotoren- en microchip-industrie heeft gegeven. Terwijl we voertuigen beter ontwerpen en bouwen, kunnen we ze ook beter gebruiken door vier krachtige technieken te benutten om onnodig rijden tegen te gaan. In plaats van toezien hoe reizen toeneemt, kunnen we innovatieve prijszetting gebruiken, door wegeninfrastructuur per mijl aan te rekenen, niet per liter.

We kunnen slimme IT benutten om beter te pendelen, en het delen van auto's en carpoolen mogelijk te maken. We kunnen slimme en lucratieve groeimodellen toepassen waardoor mensen op de juiste plek zitten en ze niet nog ergens heen moeten reizen. We kunnen slimme IT benutten om verkeer vrij te laten stromen. Bij elkaar kunnen deze dingen dezelfde of betere toegankelijkheid bieden met 46 tot 84% minder rijden, wat nog eens 0,4 biljoen dollar bespaart, plus 0,3 biljoen dollar door vrachtwagens productiever te gebruiken.

Dus over 40 jaar is -- alles opgeteld -- een veel mobielere Amerikaanse economie mogelijk zonder olie. Vaten besparen of omvormen voor $25 in plaats van ze te kopen voor meer dan $100 levert een nettobesparing van $4 biljoen op... ... zónder de verborgen kosten mee te rekenen.

Dus om mobiliteit zonder olie te bereiken, om olie af te bouwen, kunnen we efficiënt worden en dan van brandstof wisselen. Die auto's die het equivalent van 1 op 50 tot 1 op 100 verbruiken, kunnen elke mix van waterstofcellen, elektriciteit en geavanceerde biobrandstoffen gebruiken. Vrachtwagens en vliegtuigen kunnen realistisch gezien waterstof of geavanceerde biobrandstof gebruiken. De vrachtwagens kunnen zelfs aardgas gebruiken. Maar olie zal voor voertuigen overbodig zijn. De meeste benodigde biobrandstoffen, slechts 3 miljoen vaten per dag, kunnen gemaakt worden van afval, zonder inbeslagname van landbouwgrond en zonder schade aan grond of klimaat.

Ons team versnelt dit soort oliebesparingen door wat we noemen "institutionele acupunctuur". We kijken waar de bedrijfslogica vastzit en niet meer goed stroomt, steken er naaldjes in om de stroming op gang te krijgen. We werken met partners als Ford, Walmart en het Pentagon.

De lange overgang is al lang begonnen. In feite zagen analisten drie jaar geleden al het begin van de oliepiek, niet in aanbod maar in vraag. Deutsche Bank zei zelfs dat het mondiale olieverbruik zou kunnen pieken in 2016.

Met andere woorden: olie wordt al te duur bij lage prijzen nog voordat het niet meer beschikbaar is tegen hoge prijzen. Maar de elektrische voertuigen hoeven niet het elektriciteitsnet te belasten. Als slimme auto's elektriciteit en informatie uitwisselen door slimme gebouwen met slimme elektriciteitsnetten, leveren ze waardevolle flexibiliteit en opslag die het net helpen om variabele zonne- en windenergie te integreren.

Dus de elektrische auto's maken het auto- en elektriciteitsprobleem samen makkelijker op te lossen dan afzonderlijk. Ze brengen het olieverhaal tevens samen met ons tweede grote verhaal: elektriciteitsbesparing en dan andere opwekking ervan. Die tweeling-revoluties in elektriciteit zullen in die sector meer en verreikender en uiteenlopender verstoringen introduceren dan welke andere sector ook. Het is immers 21ste-eeuwse technologie en snelheid in frontale botsing met 20ste- en 19de-eeuwse instellingen, regels en culturen. Elektriciteitsopwekking veranderen wordt makkelijker als we er minder van nodig hebben. Het meeste gaat nu verloren en de technologieën om het te besparen blijven sneller veranderen dan we ze kunnen installeren. Dus de ongekochte efficiëntievoorraad blijft maar groter en goedkoper worden.

Maar doordat efficiëntie in gebouwen en de industrie sterker groeit dan de economie, zou het elektriciteitsverbruik in Amerika kunnen afnemen, zelfs al is er wat extra verbruik door al de efficiënte elektrische auto's. Dit is mogelijk door bestaande trends redelijkerwijs te versnellen.

