ലാന്റിംഗ് തന്റെ രമണീയമായ പ്രകൃതി ചിത്രങ്ങളുമായി

പ്രകൃതി എന്റെ പ്രിയതമയും ആവേശവുമാണ്. നാഷണല്‍ ജ്യോഗ്രഫിക്കിന്റെ ഫോട്ടോഗ്രഫര്‍ എന്ന നിലക്ക് ഞാന്‍ അത് വളരെപ്പേര്‍ക്ക് വേണ്ടി ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ അഞ്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ്‌ ഞാന്‍ ഒരു വ്യക്തിഗതമായ യാത്രക്ക് തിരിച്ചു. ഞാന്‍ ജീവന്റെ കഥ ചിത്രീകരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു. ഞാന്‍ ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളതില്‍ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതായിരുന്നു ഇക്കാര്യം, അതിനാല്‍ ഞാന്‍ പിന്തിരിയാന്‍ ആലോചിച്ച അവസരങള്‍ ധാരാളം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ അവിടെ തന്നെ ചില വെളിപാടുകളും ഉണ്ടായി. അവയില്‍ ഒന്ന് ഞാന്‍ ഇന്നു നിങ്ങളോടൊപ്പം പങ്കുവക്കട്ടെ.

ഞാന്‍ ഓസ്ട്റേലിയയിലെ വിദൂരമായ കായലുകളില്‍ ഒന്നിലേക്ക് പോയി. അവിടെ 3 ബില്യണ്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുംമുന്‍പുള്ള, ആകാശം നീലയാകുന്നതിനു മുംപുള്ള ഭൂമിയെ കണ്ടെത്താമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ അതിന്റെയടിത്തട്ടില്‍ സ്ട്രോമറ്റോലിറെസ്‌ ഉണ്ട് – പ്രകാശസംസ്ലേഷണം ആദ്യമായി ചെയ്ത ജീവനുള്ള വസ്തുക്കള്‍ ഇവിടെ മാത്രമാണ്‌ അതിന്നും സംഭവിക്കുന്നത്‌ ആ അടിത്തട്ടില്‍ പോകുന്നത് സമയ ചെപ്പിനുള്ളിലിറങ്ങുന്നത്‌ പോലെയാണ് എന്നിട്ട് ഞാന്‍ തിരിച്ച് വന്നത് ഒരു വ്യത്യസ്തമായ കാലബോധത്തോടെയാണ്. ആ സ്ട്രോമറ്റോലിറെസ്‌കള്‍ ശ്വസിച്ച ഒക്സിജെന്‍ ആണ് നാം ഇന്നും ശ്വസിക്കുന്നത്.

ആ സ്ട്രോമറ്റോലിറെസ്‌കള്‍ ആണ്‌ എന്റെ കഥയിലെ നായകര്‍ . ഈ കാലത്തും അനുരണനം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു കഥയാണിതെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു. ആ കഥ എന്നെയും നിങ്ങളെയും പ്രകൃതിയെയും ശാസ്ത്രത്തെയും കുറിച്ചുള്ളതാണ്. ഈ ആമുഖത്തോടെ, കാലത്തിലൂടെ ജീവന്റെ ഒരു കൊച്ചു യാത്രയിലേക്ക് ഞാന്‍ നിങളെ ക്ഷണിക്കുന്നു. നമ്മുടെ യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നത് മാറ്റര്‍ (വസ്തു) കാലങ്ങളിലൂടെ രൂപംകൊള്ളുന്ന സ്പേസിലാണ് (സ്ഥലം). അതിനു അഗ്നി കാഠിന്യം നല്‍കുന്നു. അഗ്നി വഴി മാറുകയും ഭൂമി (കര) വരുകയും ചെയ്തു – പക്ഷെ അതൊരു അപരിചിത ഗ്രഹമായിരുന്നു. അന്ന് ചന്ദ്രന്‍ നമ്മുടെ വളരെ അടുത്തായിരുന്നു – എല്ലാം വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. പ്രകൃതിയിലുണ്ടാകുന്ന ഉഷ്ണ ജലത്തിന്റെ ഉറവക്കുള്ളിലെ ചൂട്, അത് പൊട്ടി തെറിക്കാന്‍ കാരണമായി. അങ്ങനെയാണ് കടല്‍ പിറന്നത്‌. ധൃവങ്ങള്‍ക്ക് ചുറ്റിലും ജലം ഘനീഭവിച്ചു. അവ ഭൂമിക്കു അതിരുകള്‍ നിര്‍മിച്ചു. ജലം ജീവന്റെ താക്കോലാണ്, പക്ഷെ ഘനീഭവിച്ച രൂപത്തില്‍ അത് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ശക്തിയാണ്. ജലം ഇല്ലാതെയായാലോ ഭൂമി മറ്റൊരു ചൌവ്വ ആയിമാറും.

