ज्युलिया स्वीनी यांचे "ते" संभाषण

मला एक मुलगी आहे, म्युलान. आणि मागच्या वर्षी ती आठ वर्षांची असताना, ती शाळेसाठी बेडकांवर एक रीपोर्ट लिहीत होती, किंवा काहीतरी गृहपाठ करत होती. आणि आम्ही एका उपाहारगृहात होतो. आणि ती म्हणाली, "तर, मूलतः, बेडूक अंडी घालतात, आणि अंड्यांचे रुपांतर डिंभांत(बेडूक-माशांत) होते, आणि डिंभे बेडूक बनतात."

आणि मी म्हणाले, "खरे आहे. पण तुला माहिती आहे का, मला बेडकांच्या प्रजोत्पादनाबद्दल जास्त माहिती नाही. मला वाटते अंडी घालणाऱ्या माद्या असतात. आणि नंतर नर बेडूक त्यांचे फलन करतात. आणि मग त्यातून डिंभ आणि बेडूक तयार होतात."

आणि ती म्हणाली, "काय? फक्त माद्याच अंडी घालतात?"

आणि मी म्हणाले, "हो."

आणि ती पुढे म्हणाली , "आणि हे फलन म्हणजे काय?"

मी असे काहीतरी म्हणाले, "अगं, ती पुढची प्रक्रिया आहे, माहितीये का, जी लागते नवीन बेडूक तयार करण्यासाठी आई आणि बाबा बेडकांपासून."

आणि ती म्हणाली, "अस्सं, माणसांच्यातही असंच होतं का?"

आणि माझ्या मनात विचार आला, "अच्छा, झाली आता सुरुवात." मला माहिती नव्हते की हे इतक्या लवकर होईल, आठव्या वर्षी. मी सगळ्या मार्गदर्शिका आठवण्याचा प्रयत्न करत होते, आणि मला फक्त एवढेच आठवले की, "फक्त त्यांनी विचारलेल्या प्रश्नाचे उत्तर द्या. त्यापेक्षा जराही जास्त माहिती देऊ नका." म्हणून मी म्हणाले , "हो."

आणि तिने विचारले, "आणि कुठे बरे, मनुष्यांतल्या माद्या, स्त्रिया अंडी घालतात?"

आणि मी म्हणाले, "तर, मजेशीर आहे तू विचारलेस ते. उत्क्रांतीनुसार आपल्याकडे स्वतःचे तळे असते. आपल्या शरीरात आपले स्वतःचे तळे असते. आणि आपण आपली अंडी तेथे घालतो. आणि आपल्याला दुसऱ्या अंड्यांबद्दल वगैरे काळजी करायची गरज नसते. ते आपले स्वतःचे तळे असते. अशा प्रकारे ते होते."

आणि तिने पुढे विचारले, "आणि त्याचे फलन कसे होते?"

आणि मी म्हणाले, "तर, पुरुष, त्यांच्या शिश्नाद्वारे, त्यातुन बाहेर येणाऱ्या शुक्राणूंतर्फे अंड्यांचे फलन करतात. आणि त्यासाठी स्त्रियांच्या योनीद्वारे जावे लागते."

तर आम्ही त्यावेळी खात होतो आणि तिने अचंबित होऊन आ वासला, आणि ती म्हणाली, "आई! म्हणजे जेथून शूला जावे लागते तेथून?"

आणि मी म्हणाले, "हं, तेच. तेच." (हशा) विचित्र वाटते खरे पण आपली उत्क्रांती तशीच झाली आहे. हे म्हणजे एखादा कचरा प्रक्रिया प्रकल्प खेळांच्या बागेशेजारी असल्यासारखे आहे. चुकीच्या ठिकाणी. पण ...

ती जणू काही, "काय़?" आणि म्हणाली, "पण आई, पण स्त्री-पुरुष कधीही एकमेकांना कपड्यांशिवाय पाहू शकत नाहीत, आई. मग तसे कसे होऊ शकते?"

आणि मी मार्गारेट मीडचे अनुकरण सुरू केले. "मनुष्य नर आणि माद्या एक विशिष्ट नाते विकसित करतात, आणि ते जेव्हा बरेच मोठे होतात, तुझ्यापेक्षा फार फार मोठे, आणि त्यांच्यात एक विशेष भावना तयार होते, त्यावेळी ते कपड्यांशिवाय एकत्र येऊ शकतात."

