اِمیلی آستِر تفکر ما رو درباره ایدز در آفریقا وارونه میکند

خب من می خوام امروز با شما دربارهً ایدز در کشورهای جنوبِ صحرای آفریقا صحبت کنم و شما یه جمعِ خیلی تحصیل کرده هستید پس تصور میکنم همه شما یه چیزی دربارهً ایدز میدونید. شما احتمالا میدونید که حدودِ ۲۵ میلیون نفر در آفریقا مبتلا به این ویروس هستند و اینکه بیماری ایدز از فقر است. و اگر ما بتونیم آفریقا رو از فقر نجات دهیم، می تونیم ایدز رو هم کاهش دهیم. اگر شما چیزِ بیشتری بدونید، شما احتمالا میدونید که کشورِ اوگاندا، تا به امروز، تنها کشور از کشورهای جنوبِ صحرای آفریقاست که در مبارزه با اپیدمی ایدز با استفاده از کمپینِ خودداری، وفاداری، و مصرف کاندوم، کمپینِ (Abstain, Be faithful, and use Condoms) موفق بوده، آنها شیوع اپیدمی ایدز را در کشورِ اوگاندا در دهه ۱۹۹۰ در طی چند سال، از حدود ۱۵ درصد به ۶ درصد کاهش دادند. اگر شما سیاست را دنبال میکنید، احتمالا میدونید که چند سال پیش رئيس جمهور ۱۵ میلیارد دلار، در طی پنج سال، برای مبارزه با این اپیدمی وعده داد و مقدار زیادی از این پول خرجِ برنامه هایی میشه که سعی دارند برای کاهش دادن به این اپیدمی موفقیتِ اوگاندا رو با تشویق مردم به تغییر رفتارشان تکرار کنند.

خب امروز من میخواهم درباره بعضی چیزهایی که شما درباره این اپیدمی ممکنه ندانید، صحبت کنم. و بعد در واقع من می خوام بعضی چیزهایی که شما فکر میکنید می دونید، زیرِ سوال ببرم. و برای انجام این کار، من میخوام درباره تحقیقاتم روی این اپیدمی به عنوان یک اقتصاددان صحبت کنم. البته قصد ندارم زیاد دربارهً اقتصاد صحبت کنم. قصد ندارم دربارهً صادرات و قیمت صحبت کنم. بلکه قصد دارم با استفاده از ابزار و ایده هایی که اقتصاددانان با آنها آشنایی دارند دربارهً مسًله ای فکر کنم که در گذشته، بخشی از رشتهً بهداشت عمومی و بررسی شیوع بوده. و فکر می کنم این روش با ایدهً تفکرِ جانبی و خلاقانه متناسب باشد. در اینجا، من واقعا با استفاده از ابزارِ یک رشته دانشگاهی درباره مسایل یه رشته دیگر فکر میکنم.

خب در درجه اول، ما ایدز را یک مسًله سیاستی میدونیم. و احتمالا اکثر مردم در این سالن، اینگونه درباره ایدز فکر می کنند. برعکس، بحث من درباره درک حقایق اپیدمی ایدز است اینکه ایدز چگونه نمو میکنه، و مردم به ایدز چگونه واکنش نشان میدهند. من فکر میکنم ممکنه بنظر برسد که من سیاست را که واقعا مهم ترین عامل میباشد، نادیده گرفته ام اما امیدوارم که در پایان این گفتگو شما نتیجه بگیرید که ما در واقع نمی توانیم سیاست های موثر توسعه بدهیم مگر اینکه ما واقعا بفهمیم این اپیدمی چطور عمل میکند.

اول میخوام درباره -- اولین چیزی که فکر میکنم ما باید بفهمیم اینکه مردم به گرفتن این بیماری چه واکنشی نشان میدهند؟ خب ایدز یک بیماری عفونتی است که از تماس جنسی منتقل میشود، و کشنده است. بنابراین این یعنی در مکان هایی که ایدز زیاد است هزینه قابل توجهی برای رابطه جنسی وجود دارد. مثلا اگر یه مردی که ایدز ندارد و در بوتسوانا زندگی میکند، جایی که میزان اچ آی وی ۳۰ درصد است اگر او یکی بیشتر شریک جنسی امسال داشته باشه - جفت دراز مدت، دوست دختر، معشوقه شانس مرگِ او در۱۰ سال %۳ درصد افزایش می یابد.

