Spennandi möguleikar Sjötta Skilningarvitsins tækninnar.

Við ólumst upp í samskiptum við hlutina umhverfis okkur. fjöldinn af hlutum er nánast óendanlegur sem við notum dags daglega. Ólíkt flestum tölvutækjum okkar, þá er mun skemmtilegra að nota þessa hluti. Þegar þú sérð fyrir þér hluti, þá er yfirleitt annað sem tengist þeim sjálfkrafa, og það eru bendingar: og hvernig við höfum áhrif á þessa hluti, hvernig við notum þessa hluti daglega. við notum bendingar ekki engöngu til að hafa samskipti við þessa hluti, heldur notum við þær líka í samskiptum við hvort annað. Vinaleg bending "Namaste!"[Formleg kveðja á Indlandi], til að virða einhvern, eða kannske... í Indlandi þá þarftu ekki að segja krakka hvað þetta þýðir "Fjögur hlaup" í cricket. og þetta lærist um leið.

Þannig að ég hef mikinn áhuga á, frá grunni, þá er það svona ... sem vitneskja okkar um daglega hluti og bendingar, og hvernig við notum þessa hluti, og hvernig þeir eru inleiddir í samskipti okkar við hinn stafræna heim. Í stað þess að nota lyklaborð og mús, hví get ég ekki notað tölvuna mína á sama hátt og ég hef samskipti við raunheiminn?

Þannig að ég lagði af stað upp í þetta ferðalag fyrir um átta árum síðan, og byrjaði á músinni á skrifborðinu mínu. í stað þess að nota hana fyrir tölvuna, þá opnaði ég hana. Flest ykkar vita núna, að mýs eru með kúlu innan í sér, og það eru 2 hjól sem stjórna því hvert bendillinn færist þegar kúlan rúllar, og þarmeð, þangað sem músin hreyfist. Þannig að ég skoðaði þessi 2 hjól, og ég vildi fleiri, þannig að ég fékk mús lánaða frá vini -- og skilaði henni aldrei -- og núna er ég kominn með 4 hjól. Og það sem er áhugaverðast er, hvað ég gerði við þessi hjól, ég tók þau einfaldlega úr músunum og raðaði þeim upp í röð. bætti við snúrum, hjólum og fjöðrum. og útkoman er, tæki fyrir samskipti með bendingum sem virkar eins og hreyfiskynjari fyrir 2 dollara. Þannig að allar hreyfingar sem ég geri núna í raunheimi eru afritaðar inn í hinn stafræna heim og með því að nota þetta tæki sem ég bjó til fyrir um átta árum síðan, árið 2000.

því ég hafði áhuga á að samræma þessa 2 heima (raunheim og stafrænan), Síðan datt mér í hug post-it miðar. og ég hugsaði með mér "Hví get ég ekki tengt post-it miða formið við hinn stafræna heim?" Skilaboð á post-it miða til mömmu á pappír s.s. verður að Smáskilaboðum eða jafnvel fundarboði og færist sjálfkrafa inn í dagatalið mitt á 'þarf-að-gera' listann minn. Þú getur líka leitað í hinum stafræna heimi, getur skrifað inn leit, "Hvar býr Jón Jónsson?" og þetta kerfi prentar það út... þannig að þetta virkar eins og pappírs inn-út kerfi, búið til úr pappír.

Ef við skoðum aðra möguleika, þá datt mér í hug að búa til penna sem getur teiknað í þrívídd. þannig að ég innlimaði þennann penna sem getur hjálpað hönnuðum og arkítektum t.d. til að ekki bara hugsa í þrívídd, heldur einnig teikna í þrívídd þannig að þeir eiga auðveldara með að útfæra sínar hugmyndir.

Síðan datt mér í hug "Hví ekki búa til 'Google Kort', En í raunheimi?" Frekar en að rita inn leitarorð til að finna eitthvað, þá set ég hlutina mína á það. Ef ég set brottfararpassann minn á það, þá sýnir það mér hvar mitt brottfararhlið er. Kaffibolli sýnir mér hvar ég get nálgast meira kaffi, eða hvar ég get hent bollanum í ruslið.