मग ती म्हणाली, "आई, तू कधी असे केले आहेस का?"

मी म्हणाले, "हो."

आणि ती म्हणाली, "पण आई, तुला मुले होऊ शकत नाहीत ना." कारण, मी तिला दत्तक घेतलंय आणि मला मुले होऊ शकत नाहीत, हे तिला माहिती आहे.

आणि मी म्हणाले, "हो."

मग ती म्हणाली, "ठीक आहे, तुला परत तसे करायची गरज नाही."

त्यावर मी म्हणाले, "..."

मग ती म्हणाली, "पण पुरुष आणि स्त्री एकत्र आल्यावर नक्की काय घडते? म्हणजे, त्यांना कसे कळते की आता वेळ झाली म्हणून? आई, का पुरुष फक्त म्हणतो की, 'आता पँट काढण्याची वेळ झाली का?"

(हशा)

मी म्हणाले, "हो." (हशा) "एकदम बरोबर. अगदी तसेच घडते."

नंतर आम्ही गाडीतून घरी जात असताना ती खिडकीतून बाहेर पाहात होती, आणि एकदम म्हणाली, "आई, रस्त्यावरुन जाणाऱ्या दोन लोकांनी एकमेकांना पाहिलं, म्हणजे एक पुरुष आणि एक स्त्री, आणि त्यांनी एकदम सुरू केले तर. असे कधी होईल का?"

मी म्हणाले, "नाही, नाही. माणसांसाठी ही खूपच खाजगी गोष्ट आहे. (त्यामुळे) अजिबात शक्य नाही"

त्यावर ती म्हणाली, "जर एखादी पार्टीसारखे काही असेल. आणि तेथे भरपूर मुली आणि भरपूर मुले असतील. आणि तेथे भरपूर पुरूष आणि स्त्रियाही असतील आणि त्यांनी करण्यास सुरुवात केली तर, आई? असे कधी होईल का?"

आणि मी म्हणाले, "बापरे, नाही, नाही. आपल्यात असं नाही होत."

आम्ही घरी पोचलो आणि तिने मांजर पाहिले. आणि तिने विचारले, "आई, मांजरांच्यात कसं होतं गं?"

आणि मी उत्तरले, "हां, आपल्या सारखेच. मुळात आपल्यासारखेच होते."

आणि मग ती त्यांच्या पायांबद्दल विचार करू लागली. "पण त्यांच्या पायांचं काय करतात, आई. मला पायाबद्दल काही कळतच नाही." ती पुढे म्हणाली, "आई, सर्वांनाच काही पाय फाकता येत नाहीत"

आणि मी म्हणाले, "बरोबर, पण पाय ..." मी असं काहीतरी म्हणाले, "पायांचं करतात काहीतरी."

मग ती म्हणाली, "पण मला कळत नाहीय काय ते."

यावर मी म्हणाले, "हे बघ, आपण इंटरनेटवर बघू, आणि तेथे काही माहिती मिळेल ..." विकिपीडियावर वगैरे.

तर आम्ही इंटरनेट चालू केले, आणि मांजरांचे मिलन शोधू लागलो. आणि, दुर्दैवाने युट्यूबवर मांजरांच्या मिथुनाचे खूपच व्हिडीओ मिळाले. आणि आम्ही ते पाहीले, आणि माझ्या नशिबाने, ती म्हणाली, "अरेच्चा! हे तर अफलातून आहे." ती म्हणाली, "आणि कुत्र्यांचे काय?" मग आम्ही कुत्र्यांचे मिलन शोधले, आणि, माहितीये का, आम्ही ते बघताना ती त्यात पूर्ण गढून गेली होती.

आणि मग ती म्हणाली , "आई, तुला काय वाटते इंटरनेटवर मिळतील का, माणसांच्या मीलनाचे व्हिडीओ?" (हशा) आणि मग मला कळून चुकले की मी माझ्या आठ वर्षांच्या मुलीचा हात पकडून, तिला इंटरनेटवरील अश्लीलतेकडे नेले आहे.

आणि तिच्या सुंदर आणि विश्वासपूर्ण चेहऱ्याकडे पाहत, मी म्हणाले, "नाही. तसे कधीही होणार नाही."

धन्यवाद.

(टाळ्या)

आभारी आहे.

(टाळ्या)

धन्यवाद. इथे आल्यामुळे मी फार खुष आहे.