Al Seckel zegt dat onze breinen verkeerd verbonden zijn

Ik ga in deze presentatie, exclusief voor TED, een aantal illusies laten zien die we voor TED hebben gemaakt en ik ga proberen om deze in verband te brengen met blijdschap. En bij blijdschap moet ik denken aan wat blij maakt, of plezier geeft en ik denk dat het iets fundamenteels is. Ik moet dan denken aan zowel illusies en filmpjes als aan grapjes en goochelshows die allemaal iets hebben waardoor onze verwachtingen worden verstoord op een soort van plezierige manier Ik laat jullie nu een filmpje zien dat een onverwacht keerpunt heeft, iets dat je niet verwacht, en dat ga je als plezierig ervaren. Wanneer je kijkt naar dit soort illusies in mijn boek, is het niet wat je verwacht. En daar is iets prettigs mee. En hetzelfde geldt voor grappen en andere vergelijkbare dingen. Wat ik dus wil gaan proberen te doen in deze presentatie is om een stapje verder te gaan en te kijken of ik jullie verwachtingen kan verstoren op een plezierige manier. Ik bedoel, soms worden verwachtingen op onplezierige wijze verstoord, maar ik ga proberen dit op een plezierige en originele manier te doen zodat ik het publiek hier blij zal maken.

Ik ga jullie dus diverse manieren laten zien waarop we jullie verwachtingen kunnen verstoren. Allereerst wil ik deze specifieke illusie laten zien. Ik wil vooraf wanneer het op het scherm wordt getoond dat jullie zien dat de twee gaten loodrecht op elkaar zitten. Het zijn allemaal waarnemingstrucjes. Ik laat jullie allemaal echte objecten zien. Nu laat ik zien hoe je dit voor elkaar krijgt. Ik laat het filmpje voortdurend doorlopen waardoor je een interessante ervaring krijgt. Ik wil dat jullie zien hoe deze illusie is gemaakt. Ik draai het zodat je kunt zien dat het binnenstebuiten is. Kijk nu wanneer het terugdraait, hoe snel je waarneming verandert. OK nu. Kijk nogmaals hoe het gebeurt. En jullie zijn een slim publiek toch? Probeer maar eens of je het kunt tegenhouden. Ook al weet je 100 procent zeker dat het anders is. Bam! En je kunt het niet meer ongedaan maken. Wat zegt dit over ons? Ik laat het nog een keer zien. Geen twijfel mogelijk. Probeer de switch maar tegen te houden. Nee. Het is moeilijk.

En we kunnen je verwachtingen op heel veel manieren verstoren, ten aanzien van vorm, of kleur en dergelijke en het is nogal basaal. En je kunt je afvragen waarom wij het plezierig vinden om ernaar te kijken. Waarom vinden we dit aangenaam? Hier is iets dat Lionel een tijdje geleden heeft gemaakt. Ik hou erg van dit soort dingen.

En ook dit is geen optische truc. Het is wat je ziet. In andere woorden, we hebben niet in de film geknipt. Het is een waarnemingstruc. OK. We kunnen ook je verwachtingen verstoren ten aanzien van vorm. We kunnen je verwachtingen ook verstoren over wat een plaatje representeert. Wat zie je hier? Wie van jullie ziet hier dolfijnen? Steek je hand op als je dolfijnen ziet. Ok, de mensen die nu hun hand opsteken moet de rest van het publiek straks maar uitleggen hoe het in elkaar zit, ok? Trouwens, dit is het beste voorbeeld van inprinting door ervaring dat ik ken. Als je een kind van jonger dan tien bent dat nog onbedorven is, kijkt hiernaar en ziet dolfijnen. Maar sommige volwassenen hier vragen zich nu af, "Welke dolfijnen?" Maar wanneer je licht en donker in de afbeelding zou omdraaien, de zwarte gebieden licht zou maken en omgekeerd, zul je een hele serie kleine dolfijnen zien. Trouwens, als je een student bij CalTech bent, zul je waarschijnlijk ook de dolfijnen zien. Het hangt van je ervaring af.

En zoiets kan ook gebruikt worden voor, het is uiteindelijk een presentatie over design, ontworpen door Saatchi en Saatchi en met deze advertentie kwamen ze weg in Australië. Als je naar deze bieradvertentie kijkt, zie je allerlei mensen in provocatieve posities. Maar ze kwamen er mee weg, en ze wonnen zelfs de Clio awards. Het is blijkbaar lollig om zoiets te maken. Dit is een grap die ik had gemaakt rond de controverse met de stembiljetten van Florida. Je weet wel, Tel nu de punten voor Gore. En nu voor Bush. En nog een keer.

