کری فولر : حفاظت از یک دانه در هر فرصت، راهی است برای حفاظت از غذا در آینده

گوناگونی غلات در 35 سال آینده نکته ایی است که توجه مرا به خود جلب کرده، به طور اتفاقی به مقاله ایی اکادمیک از نوشته ی شخصی به نام جک هارلن. که در آن گوناگونی داخل غلات را توضیح داده -- مثلا انواع مختلفی از گندم و برنج و بذرهایی مشابه -- به عنوان یک منبع ژنتیکی پرداخته بود. و به این نکته اشاره کرده بود، " که این منبع ژنتیکی، " -- و من هرگز این کلمات را فراموش نمی کنم -- " در قحطی مصیبت بار واسطه ایی خواهد بود میان ما و گرسنگی در اندازه ایی که ما حتی قادر به درک آن نیستیم. "

با خودم فکر کردم که نویسنده ی این مقاله یا واقعا در این رابطه جدی است ، یا اینکه یکی از همان استادان دانشگاه است که شعار می دهد. بنابراین کمی بیشتر تحقیق کردم، و دریافتم که چنین نیست. و او یکی از مورد احترام ترین محققین در زمینه ی مورد بحث است. نکته ایی که او بدان پی برده بود این بود که گوناگونی زیستی -- در این جا گوناگونی غلات -- اساسی ترین عامل زیستی در کشاورزی به شمار می رود. ماده ای خام اولیه است در کشاورزی اند,عواملی که سبب ایجاد تکامل در کشاورزی غلات شده اند . و چیزی نیستند که دست کم گرفته شوند. اما او به این نکته نیز پی برده بود که این یایه در حال فرو ریختن است، واقعا در حال فرو ریختن است. به این معنا که یک انقراض عظیم در در زمین های ما، و سیستم کشاورزی مان در راه است. با توجه به این نکته که این انقراض در شرایطی در حال رخ دادن است که عده ی بسیار اندکی از مردم به آن واقف اند و اینکه حتی عده ی کم تری به آن اهمیت می دهند.

من به این نکته آگاهم که بسیاری از شما حتی لحظه ایی هم در ارتباط با گوناگونی در سیستمهای کشاورزی تامل نمی کنید و باید پذیرفت، که این کاملا منطقی است. چرا که این موضوعی نیست که هر روز در روزنامه با آن رو به رو شوید. و وقتی هم که برای خرید به فروشگاه می روید، مسلما با انتخاب های زیادی مواجه نیستید. مثلا برای سیب می بینید که آنها قرمز، زرد، و سبز هستند.

بگذارید، تصویری از یکی از فرم های گوناگونی را برایتان نمایش دهم. اینجا چند لوبیا هست 35 تا 40 نوع مختلف از انواع لوبیا در این تصویر حال، تصور کنید که هر یک از این دانه ها قابل تمایز از دیگری هست درست به همان روشی که یک سگ پودل از یک سگ دانمارکی از یکدیگر تمیز داده شوند. اگر می خواستم عکس تمامی گونه های سگ در دنیا را به شما نشان دهم، و حدود سی تا چهل گونه را روی یک اسلاید قرار می دادم، روی هم ده اسلاید می داشتم چرا که حدودا چهارصد گونه سگ در دنیا وجود دارد. اما در حدود 35 تا 40،000 گونه ی مختلف حبوبات وجود دارد. در نتیجه اگر می خواستم تمامی حبوبات موجود در دنیا را روی اسلایدی مانند این به شما نشان دهم، و هر ثانیه یک بار تصویر را تغییر می دادم، تمام زمان سخنرانی TED را میگرفت بدون اینکه فرصتی برای بیان حتی یک کلمه داشته باشم.

اما نکته ی جالب در ارتباط با این گوناگونی -- که در واقع غم انگیز نیز هست -- این است که این گوناگونی در حال انقراض است. ما در حدود 200،000 گونه ی مختلف گندم داریم، و حدود 200،000 تا 400،000 گونه ی مختلف برنج داریم، گونه هایی که در حال انقراض اند. و می خواهم در این زمینه مثالی برایتان بیاورم. که البته کمی مثال شخصی نیز هست. در ایالات متحده، در قرن 19 -- تا جایی که ما اطلاع داریم -- کشاورزان و باغبان ها ، در حدود 7100 گونه ی را پرورش می دادند که هر یک نام گذاری نیز شده بودند. تصور کنید. 7100 سیب با اسم. امروزه 6800 گونه از آنها منقرض شده اند، که هرگز دوباره دیده نخواهند شد.