این تاثیر زیادی روی زندگی اش داره. بنابراین ما واقعا احساس میکنیم که پس مردم باید کمتر رابطه جنسی داشته باشند. و در واقع در بین مردان همجنس گرا در آمریکا ما این تغیرِ رفتار رو در دهه ۱۹۸۰ دیدیم. بنابراین اگر ما از این گروه افراد که در معرض خطر هستند بپرسیم آیا شما بیش از یک شریک جنسی بدون کاندوم در دو ماه گذشته داشته اید؟ طی سالهای ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ اون دسته از حدود %۸۵ درصد به %۵۵ درصد کاهش یافت. این تغییر بزرگی است ، در یک دوره بسیار کوتاه از زمان.

ما این تغیر رفتار را در آفریقا ندیده ایم. خب ما از آفریقا داده های به آن خوبی نداریم، اما میتونید اینجا ببینید که تعداد مردان مجرد که رابطه جنسی قبل از ازدواج داشتند یا تعداد مردان متاهل که رابطه جنسی خارج از ازدواج داشتند و چقدر از اوایل دهه ۱۹۹۰ تا اواخر دهه ۱۹۹۰ تغیر کمی کرده و از اواخر دهه ۱۹۹۰ تا اوایل دهه ۲۰۰۰ -- اپیدمی داره بدتر میشه مردم درباره ایدز دارند بیشتر یاد میگیرند، اما ما تقریبا هیچ تغییری در رفتار جنسی نمی بینیم. اینها فقط کاهش های کوچک هستند، دو درصد، قابل توجه نیستند.

این به نظر عجیب می رسد ، اما من دلیل می آورم که شما نباید تعجب کنید. و برای درک این مطلب، شما باید مثل یه اقتصاددان درباره سلامت به عنوان یک سرمایه گذاری فکر کنید. مثلا اگر شما یک مهندس نرم افزار هستید و میخواهید تصمیم بگیرید آیا قابلیتهای جدید به برنامه تان اضافه کنید مهم است که فکر کنید چقدر هزینه داره همچنین مهمه که فکر کنید چقدر سود داره بخشی از سود آن مربوط به اینه که فکر کنید این برنامه چه مدت فعال خواهد بود اگر نسخه ۱۰ هفته آینده به بازار میاد دلیلی نداره قابلیتهای جدید به نسخه ۹ اضافه شود.

تصمیم گیری درباره سلامتی تان هم همینطوره. هر بار که شما یه هویج بجای یه شیرینی می خورید هر بار که شما به ورزشگاه بجای سینما می روید یه سرمایه گذاری پرهزینه در سلامت تان کرده اید اما اینکه شما چقدر در سلامت تان سرمایه گذاری می کنید بستگی به این دارد که انتظار دارید چه مدت در آینده زندگی کنید حتی اگر اون سرمایه گذاری ها را نکنید. راجع به ایدز هم همینطوره. هزینه جلوگیری از ایدز زیاده. مردم دوست دارند رابطه جنسی داشته باشند. اما نداشتن سکس برای افزایش طول عمر سودمند است. اما متوسط طول عمر در آفریقا ، حتی بدون ایدز ، واقعا کم است: ۴۰ یا ۵۰ سال در خیلی مکانها. اگر ما درباره این شهود و واقعیت فکر کنیم فکر می کنم ممکنه توضیح بده چرا اینقدر تغییر رفتار کم است.

اما ما واقعا نیاز به آزمایش این نظریه داریم. و بهترین راه برای آزمایش این نظریه اینه که سراسر مناطق آفریقا رو نگاه کنیم و ببینیم آیا مردم با طول عمر بیشتر، رفتار جنسی خود را بیشتر تغییر میدهند؟ و برای انجام این کار سراسر مناطق آفریقا با میزان مختلف بیماری مالاریا رو بررسی میکنیم مالاریا یه بیماری کشنده است مالاریا باعث کشته شدن تعداد زیادی از بزرگسالان و کودکان در آفریقا میشه. پس افرادی که در مناطقی زندگی می کنند که میزان مالاریا بالاست، امید به زندگی کوتاهتری دارند تا افرادی که در مناطقی که میزان مالاریا محدود است زندگی می کنند. پس یه راه برای آزمایش اینکه آیا می تونیم تفاوت تغیر در رفتار را بوسیله تفاوت در متوسط طول عمر در مناطق مختلف توضیح دهیم اینه که بررسی کنیم آیا تغیر رفتار بیشتری در مناطقی که مالاریا کمتر است دیده میشه