Over de komende 40 jaar kunnen gebouwen, die 3/4 van de elektriciteit verbruiken, hun productiviteit verdrie- of viervoudigen. Dat bespaart 1,4 biljoen dollar, contante waarde, met een interne opbrengstvoet van 33%, of in het Engels: de besparingen bedragen vier maal de kosten. De industrie kan ook versnellen, door haar energie-productiviteit te verdubbelen met een interne opbrengstvoet van 21%. De sleutel is een disruptieve innovatie die we 'integrative design' (holistisch design) noemen, waardoor grote energiebesparingen vaak minder kosten dan kleine of geen besparingen. Het geeft je dus toenemende opbrengsten, geen afnemende opbrengsten.

Zo levert onze retrofit van de Empire State Building uit 2010 een energiebesparing van 40% op, door de 6.500 ramen te vervangen door superramen, die licht doorlaten maar warmte weerkaatsen. Samen met betere verlichting en kantoorspullen en zo, verminderde dit de maximale koelbelasting met een derde. Kleinere koelinstallaties renoveren in plaats van grotere bijbouwen bespaarde 17 miljoen dollar aan kapitaalkosten, wat de andere verbeteringen hielp te financieren en de terugverdienperiode terugbracht tot slechts drie jaar. 'Integrative design' kan tevens energiebesparingen verhogen in de industrie. De investering van een miljard door Dow Chemical heeft reeds 9 miljard opgebracht.

Maar de industrie als geheel kan nog een half biljoen dollar besparen. Bijvoorbeeld: 3/5 van 's werelds elektriciteit drijft motoren aan. De helft daarvan gaat naar pompen en ventilatoren. Die kunnen allemaal efficiënter worden gemaakt, en bij de motoren die ze aandrijven kan de systeemefficiëntie ruwweg worden verdubbeld door 35 verbeteringen te integreren, die na ongeveer een jaar terugverdiend zijn.

Maar eerst zouden we grotere, goedkopere besparingen moeten grijpen die normaliter genegeerd worden en die niet in de lesboeken staan. Bijvoorbeeld: pompen, de belangrijkste toepassingen voor motoren, bewegen vloeistof door pijpen. Maar we hebben een standaard industrieel pompcircuit herontworpen zodat het 86% minder energie verbruikte, niet door betere pompen, maar door lange dunnen kromme pijpen te vervangen door dikke, korte, rechte pijpen. Hier draait het niet om nieuwe technologie, maar om het herschikken van ons metalen interieur. Uiteraard verkleint het tevens de pompapparatuur en diens benodigde kapitaalkosten.

Wat betekenen zulke besparingen voor de elektriciteit die voor 3/5 wordt verbruikt in motoren? Nou, van de verbrande kolen in de energiecentrale via al deze opgehoopte verliezen, komt slechts 1/10 van de brandstofenergie daadwerkelijk uit de pijp als stroming. Laten we nu die opgehoopte verliezen eens omdraaien. Elke eenheid stroming of frictie die we besparen in de pijp, bespaart 10 eenheden brandstofkosten, vervuiling en wat Hunter Lovins noemt: "klimaatverkrankzinniging" in de energiecentrale. Als je je verder stroomopwaarts beweegt, worden de componenten kleiner en daarom goedkoper.

Ons team heeft recentelijk dit soort energiebesparingen gevonden in industriële aanpassingen ter waarde van ruim 30 miljard dollar. Alles van datacenters en chipfabrikanten tot mijnen en raffinaderijen. Gemiddeld besparen onze retrofit-ontwerpen zo'n 30 tot 60% van de energie en zijn in een paar jaar terugverdiend, terwijl de ontwerpen voor nieuwe faciliteiten 40 tot ruim 90% besparen, tegen doorgaans lagere kapitaalkosten.

Een kleinere elektriciteitsbehoefte zou de verschuiving naar nieuwe energiebronnen -- vooral duurzame -- vergemakkelijken en versnellen. China loopt voorop in hun explosieve groei en dalende kosten. In feite zijn deze zonne-energiekosten onder de grafiek uit gedaald. Duitsland heeft nu meer zonne–energie-arbeiders dan Amerika staalarbeiders heeft. In zo'n 20 staten komen bedrijfjes alreeds die goedkope zonnecellen op je dak monteren zonder aanbetaling en tegen lagere kosten dan je energienota. Zulke ongereguleerde producten zouden uiteindelijk kunnen leiden tot een 'virtueel nutsbedrijf' dat je nutsbedrijf voorbijstreeft, net zoals je mobiele telefoon je vaste aansluiting voorbijstreefde. Dit soort dingen bezorgt energiebedrijf-mensen nachtmerries en geeft investeerders zoete dromen.