من در گذشته لیستی از اسم سیب های منقرض شده همراهم داشتم، و زمانی که سخنرانی می کردم، آن را بین حضار پخش می کردم. برایشان توضیح نمی دادم که آنها چه بودند , اما لیست به ترتیب حروف الفبا بود به آنها می گفتم که به دنبال نام و نام خانوادگی خود بگردند، و همین طور اسم وسط مادرشان. و در آخر سخنرانی، می پرسیدم، "چند نفر از آنها اسم خود را پیدا کرده اند ؟" و هیچ وقت بیشتر از دو سوم جمعیت دستش را بالا نمی برد. و میگفتم،می دانید چیه ؟ " این سیب ها از اجداد شما می آیند، و اجدادتان بزرگ ترین افتخاری را که می توانستند به آنها اعطاء کرده اند. آنها اسم خود را روی سیب ها گذاشته اند. نکته ی ناراحت کننده این جاست که سیب ها منقرض شده اند. اما خبر خوب این است که عده ی کثیری از شما دست خود را بلند نکردید. سیب شما هنوز وجود دارد. آن را پیدا کنید. اطمینان حاصل کنید که به لیست من نپیوندد. "

و خبر مسرت خش دیگر این است که سیب های نوع فاولر هنوز یافت می شوند. و این جا یک کتاب قدیمی هست، که می خواهم بخشی از آن را برایتان بخوانم. این کتاب در سال 1904 منتشر شده. تحت عنوان " سیب های نیویورک " و این چاب دومش است. همان طور که می بینید، در گذشته ما انواع مختلفی از سیب داشتیم. در این جا سیب نوع فاولر این گونه توصیف شده -- و امیدوارم این توصیفات شما را متعجب نکند -- " میوه ایی زیبا " ( خنده ی حضار ) مطمئن نیستم که آیا خانواده ی من این اسم را به سیب ها داده و یا بر عکس، ... اما، صادقانه بگویم که توصیفات این گونه ادامه می یابند، " این گونه از سیب دارای کیفیتی بسیار بالا نمی باشد. " و نویسنده حتی فراتر هم رفته. و به نظر می رسد این مطلب توسط یکی از معلمین قدیمی من نوشته شده باشد. به عنوان (سیب هایی که) بزرگ شده در شهر نویورک ، معمولا از لحاظ اندازه و کیفیت در سطح خیلی بالایی نیستند و در مجموع باید گفت که، رضایت بخش نیستند. "

( خنده ی حضار )

و به نظزم نکته ایی در اینجا قابل ملاحظه است، و آن اینکه : پس چه نیازی به نجات آنها است ؟ من همیشه با این سوال رو به رو هستم که چرا تنها به حفاظت بهترین گونه نپردازیم ؟ برای این سوال دو جواب وجود دارد. اول اینکه، چیزی به عنوان گونه ی برتر وجود ندارد. چرا که بهترین گونه های امروز غذای حشرات یا آفات در آینده اند و یا در اثر بیماری های مختلف از بین خواهند رفت. نکته ی بعدی این جاست که شاید سیب نوع فاولر و یا گونه های متفاوتی از گندم که در حال حاضر مورد استفاده اقتصادی نیستند به نوعی در مقابل بیماری ها یا آفات مقاوم شوند و یا دارای کیفیتی باشند که در جریان تغییرات آب و هوایی به آنها نیاز پیدا کنیم که دیگر گونه ها فاقد آن باشند. اما لزوماً ,خدا را شکر, که سیب نوع فاولر بهترین نوع سیب در دنیا نیست. ولی جالب این جاست که همین سیب ممکن است یک ویژگی منحصر به فرد داشته باشد. و تنها به دلیل همین یک ویژگی لازم است از آن حفاظت کنیم. چرا که به عنوان یک ماده ی خام، به عنوان یک ویژگی می توانیم در آینده از آن استفاده کنیم. فکر کنید که تنوع برای ما انتخاب های مختلف ایجاد می کند. و انتخاب، مسلما، چیزی است که ما در عصر تغییر آب و هوا به آن نیاز داریم.

