Маз Џобрани: Сте го чуле вицот за Ираноамериканецот?

Јас сум еден од основачите на „Комедијантската група Оската на злото“. Другите основачи се Ахмед Ахмед, кој е Египтоамериканец, и кому всушност прв му текна да оди на Блискиот Исток и да си ја проба среќата. Тој отиде сам на турнеја, пред сите нас. Со нас е и Арон Кадер, Палестиноамериканец. И на крај - јас, Ираноамериканецот во групата. Како што знаете, да се биде Ираноамериканец си носи свои проблеми. Денес, двете земји баш и не се на иста бранова должина. Затоа имам голем внатрешен конфликт, знаете, од една страна се сакам, од друга се мразам. Од една страна сметам дека треба да имам нуклеарна програма, од друга страна дека не треба да ми се довери таква технологија. Вакви дилеми си имам секој ден.

Ама, роден сум во Иран; сега сум американски државјанин, односно имам американски пасош, односно можам да патувам. Ако имате само ирански пасош, ограничени сте на земјите кои ќе ве пречекаат со раширени раце – Сирија, Венецуела, Северна Кореја. (Смеа) Секој што извадил американски пасош ќе ви каже дека кога ќе го извадите пасошот, сепак пишува каде сте родени. Памтам кога го извадив американскиот пасош. Си реков: „Ќе се изнапатувам!“ Го отворам, и што да видам: „Роден во Иран“. Си викам: „Абе, ајде!“ (Смеа) „И мене ми се патува!“

Ама, за чудо, отсекогаш сум патувал слободно во сите западни земји со мојот американски пасош, иако пишува „Роден во Иран“. Немам проблеми. Ама имам проблеми во некои од арапските земји, најверојатно затоа што ни овие земји не се сложуваат со Иран. Така, пред некое време бев во Кувајт, имав шоу со други американски комичари. Откако поминаа сите, граничната полиција ми го виде американскиот пасош. „Аха, Американец! Топ!“ Потоа го отвори. „Роден во Иран? Стоп.“ (Смеа) Фати да ме испрашува. „Како се вика татко ти?“ Реков, „Па, починат е, а се викаше Кошро“. Ме праша „Како се вика дедо ти?“ Реков, „Одамна е починат. Се викаше Џабар“. Рече, „Чекај. Ќе се вратам,“ и си отиде. Почнав да паничам - не знаев какви сѐ глупости правел дедо ми. (Смеа) Мислев дека типов ќе се врати и ќе рече „Те бараме 200 години“ (Смеа) „Дедо ти има казна за паркинг. Ја нема платено со векови. Ни должиш две милијарди долари“.

Но како што гледате, кога зборувам, бидејќи имам американски акцент и сум ираноамерикански актер, сигурно си мислите дека можам да играм секаква улога, добра, лоша, било каква. Ама во Холивуд често се случува кога кастинг директорите ќе дознаат дека потекнуваш од Средниот Исток да ти речат: „Иранец си, а? Одлично! Можеш ли да кажеш „Ќе те убијам во името на Алах?““ „Не е проблем, ама што ако кажам: “Здраво! Јас сум вашиот доктор“. Велат: „Одлично! И после ја киднапираш болницата“. (Смеа) Не се разбираме. Не ме сфаќајте погрешно, не ми прачи да играм негативец. Сакам да играм негативец. Сакам да ограбам банка. Сакам да ограбам банка на филм. Сакам да ограбам банка на филм, ама со пиштол, а не со бомба на мене, така? (Смеа) Го замислувам режисерот: „Маз, мислам дека твојот лик би ја ограбил банката со бомба на појасот“. „Зошто би правел така? Ако сакам пари, зошто би се убил?“ (Смеа) Нели.. (Аплауз) “Дај парите, или ќе се разнесам“. (Смеа) „Разнеси се. Само, ако сакаш, излези“. (Смеа)

Но, факт е дека секаде има добри луѓе. Тоа и сакам да го кажам во моите настапи. Секаде има добри луѓе. Но, доволно е само еден човек да ја оплеска. На пример, пред некој месец на Тајмс Сквер во Њујорк, муслиман од Пакистан проба да активира автомобил-бомба. Вечерта се погоди и јас да сум на Тајмс Сквер. Имав настап. А пред неколку месеци, еден бел Американец, во Остин, Тексас, го акна авионот во зградата на Федералната даночна управа, и дента баш се погодив во Остин, имав настап. Е сега да ви кажам, ако си маж од Средниот Исток и те затекнат вакви активности, кај и да е ќе почувствуваш вина. Гледав вести. Си викам: „Да не сум и јас вмешан во срањево?“ (Смеа) „Никој не ми кажал. Што е работава?“

(Смеа)