این چیزی است که این نمودار به شما نشان میدهد. این نمودار به شما نشان میدهد در مناطقی که مالاریا کم ، ​​مالاریا متوسط ، و مالاریا بالاست تعداد شرکای جنسی چی میشه وقتی HIV زیاد میشه اگر شما به این خط آبی نگاه کنید در مناطق با میزان پایین مالاریا ، شما می تونید در این مناطق ببینید در واقع، تعداد شرکای جنسی کاهش زیادی می یابد وقتی شیوع اچ آی وی بالا می ره. در مناطقی که میزان مالاریا متوسط است، تعداد شرکای جنسی تاحدی کاهش مییابد در مناطقی که میزان مالاریا بالاست ، تعداد شرکای جنسی در واقع کمی زیاد میشود اما قابل توجه نیست.

این پی آمد فقط مربوط به مالاریا نیست. زنان جوانی که در مناطقی زندگی میکنند که مرگ ﻣﺎدران [هنگام یا بعد زایمان] زیاد است رفتار شان رو در واکنش به HIV کمتر تغیر میدهند تا زنانی که در مناطقی که مرگ ﻣﺎدران کم است زندگی میکنند. یه خطر مرگ دیگر وجود دارد، و آنها انگیزه کمتری دارند تا به این خطر جدید ایدز واکنش نشان دهند.

بنابراین به خودی خود، من فکر می کنم این تحقیق خیلی چیزها درباره رفتار مردم میگه. به ما میگه چرا تغیر محدودی در رفتارِ مردمِ آفریقا دیده میشه.

اما همچنین ما رو درباره سیاست قدری روشن میکنه حتی اگر شما تنها به ایدز در آفریقا اهمیت می دهید هنوز ممکنه ایده خوبی باشه که در ریشه کن کردن مالاریا، در مبارزه با کیفیت پایین هوای داخل، و در بهبود سلامت ﻣﺎدران، سرمایه گذاری کنید چون اگر آن مسائل رو بهبود بخشید بعد مردم خود به خود انگیزه برای جلوگیری از بیماری ایدز دارند. همچنین این پژوهش قدری درباره یکی از این به اصطلاح حقایق میگه که قبلا گفتم کمپین های آموزشی که رئيس جمهور بودجه رو روی شان متمرکز کرده ممکنه کافی نباشند حداقل نه به تنهایی. اگر مردم انگیزه نداشته باشند که خودشون از ایدز جلوگیری کنند حتی اگر همه چیز رو هم درباره این بیماری بدانند هنوز ممکنه رفتارشان را تغییر ندهند.

بنابراین ایدز خود به خود خودش حل نمیشه. مردم رفتارشان را به اندازه کافی تغیر نمیدهند که رشد این اپیدمی را کاهش دهند. پس ما باید درباره سیاست فکر کنیم و اینکه چه سیاست هایی موثر خواهند بود.

و بهترین راهی که می تونیم درباره سیاست یاد بگیریم اینه که ببینیم قبلا چه سیاستی موفق بوده. دلیلی که ما میدونیم کمپینِ الف ب ت در اوگاندا موفق بوده اینه که ما اطلاعات خوبی در مورد شیوع HIV در طول زمان داریم. ما میبینیم که در اوگاندا شیوع HIV کم شد. میدونیم که این کمپین رو اونجا داشتیم. اینجوری یاد گرفته ایم که چی موفق بوده. اما این تنها جایی نبوده که ما مداخله کرده ایم. جاهای دیگر هم اینجور کمپین ها را امتحان کردند پس چرا به اون جاها نگاه نمیکنیم ببینیم شیوع چی شد؟

متاسفانه ، تقریبا هیچ اطلاعات خوبی درباره شیوع HIV در جمعیت عمومی در آفریقا تا سال ۲۰۰۳ وجود ندارد. پس اگر من بپرسم شیوع HIV در بورکینافاسو در سال ۱۹۹۱رو پیدا کنید شما میروید به گوگل و میبینید که در واقع تنها کسانی که در بورکینافاسو در سال ۱۹۹۱ تست شدند مریضان STD و زنان حامله بودند. که یه گروه معرف از کلِ جمیعتِ مردم نیستند. اگر بیشتر كنجكاو شوید، و به داده ها بیشتر نگاه کنید میفهمید که در واقع ۱۹۹۱ سال خوبی بوده. چون بعضی سالها تنها معتادان تزریقی مواد مخدر تست شدند اما حتی بدتر اینکه بعضی سالها معتادان تست شدند و بعضی سالها فقط زنان حامله تست شدند و هیچ راهی نداریم که بفهمیم طی زمان چه اتفاقی برای آنها افتاد. ما هیچ داده مداومی از یک گروه از مردم نداریم.

