Գարի Վոլֆ. Մենք` քանակապես

Այսօր ես արթնացել եմ առավոտյան 6:10 իսկ գնացել եմ քնելու 00:45: Գիշերը մեկ անգամ արթնացել եմ: Իմ սիրտը բաբախում էր 61 զարկ րոպեում: Արյանս ճնշումը 127-74 էր: Երեկ 0 րոպե մարմնամարզություն եմ արել, այդ իսկ պատճառով վարժությունների ժամանակ սրտիս առավելագույն աշխատանքը չի չափվել: Խմել եմ 600 միլիգրամ կոֆեին, և ոչ մի ալկոհոլ: Նարցիսիզմի Անհատականության Ինդեքսի իմ գործակիցը կամ ՆԱԻ-16 հուսադրող է` 0.31:

Մենք գիտենք, որ թվերն օգտակար են մեզ համար, երբ մենք գովազդում ենք, կազմակերպում, կառավարում, փնտրում: Ես պատրաստվում եմ խոսել այն մասին, թե ինչքանով են նրանք օգտակար, երբ մենք մտորում ենք, սովորում, հիշում և ուզում ենք կատարելագործվել: Մի քանի տարի առաջ Քեվին Քելին, իմ գործընկերը և ես նկատեցինք, որ մարդիկ իրենց ենթարկում են քանակական չափումների և ինքնակառավարման ռեժիմների, որոնք բավական հեռու են բնական, ծանոթ սովորույթներից, ինչպես օրինակ ամեն օր կշեռքի վրա կանգնելը: Մարդիկ հետևում են իրենց ուտելիքին Թվիթերի միջոցով իրենց երեխաների տակդիրներին` iPhone-ով: Նրանք կատարում են մանրամասն գրառումներ իրենց ծախսերի, տրամադրության, իրենց հիվանդությունների և բուժումների մասին:

Այսօր մենք գիտենք որոշ տեխնոլոգիական փաստեր, որոնք ուղղորդում են այս փոփոխությունները դեպի մեր կենսակերպ. բջջային հեռախոսների մուտքը և տարածումը, տեղեկատվության պահպանման և օգտագործման արագացումով ընթացքող աճը, և, իհարկե, մարդու կենսաչափական սենսորների զգալի զարգացումը: Այնտեղ գտնվող սև կետը 3D տարածաչափական ուժեղացուցիչ է: Այն հետևում է տարածության մեջ ձեր շարժումներին: Այն, ինչպես կարող եք տեսնել, շատ փոքր և շատ էժան է Դրանցից յուրաքանչյուրը այժմ 1 դոլարից պակաս արժե և հարմարեցվում է բոլոր տիպի սարքերին: Բայց հետաքրքիրն այն է, որ կարելի է ստանալ աննկարագրելիորեն մանրամասն տեղեկատվություն ընդամենը 1 այդպիսի սենսորի միջոցով: Այս տիպի սենսորները ժամանակակից կենսաբանական սարքերի կարևոր մասն են կազմում ինչպես այս պահին ամենավաղ հետևորդ Ֆիբիթն է: Այն հետևում է ձեր ակտիվությանը, ինչպես նաև ձեր քնին: Դրա մեջ տեղադրված է այդ նույն սենսորը:

Դուք հավանաբար ծանոթ եք Nike+ համակարգին: Ես այն ընդունում եմ, որովհետև այդ փոքրիկ կապույտ կետը հենց սենսորն է: Այն իրականում ընդամենը ճնշման սենսոր է, այն շատ նման է դռան զանգի: Եվ Nike-ը գիտի, ինչպես այդ սենսորի միջոցով ստանա տեղեկություններ ձեր շարժման և հեռավորության մասին: Սա այն սահմանն է, որ մարդիկ օգտագործում են սրտի աշխատանքի մասին տվյալները Nike+ համակարգին ուղարկելու համար:

Սա գեղեցիկ, նոր գործիք է, որ տալիս է ձեզ քնի մասին մանրամասն տեղեկություններ, ոչ միայն ձեր` քնած կամ արթուն լինելու, այլ ձեր քնի փուլի մասին. խորը քուն, մակերեսային քուն, արագ քուն: Այդ սենսորը մետաղի ընդամենը մի փոքրիկ կտոր է` փակցված գլխակապին: Մնացածը հարմարեցված է մահճակալի վրա: Որպես ծանոթություն. այս համակարգն ունի ընդամենը մի քանի տարվա պատմություն. ի նկատի ունեմ, միչև հիմա գործում է: Եվ սա քնի հետևելու այսօրվա համակարգն է:

Դրանք բավական վերջերս են ներկայացվել Վաշինգտոնի առողջապահության կոնֆերանսի ժամանակ: Դուք այստեղ տեսնում եք հիմնականում ասթմայի ռեսպիրատոր, բայց դրա գագաթին շատ փոքրիկ GPS ընդունիչ կա, որը տալիս է ասթմատիկ նոպայի վերաբերյալ ամսաթվային և դիրքային տվյալներ, տրամադրելով նոր գիտակցում` ձեր խոցելիության վերաբերյալ կապված ժամանակային և միջավայրի գործոնների հետ:

Այժմ մենք գիտենք, որ նոր գործիքները փոխում են ինքնազգացողության մեր զգայարանները` այս փոքրիկ սենսորները, որ հավաքում են բնության տվյալները, համատարած հաշվարկումները, որ հնարավորություն են տալիս հասկանալ և օգտագործել այդ տվյալները, և, իհարկե, սոցիալական ցանցերը, որ թույլ են տալիս մարդկանց համագործակցել և աջակցում ունենալ: Բայց մենք կարծում ենք, որ այս գործիքները մակերեսային են, ինչպես պատուհանները, ես ընդամենը ցանկանում եմ ձեր ուշադրությունը գրավել դրանց մասին մտածելուն ինչպես նաև ներթափանցելու դրանց մեջ և դառնալու հայելիներ: Եվ երբ մենք մտածում ենք դրանք օգտագործելու մասին, որոշակի համակարգված զարգացում ունենալու համար, մենք նաև մտածում ենք` ինչպես կարող են դրանք օգտակար լինել ինքնազարգացման համար, ինքնաբացահայտման, ինքնաճանաչման և ինքնագիտակցության համար:

Սա կենսաբանական գործիք է, մի զույգ Apple-ի ականջակալեր: Անցյալ տարի, Apple-ը որոշ արտոնագրեր ստացավ այս ականջակալերի միջոցով արյան թթվածնի հագեցվածությունը, սրտի աշխատանքը և մարմնի ջերմաստիճանը չափելու համար: Իսկ ի՞նչ նպատակ ուներ դա: Ինչի՞ համար էր այն: Որոշ մարդիկ կարծում են, որ դա կենսաբանական ապահովության համար է: Ոմանք ասում էին` նպատակը հասարակության առողջության վերլուծությունն է: Ոմանք էլ կարծում էին, թե սա յուրահատուկ մարկեթինգային վերլուծություն է: Ես կցանկանայի ձեզ ասել, որ այս ամենը նույնպես ինքներս մեզ ճանաչելու համար է: Եվ մենք ինքներս միակը չենք, նույնիսկ ամենակարևորը չենք: Դա ընդամենը մեր գործողությունների կենտրոնն է, մեր գիտակցությունը, մեր բարոյական կողմնացույցը: Եվ եթե մենք ուզում ենք այս աշխարհում ավելի արդյունավետ գործենք, մենք պետք է ավելի լավ ճանաչենք ինքներս մեզ:

Շնորհակալություն: