Hans Rosling fala do crecemento mundial da poboación

Aínda recordo un día na escola cando o mestre dixo que a poboación mundial chegara ós 3 mil millóns de persoas, Iso foi en 1960. Agora vou falar sobre cómo a poboación mundial cambiou dende aquel ano e cara o futuro pero non vou utilizar tecnoloxía dixital como xa fixera nas miñas 5 primeiras TEDTalks. En lugar diso, progresei, e hoxe, utilizarei un novo xeito de ensinanza analóxica que collín de IKEA: esta caixa

Esta caixa contén mil millóns de persoas. E o noso mestre díxonos que o mundo industrializado en 1960 tiña mil millóns de habitantes. No mundo en vías de desenvolvemento, dixo, había 2 mil millóns de persoas E daquela vivían lonxe Había un grande espacio entre os mil millóns do mundo industrializado e os 2 mil millóns do mundo en vías de desenvolvemento. No mundo industrializado, a xente estaba sá formada, rica, e tiñan pequenas familias. E o seu obxetivo era mercar un coche. En 1960, todos os suecos aforraban para tentar mercar un Volvo coma este. Ese era o nivel económico que había en Suecia. Pero en contraste con isto, no mundo en vías de desenvolvemento, moi lonxe, o obxetivo dunha familia media era ter comida para o día. Aforraban para poder mercar un par de zapatos. Había unha enorme diferenza no mundo cando eu era novo. Esta distancia entre Occidente e o resto creou unha forma de pensar no mundo que aínda utilizamos cando falamos do "Occidente" e do "mundo en vías de desenvolvemento". Pero o mundo cambiou, e temos que cambiar esa mentalidade, esa división do mundo e comprendela.

E iso é o que lles vou mostrar, porque dende 1960 o que vén pasando no mundo ata o 2010 é asombroso. A poboación mundial aumentou en catro mil millóns de persoas. Mirade cantas son. A poboación mundial duplicouse dende que eu ía á escola. E dende logo, houbo un crecemento economico no Occidente. Moitas empresas axudaron a que a economía medrara, así que a poboación occidental moveuse ata aquí. E agora a súa aspiración non é mercar un coche. Agora queren pasar as vacacións nun lugar remoto e queren voar. Así que aqui é onde estamos hoxe. E os máis exitosos dos países en vías de desenvolvemento, tamén se moveron e convertíronse en economías emexentes, que é como as chamamos. Agora eles están mercando coches. E o que pasou hai un mes foi que unha compañía chinesa, "Geely", mercou a compañía "Volvo" e finalmente os suecos comprenderon que algo grande estaba a pasar no mundo. (Risas)

Así que aquí están. E a traxedia é que os 2 mil millóns dalí, que loitaban por comida e zapatos... seguen case tan pobres como hai 50 anos. Pero a novidade é que temos esta morea, estes 3 mil millóns, que están a transformarse en economías emerxentes, porque agora teñen boa saúde, están relativamente ben educados, e teñen entre 2 e 3 nenos por muller, igual cós ricos. E o seu obxetivo agora é, dende logo, mercar unha bicicleta, e despois querrán ter tamén unha moto. Pero este é o mundo que temos hoxe en día, xa non hai distancia. Pero a distancia entre os pobres, os moi pobres, e os moi ricos, é maior ca nunca. Pero hai un mundo continuo que camiña, vai en bicicleta, conduce e voa -- hai xente en todos os niveis e a maioría adoita a estar no medio. Este é o mundo que temos hoxe en 2010.

¿E qué vai pasar no futuro? Ben, imos facer unha proxección até o 2050. Estiven en Shanghai hai pouco e escoitei o que está a pasar na China, e é bastante probable que nos alcancen, como xa fixo Xapón. Todas as proxeccións din que estes mil millóns só ha medrar entre un 1 e un 3%. Pero este segundo medra ata un 7%, 8%, e chegarán aquí. Comezarán a voar. E estes, pequenos e medianos países, países emerxentes, tamén han medrar economicamente. Pero só, só se investimos na tecnoloxía verde axeitada... e así poidamos evitar un cambio climático severo, e a enerxía se mantería relativamente barata. Só entón, chegarán a este lugar. E comezarán a mercar coches eléctricos. Iso é o que habemos encontrar aquí.