Þetta voru nokkrar af upphafs tilraununum sem ég gerði vegna þess að markmiðið var að tengja þessa 2 heima saman á óaðfinnanlegann hátt. Á meðal þessara tilrauna, þá var eitt sameiginlegt: Ég var að reyna að færa hlut úr raunheim inn í hið stafræna. Ég tók part af þessu hlutum, eða þeirra tengingu við hið daglega líf, og flutti yfir í hið stafræna, því að markmiðið var að gera samskipti okkar við tölvuna sveigjanlegri/nánari.

Síðan áttaði ég mig á því að við mannfólkið höfum í raun engann áhuga á tölvuútreikningum. Það sem við höfum í raun áhuga á eru upplýsingar. Við viljum fræðast um hluti. Við viljum vita allt um það sem er að gerast í kringum okkur.

Þannig að snemma á síðasta ári -- fór ég að hugsa, "Hví ekki að skoða þetta úr andstæðri átt?" Hugsanlega, "Hvað með að taka hið stafræn gögn og yfirfæra þau ofan á raunheiminn?" Því púnktar eru í raun, á þessari stundu, innilokaðir í þessum ferhyrndu tækjum sem við erum með í vasanum. því ekki að fjarlægja þessi takmörk á þeim og færa þá inn í mitt daglega líf™ þannig að ég þurfi ekki að læra að hafa samskipti við þessa púnkta?

Til að gera þennan draum að raunveruleika, datt mér í hug að smella skjávarpa á hausinn á mér. Ég hugsaði, er það ekki það sem kallast utanáliggjandi skjávarpi, rétt? Ég byrjaði mjög bókstaflega, og tók hjólahjálminn minn, skar gat í hann þannig að skjávarpinn myndi passa. þannig að það sem ég get gert er -- að hafa áhrif á raunheiminn í kringum mig með stafrænum gögnum.

Seinna meir, áttaði ég mig á því að ég vildi líka hafa samskipti við þessi gögn. þannig að ég smellti lítilli myndavél þarna líka, sem virkar eins og rafrænt auga. Siðan þróuðum við þetta í mun, neytendavænni hálsmens útgáfu, sem mörg ykkar þekkja nú sem "Sjötta Skilningarvits" tækið.

En það sem er áhugaverðast við þessa ákveðnu tækni er að þú getur flutt hinn stafræna heim með þér hvert sem þú ferð. Þú getur notað hvaða yfirborð sem er, næsta vegg, sem viðmót. Myndavél fylgist með öllum þínum hreyfingum. Hvaða hreyfingar sem þú gerir með höndunum, eru þýddar inn í kerfið. Eins og þú sérð, þá erum við með litamerki sem við erum að nota með þessu í grunnútgáfunni. Þú getur byrjað að mála á hvaða vegg sem er. Þú stoppar við vegg, byrjar að mála. En við erum ekki eingöngu að fylgjast með einum fingri hérna. Við erum að gefa þér frelsi til að nota alla fingur á báðum höndum, Þannig að þú getur notað báðar hendur til að sníða inn eða út á korti með því að klípa í myndina. Myndavélin sér um þetta -- með því að grípa myndina -- og sér um að finna ytri mörk og litamsetningu á meðan eru óteljandi litlir útreikningar í gangi innan í tækinu. Tæknilega hliðin á bakvið þetta er dálítið flókin, en þetta gefur þér niðurstöðu sem er mun einfaldari til nota á ýmsan hátt.

En það sem mér finnst mest spennandi er að þú getur farið með það út. Í stað þess að taka upp myndavélina, þá býrðu til ramma með puttunum eins og þú sést að taka mynd og það tekur mynd fyrir þig.

(Lófaklapp)

Takk fyrir.

Síðan finn ég mér vegg, hvar sem er, og byrja að skoða myndirnar eða jafnvel, "OK, mig langar að laga þessa mynd aðeins og senda hana síðan í netpósti til vinar míns." Við erum nálgast tímabil þar sem tölvur og tölvutæknin mun renna saman við raunheiminn. Að sjálfsögðu, ef enginn veggur eða annað yfirborð er nálægt, geturu notað lófann á þér fyrir einfaldar aðgerðir. Hérna er ég t.d. að slá inn símanúmer eingöngu með hendinni. Myndavélin skilur ekki eingöngu handahreyfingar, heldur, og þetta er áhugavert, einnig þá hluti sem þú heldur á.