പക്ഷെ ഈ ഗ്രഹം വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇതിനുള്ളില്‍ എപ്പോഴും തിളച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ട് ആ ഉര്‍ജം ജലത്തെ സ്പര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍ പുതിയ ഒരു സംഗതി ഉണ്ടാവുന്നു: ജീവന്‍. ഭൂമിയുടെ വിള്ളലുകളിലൂടെ അത് ഉയര്‍ന്നു വരുന്നു മണ്ണും മിനറലുകളും സബ്സ്ട്രെയ്റ്റ് ആകുന്നു, ഇതിനിടക്ക്‌ ബാക്ടീരിയകളും. അവ പിളര്‍ന്നും കട്ടികൂടിയും വന്നു. അപരിചിതമായ ആകാശത്തിനു കീഴെ ജീവ ഘടനകളെ വളര്‍ത്തി കൊണ്ട്. സ്ട്രോമോടലയ്സ് ആണ് ആദ്യമായി ഓക്സിജന്‍ പുറത്തേക്കു വിട്ടത് അവ അന്തരീക്ഷത്തെ വ്യത്യസ്തമാക്കി. ഈ ശ്വാസം ഇന്നു ഇരുമ്പിന്റെ രൂപത്തില്‍ ആയിരിക്കുന്നു.

മെറ്റെരോയിറ്റുകള്‍ നമുക്ക് രസതന്ത്രവും, ഒരുപക്ഷെ മേംബ്രെനുകളും തന്നു. ജീവന് അതിനെ ഉള്‍ക്കൊള്ളുവാന്‍ മേംബ്രെനുകള്‍ ആവശ്യമാണ് അപ്പോള്‍ അതിനു വിഭജിക്കാനും വിഘടിക്കാനും സാധിക്കും ഇവ ഡയറ്റോമുകളാണ്, ഒരു സെല്‍ മാത്രവും സിലിക്കണ് അസ്ഥികൂടവുമുള്ള ഫൈറ്റോപ്ലന്ക്ട്ടന്‍. ഭാവിയുടെ സെര്‍ക്യുട്ട് ബോര്‍ഡുകള്‍. ആഴംകുറഞ്ഞ കടലുകള്‍ ജീവന്റെ ആദ്യരൂപങ്ങളെ വളര്‍ത്തി, അവിടെയാണ് അത് കൂടുതല്‍ സങ്കീര്‍ണ്ണമായ രൂപങ്ങളിലേക്കു മാറിയത്. വെളിച്ചവും ഓക്സിജനും കൂടുതല്‍ ലഭ്യമായതോടെ ഇത് വളര്‍ന്നു. ജീവന്‍ ശക്തിയുള്ളതും, പ്രതിരോധിക്കുന്നതുമായി. അവ ചലിക്കുവാനും കാണുവാനും തുടങ്ങി. കണ്ണുകള്‍ ആദ്യമായുണ്ടായത് ട്രിലൊബിട്ടുകള്‍ക്കാണ്. ഹോഴ്സ്ഷൂ ഞണ്ടുകളില്‍ കാഴ്ച പുരോഗമിച്ചു, കടലിനെ വിട്ടു പോന്ന ആദ്യ നിരയില്‍ ഒന്നായിരുന്നു അവര്‍. അവ കാലങ്ങളായി ചെയ്തിരുന്നത് തന്നെ ഇപ്പോഴും ചെയ്യുന്നു. അവരുടെ ശത്രുക്കള്‍ ഇന്നില്ലാതായിരിക്കുന്നു.