Duurzame energie is geen marginale activiteit meer. Voor elk van de afgelopen vier jaar is de helft van de nieuwe opwekkingscapaciteit wereldwijd, duurzaam geweest, recentelijk met name in de ontwikkelingslanden. In 2010 kregen duurzame energiebronnen afgezien van grote waterkrachtwerken -- vooral wind en zonnecellen -- 151 miljard aan private investeringen. Ze overtroffen de totale geïnstalleerde capaciteit van nucleaire energie in de wereld door 60 miljard watt toe te voegen in dat ene jaar. Dat is toevallig ook de totale hoeveelheid aan zonnecel-capaciteit die de wereld nu jaarlijks kan produceren -- een getal dat jaarlijks 60 to 70% stijgt. Dit in tegenstelling tot netto toegevoegde nucleaire en kolencapaciteit en de orders daarachter, die blijven dalen omdat ze teveel kosten en teveel financieel risico inhouden. In feite heeft in dit land geen enkele nieuwe nucleaire energiecentrale private bouwinvesteringen kunnen lospeuteren, ondanks 7 jaar lang subsidies van meer dan 100%.

Hoe kunnen we kolencentrales nog meer vervangen? Nou, efficiëntie en gas kan ze allemaal vervangen tegen iets minder dan hun bedrijfkosten en -- gecombineerd met duurzame bronnen -- meer dan 23 maal tegen minder dan hun bedrijfskosten. Maar we hoeven ze slechts éénmaal te vervangen. Ons wordt vaak genoeg verteld dat alleen olie en kolen de lichten kan laten branden, omdat ze altijd beschikbaar zijn, terwijl wind en zonne-energie variabel zijn, en daarom zogenaamd onbetrouwbaar.

In werkelijkheid levert geen enkele generator constant. Ze gaan allemaal stuk. Als een grote centrale het laat afweten, verlies je duizend megawatt in milliseconden, vaak weken- of maandenlang, en vaak zonder waarschuwing. Om die reden hebben we het elektriciteitsnet zo ontworpen dat defecte centrales worden opgevangen door werkende. Op exact dezelfde manier is het net dus geschikt voor wind- en zonnekracht, met hun -- voorspelbare -- variaties.

Simulaties van uur tot uur laten zien dat grotendeels of geheel duurzame elektriciteitsnetten zeer betrouwbare energie kunnen leveren als ze voorspeld, geïntegreerd en gediversifiëerd zijn qua type en qua lokatie. Dat geldt voor zowel continentale gebieden zoals de VS of Europa en voor kleinere gebieden ingesloten in een groter net. Op die manier draaiden bijvoorbeeld vier Duitse staten in 2010 43 tot 52% op windkracht. Portugal draaide voor 45% op duurzame energie en Denemarken voor 36%. Zo kan heel Europa overstappen op duurzame elektriciteit. Ons verouderde, smerige, onbetrouwbare energiesysteem in Amerika moet hoe dan ook tegen 2050 geheel vervangen zijn. Waar we het ook door vervangen, het gaat ongeveer hetzelfde kosten: ongeveer 6 biljoen dollar tegen de huidige waarde -- of we nu meer kopen van wat we al hebben of nieuwe kernenergie en zogenaamde 'schone kolen', of duurzame bronnen die min of meer gecentraliseerd zijn.

Maar die vier toekomsten die hetzelfde kosten, verschillen enorm qua risico's, op het gebied van nationale veiligheid, brandstof, water, financiering, technologie, klimaat en gezondheid. Bijvoorbeeld: ons over-gecentraliseerde net is zeer kwetsbaar voor om zich heen grijpende en potentieel economie-verwoestende uitvallen veroorzaakt door slecht ruimteweer of andere natuurrampen of een terroristische aanslag. Maar dat uitvalrisico verdwijnt, en alle andere risico's zijn het best controleerbaar, met verspreide duurzame bronnen opgebouwd uit lokale micro-netten die normaliter één geheel vormen, maar zo nodig op zichzelf kunnen staan. Ze kunnen fractaal-gewijs ontkoppelen en zich weer naadloos samenvoegen.

Die benadering is precies wat het Pentagon omarmt voor haar eigen energievoorziening. Zij denken dat nodig te hebben... en wij? Wij willen ook dat onze dingen werken. Tegen zowat dezelfde kosten als de gebruikelijke gang van zaken, maximaliseert zoiets de nationale veiligheid, consumentenkeuze, ondernemerskansen en innovatie.