و در چند سال اخیر، ما در واقع تستهای خوبی گرفتیم در کنیا، در زامبیا، و و گروهی از کشورها نمونه های تصادفی از مردم تست شده اند اما این یک خلاء بزرگ در دانش ما به جا گذاشته پس من می تونم بگم شیوع در کنیا در سال ۲۰۰۳ چی بوده اما چیزی درباره سالهای ۱۹۹۳ و ۱۹۸۳ نمی تونم بگم.

این خلاء یه مشکل برای خط مشی، و یه مشکل برای تحقیقِ من بود. شروع کردم فکر کردن درباره اینکه به چه نحو دیگر می تونیم شیوع HIV رو در گذشته بفهمیم. من فکر میکنم که جواب اینه که ما می تونیم به آمارِ مرگ نگاه کنیم و از میزان مرگ استفاده کنیم تا شیوع HIV در گذشته رو بفهمیم.

برای این کار، ما باید بر این واقعيت تکیه کنیم که ایدز یک بیماری خاص است. ایدز جان مردم رو در بهار جواني زندگی شان میگیرد. خیلی بیماری های دیگر این مشخصات رو ندارند. شما میتونید اینجا مشاهده کنید که این یک نمودار از میزان مرگ بر حسب سن در بوتسوانا و مصر است. بوتسوانا مکانی با تعداد زیادی موردِ بیماری ایدز است مصر مکانی بدون تعداد زیادی موردِ بیماری ایدز است. شما میزان بسیار مشابه مرگ در کودکان و افراد مسن رو در مصر و بوتسوانا می بینید . که نشان می دهد هر دو کشور میزان بسیار مشابهی رفاه دارند.

اما در این ناحیه وسط ​​، بین ۲۰ و ۴۵ سالگی میزان مرگ در بوتسوانا خیلی، خیلی از مصر بالاتر است. اما از آنجا که تعداد کمی از بیماری های دیگر منجر به مرگ افراد میشه می تونیم میزان مرگ در جوانی رو به حساب HIV بگذاریم. اما چون کسانی که امسال از بیماری ایدز مردند چند سال پیش به آن مبتلا شدند ما میتونیم از این داده های مرگ استفاده کنیم که بفهمیم شیوع HIV در گذشته چقدر بوده. بنابراین به نظر می رسد، در صورت استفاده از این روش در واقع تخمین آمار شیوع بسیار نزدیک است به آنچه که ما از آزمایش نمونه های تصادفی از جمعیت بدست میاوریم اما تخمین آمار شیوع بسیار، بسیار از آنچه UNAIDS به ما درباره شیوع می گوید متفاوت است.

این یک نمودار از میزان تخمین شیوع توسط برنامه ایدز سازمان ملل است، و این میزان تخمین شیوع بر اساس آمار مرگ در اواخر دهه ۱۹۹۰ در ۹ کشور در آفریقاست. شما می تونید تقریبا بدون استثنا ببینید تخمین شیوع UNAIDS بسیار بیشتر از تخمین شیوع بر اساس آمار مرگ است UNAIDS میگه میزان HIV در زامبیا %۲۰ درصد است اما آمار مرگ نشان میدهد که شیوع فقط حدود %۵ درصد است و اینها تفاوت های جزئی در میزان مرگ نیستند. خب راه دیگری برای دیدن اشتباه در تخمینِ UNAIDS هست. برای اینکه شیوع به بالایی که برنامه ایدز سازمان ملل میگه باشه ما باید در این گروه سنی ۶۰ مرگ در هر ۱۰/۰۰۰ نفر نه ۲۰ مرگ در هر ۱۰/۰۰۰ نفر ببینیم.

