Անի Լեննոքս. Ինչո՞ւ եմ ես ՄԻԱՎ/ ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի ակտիվիստ

Կցանկանայի պատմել ձեզ իմ պատմությունը, թե ինչպես դարձա ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի արշավի մասնակից: Ահա և իմ քարոզարշավի անունը` «Սինգ» (Երգի՛ր) քարոզարշավ: 2003թ. նոյեմբերին ինձ հրավիրեցին մասնակցելու Նելսոն Մանդելայի 46664 հիմնադրամի մեկնարկին. սա նրա ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի հիմնադրամն է: Իսկ 46664 այն թիվն է, որը կրում էր Մանդելան, երբ բանտարկված էր Ռոբբեն կղզում: Ահա և ես բեմի` Յուսսու Ն’Դուրի հետ, կյանքիս հիասքանչ պահերից մեկը: Հաջորդ օրը բոլոր արվեստագետները հրավիրված էին Ռոբբեն կղզի` միանալու Մանդելային, որտեղ նա պատրաստվում էր համագումար անցկացնել համաշխարհային մամուլի առջև` կանգնած իր նախկին բանտախցի պատուհանի ճաղերից այս կողմ: Ահա դուք էլ տեսնում եք այդ պատուհանի ճաղերը այստեղ: Սա չափազանց մեծ իրադարձություն էր բոլորիս համար: Հենց այդ պահին Մանդելան հայտնեց աշխարհի մամուլին, որ իրական ցեղասպանություն է տեղի ունենում իր երկրում, որ այս հետապարտեիդյան բազմազգ պետությունում օրական հազար մարդ է մահանում, և որ զոհերի ցուցակը գլխավորում են բոլորից առավել խոցելի խմբերը` կանայք և երեխաները:

Սա մեծ ազդեցություն ունեցավ իմ մտածելակերպի վրա, որովհետև ես կին եմ և մայր, և ես չէի էլ գիտակցել, որ ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ վարակի համաճարակն ուղղակիորեն այսպիսի ազդեցություն ունի կանանց վրա: Այսպիսով ես գործի անցա. երբ մեկնեցի Հարավային Աֆրիկայից, երբ հեռացա Քեյփթաունից, խոստացա ինքս ինձ,- «Սրա մասին ես պետք է անպայման բարձրաձայնեմ: Պետք է ինձ նպատակիս համար ծառայեցնեմե»: Եվ այսպիսով, հետագայում ես մասնակցեցի 46664-ի կազմակերպած յուրաքանչյուր միջոցառմանը, որին ի վիճակի էի ներկա լինել: Տվեցի մամլո ասուլիսներ, հարցազրույցներ` առավելագույնս օգտագործելով որպես երաժիշտ ինձ ընձեռնված հարթակները` ելնելով Մանդելայի հանդեպ իմ ողջ նվիրվածությունից ու նրա հադեպ տածած անսահման հանգանքիցս` իր կատարած հսկայական աշխատանքի համար: Աշխարհում յուրաքանչյուր ոք հարգում է Նելսոն Մանդելային, աշխարհում յուրաքանչյուր ոք մեծարում է Նելսոն Մանդելային: Բայց արդյո՞ք բոլորը գիտեն, թե ինչ է տեղի ունենում Հարավային Աֆրիկայում, իր երկրում. երկիր, որ ունի ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ վարակի փոխանցման դեպքերի ամենաբարձր ցուցանիշը: Կարծում եմ, որ եթե հիմա դուրս գամ փողոց և ասեմ մարդկանց, թե ինչ էր կատարվում այնտեղ, նրանք պարզապես կցնցվեն:

Ես շատ, շատ բախտավոր էի` երկու տարի անց հանդիպելով Զակի Աչմատին, ով Treatment Action Campaign (ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ Բուժմանն Ուղղված Արշավ) հիմնադիրն է, արշավի մի աներևակայելի մասնակից և ակտիվիստ: Ես հանդիպել եմ նրան 46664-ի միջոցառումներից մեկի ժամանակ: Նա մի այսպիսի սպորտային վերնաշապիկ էր կրում, որից այժմ հագել եմ նաև ես: Սա արդեն իսկ գործիք է. ձեզ ասում է, որ ես համերաշխության մեջ եմ այն մարդկանց հետ, ովքեր ՄԻԱՎ վարակակիր են, մարդիկ, ովքեր ապրում են ՄԻԱՎ-ով: Եվ այսպես, քանի որ այս վերնաշապիկը կարծես խայտառակության խարան լինի, այն կրելով ես ասում եմ. «Այո՛, մենք կարող ենք խոսել այս խնդրի մասին»: Այն չպետք է պահարանում կախված մնա: Ես դարձա Treatment Action Campaign-ի անդամ և շատ հպարտ եմ, որ անդամակցում եմ այս հոյակապ կազմակերպությանը: Սա հասարակ մարդկանց կողմից նախաձեռնված մի քարոզարշավ է, որի մասնակիցների 80%-ը կանայք են, որոնց մեծ մասը ՄԻԱՎ վարակակիր է: Նրանք աշխատում են ՄԻԱՎ վարակակիրների հետ: Նրանք հսկայական օգնություն են ցուցաբերում հենց այն մարդկանց, ովքեր ապրում են վարակի ուղղակի հետևանքներով: Նրանք ունեն կրթական ծրագրեր: Նրանք վեր են հանում խայտառակության խարանի հետ կապված հարցեր: կատարած գործը, իսկապես բավականին արտառոց է: Եվ այո՛, իմ «Սինգ» քարոզարշավը աջակցում է Treatment Action Campaing-ին, որի միջոցով ես փորձում եմ բարձրացնել ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի իրազեկության մակարդակը և նաև գումար հավաքել վերջինիս համար: ֆինանսավորման մեծ մասը, որը ինձ հաջողվել է ստանալ, անմիջապես գնացել է Treatment Action Campaign-ին ու նվիրաբերվել այն աներևակայելի աշխատանքին, որ նրանք անում են և մինչ այժմ շարունակում են անել Հարավային Աֆրիկայում:

Այսպիսով սա իմ «Սինգ» քարոզարշավն է: «Սինգ» քարոզարշավում հիմնականում ես եմ և երեք կամ չորս հիանալի մարդիկ, ովքեր օգնում և աջակցում են ինձ: Ես ճանապարհորդել եմ ամբողջ աշխարհով վերջին երկուսուկես տարիների ընթացքում. եղել եմ մոտ 12 տարբեր երկրում: Ահա և ես` Օսլոյում` Նորվեգիայում, մի կլորիկ գումար եմ ստանում: Իսկ այստեղ արդեն երգում եմ Հոնկոնգում` փորձելով այնպես անել, որ մարդիկ գումար նվիրաբերեն: Յոհանեսբուրգում ես հնարավորություն ունեցա նվագել հիմնականում սպիտակամորթ, միջին խավի հարավաֆրիկացի հանդիսականների առջև, ովքեր ի վերջո սկսեցին արտասվել, քանի որ ես մինի ֆիլմեր եմ օգտագործում, որոնք իսկապես դիպչում են այս սարսափելի ողբերգության սրտին ու նրա ողջ էությանը, որը տեղի է ունենում. մարդիկ հակված են խուսափել, որովհետև նրանք հոգնել են և նրանք, իրոք, չգիտեն, թե որոնք են այս խնդրի լուծումները: Ահարոն Մոցոալեդին` ներկայիս առողջապահության նախարարը, նույնպես ներկա էր այս համերգին, և ես հնարավորություն ունեցա հանդիպելու նրա հետ, և նա միանգամից հանձն առավ այդ ոլորտում բարեփոխումներ իրականացնել, որոնք այդքան անհրաժեշտ են: Իսկ սա Շոտլանդիայի խորհրդարանում է: Այնդուհետև ես դարձա Շոտլանդիայում ՄԻԱՎ-ի դեմ պայքարի դեսպանորդ: Ես նրանց ցույց էի տալիս իմ փորձը, և նորից փորձում էի բարձրացնել ՄԻԱՎ-ի իրազեկության մակարդակը: Ահա և կիկին Էդինբուրգում ենք` հրաշալի Աֆրիկյան Մանկական Երգչախմբի երեխաներիի հետ, որոնց ես պարզապես պաշտում եմ: Եվ հենց այս երեխաների պես շատ մանուկներ արդեն իսկ որբ են, որովհտև նրանց ծնողները վարակված են եղել ՁԻԱՀ-ով:

Իսկ այստեղ` Նյու Յորքում, նստած եմ Միշել Սիդայբի հետ. նա UNAIDS-ի (ՄԱԿ-ի ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի գրասենյակ) տնօրենն է: Եվ ինձ համար մեծ պատիվ էր այն, որ Միշելը հրավիրեց ինձ ընդամենը մի քանի ամիս առաջ, դառնալու UNAIDS-ում ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի դեսպան: Ահա հենց այսպես էլ ամրապնդում եմ ելույթ ունենալու իմ հարթակները ընդլայնում իմ լուսաբանման շրջանակները: Ուղերձը, որ UNAIDS-ն ներկայումս փորձում եմ լսելի դարձնել աշխարհին, այն է, որ մենք ցանկանում ենք դե ֆակտո բացառել ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի վիրուսի փոխանցումը մորից երեխային մինչև 2015 թվականը: Սա բավականին հավակնոտ նպատակ է, բայց մենք հավատում ենք, որ դրան կարելի է հասնել քաղաքական գործիչների աջակցության դեպքում: Սա միանգամայն հնարավոր է:

Եվ ահա այստեղ ես մի հղի կնոջ հետ եմ, ում մոտ ՄԻԱՎ դրական է, և մենք ժպտում ենք, մենք երկուսս էլ ժպտում ենք, որովհոտև մենք շատ վստահ ենք, քանի որ մենքգիտենք, որ այս երիտասարդ կինը բուժում է ստանում և այդպիսով նրա կյանքը կարող է երկարաձգվել, որպեսզի նա կարողանա հոգ տանել այն երեխայի մասին, որին պատրասվում է լույս աշխարհ բերել: Իսկ նրա երեխան կստանա ՄԻԱՎ-ի` մորից երեխային փոխանցվող վիրուսը կանխարգելով դեղորայք, ինչը նշանակում է, որ երեխան կարող է ծնվել առանց վիրուսի: Այժմ սա վիրուսի կանխումն է կյանքի հենց սկզբնական փուլում: Ահա հենց այսպիսի միջոցներով է պետք միջամտել ՁԻԱՀ-ով վարակվածների կյանքին::

Հիմա ես պարզապես ուզում եմ ավարտել` պատմելով ձեզ մի փոքրիկ պատմություն Ավելիլիի մասին: Ահա և նա` Ավելիլին. նա ինձ հետ է, ուր էլ գնամ: Ես նրա պատմությունը պատմում եմ բոլորին, քանի որ նա մեկն է այն միլիոնավոր երեխաներից, այն միլիոնավոր երեխաներից, ովքեր որբացել են ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի պատճառով: Ավելիլիի մայրը ՄԻԱՎ վարակակիր էր. նա մահացավ ՁԻԱՀ-ի հետ կապված հիվանդությունից: Ավելիլին նույնպես վարակակիր էր, նա ծնվել էր այդ վիրուսով: Այս նկարում նա յոթ տարեկան է, քաշով ոչ ավել քան մեկ տարեկան երեխան: Իր կյանքի այդ հատվածում նրա մոտ արդեն նկատվում էին ՁԻԱՀ-ի վառ արտահայտված ախտանշաններ, ինչպես նաև նա տառապում էր թոքերի բորբոքումով: Մենք նրան հանդիպեցինք արևելյան Քեյփթաունի հիվանդանոցվերից մեկում և մի ամբողջ ցերեկ անցկացրեցինք նրա հետ. ուղղակի հիասքանչ երեխա: Իսկ բժիշկներն ու բուժքույրերը պարզապես չտեսնված էին Նրանք աղջկա համար հատուկ սննդակարգ էին մշակել, որին և հետևում էին ու հիանալի խնամում էին նրան: Եվ հիվանդանոցը լքելու պահին մենք չգիտեինք (որովհետև մենք նկարահանեցինք նրա պատմությունը)` արդյոք նա կհաղթահարեր սա: Այսպիսով, ակնհայտ է, որ դա մի շատ զգացմունքային հանդիպում էր, որը մեր մեջ անջնջելի հիշողություններ թողեց, այս մի երեխան, դե արդեն գիտեք նրա պատմությունը: Հինգ ամիս անց մենք ետ գնացինք Հարավային Աֆրիկա, որպեսզի կրկին հանդիպեինք Ավելիլիին: Ես փշաքաղվում եմ. չգիտեմ արդյոք դուք կարող եք տեսնել իմ ձեռքերի մազերը: Դրանք ցցվել են, քանի որ գիտեմ` ինչ եմ պատրաստվում ցույց տալ ձեզ: Սա այն կերպարանափոխությունն է, որը տեղի ունեցավ: Մի՞թե սա արտասովոր չէ:

(Ծափահարություններ)

Ծափահարությունների այս տարափը իրականում հիվանդանոցի բժիշկների և բուժքույրերի համար է, ովքեր հոգէին տարել Ավելիլիի համար: Ենթադրում եմ` ողջունում եք նման կերպարանափոխությունը: Այսպիսով ես ցանկանում եմ ձեզնից յուրաքանչյուրին դիմել. ձեզնից յուրաքանչյուրին դիմել. եթե կարծում եք, որ աշխարհում ամեն մայր և ամեն երեխա իրավունք ունի սնունդ ու արդյունավետ բժշկական խնամք ստանալ, և դուք հավատում եք Հազարամյանկի Մարտահրավերների Զարգացման Նպատակներին` մասնավորապես հինգերորդ և վեցերորդ կետերին, ինչը պետք է անխոս իրականացվի աշխարհի բոլոր կառավարությունների կողմից` հատկապես Ենթասահարական Աֆրիկայի, խնդրում եմ, կարո՞ղ եք ոտքի կանգնել: Կարծում եմ ճիշտ կլինեմ, եթե ասեմ, որ դահլիճում գտնվողներից գրեթե բոլորը կանգնել են:

Շնորհակալություն

(Ծափահարություններ)