Գրեհեմ Հիլլ՝ Ավելի քիչ իրեր, ավելի շատ երջանկություն

Ի՞նչ է այս տուփի մեջ։ Տուփի մեջ պիտի որ շատ կարևոր իրեր լինեն, որովհետև ճամփորդելիս ես տեղափոխել եմ այն ինձ հետ բնակարանից բնակարան։

(Ծիծաղ)

(Ծափահարություններ)

Ծանո՞թ պատմություն է։ Իսկ գիտե՞ք, որ մենք ամերիկացիներս երեք անգամ ավելի շատ տարածք ենք զբաղեցնում այժմ քան 50 տարի առաջ։ Երեք անգամ։ Կարելի է ենթադրել, որ այդ հավելյալ տարածքը պիտի որ մեր իրերի համար բավարար լինի։ Ոչ։ Այսօր արդեն մի նոր ինդուստրիա գոյություն ունի, որտեղ 22 միլիարդ դոլար է պտտվում և որը 200 միլիոն քառ․ մետր է գրավում, անձնական իրերի պահպանման ինդուստրիան։ Այսպիսով մենք ունենք երեք անգամ ավելի շատ տարածք, բայց մենք այնքան լավ գնորդներ ենք դարձել, որ մեզ նույնիսկ ավելի շատ տարածք է պետք։ Ինչի՞ն է դա բերում։ Վարկային քարտի մեծ պարտքերի, շրջակա միջավայրի վրա հսկայական ազդեցության, և հավանաբար պատահական չէ, որ վերջին 50 տարիների ընթացքում մեր երջանկությանը նույն մակարդակի վրա է պահպանվում։

Ես այստեղ եմ, որպեսզի առաջարկեմ, որ երբեմն քիչը կարող է ավելին լինել քան շատը։ Դուք բոլորդ ինչ-որ պահի զգացել եք քիչ ունենալու հաճույքը, համալսարանում սովորելիս՝ ձեր հանրակացարանի սենյակում, ճամփորդելիս՝ հյուրանոցի սենյակում, արշավի ժամանակ, երբ ըստ էության ոչինչ չունեք, բացառությամբ մի նավակի։ Անկախ պարագաներից, համոզված եմ, որ այդ փորձը տվել է ձեզ մի քիչ ավելի շատ ազատություն, մի քիչ ավելի շատ ժամանակ։ Ես ուզում եմ առաջարկել, որ ավելի քիչ իրերը և ավելի փոքր տարածքը հավասարազոր են շրջակա միջավայրի վրա ավելի քիչ ազդեցության։ Դա գումար խնայելու հրաշալի միջոց է։ Եվ դա ձեր կյանքը մի քիչ ավելի հանգիստ կդարձնի։

Այսպիսով, ես սկսեցի մի ծրագիր, որը կոչվում է «Խմբագրված կյանք» lifeedited.org կայքում, շարունակելու համար այս խոսակցությունը և գտնելու համար որոշ լուծումներ։ Առաջինը, Մանհեթենի իմ 40 քառ․ մետր բնակարանը քրաուդսորսինգ անելն էր, այնպիսի գործընկերների հետ ինչպիսիք են Mutopo և Jovoto.com։ Ես ուզում էի ամեն բան ունենալ, գրասենյակ, 10 հոգու համար ճաշասենյակ, հյուրերի համար սենյակ, և տեղավորել օդապարուկի համար նախատեսված իմ բոլոր պարագաները։ Աշխարհի տարբեր ծայրերից ավելի քան 300 տարբերակների արդյունքում, ես ունեցա իմ փոքրիկ տնակը։ Գնելով 40 քառ․ մետր տարածք 55-ի փոխարեն, ես միանգամից խնայեցի 200 հազար դոլար։ Ավելի փոքր տարածքը նշանակում է ավելի քիչ իրեր, որոշ գումար կրկին խնայում եք, բայց այն նաև նշանակում է ավելի քիչ ազդեցություն։ Եվ քանի որ այն իսկապես նախագծված է իմ ամենասիրելի իրերը հաշվի առնելով, այն իսկապես ինձ համար է նախագծված։ Ես շատ ուրախ եմ, որ ունեմ այն։

Այսպիսով, ինչպե՞ս կարելի է քչով ապրել։ Երեք հիմնական մոտեցում կա։ Առաջին հերթին, դուք պետք է անողոք կերպով «խմբագրեք»։ Մենք պետք է մաքուր պահենք մեր կյանքի շնչերակները։ Հիշու՞մ եք այն շապիկը, որ երկար տարիների ընթացքում չեք հագել։ Ժամանակն է ազատվել դրանից։ Մենք պետք է ազատվենք կողմնակի իրերից մեր կյանքում և պետք է սովորենք դիմադրել դրանց ներհոսքը։ Մենք պետք է մտածենք, մինչ ինչ-որ բան գնելը։ Հարցեք ինքներդ ձեզ, «Արդյո՞ք սա ինձ իսկապես երջանիկ կդարձնի։ Իսկապե՞ս»։ Անկասկած մենք պետք է գնենք և ունենանք որոշ հրաշալի իրեր։ Բայց մենք ուզում ենք իրեր, որոնք կսիրենք և կօգտագործենք երկար տարիներ, ոչ թե պարզապես ինչ-որ իրեր։

Երկրորդ՝ մեր նոր մանտրան է․ փոքրը գրավիչ է։ Մենք ուզում ենք տարածքն արդյունավետ օգտագործել։ Մենք ուզում ենք իրեր, որոնք նախագծված են այնպես, որ լիովին օգտագործվեն ժամանակի մեծամասնությամբ, ոչ թե հազվադեպ։ Ինչու՞ ունենալ վեց տեղանոց գազօջախ, երբ դուք հազվադեպ եք օգտագործում երեքը։ Այսպիսով, մենք ուզում ենք իրեր, որոնք միասին են գործածվում, և մենք ուզում ենք, որ դրանք լինեն էլեկտրոնային։ Դուք կարող եք թուղթը, գրքերը, ֆիլմերը, կախարդանքի պես անհետացնել։

Վերջապես, մենք ուզում ենք տարածքներ և տնտեսական պարագաներ, որոնք մեկից ավելի նշանակություն ունեն, լվացարան, որը միավորված է զուգարանին, ճաշասեղան, որը դառնում է անկողին, նույն տարածքը, մի փոքր սեղան հեշտությամբ դառնում է 10 մարդու համար նախատեսված նստատեղ։ Խմբագրված կյանքի այս հրաշալի նախագիծը թույլ է տալիս մեզ միավորել շարժական պատը վերափոխվող կահույքի հետ, որպեսզի տարածքն ավելի արդյունավետ օգտագործվի։ Նայեք այս սեղանին, այն լայնանում է և երկարում, տեղավարելու համար 10 մարդ։ Իմ գրասենյակը ծալվում է և հեշտությամբ փոքրանում։ Իմ անկողինը երկու մատի շարժումով դուրս է գալիս պատի միջից։ Հյուրե՞ր ունեք։ Շարժեք պատը, և կունենաք հյուրերի համար անկողիններ։ Եվ իհարկե իմ սեփական կինոթատրոնը։

Ես չեմ ասում, որ մենք բոլորս պետք է ապրենք 40 քառ․ մետր տարածքում։ Բայց խորհեք խմբագրված կյանքի օգուտների մասին։ Նվազեցրեք ձեր տարածքը 3,000-ից 2,000, 1,500-ից 1,000։ Մեզանից շատերը, միգուցե բոլորս, բավականաին երջանիկ ենք անցկացնել մի քանի օր մի քանի պայուսակով, փոքրիկ տարածքում, միգուցե հյուրանոցի սենյակում։ Այսպիսով, երբ դուք գնաք տուն և դռնից ներս մտնեք, մեկ վայրկյան մտածեք և հարցրեք ինքներդ ձեզ․ «Արդյո՞ք կարող եմ մի քիչ խմբագրել իմ կյանքը։ Արդյո՞ք դա ինձ մի քիչ ավելի շատ ազատություն կտա։ Միգուցե մի քիչ ավելի շատ ժամանա՞կ»։

Ի՞նչ է այս տուփի մեջ։ Իրականում կարևոր չէ։ Ես գիտեմ, որ դրա կարիք չունեմ։ Ի՞նչ է ձեր տուփի մեջ։ Միգուցե, միգուցե, քիչն իրականում ավելի շատ է։ Այնպես որ եկեք տարածք ազատենք լավ բաների համար։

Շնորհակալություն։

(Ծափահարություններ)