من می خوام در طول یک دقیقه کمی درباره این صحبت کنم که ما چگونه می تونیم از این نوع اطلاعات استفاده کنیم تا درسی بگیریم که به ما کمک کند درباره دنیا فکر کنیم. این تفاوت تخمین به ما می گوید که یکی از این به اصطلاح حقایقی که من در آغاز به آن اشاره کردم، ممکنه کاملا درست نباشد که ۲۵ میلیون نفر در آفریقا مبتلا به HIV هستند تخمین UNAIDS بسیار بیش از حد بالاست شاید بیشتر نزدیک به ۱۰ یا ۱۵ میلیون نفر باشه. این به آن معنا نیست که ایدز یک مشکل نیست. ایدز یک مشکل عظیم است. اما نشان می دهد که ممکنه تخمین UNAIDS بالا باشد. چیزی که من واقعا می خوام انجام بدهم اینه که می خوام با استفاده از این داده های جدید سعی کنیم بفهمیم چی باعث می شود که اپیدمی اچ آی وی رشد سریع تر یا کندتر کند.

و من در آغاز گفتم ، نمی خوام درباره صادرات صحبت کنم وقتی من شروع به کار روی این پروژه ها کردم اصلا در فکرِ علمِ اقتصاد نبودم اما در نهایت اقتصاد من رو جذب کرد بنابراین می خوام درباره صادرات و قیمت ها صحبت کنم. می خوام درباره فعالیت های اقتصادی به ویژه ارتباطِ مقدارِ صادرات و HIV صحبت کنم.

خب بدیهی است که به عنوان یک اقتصاددان ، من عمیقا با این واقعیت آشنا هستم که ترقی، بخصوص آزادسازی تجارت واقعا برای کشورهای در حال توسعه خوب است آزادسازی تجارت برای بهبود زندگی مردم خوب است. اما وقتی ما درباره بیماری فکر کنیم، آزادی تجاری و همبندي هزینه داره. من فکر نمی کنم این شگفت انگیز باشه. روزِ جمعه، من از لوری گارِت یاد گرفتم که من قطعا آنفولانزای پرندگان رو میگیرم و اگر ما هیچ تماسی با آسیا نداشتیم اصلا از این بابت نگران نبودم.

و اچ آی وی در واقع به ویژه خیلی به حمل و نقل مرتبط است. اپیدمی اچ آی وی، در واقع توسط یک مهمان دار هواپیمایی مرد که این بیماری رو در آفریقا گرفته بود، اولین بار به آمریکا منتقل شد. و آن منشاء پیدایش این اپیدمی در آمریکا شد. در آفریقا، متخصصین همه گيرشناسى خیلی وقته که میگویند رانندگان کامیون و مهاجران نسبت به دیگران به احتمال زیاد مبتلا به ویروس هستند که در مناطقی که فعالیت های اقتصادی زیاده با جاده های زیاد، با شهرنشینی زیاد شیوع بالاتری از جاهای دیگر دارند

اما لزوما به این معنی نیست که اگر ما به مردم ، صادرات بیشتر ، تجارت بیشتر دهیم شیوع افزایش می یابد بلکه با استفاده از این داده های جدید، با استفاده از این اطلاعات در مورد شیوع در طول زمان ما در واقع باید آن نظریه رو تست کنیم. و به این ترتیب به نظر می رسد که تجارت و AIDS براستی ارتباط مثبت دارند صادرات بیشتر به معنی ایدز زیادتر است. و این نتیجه واقعا مهم است. از این رو داده هایی که من دارم نشان می دهند که اگر مقدار صادرات دو برابر شود موردهای جدید اچ آی وی چهار برابر میشود

بنابراین این معانی مهمی برای هم پیش بینی کردن و هم سیاست داره . از دیدگاه پیش بینی ، اگر ما میدونیم تجارت در کجا به احتمال زیاد تغییر خواهد کرد برای مثال ، به دلیل رشد آفریقا و قانون فرصت و یا سیاست های دیگر که تجارت رو تشویق و تقويت میکنند ما در واقع می تونیم پیش بینی کنیم که کدام مناطق به نظر می رسد به شدت با HIV آلوده خواهند شد و ما می تونیم سعی کنیم اقدامات پیشگیرانه آنجا انجام دهیم به همین ترتیب ، وقتی که سیاست هایی رو توسعه میدهیم که تلاش به تشویق صادرات دارند اگر ما می دونیم این عامل خارجی وجود دارد این چیز اضافی رخ خواهد داد وقتی ما صادرات را افزایش دهیم می تونیم درباره سیاست های درست فکر کنیم.

