Sir Ken Robinson: abran paso á revolución educativa!

Estiven aquí hai catro anos e lembro que entón as disertacións non se subían a Internet Penso que llas daban aos asistentes nunha caixa unha caixa de DVDs para deixala nun estante, onde segue a estar

(Risas)

E Chris chamoume unha semana despois da miña conferencia e dixo: "Vamos a subilas a Internet ¿Podemos subir a túa?" E eu dixen: "Claro"

E catro anos máis tarde vírona xa catro... Descargárona catro millóns de veces Así que supoño que se multiplicamos iso por 20 temos o número de xente que a viu E como di Chris, a xente ten fame de vídeos meus

(Risas)

(Aplausos)

... non cren?

(Risas)

Así que todo o anterior foi para darlle bombo a outra conferencia miña, conque aquí a teñen

(Risas)

Al Gore falou na Conferencia TED na que falei eu hai catro anos sobre a crise climática E eu fixen referencia ao tema cara a fin do meu discurso Así que quero comezar aí porque só tiven 18 minutos, sinceramente Como ía dicindo...

(Risas)

Vedes, ten razón É dicir, estamos a presenciar unha crise climática, é evidente. E penso que se a xente non o cre tería que saír máis (Risas) Pero penso que hai aínda outra crise climática máis igual de grave que ten a mesma orixe e que temos que solucionar coa mesma urxencia E quero dicir... e pode que vós digades: "Mira, xa me chega Xa teño unha crise climática E non me fai falla ningunha ter outra" Pero esta é unha crise, non de recursos naturais aínda que penso que iso é certo senón unha crise de recursos humanos

Creo firmemente que, como se dixo nestes últimos días facemos un uso moi parco dos nosos talentos Moitísima xente pasa pola vida sen ter idea ningunha de cales son os seus talentos ou de se teñen algún Atópome con xente moi distinta que non cre que se lle dea ben nada en especial

De feito, divido o mundo en dous grupos Jeremy Bentham, o filósofo utilitario tratou o tema Dixo: "Neste mundo hai dous tipos de persoas as que dividen o mundo en dous tipos e as que non" (Risas) Eu divídoo. (Risas)

Atópome con xente moi distinta á que non lle gusta o seu traballo Simplemente pasan a vida enteira soportándoo Non reciben ningún pracer do que fan Atúrano, mais non lles comprace e agardan pola fin de semana Pero tamén atopo xente que adora o seu traballo e que non se imaxina facendo outra cousa Se lles dis: "Deixa de facer iso", quedan pensando de que estarás a falar Porque non é o que fan, é o que son. Din: "Pero ese son eu Sería unha parvada deixalo porque é o meu ser máis auténtico" Pero non lle pasa á xente suficiente Pola contra, pásalle só a unha minoría E creo que hai moitos

motivos posibles para isto E moi ao comezo desa lista está a educación porque a educación, dalgún xeito afasta a moita xente dos seus talentos naturais E os recursos humanos son como os naturais a miúdo, están soterrados e hai que ir buscalos Non quedan aboiando na superficie senón que hai que crear circunstacias nas que poidan amosarse E quizáis imaxinedes que a educación crea esas circunstancias pero a miúdo non é así. Todos os sistemas educativos deste mundo están a ser reformados agora mesmo E non chega A reforma xa non serve porque está soamente a mellorar un modelo roto O que precisamos e esta palabra empregouse moito estes últimos días non é evolución senón unha revolución na educación Ten que transformarse nalgo distinto

(Aplausos)

Un dos maiores retos é innovar nos fundamentos da educación A innovación é complicada porque implica facer algo que moitas veces non é sinxelo Implica desafiar cousas que damos por feitas cousas que cremos evidentes O principal problema para a reforma ou para a transformación é a tiranía do sentido común Cousas das que a xente pensa "Non se pode facer doutro xeito porque así é como se fai"

Hai pouco lin unha cita de Abraham Lincoln que creo que vos pode gustar que mencione agora mesmo (Risas) Dixo isto en decembro de 1862 na segunda reunión anual do Congreso E teño que dicir que non teño nin idea do que estaba a pasar daquela Non ensinamos historia de América en Inglaterra (Risas) Suprimímola. É a nosa política (Risas) Sen dúbida, estaba a pasar algo fascinante en decembro de 1862 e os americanos presentes saberán o que é

Pero el dixo: "Os dogmas do pasado sereno non son axeitados para o tempestuoso presente A situación está cuberta de dificultades e debemos medrar coa situación" Encántame esa parte Non estar á súa altura, senon medrar con ela "Por ser novo o noso caso temos que pensar de novo e actuar de novo Temos que desenfeitizarnos e así poderemos salvar o noso país"