Það sem við erum að gera hér er í raun -- t.d. í þessu tilviki, leitað er að bókakápunni í þúsundum ef ekki milljónum bókatitla á netinu, og þegar samsvörun finnst. Þegar þær upplýsingar er komnar, eru dregnir upp dómar um hana, eða upplesinn úrdráttur um hana, þannig að þú getur heyrt, með því að skoða bók, upplesinn dóm um hana. ("Frægur fyrirlestur í Harvard Háskóla ...")

Þetta var hemsókn Obama í síðustu viku í MIT (Massachusetts Institute of Technology). ("... og ég vil sérstaklega þakka þessum 2 frumkvöðlum MIT ...") Þetta var ég að horfa á beina útsendingu af, úti á götu, á dagblaði. Dagblaðið þitt mun sýna þér veðurspá í beinni í stað þess að sækja uppfærslur -- eins og þegar þú skoðar það í tölvunni til þess að sækja þær upplýsingar, rétt?

(Lófaklapp)

Þegar ég fer aftur heim, þá nota ég brottfararpassann minn til að sjá hvort og þá hversu mikið fluginu mínu hefur seinkað, því að á þeim tímapúnkti, nenni ég ekki að draga upp Snjallsímann minn, og fletta í gegnum hann til að finna þessar upplýsingar. Ég held að þessi tækni muni ekki eingöngu breyta því hvernig við -- Já, (Hlátur). Hún mun einnig breyta því hvernig við höfum samskipti við annað fólk, og ekki eingöngu í raunheimi. Það skemmtilega er, ég er að ferðast með Boston neðanjarðarlestinni, og er að spila borðtennis í lestinni á gólfinu, satt? (Hlátur) Ég held að ímyndunaraflið sé það eina sem hamlar því hvað okkur dettur í hug þegar tækni sem þessi sameinast hinu daglega lífi.

En mörg ykkar munu án efa benda á að við vinnum ekki eingöngu með fasta hluti. Við vinnum mikið með tölur og pappír og af öllu þessu, hvað um það? Mörg ykkar eru spennt fyrir þessari nýju kynslóð af töflutölvum (iPad t.d.) sem eru að koma á markaðinn. Þannig að í stað þess að bíða eftir því, Þá bjó ég til mína eigin, eingöngu með pappírsblaði. Það sem ég gerði hér var að fjarlægja myndavélina... Flestar vefmyndavélar hafa míkrafón inní myndavélinni. Ég fjarlægði míkrafóninn úr einni slíkri, síðan greip ég hann -- og bjó til klemmu með míkrafóninum á -- og smellti henni á pappír, hvaða pappír sem er. þannig að hljóðið af snertingunni gefur mér akkúrat hljóðið sem kemur þegar ég snerti pappírinn. En myndavélin er að rekja hreyfingar fingra minna.

Að sjálfsögðu geturu horft á bíómyndir. ("Góðan eftirmiðdag. Ég heiti Russell ...") ("... og ég er Óbyggða Könnuður í ættbálki 54.")

Þú getur að sjálfsögðu spilað leiki. (Vélarhljóð) Hérna er myndavélin að skilja hvernig þú heldur á pappírnum á meðan þú spilar kappakstursleik. (Lófaklapp)

Flestum ykkar hefur dottið í hug, OK, þú getur vafrað Jamm, Auðvitað geturu vafrað á hvaða vefsvæði sem er eða framkvæmt hvaða útreikninga sem er á pappírssnifsi hvar sem þú þarft. Þannig að, áhugaverðara er ... Ég hef áhuga hvert við getur þróað þetta á sveigjanlegri hátt. Þegar ég kem aftur að skrifborðinu mínu get ég einfaldlega klipið þessar upplýsingar inn á skjámyndina mína þannig að ég geti notað borðtölvuna mína.

(Lófaklapp)

Hví aðeins tölvur? Við getum allt eins leikið okkur með pappír. Pappírs heimurinn er skemmtilegt leiktæki. Hérna tek ég hluta af skjali og set hérna yfir part af öðru skjali -- og ég er í raun að breyta gögnunum sem ég hef þarna. Jamm. Ég segi með mér, "OK, þetta lítur vel út, prentum það út, þennan hlut." Þannig að nú hef ég útprentun af þessum hlut og síðan -- vinnuferlið er hefur meira innsæi eins og við gerðum það áður fyrr fyrir 20 árum, í stað þess að flakka nú á milli þessara tveggja heima.