Интересно беше што муслиманот од Пакистан... Тој ги оцрнува муслиманите, луѓето од Средниот Исток и Пакистанците од целиот свет. И уште нешто - пакистанските Талибанци ја презедоа одговорноста за неуспешната експлозија. Едно не ми е јасно: „Зошто некој би презел одговорност за неуспешна експлозија?!“ „Сакавме да кажеме дека барем пробавме...“ (Смеа) „Освен тоа, важна е намерата“ (Смеа) (Аплауз) „На крајот на краиштата, не е секој ден Велигден“. (Смеа) Кога белецот го акна авионот во зградата, знам дека сите мои пријатели што беа во Америка, а се муслимани или од Средниот Исток и гледаа ТВ, велеа „Аман, само да не е од Средниот Исток. Само да не е Хасан, само да не е Хусеин“. И излезе дека се вика Џек. И си велам „Добро е, не е од нашите“. Но продолжив да ги гледам вестите, во случај да се вратат и да кажат: „Пред да удри во зградата, станал муслиман“. „Пу, бе! Зошто бе, Џек? Зошто?“

Имав среќа да настапувам низ целиот свет, и имав многу настапи во Средниот Исток. Само што бев на соло турнеја во седум земји. Бев во Оман и во Саудиска Арабија. Бев во Дубаи. И супер е, насекаде има добри луѓе. И можете да научите интересни работи за местава. Секогаш им велам на луѓето да ги посетат. На пример, Дубаи е закон. Опседнати се да го имаат најголемото, највисокото, најдолгото, како што знаеме. Имаат еден трговски центар, „Трговски центар Дубаи“. Толку е голем што внатре имаат такси. Си шетам јас така, и слушам, „тит-тит.“ Викам, „Што бараш ти тука?“ А тој ми вика, „Идам накај Зара. На пет километри е. Тргај се“. За чудо, дури и во Дубаи има рецесија, ама не се гледа по цените. Во трговскиот центар Дубаи, на пример, продаваат замрзнато кисело млеко на грам. Како нарко-зделка. Си поминувам, и еден ми вика, „Псст. „Хабиби“, друже. (Смеа) Сакаш замрзнато кисело млеко? Ела вамо. Имам еден грам, пет грам, десет грам. Колко грам сакаш?“ (Смеа) Купив пет грама. Десет долари. Десет долари! Викам, „Што има во ова?“ А тој, „Добра роба, брат. Колумбиска. Прва лига“.

Кога патувате во овие земји од Блискиот Исток, понекогаш и во државите од Латинска Америка, Јужна Америка - можете да научите и дека многу пати кога градат нешто нема ни правила ни прописи. На пример, си го однесов двегодишниот син во игралиштето во Трговскиот центар Дубаи. А сум го носел по игралишта низ цела Америка. И кога двегодишното дете ви се пушта по тобоган во Америка, обично ставаат нешто што го успорува спуштањето. Но, не и на Блискиот Исток. (Смеа) Го качив син ми на тобоганот, и го снема! Полета. Се симнав. И прашувам, „Каде е син ми?“ „На третиот кат, господине. Третиот. (Смеа) Земете такси. Одете до Зара. Свртете лево“. (Смеа) „Пробајте го киселото млеко. Многу е добро. Малку скапичко“.

Една од моите цели како комичар е да ги разбијам предрасудите. И јас сум имал предрасуди. Бев во Дубаи, а таму работат многу Индијци кои не се платени којзнае колку. Па си врзав во крпче дека сите Индијци таму се работници. Заборавив дека во Дубаи има и некои успешни Индијци. Имав настап и ми рекоа: „Ќе пратиме шофер по тебе“. Се симнав во фоајето и видов еден Индиец. Си помислив, „Овој 100% е шоферот“, зашто носеше евтино одело, имаше тенок брк и ме зјапаше. Му пријдов и го прашав: „Извинете, господине, вие сте ми шофер?“ А тој: „Не, господине, јас сум сопственикот на хотелот“. (Смеа) „Се извинувам. Тогаш, зошто ме зјапавте?“ Ми рече: „Па мислев дека вие сте ми шофер“.

(Аплауз)

(Смеа)

Дечки, уште ова: со моите стендап настапи, пробувам да ги разбијам предрасудите, да ги претставам луѓето од Средниот Исток во позитивно светло - муслиманите во позитивно светло - и се надевам дека во наредниве години Холивуд ќе извади повеќе филмови и емисии во кои ќе бидеме претставени во позитивно светло. Којзнае, може некогаш и ние ќе си имаме Џејмс Бонд, нели? „Се викам Бонд, Џамал Бонд“.

(Смеа)

Дотогаш, ќе продолжам да кажувам шеги. Се надевам ќе продолжите да се смеете. Пријатен ден. Ви благодарам.

(Аплауз)