Encántame esa palabra, "desenfeitizar" Sabedes o que significa? Que hai ideas que nos teñen enfeitizados que damos por feitas que son a orde natural das cousas, o xeito en que as cousas son E moitas das nosas ideas xurdiron non para enfrontarse ás circunstacias deste século senón ás de séculos pasados Pero as nosas mentes aínda están engaioladas por elas e temos que desenfeitizarnos dalgunhas Agora ben, dicilo é máis sinxelo que facelo É moi difícil saber que é o que damos por feito e o motivo é que o damos por feito

Así que deixádeme que vos pregunte algo que ao mellor dades por feito Cantos de vós sodes maiores de 25? Non é iso o que penso que dades por feito Estou seguro de que xa o sabedes Hai xente aquí que teña menos de 25? Estupendo. Agora, os maiores de 25 poderiades levantar a man se levades reloxo? Vaia, somos moitos, non? Preguntade o mesmo nunha sala chea de adolescentes Os adolescentes non levan reloxo Non quero dicir que non podan ou que non lles deixen senón que moitos deciden non levalo E a razón é que medramos nunha cultura pre-dixital, os que temos máis de 25 e para nós, se queres saber a hora que é tes que levar algo que cho diga Os nenos de hoxe viven nun mundo dixitalizado e para eles, a hora está en todas partes Non ven motivo ningún para levalo e, por certo, vós tampouco tedes que facelo É só que o fixéchedes sempre, e seguides facéndoo A miña filla Kate, de 20 anos, nunca leva reloxo. Non lle parece necesario Como di ela: "É un dispositivo cunha soa función" (Risas) "Que cousa máis inútil!" E eu dígolle: "Non, non, tamén di a data" (Risas) "Ten múltiples funcións"

Pero hai cousas da educación que nos teñen enfeitizados Deixade que poña un par de exemplos Un deles é a idea de lineariedade Que si comezas aqui e vas por ese camiño e fas todo ben rematarás establecido para o resto da vida Todos os que falaron en TED contaron, implícita ou explícitamente, unha historia distinta Que a vida non é lineal, é orgánica Creamos as nosas vidas simbióticamente mentres exploramos os nosos talentos en relación coas circunstancias que axudaron a crealos Pero, sabedes, estamos obsesionados con esta narración linear E é probable que o pináculo para a educación sexa o ingreso na universidade Estamos obsesionados con meter á xente na universidade certos tipos de universidades Non quero dicir que non se deba ir, pero non todos teñen que facelo e non todos teñen que ir agora Quizáis vaian máis tarde, non inmediatamente

E eu estiven en San Francisco hai tempo asinando libros e estaba alí un tipo duns 30 anos mercando un libro Pregunteille: "De que traballas?" E díxome: "Son bombeiro" Pregunteille: Hai canto que es bombeiro?" Contestou: "Sempre, sempre fun bombeiro" E eu: "Pero cando o decidiches?" E el: "Cando neno. De feito, foi un problema na escola porque de pequenos todos querían ser bombeiros" Dixo: "Eu quería ser bombeiro pero cando cheguei ao derradeiro ano da escola os meus profesores non o tomaban en serio Había un profesor que non o tomaba en serio Dicía que estaba a estragar a miña vida se iso era todo o que ía facer Que tiña que ir á universidade e ter unha profesión que tiña un enorme potencial e que estaba a malgastar o meu talento" E dixo: "Foi humillante porque o dixo diante de toda a clase. Sentinme fatal Pero era o que quería, así que tan pronto acabei a escola presentei unha solicitude no departamento de bombeiros e aceptáronme E dixo, "Sabes, recentemente estaba a pensar nese profesor hai uns minutos, mentres falaba vostede porque hai seis meses salveille a vida" (Risas) Díxome: "Estaba dentro dun coche accidentado e eu saqueino, reanimeino e tamén salvei á súa muller" Díxome: "Creo que agora ten mellor opinión de min"

(Risas)

(Aplausos)

Sabedes, na miña opinión as comunidades humanas dependen da diversidade de talento e non dunha concepción única de capacidade E o punto clave dos nosos retos (Aplausos) O punto clave do reto é a reconstrución do que entendemos por capacidade e por intelixencia Este asunto da lineariedade é un problema

Cando cheguei aos Ánxeles hai uns nove anos lin unha declaración de políticas moi ben intencionada que dicía: "A Universidade Comeza na Gardería" Non é certo (Risas) Non é certo Se tivesemos tempo, seguiría con este tema, pero non temos (Risas) A gardería comeza na gardería (Risas) Un amigo díxome unha vez "Un neno de tres anos non é medio neno de seis anos" (Risas) (Aplausos) Teñen tres anos