Þannig að lokum þá held ég að sameining á hvers dags hlutum við upplýsingar mun ekki eingöngu hjálpa okkur að brúa hið stafræna bil, bilið milli þessara tveggja heima, heldur mun það einnig hjálpa okkur, á einhvern hátt, að halda í mannleg einkenni okkar, að vera tengdari við raunheim okkar. Og mun hjálpa okkur, í raun, að vera ekki vélar sitjandi fyrir framan aðrar vélar.

Þarmeð hafiði það. Takk fyrir.

(Lófaklapp)

Takk fyrir.

(Lófaklapp)

Chris Anderson: Pranav, þannig að eil að byrja með þá ertu snillingur. Þetta er ótrúlegt, í alvöru. Hvað ætlaru þér með þetta? Er fyrirtæki í burðarliðnum? Eða er þetta þróunarvinna að eilífu, eða hvað?

Pranav Mistry: Það eru reyndar mörg fyrirtæki -- sem eru í raun stuðningsfyrirtæki Media Lab -- sem hafa áhuga á að þróa þetta áfram á einn eða annann hátt. Fyrirtæki eins og farsímafyrirtæki sem vilja þróa þetta í aðrar áttir en einkafyrirtæki á Indlandi, sem eru að hugsa með sér, "Hví að takmarka þetta við 'Sjötta Skilningarvitið'? Við ættum að hafa 'Fimmta Skilningarvitið' fyrir fólk sem fólk sem vantar eitt skilningarvit mállausa til dæmis. Þessi tækni gæti nýst þeim til að tala á annan hátt t.d. með hátalarakerfi.

CA: Hverjar eru þínar eigin áætlanir? Ætlaru að vera áfram hjá MIT, eða ætlaru að þróa þetta áfram?

PM: Ég er að reyna að gera þetta aðgengilegra fyrir fólk þannig að hver sem er geti hannað sitt eigin 'SjöttaSkilningarvits' tæki því að vélbúnaðurinn er i raun auðveldur í framleiðslu, auðveldur að búa til upp á eigin spýtur. Við munum bjóða upp á allan hugbúnað fyrir fólk í opnum grunnkóða ('Open Source' ) hugsanlega í næsta mánuði

CA: opnum grunnkóða ('Open Source' )? Vá.

(Lófaklapp)

CA: Ætlaru að fara til baka til Indlands með eitthvað af þessu, á einhverjum tímapúnkti?

PM: Jamm, Já, að sjálfsögðu.

CA: Hverjar eru fyrirætlanir þínar? MIT? Indland? Hvernig ætlar að deila tíma þínum í í náinni framtíð?

PM: Það er mikil orka hérna. Mikið að læra. Öll þessi vinna sem þið hafið séð hér tengist algerlega lærdómi mínum á Indlandi. Og núna, ef þið spáið í kostnaðinum við þetta þá kostar þetta kerfi ykkur 300 dollara í samanburði við 20.000 dollara borð-töflur, eða annað í líkingu við það. Eða jafnvel 2 dollara músar bendinga kerfið sem á þeim tíma kostaði um 5.000 dollara? Þannig að við í raun -- Ég syndi þetta, á ráðstefnu, Abdul Kalam Forseta á þeim tímapúnkti. og hann sagði, "OK, við ættum að nota þetta í Kjarnorkurannsóknarstöðinni í Bhabha að einhverju leiti." Þannig að ég er mjög spenntur fyrir því að geta fært fjöldanum þessa tækni í stað þess að halda þessari tækni innan einhverra stofnanna eða rannsóknarstofna.

(Lófaklapp)

CA: Miðað við það fólk sem við höfum séð hjá TED, þá myndi ég segja að þú er sennilega einn af tveimur eða þremur bestu uppfinningamönnum heimsins í dag. Okkur er mikill heiður af hafa þig hérna hjá TED. Þakka þér kærlega. Þetta er ótrúlegt.

(Lófaklapp)