We kunnen je verwachtingen ook verstoren over je ervaring. Dit is een waterfontein die ik heb gemaakt met een paar vrienden. Je kunt het water laten stoppen met druppelen en zelfs de druppels laten zweven. Dit is iets dat we hebben gebouwd voor amusementsparken en dergelijke. Laten we nu een statische afbeelding nemen. Zie je dit? Zie je het middengedeelte naar beneden bewegen en de buitenste delen naar omhoog? Toch is het een statisch plaatje. Wie van jullie ziet deze illusie? Het is gewoon een vaststaand plaatje. Ok, het is bijzonder om te zien dat we van een afbeelding de kleur, diepte en textuur zien. En wanneer je naar het geheel kijkt en het analyseert. Dan zie je dat de vrouw dichterbij staat dan de muur en dergelijke. Maar het is uiteindelijk een plat plaatje. Het is geschilderd, een trompe l'oeil. En het was zo'n goede trompe l'oeil dat mensen geïrriteerd raakten wanneer ze met de vrouw probeerden te praten en ze niet reageerde.

Je kunt ook ontwerpfouten maken. Zoals dit gebouw in New York. Wanneer je het van deze kant bekijkt, wijzen de balkons omhoog. En wanneer je naar de andere kant wandelt, zie je dat de balkons omlaag wijzen. Er zijn dus gevallen waarbij de ontwerpfouten eigenlijk tegelijk illusies zijn. Of je neemt deze onbewerkte foto. Ik krijg met regelmaat de vraag per e-mail van mensen die vragen of er verschillen in waarneming zijn tussen mannen en vrouwen. En ik antwoord dan "nee". Ik bedoel, vrouwen kunnen net zo goed als mannen door onze wereld navigeren. Waarom niet? Maar, deze illusie toont aan dat vrouwen consequent beter zijn in het bepalen van wie het hoofd is, dan mannen, omdat zij naar mode-aanwijzingen kijken. Ze matchen de hoed.

Ok, nu een gedeelte waar ik ontworpen illusies toon. Ik meen het eerste voorbeeld van bewust gebruikte illusies een door da Vinci anamorfische beeld van een oog is. Zodat je het vanuit een bepaalde hoek zo zag. En deze techniek werd populair in de 16e en 17e eeuw om zo verborgen betekenissen toe te voegen. Wanneer je het beeld zou omdraaien en vanuit één bepaald klein gezichtspunt kunt zien Dit waren vroege uitingen van illusies die tot een soort hoogtepunt zijn gebracht met Hans Holbein's "Ambassadors". En Hans Holbein werkte voor Henry VIII. Dit werd aan een wand gehangen waar je van de trap kon lopen en je deze verborgen schedel zag.

Ok, nu ga ik jullie een paar ontwerpers laten zien die met illusies hebben gewerkt waarin een verrassingselement zat. Een van mijn favorieten is Scott Kim. Ik heb met Scott aan een aantal illusies gewerkt voor TED die jullie hopelijk kunnen waarderen. Dit is er een over TED en happiness Ok, Arthur [Ganson] heeft nog niet veel gezegd, maar hij gaat een leuk praatje houden en heeft een paar echt fantastische machines buiten staan. En Scott heeft dit eerbetoon gemaakt voor Arthur Ganson.

Hier is analoog en digitaal. Leek me wel toepasselijk hier. En figure wordt ground En voor de muzikanten. En natuurlijk met geluksgevoel -- wij willen "joy to the world" Een andere geweldige ontwerper, hij is erg beroemd in Japan - Shigeo Fukada. En hij maakt de meest fantastische dingen. Ze zijn simpelweg verbazingwekkend. Dit is een hoop troep dat er vanuit een bepaalde hoek in een spiegel uitziet als een perfecte piano. Pianist verandert in violist. Dit is echt te gek. Dit is een verzameling vorken messen, lepels en ander bestek, aan elkaar gelast, dat de schaduw geeft van een motorfiets. Je leert in het vak dat ik doe dat er mensen zijn die nogal veel tijd op overschot hebben.

Ken Knowlton maakt deze prachtige composities. Zoals Jacques Cousteau van zeeschelpen. onbewerkte zeeschelpen, enkel door ze te herschikken. Hij maakte Einstein uit dobbelstenen, want Einstein zei: "God dobbelt niet met het universum". Bert Herzog van onbewerkte keyboards. Will Shortz, kruiswoordpuzzels. John Cederquist maakt deze prachtige trompe l'oeil kasten.

Ik sla wat over nu, want ik loop wat achter. Ik wil jullie snel laten zien wat ik heb gemaakt. Een nieuw type illusie. Ik heb iets gemaakt met Pixar-type illusies. Deze kinderen zijn even groot. Ze rennen door de hal. De twee tafels hebben dezelfde afmeting. Zij kijken in twee richtingen tegelijk. Hier is een groter stuk dat past in een kleiner stuk. Dat is iets om over na te denken, nietwaar? Je ziet hier een groter stuk in een kleiner stuk passen. Ziet iedereen dit? Dat is onmogelijk. Je kan de twee kinderen zien die tegelijkertijd in twee verschillende richtingen kijken. Kun je je voorstellen dat deze tafelbladen dezelfde grootte en vorm hebben? Het is zo. Als je ze zou nameten, zou je het zien. Zoals ik al zei, twee figuren met identieke afmetingen. En het is boeiend om te zien hoe sterk dit type illusies zijn. Hoe dan ook, ik hoop dat het je een beetje plezier heeft gegeven en als het je interesseert, om nog meer geweldige effecten te zien, zoek me dan buiten op. Ik laat het je graag zien.