Стефан Сагмајстер зборува за тоа што научил

Бев тука пред околу четири години и зборував за врската помеѓу дизајнот и среќата. На крајот покажав една листа со овој наслов. Оттогаш научив многу малку нови работи... (Смеа) Но, многу од нив претворив во проекти. Ова се мајмуни на надувување во секој град во Шкотска. „Секој... секогаш... мисли... дека... е... во право“. Беа споени во медиумите. „Дрогите... се забавни... во почетокот... но... потоа... стануваат проблем.“ Ги менуваме медиумите. Ова е проекција која може да го види гледачот, додека тој поминува. Не можете, а да не ја скинете пајаковата мрежа. Сите овие работи се примери на графички дизајн. Ги правиме за нашите клиенти. Нарачани се. Никогаш не би имал пари да платам за инсталацијата или да платам за сите билборди или за нивната изработка. Значи, секогаш има клиент поврзан со проектот. Ова се 65.000 закачалки на улица на која има модни продавници. „Грижата не решава ништо“. „Парите не ме прават среќен“ се појави прво на две страници во весник. Печатницата го изгубила документот и не ни кажаа. Кога го добив списанието, беше на 12 последователни страници. Пишуваше: „Парите ме прават среќен“. На еден мој пријател од Австрија толку му било жал за мене, што го убедил сопственикот на најголемото казино во Линц да ни дозволи да му ја завиткаме зградата. Ова е големата пешачка зона во Линц, и пишува „Пари“, а ако погледнете на другата страна, пишува „не ме прават среќен“. Имавме шоу, кое заврши минатата недела во Њујорк. Трајно ги замагливме прозорците и на секој час имавме различен дизајнер кој на замаглениот прозорец пишуваше што научил. Сите учествуваа...Милтон Глејзер. Масимо Вињели. Доста дискутиравме за Сингапур. Ова е краток спот што го снимивме таму, за да се прикаже на големиот ЏамбоТрон (екран) во Сингапур. Секако, спотот ми е посебно драг, затоа што сите тие емоции, некои банални, некои подлабоки, сите произлегоа од мојот личен дневник. Често се навраќам на мојот личен дневник, и проверувам дали нешто би променил за ситуацијата. Ако нешто ми паѓа во очи подолго време, превземам нешто за тоа. И последното е билборд. Ова е нашиот кров во Њујорк... кровот на студиото. Ова е хартија за весници и матрици поставени на хартијата. Го оставивме тоа да стои на сонце. Како што знаете, оваа хартија многу пожолтува на сонце. После една недела ги извадивме матриците и листовите, и ги испративме билбордите во Лисабон, на едно многу сончево место. Така, првиот ден на билбордот пишуваше „Жалењето е смешно. Или делувај или заборави.“ После три дена буквите избледеа, а после една недела немаше повеќе жалби и поплаки. (Смеа) Многу ви благодарам. (Аплауз)