Աարոն Հյու` պատերազմի գերիներից մեկը, բնիկ ամերիկացի:

Ես այստեղ եմ այսօր, որպեսզի ցույց տամ իմ Լեյքոտաի նկարները: Ձեզանից շատերը երևի թե լսել են Լեյքոտայի մասին, կամ գոնե ցեղերից ամենամեծի մասին Սիոքս կոչվող: Լեյքոտան բազմաթիվ ցեղերից մեկն է, որը տեղահանվել է իր տարածքից դեպի պատերազմի ճամբարներ այժմ պահեստներ կոչվող: Pine Ridge պահեստը` այսօրվա սլայդերի ցուցադրման առարկան, գտնվում է մոտ 75 մղոն հարավ-արևելքում հարավային Դակոտայի Բլեք Հիլսում: Դրան երբեմն հղում են որպես պատերազմի համար 334 բանտային ճամբար և դա այնտեղ է, որտեղ հիմա Լեյքոտան է: Հիմա, եթե որևէ մեկը ձեզանից լսել է AIM-ի մասին` ամերիկա-հնդկական շարժում, կամ Russell Means-ի մասին, կամ Լեոնարդ Փեթլերի, կամ Oglala-ի ապա դուք գիտեք, որ Pine Ridge-ը հավասար է զրոյի ԱՄՆ-ի քաղաքական հարցերում:

Այսպիսով ինձ խնդրել էին մի փոքր խոսել այսօր Լեյքոտայի հետ իմ հարաբերությունների մասին, և դա շատ բարդ է իմ համար: քանի որ, եթե դուք չեք նկատել իմ մաշկի գույնից, ես սպիտակամորթ եմ, և դա ահռելի խոչնդոտ է տեղացիների համար: Դուք կտեսնեք շատ մարդկանց իմ նկարներում այսօր, և ես շատ եմ մտերմացել նրանց հետ, և նրանք ինձ ընտանիքի նման ընդունեցին: Նրանք ինձ եղբայր և քեռի են կոչում և հրավիրում էին կրկին ու կրկին հինգ տարուց: Բայց Pine Ridge, ես միշտ կլինեմ այն ինչը կոչում են վասիչու, և վասիչուն Լեյքոտերեն բառ է, որը նշանակում է ոչ հնդիկ, սակայն մեկ այլ տարբերակ էլ կա այս բառի, որը նշանակում է "մեկը, որը իրեն է վերցնում լավագույն միսը": Եվ ահա թե ինչի վրա եմ ուզում կենտրոնանալ. մեկը, որը իրեն է վերցնում լավագույն միսը: Դա նշանակում է ժլատ: Այսպիսով նայեք այս լսարանին այսօր: Մենք մասնավոր դպրոցում ենք Ամերիկայի արևմուտքում, նստած կարմիր մետաքսե աթոռներին փողերը մեր գրպաններում: Եվ եթե մենք նայում ենք մեր կյանքին, մենք անկասկած վերցրել ենք մսի ամենալավ կտորը: Դե եկեք դիտենք մի շարք լուսանկարներ, այն մարդկանց, ովքեր կորցրել են որպեսզի մենք կարողանանք շահել և իմացեք, երբ տեսնեք այս մարդկանց դեմքերը, նրանք ուղղակի Լեյքոտայի պատկերներ չեն, նրանք ներկայացնում են բնիկ մարդկանց:

Այս թղթի կտորի վրա պատմությունն է, ինչպես ես սովորել եմ Լեյքոտայի իմ ընկերներից և ընտանիքից: Սա ժամանակացույցն է կնքված պայմանագրերի, խախտված պայմանագրերի և ջարդերի, ատելի ինչպես պատերազմները: Ես կսկսեմ 1824-ից: Ինչը հայտնի է որպես հնդկական գործերի Բյուրո, կազմավորվել է պատերազմի բաժնի հետ միասին հիմնելով մի վաղ ագռեսիայի ձև բնիկ ամերիկացիների հետ մեր հարաբերություններում: 1851. Կնքվեց Ֆորտ Լարամիի առաջին պայմանագիրը, պարզորեն հիմնելով Լեյքոտայի ժողովրդի սահմանները: Պայմանագրին համաձայն, այդ տարածքները անկախ ազգին էր պատկանում: Եթե այս պայմանագրի համձայն սահմանները պահպանվեին և օինական հիմքեր կան, որ նրանք հարկավոր է պահպանել, ապա ահա թե ինչի ԱՄՆ-ը նման կլիներ այսօր: 10 տարի անց Հոմստեդ օրինագիծը նախագահ Լինկոլնի կողմից ստորագրված, թույլ տվեց բնակիչների հոսքը բնիկների տարածքներ: 1863: Սենթի Սիոքսի խռովությունը Մինեսոտայում ավարտվեց 38 Սիոքսի մարդկանց կխաղանով` ամենամեծ մասսայական մահապատիժը ԱՄՆ-ի պատմության ընթացքում: Մահապատիժը նախագահ Լինկոլնի կողմից եր պատվիրված ընդամենը երկու օր անց նա ստորագրեց ազատության հայտարարությունը:

1866 միջմայրցամաքային մետրոյի սկիզբը նոր դարաշրջան: Մենք տարածքը հարմարեցրել ենք ճանապարհների ու գնացքների համար, որպեսզի Լեյքոտայի սրտի միջով կարճ ճանապարհ լինի: Գործունեությունը ակնհայտ էր: Ի պատասխան, երեք ցեղեր, որոնց առաջնորդում էր Լեյքոտայի ղեկավար Red Cloud-ը, հարձակում կատարեցին և հաղթեցին ԱՄՆ-ի բանկին շատ վաղուց: Ես ուզում եմ կրկնել այդ հատվածը: Լեյքոտան հաղթեց ԱՄՆ-ի բանակին: 1868` Երկրորդ Fort Laramie-ի պայմանագիրը պարզորեն երաշխավորում է Great Sioux Nation-ի գերիշխանությունը և Լեյքոտայի սեփականությունը սուրբ Black Hills-ի նկատմամբ: Կառավարությունը խոստանում է նաև տարածք և որսի իրավունք շրջակա նահանգներում: Մենք խոստանում ենք, որ the Powder River երկիրը այսուհետ փակված կլինի բոլոր սպիտակների համար: Պայմանագիրը թվում է ամբողջական հաղթանակ Red Cloud-ի և the Sioux-ի համար: Ես փաստում եմ սա միակ պատերազմն է ամերիկյան պատմության ընթացքում, երբ իշխանությունը խաղաղության բանակցություններ վարեց զիջելով թշնամուն բոլոր նրա պահանջները:

1869: Միջմայրցամաքյին մետրոն պատրաստ էր: Այն սկսեց տեղափոխել մեծ քանակությամբ որսորդների` մյուս իրերի հետ միասին, ովքեր սկսեցին բիզոնների լայնածավալ սպանությունը, ոչնչացնելով Սիոքսների սննդի, հագուստի և տան աղբյուրը: 1871: Հնդկական Appropriation որոշումը բոլոր հնդիկներին դարձրեց ֆեդերալ իշխանության հպատակներ, Նաև ռազմական գործնական հրամանները արգելող արևմտյան հնդկացիներին հեռանալ պահեստներից: Ամբողջ արևմտյան հնդկացիները այդ ժամանակ պատերազմի գերիներ են; Նաև 1871-ին մենք վերջացրեցինք պայմանագրեր կնքելուը: Պայմանագրերի հետ կապված խնդիրը այն էր, որ նրանք թույլ էին տալիս ցեղերին գոյատևել որպես իշխող ազգեր, և մենք չենք կարող դա թույլ տալ, մենք ծրագրեր ունեինք:

1874: General George Custer-ը հայտարարեց ոսկու հայտնաբերումը Լեյքոտայի տարածքում` հատկապես Black Hills-ում: Ոսկու մասին նորությունը ստեղծում է սպիտակամորթ բնակիչների հսկայական հոսք դեպի Լեյքոտայի ազգ: Քասթերը խորհուրդ է տալիս, որ Կոնգրեսը մի միջոց գտնի վերջ դնելու Լեյքոտայի հետ պայմանագրերին որքան հնարավոր է շուտ: 1875: Սկսվում է Լեքոտայի պատերազմը Fort Laramie պայմանագրի խախտման դեմ: 1876 Հուլիսի 26-ին Լեյքոտայի գյուղը ապստամբելու ճանապարհին Քասթերի 7-րդ գունդը ջախջախվում է Little Big Horn-ի ճակատամարտում: 1877: Լեյքոտայի մեծն ռազմիկ և հրամանատարը Քրեյզի Հորս անունով հանձնվեց Fort Robinson-ում: Ավելի ուշ նա սպանվեց բանտարկություն ժամանակ: 1877-ը նույնպես այն տարին է, երբ մենք ելք գտանք շրջանցելու the Fort Laramie-ի պայմանագրերը: Նոր համաձայնագիր ներկայացվեց Սիոքսի հրամանատարներին և նրանց ղեկավարներին մի կազմակերպության տակ հայտնի որպես "վաճառք կամ սով": Ստորագրեք փաստաթուղթը կամ ձեր ցեղը կմնա առանց սննդի: Միայն Երիտասարդ տղամարդկանց 10 տոկոսը ստորագրեց: Fort Laramie-ի պայմանագիրը առնվազն ցեղի երեք-չորրորդը ստիպված տարածքը լքեց: Այդ կետը բացահայտորեն ժխտվեց:

1887: The Dawes-ի որոշումը ՊահեստներիԿոմունալ սեփականության իրավունքը վերացավ: Պահեստները կրճատվեցին մինչև 160 ակր հատվածների և բաժանվեցին անհատ հնդկացիների ավելացված տեղերով: Ցեղերը կորցրեցին միլիոնավոր ակրներ: Ամերիկյան երազանքը անհատական տարածքի սեփականության պարզվեց շատ խելամիտ միջոց է բաժանելու պահեստները մինչև բան չմնա: Շարժումը փլուզեց պահեստները` դարձնելով ավելի հեշտ հետագա ենթբաժանումները և վաճառքը ամեն անցնող սերնդին: Ավելացրած տարածքի մեծ մասը և կտորների մեծ մասը պահեստների պարիսպների հետ միասին հիմա սպիտակամորթ հողատերերի ձեռքերում են: Մեկ անգամ ևս հողի լավ կտորը անցնում է վասիչուին:

1890, այն տեղեկությունը, որ ես հավատում եմ, որ ամենակարևորն է այս սլայդների շարքում: Սա Վունդիդ Նիի ջարդի տարին է: Դեկտեմբերի 29-ին ԱՄՆ-ի զորքերը շրջապատեցին Սիոքսի ճամբարը Վունդիդ Նի Քրիքում և ջախջախեցին հրամանատար Բիգ Ֆութին և պատերազմի 300 գերիների, օգտագործելով նոր արագ կրակող զենքը, որը կրակում էր ոչնչացնելով պարկուճները` Հոթչքիս ատրճանակ կոչվող: Այսպես կոչված ճակատամարտի համար 20 Կոնգրեսի խիզախության պատվո շքանշաններ տրվեց 7-րդ գնդին: Այս օրվա համար սա ամենաշատ փառքի շքանշաններն են երևիցե տրված մի ճակատամարտի համար: Ավելի շատ փառքի շքանշաններ տրվել են կանանց և երեխաների անխտիր ջարդի համառ քան Առաջին համաշխարհային պատերազմի ցանկացած ճակատամարտի համար: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Կորեայի, Վիետնամի, Իրաքի կամ Աղվանստանի: Վունդիդ Նի ջարդը համարվում է հնդկական պատերազմի վերջը: Երբ ես այցել եմ մասսայական թաղման վայրը Վունդիդ Նիում, ես դա տեսնում եմ ոչ որպես ուղղակի գերեզման Լեյքոտայի կամ Սիոքսի համար, այլ որպես բոլոր բնիկ մարդկանց գերեզման:

Սուրբ մարդը` Բլեք Իլկը ասաց. -Ես այդ ժամանակ չգիտեի, ինչքան էին սպանվել: Երբ ես հիմա հետ եմ նայում այս բարձր լեռից, իմ ծեր տարիքից, ես կարող եմ դեռ տեսնել մսաղացած կանանց և երեխաների` կույտերով պառկած կամ ցիրուցան ծուռումուռ արահետների երկայնքով այնքան պարզ, երբ տեսա նրանց դեռ իմ երիտասարդ աչքերով: Եվ ես կարող եմ տեսնել ինչ որ այլ բան մեռած այնտեղ` արյունոտ ցեխի մեջ և թաղված բքի մեջ: Մարդկանց երազանքները թաղվեցին այնտեղ, և դա հիանալի երազանք էր:

Այս իրադարձության հետ մի նոր դարաշրջան սկսվեց ամերիկյան պատմության մեջ: Ամեն ինչ կարելի է չափել մինչև Վունդիդ Նին և դրանից հետո: Որովհետև դա այս պահին էր, մատները Հոթչիքս ատրճանակի ձգանին դրված, որ ԱՄՆ-ի կառավարությունը բացահայտորեն հայտարարեց իր դիրքորոշումը բնիկների իրավունքների հարցում: Նրանք հոգնել էին պայմանագրերից: Նրանք հոգնել էին սուրբ բլուրներից: Նրանք հոգնել էին հոգիների պարերից: Եվ նրանք հոգնել էին բոլոր անհարմարություններից Սիոքսում: Այսպիսով նրանք բերեցին իրենց կանոնները: "Դուք ուզում եք հնդկացի լինել հիմա",- ասում էին նրանք, մատները ձգանի վրա: 1900 ԱՄՆ-ի հնդկական բնակչությունը հասավ իր ցածր կետին` ավելի քիչ քան 250,000, համեմատած հաշվարկած ութ միլիոնին 1492-ին;

Արագ առաջ: 1980 ԱՄՆ-ի պատմության ընթացքում ամենաերկար տևած դատական գործը` Սիոքսի ազգը ԱՄՆ-ի դեմ կառավարվեց ԱՄՆ-ի գերագույն դատարանի կողմից: Դատարանը կանխորոշեց, որ Սիոքսցիները վերաբնակեցվել են պահեստներում և յոթ միլիոն ակրը իրենց հողից բաց էր բարգավաճողների ու անասնապահների համար, երկրորդ Ֆորէ Լարամի պայմանագրի կետերը խախտվել էին: Դատարանը հայտարարեց, որ Բլեք Հիլսը անօրեն զավթվել է և սկզբնական գինը գումարած օգուտը պետք է վճարվի Սիոքսի ազգին: Որպես Բլեք Հիլսի վճար, դատարանը միայն 106 միլիոն դոլլար տվեց Սիոքսի ազգին: Սիոքսը հրաժարվեց գումարից` միասնական ճիչով. - Բլեք Հիլսը չի վաճառվում:

2010: Բնակչության մասին վիճակագրությունը այսօր` մեկ դարից ավել Վունդիդ Նիի ջարդից հետո, ցույց տվեց կոլոնիզացիայի օրինականությունը, ստիպողաբար միգրացիան և պայմանագրի ոտնահարումը: Գործազրկությունը Փայն Րիդջ հնդկական պահեստներում տատանվում է 85-ի և 90 տոկոսների միջև: Անշարժ գույքի գործակալությունը ի վիճակի չէ նոր կառույցներ անել, և եղած կառուցներն էլ կործանվում են: Շատերը անտուն են, և անօթևաները տեղավորված են փտած տներում, ամենաշատը հինգ ընտանիքով: Փայն Րիդջի տների 39 տոկոսը էլեկտրականություն չունի: Ամենաքիչը 60 տոկոսը պահեստների տների լցված են սև բորբոսով. Ավելի քան 90 տոկոսը բնակչրության ապրում է չունևորների խավից ցածր: Փայն Րիդջի թոքախտի աստիճանը մոտ ութ անգամ ավելի բարձր է քան ԱՄՆ-ի ազգային միջինը: Նորածինների մահացածության աստիճանը ամենաբարձրն է այս մայրցամաքում և մոտ երեք անգամ ավելի բարձր է քան ԱՄՆ-ի ազգային միջինը: Պարանոցային ուռուցքը հինգ անգամ ավելի բարձր է քան ԱՄՆ-ի ազգային միջինը: Դպրոցից հեռացման մակարդակը մինչև 70 տոկոս է: ՈՒսուցիչների կրճատումը ութ անգամ ավելի բարձր է քան ԱՄՆ-ի ազգային միջինը: Հաճախ տատիկներն ու պապիկներն են մեծացնում իրենց թոռնիկներին որովհետև ծնողները, շնորհիվ ալկոհոլիզմի, ընտանեկան բռնության և ընդհանուր անտարբերության չեն կարող մեծացնել նրանց: 40 տարեկան անց բնակչության 50 տոկոսը տառապում է շաքարախտից: Կյանքի տևողությունը տղամարդու համար 46-ից 48 տարիքի միջև է` կոպիտ ասած նույնը, ինչպես Ավղանստանը և Սոմալին:

Բոլոր հաջողված ցեղասպանությունների վերջին գլուխը այն է, որտեղ ճնշողը կարող է շարժել ձեռքերը և ասել: - Աստված իմ, ինչ են մարդիկ իրենք իրենց անում: Նրանք սպանում են միմյանց: Նրանք սպանում են իրենք իրենց, մինչ մենք դիտում ենք թե նրանք ինչպես են մահամնում: Ահա թե ինչպես ենք մենք եկել սեփականացնելու այս ԱՄՆ-ը: Սա ժառանգություն է Ճակատագրի դրսևոում: Գերիները շարունակում են ծնվել պատերազմի ճամբարների գերիների մեջ նույնիսկ այն ժամանակ երբ զինվորնեը գնացել են: Սրանք ոսկորներն են մնացել ամենալավ միսը վերցնելուց հետո: Շատ վաղուց մի շարք իրադարձություններ տեղի ունեցան ինձ նման մարդկանց կողմից` վասիչուներից, նրանց հող և ջուր զավթելու ուղղությամբ, ու այս լեռների ոսկին: Այդ իրադարձությունները դոմինոյի արդյունքի բերեցին, որը արդեն վերջն էր:

Այնպես մեկուսացած, ինչպես մենք իշխող հասարակությունս կարող ենք զգալ 1890-ի ջարդից հետո, կամ մի շարք խախտված պայմանագրերից 150 տարի առաջ, ես դեռ ձեզ հարց ունեմ տալու. -Ինչ կարծիք ունեք այսօրվա վիճակագրության մասին: Որն է կապը այս տառապանքի պատկերների և այն պատմության, որ ես հենց նոր ձեզ կարդացի: Եվ այս պատմության որ մասն եք ուզում իմանալ: Այս հետևանքների վերացման ինչ-որ մի մասը ձեր պարտականությունը չի այսօր: Ինձ ասել են, որ մենք կարող ենք ինչ-որ բան անել այս կապակցությամբ: Ինչ-որ բան անելու կոչ պետք է լինի: Որովհետև ես այսքան ժամանակ կանգնած էի բովանդակությանը շատ մոտ, որպեսզի վկա լինեմ, ուղղակի լուսանկարելով: Որովհետև լուծումը թվում է այնքան հեռու անցյալում, Ես ժամանակի մեքենայի կարիք ունեի նրանց միանալու համար:

Բնակիչների տառապանքները հեշտ չէ ուղղել: Դա այնպիսի մի բան չէ, որ յուրաքանչյուրը կարող է հետ ստանալ, ինչպես Հաիթիին օգնելը, վերջացող օգնությունները, կամ երաշտի դեմ պայքարը: Վերանորոգումը` ինրպես դա կոչում են, կարող է շատ ավելի դժվար լինել իշխող հասարակության համար, քան ասենք 50 դոլարանոց չեկը կամ եկեղեցու ճանապարհորդությունը ինչ-որ գրաֆիտեպատ տներ նկարելու համար, կամ ծայրամասերի ընտանիքը` նվիրաբերելով մի տուփ հագուստ, որի կարիքը նրանք նույնիսկ չունեն: Այսպիսով ուր է այն մեզ հասցրել: Թափահարելով մեր ուսերը մթության մեջ:

ԱՄՆ-ն շարունակում է օրական խախտել կետերը 1851-ի և 1868-ի Ֆորթ Լարամիի և Լեյքոտայի միջև եղած պայմանագրերի: Ես այսօր առաջարկում հետևյալ կոչը իմ TED երազանքն է Հարգել պայմանագրերը: Վերադարձնել Բլեք Հիլսը: Եվ դա ձեր գործը չէ, թե նրանք ինչ կանեն դրա հետ:

(Ծափահարություններ)