പഴുതാരകള്‍ തങ്ങളുടെ ഇരകളെത്തേടി കടലിനു വെളിയില്‍ വന്നു. സ്ളഗ്ഗുകള്‍ ഒച്ചുകളായി മാറി. മീനുകള്‍ ഉഭയജീവികളാവാന്‍ ശ്രമിച്ചു. തവളകള്‍ മരുഭൂകളില്‍ വസിക്കാനും. പൂപ്പലുകള്‍ പരശ്രയ്‌ജീവികളായി. പായലുകള്‍ അല്ഗയുമായി സഹവസിച്ചു. പാറയോട് ഒട്ടിപിടിച്ചും അതിനെ തിന്നും...തരിശു നിലങ്ങളെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി. യഥാര്‍ത്ഥ കര സസ്യങ്ങള്‍ വളര്‍ന്നു, ആദ്യം ഇലയില്ലാത്തവ. നേരെനില്‍ക്കുവാന്‍ പഠിച്ചതിനു ശേഷം, അവ രൂപത്തിലും വലുപ്പത്തിലും വളര്‍ന്നു. പന്നലുകളുടെ അടിസ്ഥാന രൂപമായിരുന്നു തുടര്‍ന്ന് വന്നത്. തങ്ങളുടെ വിത്തുകള്‍ വിതക്കാന്‍ . ജീവന്‍ ചതുപ്പുനിലങ്ങളില്‍ ആര്‍ത്തു വളര്‍ന്നു

കരയിലും ജീവന്‍ ഒരു ഇടംകണ്ടെത്തി. ആദ്യം താടിയാണു രൂപപ്പെട്ടത്. പിന്നെ പല്ലുകള്‍ കറുത്ത ആമകളും ഒരു തരം പല്ലികളും ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ മാറ്റൊലികള്‍ ആണ്. ജീവന് കടലിനെ പിരിഞ്ഞു പോരാന്‍ സമയമെടുത്തു അതിപ്പോഴും തിരിച്ചു വിളിക്കുന്നു ജീവന്‍ കാഠിന്യമുള്ളതായി, അതിനാല്‍ അതിനു ഉല്‍ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. അക്കാലത്തുണ്ടായ വ്യാളികള്‍ ഇപ്പോഴും നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട്. ജുറാസിക് പാര്‍ക്ക് ഇപ്പോഴും തിളങ്ങുന്നു; മടഗാസ്കറിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളിലും ബ്രസീലിന്റെ നടുക്കും "സൈകാട്സ്" എന്ന ഒരിനം സസ്യങ്ങള്‍ പാറയോളം കാടിന്യമുള്ളതായി തുടരുന്നിടത്ത്. കാടുകള്‍ ഉണ്ടായി, അവ ചിറകുള്ളവയെ വളര്‍ത്തി ഒരു ആദിമ രൂപം അതിന്റെ പദചിഹ്നം ഇന്നലെ മരിച്ചത് പോലെ ബാക്കിയാക്കി പോയി. മറ്റു ചിലവ പ്രാചീന കാലഘട്ടത്തിന്റെ മാറ്റൊലി എന്ന വണ്ണം ഇന്നും പറന്നു നടക്കുന്നു. പക്ഷികളിലൂടെ ജീവന് പുതിയ ചലനരൂപം ലഭ്യമായി. ഫ്ലാമിന്ഗോകള്‍ ഭൂഗണ്ടങ്ങളെ തരണം ചെയ്തു. പലായനം ഒരു ചര്യയായി.