می خواهم دو اسلاید به شما نشان دهم، اما، قبل از آن، باید بگویم که در سال های اخیر ما با گروهی از دانشمندان در سازمانی به نام سازمان جهانی گوناگونی بذر در حال تحقیق بوده ایم -- به ویژه در دانشگاه استنفرد و دانشگاه واشینگتن -- تحقیق روی این سوال : که در عصر تغییر آب و هوا چه اتفاقی برای کشاورزی خواهد افتاد و چه نوع ویژگی ایی در محصولات کشاورزی لازم است تا قادر باشند خود را با این تغییرات وقف دهند ؟ به طور خلاصه، جواب این است که در آینده، در بسیاری از کشورها، سردترین فصل های رشد محصولات به اندازه ایی گرم خواهند شد که این گونه ها هرگز تجربه نکرده اند. سردترین فصل های رشد در آینده، از گرم ترین درجه ایی که در گذشته داشته ایم گرم تر خواهند بود. آیا کشاورزی با چنین تغییری سازگاری دارد ؟ نمی دانم. آیا ماهی می تواند پیانو بنوازد؟ اگر زراعت هرگز چنین تغییری را تجربه نکرده، پس چطور قادر به سازگاری است ؟

در حال حاضر، بالاترین تعداد فقراء و افراد گرسنه در جهان، و همچنین نقطه ایی که تغییرات آب و هوایی، از هر جای دیگر شدیدتر خواهد بود جنوب آسیا و حواشی صحرای آفریقا است. من در اینجا دو مثال انتخاب کرده ام که می خواهم به شما نشان دهم. در نمودار مقابل شما، ستون آبی نمایانگر تغییرات دما در طول تاریخ است، که قدمتش به زمانی بر می گردد که ما قادر به ثبت دمای هوا بوده ایم. و می بینید که تفاوت هایی بین یک فصل رشد با دیگری وجود دارد. برخی سردترند، برخی گرم تر و نمودار به شکل یک منحنی زنگ مانند است. بلندترین ستون نشان دهنده ی دمای متوسط در بیشتر فصل های رشد می باشد. در آینده، در اواخر این قرن، قرمز خواهد شد، کاملا خارج از مرزی که در حال حاضر هست. سیستم کشاورزی، و از همه مهم تر، غلات در هندوستان، هرگز شاهد چنین تغییری نبوده اند.

این جنوب آفریقاست.داستانی مشابه . اما جالب ترین نکته در ارتباط با جنوب آفریقا این است که لازم نیست تا سال 2070 منتظر باشیم تا شاهد مشکلات ناشی از تغییرات آب و هوا در این منطقه باشیم. تا سال 2030، در صورتی که انواع مختلف ذرت، که مهمترین محصول کشاورزی در این منطقه به حساب می آید -- و در حدود 50 درصد ( مبهم ) در جنوب آفریقا همچنان موجود باشند -- در سال 2030 ، با تغییراتی که تا به حال در آب و هوا رخ داده ما شاهد 30 درصد افت در تولید ذرت خواهیم بود. 30 درصد افت محصول، در شرایطی که با رشد جمعیت مواجهیم، بحران غذایی به شمار می رود. بحرانی در ابعاد جهانی. شاهد مرگ کودکان روی تلویزیون خواهیم بود. حال ممکن است بگویید، 20 سال زمانی طولانی است. اما این زمان تنها دو دوره ی تولید مثل برای ذرت به شمار می آید. این بدین معاست که ما تنها دو فرصت داریم که به چنین نتیجه ایی برسیم. لازم است محصولاتی که آماده برای چنین تغییری هستند را پرورش دهیم، و لازم است در این کار سرعت به خرج دهیم.