¿E qué pasou cos 2 mil millóns máis pobres? ¿Qué pasa cos 2 mil millóns máis pobres? ¿Van avanzar? Ben, ... aquí o crecemento ralentiza porque nas economías emerxentes xa hai entre 2 e 3 nenos por muller, a planificación familiar comeza a terse en conta e o crecemento poboacional está ralentizándose. A poboación máis pobre está medrando. Así que estes dous mil millóns, nas próximas décadas, van aumentar ata 3 mil millóns, e despois aumentarán ata 4 mil millóns. Non hai nada, agás unha guerra nuclear de grandes proporcións nunca vista, que poida deter este crecemento. Porque o crecemento aínda está en proceso. Pero só, e só se os pobres saen da probreza, van á escola e melloran o indice de mortandade infantil, entón, poderán mercar unha bicicleta, un teléfono móbil e pasarán a estar aquí e entón este crecemento da poboación parará en 2050. Non podemos ter xente neste nivel buscando comida e zapatos porque así a poboación continuará crecendo.

Déixenme ensinarlles por qué utilizando esta antiga tecnoloxía dixital. Aquí están na pantalla os meus países-burbulla. Cada burbulla é un país. O tamaño é a poboación. As cores mostran os continentes. Os amarelos son de América, azul escuro é Africa, marrón é Europa, verde é Oriente Medio e o azul celeste é a zona de Asia do sur. Esta é India e esta é China. O tamaño indica a poboación. Aquí temos os nenos por cada muller: dous nenos, catro nenos, seis nenos, oito nenos -- familias grandes, familias pequenas. É o ano 1960 E aquí abaixo, os nenos que sobreviven, a porcentaxe de nenos que sobreviven ata alcanzar a escola: 60 por cento, 70 por cento, 80 por cento, 90... e case 100 porcento, como temos hoxe en día nos paises máis ricos e sáns. Pero mirade, este é o mundo que o meu profesor me ensinou en 1960: aquí, mil millóns de persoas occidentais -- alta supervivencia dos cativos, familias pequenas -- e o resto, o arco da vella dos países en desenvolvemento, con grandes familias e alta taxa de mortandade infantil.

¿E qué ocorreu? Voulle dar a comezar... imos aló! ¿Védelo?, co paso dos anos comeza a aumentar a porcentaxe de nenos que sobreviven Teñen xabón, hixiene, educación, vacinas, penicilina, e finalmente planificación familiar. O tamaño da familia está decrecendo. Cando chegan ó 90% de taxa de supervivencia infantil, as familias fanse máis pequenas e a gran maioría dos países árabes de Oriente Medio están baixando ata aquí, ata as familias pequenas. Mirade, Bangladesh está collendo á India. Todos os países emerxentes alcanzan ó mundo occidental. con alta taxa de supervivencia infantil e familias máis pequenas, pero aínda temos os 2 mil millóns máis pobres. ¿Vedes os dous mil millóns máis pobres, nestas caixas que teño aquí? Aínda están aquí. E aínda teñen unha porcentaxe de nenos que sobreviven de só o 70 ou 80 por cento, o que quere dicir que se teñen 6 nenos, haberá 4 que polo menos sobrevivan e chegen a formar parte da próxima xeración. E a población vaise duplicar nunha soa xeración.

Así que o único xeito para realmente parar o crecemento poboacional mundial é continuar mellorando a porcentaxe de nenos que sobreviven atá o 90 porcento Esa é a razón pola que a Fundación Gates, UNICEF e outras organizacións, xunto cos gobernos dos países máis pobres, son tan bos; porque de feito están a axudarnos a conseguir un tamaño sostible de poboación mundial. Podemos parar nos 9 mil millóns se facemos as cousas ben. A supervivencia infantil é a nova meta. Só mediante a supervivencia infantil poderemos parar o crecemento da poboación. ¿E vai ser así? Ben, eu non son un optimista, tampouco un pesimista. Son un serio "posibilista". É unha nova categoría na que deixamos as emocións ó lado e só traballamos analiticamente co mundo Pódese facer. Podemos ter un mundo máis xusto. Co tecnoloxía verde e con investimentos para aliviar a pobreza, e o goberno global, o mundo pode chegar a ser coma este.

E mirade a posición do antigo occidente. Recordade que esta caixa azul estaba soa liderando o mundo, vivindo a súa propia vida. Non vai volver a pasar. O lugar do antigo occidente no novo mundo é ser os cimentos do novo mundo nada máis, nada menos. Pero é un papel moi importante. Hai que facelo ben e acostumarse a iso.

Moitas grazas.

(Aplausos)