Զիգֆրիդ Վոլդհեկը ցույց է տալիս, թե ինչպես է ինքը բացահայտել Լեոնարդոյի իրական դեմքը

Բարի օր: Եկեք մի պահ նայենք բոլոր ժամանակների մեծագույն հանճարին` Լեոնարդո դա Վինչիին: Մեզ բոլորիս հայտնի են նրա զարմանահրաշ աշխատանքները` նրա գծանկարները, նկարները, գյուտերն ու գրվածքները: Բայց մենք չգիտենք նրա դեմքը: Նրա մասին գրվել են հազարավոր գրքեր, բայց դեռևս կան հակասություններ նրա արտաքին տեսքի համար: Նույնիսկ այս հանրահայտ նկարը չի ընդունվում պատմաբաններից շատերի կողմից:

Եվ ի՞նչ եք դուք կարծում: Արդյո՞ք սա Լեոնարդո դա Վինչիի դեմքն է: Եկեք պարզենք: Լեոնարդոն մի մարդ էր, ով նկարում էր իրեն շրջապատող ամեն ինչ: Նա նկարում էր մարդկանց, մարմնի մասեր, բույսեր, կենդանիներ, բնության տեսարաններ, կառույցներ, ջուր, ամեն-ամեն ինչ: Բայց ոչ դեմքե՞ր: Դժվար է նույնիսկ պատկերացնել: Նրա ժամանակակիցները նկարում էին դեմքեր, օրինակ, այսպիսի: Դիմացից կամ երեք քառորդ թեքված: Եվ, իհարկե, այնպիսի մոլի նկարիչ, ինչպիսին Լեոնարդոն էր, պետք է որ ժամանակ առ աժամանակ մի քանի ինքնանկարներ ստեղծեր: Եկեք փորձենք գտնել դրանք:

Կարծում եմ, որ եթե մենք դիտարկենք նրա բոլոր աշխատանքները և ինքնանկարները, մենք կգտնենք մեզ վրա նայող նրա դեմքը: Այսպիսով, ես նայեցի նրա բոլոր նկարները, ավելի քան 700 հատ, և դուրս բերեցի տղամարդկանց դիմանկարները: Ահա նրանք, մոտավորապես 120 հատ: Սրանցից որո՞նք կարող են ինքնանկար լինել: Դրա համար պետք է, որ պատկերված լինեն կամ դիմացից, կամ երեք քառորդ անկյունով: Այդ սկզբունքից ելներով` կարող ենք անտեսել բոլոր պրոֆիլները: Այն պետք է հնարավորինս մանրամասն պատկերված լինի: Այդպիսով մենք կարող ենք անտեսել նաև մշուշոտ կամ շատ ոճականացված պատկերները: Եվ նրա ժամանակակիցներից մենք գիտենք, որ Լեոնարդոն շատ հրապուրիչ, նույնիսկ գեղեցիկ տղամարդ է եղել: Այդ պատճառով կարող ենք մի կողմ դնել տգեղ պատկերները և ծաղրանկարները: (Ծիծաղ)

Եվ տեսեք, թե ինչ ստացվեց. այս պայմաններին բավարարող ընդամենը երեք նկար մնացին: Ահա դրանք: Այո, իսկապես, այս ծեր մարդն էլ է դրանց կազմում, ինչպես նաև այս հանրահայտ Homo Vitruvianos-ի մատիտով նկարը: Եվ վերջապես, տղամարդու միակ դիմանկարը, որը Լեոնարդոն անվանել է «Երաժիշտը»:

Մինչև մենք կհասնենք այս դեմքերին, ես պետք է բացատրեմ, թե ինչու ես իրավունք ունեմ խոսելու այս ամենի մասին: Ես` ինքս, նկարել եմ ավելի քան 1,100 դիմանկար, թերթերի համար, մոտավորապես 300 -- 30 տարվա ընթացքում, ներեցեք ընդամենը 30 տարվա ընթացքում: (Ծիծաղ) Բայց դրանք 1,100 են, և շատ քիչ նկարիչներ կան, որ նկարել են այդքան շատ դիմանկարներ: Այդ պատճառով, ես մի փոքր հասկանում եմ դեմքեր նկարելուց և վերլուծելուց: Լավ, այժմ եկեք նայենք այս երեք դեմքերին: Լավ նստեք ձեր աթոռներին, քանի որ, երբ մեծացնենք այս պատկերները, կնկատենք, թե ինչքան նմանություններ ունեն դրանք` նման լայն ճակատ, ուղիղ հոնքեր, երկար քիթ, կլորավուն շուրթեր և փոքր, բայց լավ ընդգված կզակ:

Երբ առաջին անգամ սա տեսա, աչքերիս չհավատացի: Ոչ մի բացատրություն չկա, թե ինչու պետք է այս երեք պատկերները իրար նման լինեին: Մենք փնտրել և ընտրել ենք այնպիսի դիմանկարներ, որոնք ունեն ինքնանկարի բնութագրիչներ նաև շատ նման են իրար: Այժմ դիտարկենք դրանք ճիշտ ժամանակագրությամբ: Երիտասարդ տղան պետք է լինի սկզբում: եվ ինչպես կարող ենք տեսնել դրանց ստեղծման ամսաթվերից, ժամանակագրությունը ճիշտ և ճիշտ համապատասխան է: Դրանք ստեղծված են ճիշտ հերթականությամբ: Քանի՞ տարեկան էր Լեոնարդոն այդ ժամանակ: Արդյո՞ք համապատասխանում է նրա տարիքին: Այո: Նա 33, 38 և 63 տարեկան էր այդ նկարների ստեղծման ժամանակ:

Այսպիսով, մենք ունենք երեք նկար, պոտենցիալ նույն մարդու նկարներ, ճիշտ այն հասակի, ինչ Լեոնարդոն էր: Բայց ինչպե՞ս կարող ենք հավաստիանալ, որ այս նկարներում պատկերվածն իրոք ինքն է: Մենք սկզբնական հղման կարիք ունենք: Եվ ահա սա Լեոնարդոյի` մեզ հայտնի միակ պատկերն է: Այս արձանը ստեղծվել է Վերոչիոյի կողմից, Դավթի արձանն է, որի համար Լեոնարդոն 15 տարեկանում է բնորդ եղել: Եվ եթե մենք հիմա համեմատենք այս արձանի դեմքը երաժշտի դեմքի հետ, կարող եք տեսնել նույն դիմագծերը: Այս արձանը սկզբնական համեմատական է, որը կապում է Լեոնարդոյի երեք դեմքերը:

Տիկնայք և պարոնայք, այս պատմությունը դեռ չի հրապարակվել: Եվ շատ ճիշտ է, որ դուք եք առաջին անգամ այն տեսնում և լսում TED-ում: Առեղծվածների առեղծվածը վերջապես ունի դեմք: Ահա նա` Լեոնարդ դա Վինչի: (Ծափահարություններ)