പക്ഷികള്‍ പൂച്ചെടികളുടെ ഉത്ഭവത്തിനു സാക്ഷികളായി. ആമ്പലുകള്‍ ആയിരുന്നു ഇതില്‍ ആദ്യം. ചെടികള്‍ വിവിധങ്ങളായി വളര്‍ന്നു മരങ്ങളായി മാറി. ഒരു ലിലി ചെടി പുല്‍ മരമായി മാറി ഒരു ഡെയ്സി ചെടി "സില്‍വര്‍ സ്വോട്" എന്ന സൂര്യകാന്തി ചെടിയായി. ഗോണ്ട്വാന പ്രോടീസിനെ (ഒരു തരം സൌത്ത് ആഫ്രിക്കന്‍ പൂ ചെടി) രൂപപ്പെടുത്തി. പക്ഷെ ആ പുരാതന ഭൂഗണ്‍ണ്ടം വിഘടിച്ചപ്പോള്‍ ജീവന്‍ കൂടുതല്‍ സമൃദ്ധമായി. ഉഭയാശ്രിതത്വത്തിന്റെ പുതിയ തലങ്ങളെ ഉണര്‍ത്തി മഴക്കാടുകള്‍ ഉണ്ടായി. പൂപ്പല്‍ വളര്‍ന്നു. ഓര്‍ക്കിഡുകള്‍ ഉണ്ടായി. ഉല്‍പ്പാദനെന്ദ്രിയങ്ങള്‍ പ്രാണികളെ വശീകരിക്കാന്‍ തക്ക വണ്ണം രൂപം മാറി. ഇത് ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പുഷ്പം പങ്കു വച്ച ഒരു സൂത്രമാണ്. കൂട്ടായ പരിണാമം പ്രാണികളെയും പക്ഷികളെയും സസ്യങ്ങളെയും എന്നെന്നേക്കുമായി ബന്ധിച്ചു. പക്ഷികള്‍ക്ക് പറക്കാനാവാതായാല്‍ അവ എളുപ്പത്തില്‍ പരിക്ഷീണിതരാവും. കിവികള്‍ അങ്ങനെയാണ്, അതുപോലെതന്നെ അന്റാര്‍ട്ടിക്കയില്‍ കുടുങ്ങിയ കാഴുകന്മാരും.

വംശനാശം വരുന്നത് പതിയെ ആയിരിക്കും, ചിലപ്പോള്‍ വളരെ പെട്ടെന്നും. ഒരു ഉല്‍ക്ക വീണപ്പോള്‍ ലോകം തീ ജ്വാലകളില്‍ എരിഞ്ഞമര്‍ന്നു. പക്ഷെ അവിടെ സാക്ഷികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇരുട്ടില്‍ അതിജീവിച്ചവര്‍ . ആകാശം തെളിഞ്ഞതോടെ ഒരു പുതിയ ലോകം പിറന്നു വീണു. സസ്തനികള്‍ക്കുതകുന്ന ലോകം. കൊച്ചു ഷ്രൂസില്‍ (ഷ്രൂ - എലിയെ പോലിരിക്കുന്ന സസ്തനി) നിന്നും ഇരുട്ടിനെ ശീലിച്ച ടെന്‍റെക്സ് (മറ്റൊരു തരം ചെറു സസ്തനി) ഉണ്ടായി. പുതിയ രൂപങ്ങള്‍ വവ്വാലുകളും വെരുകുകളും ആയി മാറി. പുതിയ വേട്ട മൃഗങ്ങള്‍ , കഴുതപ്പുലികള്‍ . അവ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ വേഗം കൈവരിച്ചു.

പുല്‍മേടുകള്‍ അവസരങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കി. കൂര്‍മ്മതയുള്ള ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം സംഘം ചേരുന്നതിന്റെ സുരക്ഷിതത്വം വന്നു. വളര്‍ന്നു വലുതാകുന്നതായിരുന്നു മറ്റൊരു ഉത്തരം. പക്ഷെ വലിപ്പത്തിന് അതിന്റേതായ വില കൊടുക്കെണ്ടാതായുണ്ട്. ചില സസ്തനികള്‍ വെള്ളത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി മേദസ്സിന്റെ അടുക്കുകളോടെ നീര്‍ക്കുതിരകള്‍ക്ക് മാറ്റം വന്നു. കടല്‍ സിംഹങ്ങള്‍ മെലിഞ്ഞു. തിമിംഗലങ്ങള്‍ ആകട്ടെ, നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തേക്ക് കൂട് മാറി. സസ്തനിയാവാന്‍ ധാരാളം വഴികള്‍ ഉണ്ട്. ഓസ്ട്രേലിയയിലെ ഒരു കംഗാരുവും ഏഷ്യയിലെ കുതിരയും, ബ്രസീലില്‍ ഉയര്‍ന്ന കാലുള്ള (മരങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്ന) ചെന്നായയും. വാനര രൂപികള്‍ ആദ്യം ഉണ്ടായത് കാട്ടിലാണ്. ആദ്യം ടാര്സിയര്‍ ആയും അധികം വൈകാതെ തന്നെ ലിമര്‍ (ഒരു തരം കാറ്റ് കുരങ്ങ്) ആയും. പഠനം ഒഴിവക്കനവാത്ത്‌തായി. ആള്‍ക്കുരങ്ങന്‍മാരുടെ കൂട്ടം തുറന്ന സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് വന്നു. കാടുകള്‍ വീണ്ടും നശിച്ചു. ഉയര്‍ന്നു വരുന്നത് ഒരു ജീവിതശൈലിയായി.