خبر مسرت بخش این است که ما بذرهای مختلفی را جمع آوری کرده ایم. ما مجموعه ی وسیعی را از انواع تنوع زیستی را جمع آوری کرده ایم، محصولات کشاورزی متنوع، بیشتر در شکل بذر، و آنها را در بانک بذر نگهداری می کنیم، که در واقع نوعی فریزر است. اگر می خواهید بذرها را برای مدت طولانی نگهدارید طوری که قادر باشید برای پرورش و تحقیق از آنها استفاده کنید، باید آنها را خشک کرده و بعد منجمد کنید. متأسفانه این بانک های بذر در نقاط مختلف دنیا در ساختمان های معمولی واقع اند که آسیب پذیرند. در سال های اخیر بلایای طبیعی رخ داده اند. ما اخیرا بانک ژن ها، بانک بذر در عراق و افغانستان را از دست داده ایم به دلیلی که می توانید حدس بزنید. در رواندا، در جزیره ی سلیمان بانکی دیگر. و روزانه در هر یک از این ساختمان ها بلایی نازل می شود، مشکلات مالی، عدم اداره ی صحیح و مشکلات در تجهیزات، و خیلی عوامل دیگر، و در هر زمان که مسئله ایی مانند این رخ می دهد، به معنای انقراض یک گونه است که سبب می شود ما گوناگونی (در بذرها) را از دست بدهیم. و از دست دادن تنوع (در بذرها) مثل گم کردن کلید ماشین نیست. این مثل از بین رفتن دایناسور هاست. به این معناست که بذر از بین رفته هرگز دوباره دیده نخواهد شد.

برای همین، گروهی از ما گرد هم آمدیم و تصمیم گرفتیم که، برای جلوگیری از ادامه ی این روند باید کاری کرد و برای این منظور به امکاناتی نیاز است که واقعا قادر به حفاظت از گونه های زیستی مختلف باشد -- البته شاید نه زیباترین گونه ها. شما به دانه ی هویج جوری که به یک خرس پاندا نگاه می کنید نمی نگرید، اما دانه ی هویج یک گونه ی بسیار پراهمیت است. برای این منظور ما به جایی بسیار امن نیاز داشتیم، و برای یافتن آن خیلی به طرف شمال رفتیم. در واقع، به اسوالبارد. بالای نروژ. گرین لند را در اینجا می بینید. 78 درجه به طرف شمال. این دورترین مسافتی است که می توانید با یک پرواز عادی هواپیما طی کنید. منظره ایی بسیار زیباست. واقعا قادر به توصیفش نیستم. دنیایی دیگر است. زیبا. برای ساخت این مکان با دولت نروژ همینطور با نوژن، سازمان اطلاعات ژنتیک نروژ، برای طراحی اش همکاری کردیم. چیزی که شاهدش هستید ایده ی هنرمند از مکان مورد صحبت است که در کوهی در اسوالبارد ساخته شده. دلیل انتخاب اسوالبارد این بود که سرد است، در نتیجه می توانیم سرمای انجماد طبیعی داشته باشیم. اما در عین حال قابل دسترسی است. امن است و به یخچال های مکانیکی نیازی نیست.

این بیشتر از رویای یک هنرمند است، چرا که حالا یک واقعیت است. و عکس بعدی مفاد پروژه را در اسلاوبارد نشان می دهد. و این ر ورودی ساختمان است. زمانی که در ورودی را باز می کنید این صحنه ایی است که می بینید. خیلی ساده است. سوراخی ست در زمین. یک تونل است که می توان به آن داخل شد، و در حدود 130 متر در سنگ تراشیده شده. در حال حاضر دو در حفاظتی وجود دارد، که سبب می شوند قادر نباشید ساختمان را به این شکل ببینید. و اگر به قسمت پشتی وارد شوید، به منطقه ایی می رسید که مورد علاقه ی من است. چرا که به نظر من مثل یک کلیسای بزرگ است. می دانم که چنین جمله ایی مرا به عنوان یک فرد خیلی مذهبی معرفی می کند، اما ... ( خنده ی حضار ) برخی از شادمان ترین روزهای زندگی من ... ( خنده ی حضار ) در این مکان سپری شده.

( تشویق حضار )

اگر فرصتی برایتان پیش می آمد که در یکی از این اتاق ها وقت بگذرانید، این را درک می کردید. خیلی هیجان انگیز نیست، اما اگر بدانید چه چیزی آنجا نگهداری می شود، بسیار احساسی است. ما در حال حاضر چیزی در حدود 425 هزار نمونه ی مختلف از (بذر)غلات را داریم. چیزی در حدود 70 هزار نوع مختلف برنج در این ساختمان وجود دارد. تا یک سال آینده ما حدود بیشتر از پانصد هزار نمونه ی مختلف خواهیم داشت. و این از یک میلیون نوع هم فراتر خواهد رفت، و روزی می رسد که ما-- چیزی حدود پانصد نوع بذر-- انواع مختلفی ازغلات کشاورزی که قابلیت منجمد شدن را داشته باشند در این ساختمان خواهیم داشت. این به نوعی یک پشتوانه در سیستم کشاورزی به شمار می رود. پشتوانه ای برای تمامی بانک های بذر. یک انباری مجانی که شبیه یک گاو صندوق عمل می کند. کشور نروژ مالک کوه مورد نظر و همچنین ساختمان است، اما سپرده گذاران مالکین بذرها هستند. و در صورتی که اتفاقی رخ دهد، آنها می توانند بذرهای خود را پس بگیرند. این تصویر مجموعه ایی از تمامی بذرها در ایالات متحده ی آمریکا، کانادا، و موسسه ی بین المللی سوریه را نشان می دهد.