اما آن یه چیزی هم درباره یکی از چیزهایی که فکر می کنیم میدونیم میگه حتی اگر فقر به ایدز ارتباط داشته باشه به این معنا که آفریقا فقیر است و آنها زیاد ایدز دارند بهبود فقر -- حداقل در کوتاه مدت - بهبود توسعه و بهبود صادرات لزوما منجر به کاهش شیوع اچ آی وی نخواهد شد.

خب در صحبتم چند بار گفتم مورد خاص اوگاندا ، و این به اصطلاح واقعیت که آن تنها کشوری در کشورهای جنوب صحرای آفریقاست که در پیشگیری موفق شده. این موفقیت به طور گسترده ای اعلام شده این راه پیشگیری در کنیا و تانزانیا ، و آفریقای جنوبی و بسیاری از جاهای دیگر تکرار شده اما حالا من می خوام آن را نیز زیر سؤال ببرم درسته که کاهش در شیوع در اوگاندا در دهه ۱۹۹۰ وجود داشت درسته که آنها کمپین های آموزشی داشته اند اما در واقع چیز دیگری هست که در اوگاندا در این دوره رخ داد

و آن کاهش زیادی در قیمت قهوه بود قهوه کالای صادره بزرگ اوگاندا است. صادرات قهوه در اوایل دهه ۱۹۹۰ کاهش عظیمی یافت -- و در واقع کاهش صادرات واقعا ، واقعا نزدیک به کاهش در موارد جدید آلودگی به HIV است بنابراین شما می تونید ببینید که هر دو خط از این مجموعه خط سیاه ارزش صادرات ، خط قرمز آلودگی جدید به HIV -- شما می تونید ببینید که هر دو آنها رو به افزایش است حدود سال ۱۹۸۷ ، هر دو آنها رو به کاهش زیادی بودند. بعد در واقع هر یک آنها در اواخر دهه کمی افزایش مییابند

بنابراین اگر شما شهود این نمودار رو با برخی از داده ها که من قبلا درباره اش صحبت کردم ترکیب کنید نشان می دهد که جایی میان ۲۵ و ۵۰ درصد از کاهش در میزان شیوع در اوگاندا در واقع می تونست حتی بدون کمپین آموزشی اتفاق افتد

این برای سیاست بسیار مهم است. چون ما پول زیادی را برای تکرار کمپین های آموزشی داریم خرج میکنیم و اگر فقط %۵۰ درصد از اون چیزی که ما فکر میکردیم موثر بوده پس یه سری چیزهای دیگر هست که شاید ما باید پولمان رو بابت آنها خرج کنیم تلاش برای تغییر سرعت انتقال توسط درمان دیگر بیماریهای مسری تلاش برای تغییر بوسیله ختنه کردن مردان خیلی چیزهای دیگر هست که ما باید درباره انجامش فکر کنیم. و شاید نتیجه تحقیقات اینه که ما باید بیشتر درباره چیزهای دیگر فکر کنیم تا کمپین های آموزشی ایدز.

امیدوارم در این ۱۶ دقیقه که با شما بودم، یه چیزی درباره ایدز به شما گفتم که قبلا نمی دانستید من امیدوارم که شما رو متقاعد کردم که کمی بیشتر چیزهایی رو که میدانستید تحقیق کنید. و امیدوارم که شما رو متقاعد کردم که شاید این مهمه که حقایقی رو درباره این اپیدمی بفهمیم تا بتونیم درباره سیاست درست فکر کنیم.

اما بیش از هر چیز، می دونید، من یه استاد دانشگاه هستم. و وقتی که من اینجا رو ترک کنم، برمیگردم و در دفتر کوچکم با کامپیوترم و داده هایم مینشینم و چیزی که هیجان انگیزترین است اینکه هر وقت که من درباره تحقیق فکر می کنم، سوالهای بیشتری وجود دارند کارهای بیشتری هستند که فکر می کنم می خوام انجام بدم. و چیزی که واقعا، واقعا درباره اینجا بودن عالی است اینه که من مطمئن هستم سوالاتی که شماها دارید خیلی خیلی از سوالاتی که من خودم میتونم فکر کنم متفاوت هستند. و من نمی تونم صبر کنم تا سوالات شما رو بشنوم. خیلی ممنون.