അത് കൊണ്ട് ആരാണ് നമ്മള്‍ ? പൌരുഷമാര്‍ന്ന ചിമ്പാന്‍സികളുടെ സഹോദരന്മാരോ? അതോ സ്ത്രീത്വമാര്‍ന്ന ബോണോബോസ് ചിമ്പാന്‍സികളുടെ സഹോദരിമാരോ? നമ്മള്‍ അതെല്ലാമാണ്‌. പിന്നെ മറ്റു ചിലതും. നാം രൂപപെട്ടത്‌ ഒരേ ജീവനോടെയാണ്. നമ്മുടെ കൈകളിലെ ഞരമ്പുകള്‍ ഭൂമിയിലെ ജലരേഖകളെ പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെ തലച്ചോറ് – ഏറെ ആഘോഷിക്കപ്പെട്ട തലച്ചോറ് – ചതുപ്പുനിലങ്ങളിലെ നീര്‍ചാലുകളെയും.

ജീവന്‍ തനിമയാര്‍ന്ന ഒരു ശക്തിയാണ്. ഒരു പുതിയ അംശം. അത് ഭൂമിയെ മാറ്റിമറിച്ചു. അത് ഭുമിയുടെ തോല്‍ കവചമാണ്. അങ്ങിനെയല്ലാത്തിടത്ത്, അതായത് ശരല്കാലത്തെ ഗ്രീന്‍ലാന്റ് പോലെയുള്ളിടത്ത്, അവിടെ ചൊവ്വ പോലെയാകാന്‍ അധിക സമയം വേണ്ട. പക്ഷെ ഈ സാധ്യത മഞ്ഞുരുകുമ്പോള്‍ മാഞ്ഞുപോകുന്നു. ജലം ദ്രവരൂപത്തില്‍ ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ അതൊരു ഗര്ഭാശയമാവുന്നു - ക്ളോറോഫില്‍ കൊണ്ട് പച്ചയായ സെല്ലുകള്‍ക്ക്. ആ തന്മാത്രാ വിസമയം ആണ് ഒരു മാറ്റം വരുത്തിയത്. ഒരു ചാലക ശക്തിയായിട്ട്. ഇന്നത്തെ മുഴുവന്‍ ജന്തു ലോകവും ജീവിക്കുന്നത് ചെടികളിലൂടെയും ആല്ഗകളിലൂടെയും തുടര്‍ച്ചയായി ചംക്രമണം ചെയ്യപ്പെട്ട ബാക്ടീരിയല്‍ ഒക്സിജനിലാണ്. അവ പുറന്തള്ളുന്നതാണ് നമ്മുടെ ശ്വാസം. അത് പോലെ തന്നെ തിരിച്ചും. ഈ ഭൂമി ജീവനുള്ളതാണ്, അതിന്റേതായ ഒരു മേംബ്രന്‍ ഉണ്ടതിന്. ഇതാണ് നമ്മുടെ യാത്രയുടെ പ്രതീകം. ഇന്നിവിടെയുള്ള എല്ലാവര്ക്കും അതിനെ വിഭാവനം ചെയ്തു നാം അടുത്തതായി എങ്ങോട്ട് പോകനമെന്നതിനെ രൂപകല്‍പ്പന ചെയ്യാന്‍ കഴിയും. (കയ്യടി) നന്ദി. നന്ദി.