به نظرم نکته ی جالب در رابطه با این بناء این است که، فکر می کنم این بناء تنها چیزی است که در شرایط فعلی، تمامی کشورهای دنیا را گرد هم جمع کرده -- چرا که ما در هر جایی از دنیا انوعی به خصوص از بذر داریم -- و تمامی کشورهای دنیا دور هم جمع شده اند تا در این مورد اقدامی انجام دهند که در دراز مدت کارآیی داشته و همچنین اقدامی مثبت باشد. من هیچ مورد دیگری شبیه این در طول دوران زندگیم ندیده ام.

من نمی توانم به شما بگویم که در رابطه با بحران آب، در جریان تغییرات آب و هوا راه حلی مد نظر دارم. کشاورزی چیزی حدود هفتاد درصد از ذخایر آبی روی زمین را مصرف می کند. من نمی توانم راه حلی در رابطه با بحران انرژی، گرسنگی، آب، و یا صلح جهانی به شما ارائه دهم. من نمی توانم برای چنین مسائلی به شما راه حلی ارائه دهم، اما می توانم بگویم که حل هر یک از این مسائل بدون داشتن تنوع در بذرها امکان پذیر نخواهد بود. من شما را به چالش می کشم که به راه حلی موثر و کارا در رابطه با تغییر آب و هوا بیاندیشید، در شرایطی که گوناگونی در بذرها را نداشته باشیم. چرا که، به طور منطقی، اگر کشاورزی خود را با تغییرات آب و هوا وقف ندهد، ما نیز قادر به این کار نخواهیم بود. و اگرغلات قادر به این تطبیق با تغییرات آب و هوایی نباشند، کشاورزی نیز قادر به این تطابق نخواهد بود، و نتیجتا ما نیز قادر به این تطابق نخواهیم بود.

در نتیجه، این اقدامی نیست که برای زیبایی انجام شود. افراد بسیاری هستند که علاقه ی بسیاری به حفظ این گوناگونی دارند فقط به دلیل ارزشی که این گوناگونی دارد. و من موافقم که این اقدامی زیباست. اما در عین حال اقدامی ضروری نیزهست. در نتیجه، من بر این باورم، که به عنوان یک جامعه ی بین المللی، لازم است برای کامل کردن این پروژه سازمان دهی لازم را به عمل آوریم. یخچال جهانی بذر اسوالبارد هدیه ایی شگفت انگیز است که دولت نروژ و دیگران به ما اعطاء کرده اند، اما پاسخی کامل نیست. لازم است که انواع باقی مانده ی بذرها را جمع آوری کنیم. لازم است که آنها را در بانک های جهانی بذر قرار دهیم بانک هایی که در آینده قادر باشند بذرها را برای تحقیقات در اختیار محققین قرار دهند. لازم است فهرستی از آنها تهیه کنیم. این یک کتابخانه از گونه های زیستی است، اما باید گفت که فعلا فهرستی به صورت یک کتابچه از آن در دسترس نیست. و لازم است که از لحاظ مالی نیز از چنین پروژه ایی حمایت به عمل آوریم.

نظر من این است که همان طوری که وقف بودجه برای یک موزه ی هنر و یا رشته ایی در دانشگاه یک نکته ی معمولی است لازم است که برای انواع مختلف گندم نیز باشد. اختصاص سی میلیون دلار برای حفظ تمامی گونه های گندم برای همیشه کافی خواهد بود. در نتیجه لازم است اندکی به این موارد بیاندیشیم.

و در نهایت لازم است اضافه کنم که، با حفاظت از گونه های مختلف گندم، برنج، سیب زمینی، و سایر غلات، ما در واقع به نجات خود می پردازیم.

سپاس گذارم.

( تشویق حضار )