Pero, como escoitamos nesta sesión hai tanta competición para entrar nas garderías para entrar na gardería axeitada que están entrevistando a persoas de tres anos Nenos que se sentan en fronte de tribunais pouco convencidos xa sabedes, cos seus currículos (Risas) e que pasan as páxinas e din: "E xa está?" (Risas) (Aplausos) "Levas neste mundo 36 meses, e isto é todo?" (Risas) "Non acadaches nada, home Pero se pasaches os primeiros seis meses mamando da teta" (Risas) Como concepto, é indignante, pero atrae á xente

O outro gran problema é a conformidade Construimos os nosos sistemas educativos co modelo da comida rápida É algo do que falou Jamie Oliver o outro día Sabedes que, en cátering, hai dous modelos de control de calidade Un é a comida rápida onde todo está estandarizado E o outro son cousas como os restaurantes de Zagat ou Michelín onde nada está estandarizado senón que están customizados para as circunstancias locais E nos vendémonos a un modelo de educación de comida rápida que está a depauperar o noso espírito e enerxías tal e como a comida rápida prexudica os nosos corpos

(Aplausos)

Creo que temos que recoñecer un par de cousas A primeira, que o talento humano é enormemente diverso que a xente ten aptitudes moi distintas Hai pouco dinme conta de que me deron unha guitarra de pequeno máis ou menos cando a Eric Clapton lle deron a súa primeira guitarra A Eric funcionoulle, é todo o que digo (Risas) A min non Non conseguín xamáis que a cousa funcionase por moitas veces e moi forte que lle soprara Non daba funcionado

Pero non só iso Hai que ter en conta a paixón A miúdo, á xente dáselle ben algo que non lle gusta especialmente Hai que pensar na paixón e no que excita o noso espírito e a nosa enerxía E se estás facendo o que máis che gusta, o que se che da ben o tempo parece ir por un curso distinto A miña muller acaba de rematar unha novela e creo que é un libro moi bo pero ela desaparece durante horas Xa o sabedes, cando estás a facer algo que che encanta unha hora semella cinco minutos Pero se estás a facer algo que non concorda coa túa alma cinco minutos semellan unha hora E a razón pola que tanta xente deixa a escola é que non alimenta o seu espírito Non alimenta a súa enerxía e a súa paixón

Por iso creo que temos que cambiar metáforas Temos que pasar do que é un modelo industrial da educación manufacturado baseado na linearidade na conformidade e no amoreamento de xente Temos que crear un modelo máis baseado nos principios da agricultura Temos que recoñecer que o crecemento humano non é un proceso mecánico senón un proceso orgánico E que non se pode predicir o resultado do desenvolvemento humano Todo o que podes facer, como agricultor é crear as condicións idóneas para que comecen a medrar

Por iso, cando pensamos na reforma e transformación da educación non debe ser como a clonación dun sistema Hai sistemas moi bos, como o programa KIPP Hai moitos modelos excelentes Trátase de adaptalos ás nosas ciscunstacias e de personalizar a educación para a xente á que estades ensinando E penso que facer isto é a chave para o futuro porque non se trata de acadar una nova solución senón de crear un movemento na educación no que a xente chegue ás súas solucións propias cun apoio externo baseado nun currículo personalizado

Nesta sala hai persoas que representan recursos extraordinarios nos negocios nos medios e en Internet Estas tecnoloxías combinadas co extraordinario talento dos profesores representan unha oportunidade para revolucionar a educación E eu anímovos a que vos involucredes porque é crucial non só para nós senón para o futuro dos nosos cativos Pero temos que cambiar do modelo industrial ao modelo agricultor onde cada escola poda medrar mañá Alí é onde os nenos experimentan a vida Ou na casa, se así é como son educados coas súas familias ou amigos

Falouse moito de soños nestes últimos días e só quero, moi brevemente... A noite pasada impactáronme moito as cancións de Natalie Merchant que recuperaban vellos poemas E quero ler un poema moi curtiño de W.B Yeats, que algúns coñeceredes Escribiu isto ao seu amor Maud Gonne lamentándose do feito de que non lle podía dar o que cría que ela quería del Di: "Teño algo máis, pero se cadra non é para ti"

Di así Se tivera os mantos bordados do ceo texidos do ouro e a prata da luz Os mantos azuis, escuros e negros do ceo da noite, da luz e da media luz estendería os mantos baixo os teus pes Pero, sendo pobre como son non teño máis que os meus soños Estendín os meus soños baixo os teus pes Pisa con tento porque pisas os meus soños" E, todos os días, en todas partes os nosos cativos estenden os seus soños baixo os nosos pes E deberíamos pisar con tento

Grazas

(Aplausos)

Moitas grazas