Gezamenlijk beginnen efficiënt verbruik en verspreide en diverse duurzame bronnen de hele elektriciteitssector te transformeren. Van oudsher bouwen nutsbedrijven een hoop grote kolen- en kerncentrales en een paar grote gascentrales en misschien nog wat efficiënte duurzame bronnen. Deze nutsbedrijven werden beloond -- en nog steeds in 34 staten -- als ze je méér elektriciteit verkopen. Echter, met name waar regelgeving nu lagere stroomrekeningen beloont, verschuiven de investeringen radicaal naar efficiëntie, slagkracht, samenwerking, duurzame bronnen en manieren om ze allemaal betrouwbaar samen te voegen. met minder transmissie en geen of bijna geen massaopslag van elektriciteit.

Onze energietoekomst hangt niet af van het lot, maar van een keuze, en die keuze is zeer flexibel. In 1976 beweerden de overheid en de industrie dat de benodigde hoeveelheid energie om een dollar BBP te maken, nooit zou kunnen dalen. Ik suggereerde tegendraads dat het enkele malen omlaag kon gaan. Dat is ook inderdaad gebeurd. Het is met de helft gedaald. Maar met de huidige veel betere technologieën, volwassener leveringskanalen en 'integrative design', kunnen we veel meer doen en zelfs goedkoper.

Om het energievraagstuk op te lossen, hoeven we het maar te vergroten. De resultaten mogen op het eerste oog ongelofelijk lijken, maar zoals Marshall McLuhan zei: "Alleen nietige geheimen behoeven bescherming. Grote ontdekkingen worden beschermd door publiek ongeloof." Combineer nu de elektriciteits- en olierevoluties, beide gedreven door moderne efficiëntie, en je krijgt het echte grote verhaal: het opnieuw uitgevonden vuur. Daarmee kan het bedrijfsleven, geholpen en versneld door slim beleid in alerte markten, de Verenigde Staten tegen 2050 volledig van olie en kolen verlossen, met een besparing van 5 biljoen dollar, een 2,6-voudige economische groei, versterking van onze nationale veiligheid... oh, en door het afzweren van olie en kolen, een reductie van onze koolstofuitstoot met 82 tot 86%.

Als ook maar één van deze resultaten je aanstaat, kan je het opnieuw uitvinden van vuur steunen zonder dat je ze allemaal leuk hoeft te vinden en zonder het eens te hoeven worden over welke het belangrijkste is. Dus het focussen op resultaten, en niet motieven, kan impasses en conflict veranderen in een eengemaakte oplossing voor Amerika's energievraagstuk. Dit blijkt tevens de beste aanpak te zijn voor wereldwijde problemen -- klimaatverandering, verspreiding van kernwapens, energieveiligheid, energiearmoede -- die ons allemaal minder veilig maken.

Ons team bij RMI helpt slimme bedrijven om zich te bevrijden en deze reis te bespoedigen via zes sectorale initiatieven, met meer daarvan op komst. Uiteraard doet er nog veel oud gedachtegoed de ronde. Voormalig olieman Maurice Strong zei: "Niet alle fossielen zitten in de brandstof." Maar zoals Edgar Woolard, die ooit Dupont voorzat, ons voorhoudt: "Bedrijven geteisterd door oud gedachtegoed zullen geen probleem vormen, want die zijn er op de lange termijn simpelweg niet meer."

Ik heb niet alleen zakelijke kansen beschreven die zich slechts éénmaal per civilisatie voordoen, maar één van de grootste veranderingen in de geschiedenis van onze soort. Wij mensen vinden een nieuw vuur uit, niet opgegraven uit de aarde, maar vloeiend van boven; niet schaars, maar overvloedig; niet plaatselijk, maar overal; niet voorbijgaand, maar permanent; niet prijzig, maar gratis. Op een klein overgangs-staartje van aardgas na, en een beetje biobrandstof die op een duurzame manier verbouwd is, zul je geen vlam zien bij dit vuur. Efficiënt gebruikt, kan het ons werk doen zonder onze toekomst op het spel te zetten.

Ieder van jullie bezit een deel van die prijs van $5 biljoen. Ons nieuwe boek "Het vuur heruitvinden" beschrijft hoe je ervan kan profiteren. Dus, met een op gang komende conversatie op ReinventingFire.com, wil ik jullie allemaal uitnodigen om samen met ons en met elkaar, met iedereen om je heen, de wereld rijker, eerlijker, koeler en veiliger te maken door gezamenlijk het vuur opnieuw uit te vinden.

Dank je wel.

(Applaus)