بیل گیتسِ رها از قید و بند

هفته‌ی پیش نامه‌ای در مورد کار «بنیاد» نوشتم که چند مساله را در آن مطرح کرده بودم و «وارن بافت» توصیه کرده بود که در مورد هر آنچه درست پیش می‌رود یا نمی‌رود، رو راست باشم و این کار را به صورت یک کار سالیانه در آورم یکی از هدف‌هایی که از نوشتن آن نامه داشتم جلب افراد بیشتری برای کار روی آن مساله‌ها بود چون فکر می‌کنم مساله‌های بسیار مهمی وجود دارند که به صورت طبیعی به آن‌ها پرداخته نمی‌شود یعنی بازار در جلب دانش‌مندان، کسانی که دارای ارتباط هسنتد، متفکرین و دولت‌ها برای انجام کار های درست ناموفق بوده است. و تنها با جلب توجه به این مساله‌ها و با داشتن افراد نخبه‌ای که به این مسائل اهمیت می‌دهند و دیگران را جلب می‌کنند می‌توانیم به اندازه‌ای که لازم داریم پیشرفت کنیم

بنابراین، امروز صبح می خواهم دو نمونه از این مساله‌ها را با شما در میان بگذارم و درباره‌ی جایگاه آن‌ها صبحت ‌کنم اما قبل از پرداختن به آن‌ها، بایستی اذعان کنم که من آدم خوش‌بینی هستم در مورد هر مساله‌ی سختی فکر می کنم که قابل حل شدن است و مقداری از این خوش بینی من به خاطر نگاه به گذشته است در طی یک قرن گذشته، متوسط طول عمر بیشتر از دو برابر شده است آمار دیگری که اتفاقا مورد علاقه‌ی من هم هست بررسی تعداد مرگ‌ و‌میر دوران کودکی است حتی در همین سال‌های دهه‌ی شصت هم، از هر یک‌صد و ده میلیون نوزاد به دنیا ‌آمده بیست میلیون از آنها قبل از رسیدن به سن پنج سالگی ‌مردند پنج سال پیش،‌یک‌صدو‌سی‌و‌پنج میلیون یا یک چیزی در همین حوالی،‌ بچه به دنیا آمد و کم‌تر از ده میلیون بچه قبل از پنج سالگی از دنیا رفت بنابراین، مقدار مرگ‌ومیر کودکان نصف شده است و این چیز فوق‌العاده‌ای‌ست. هرکدام از این زندگی‌ها اهمیت زیادی دارند

و دلیل اصلی که ما توانستیم همچین کاری انجام دهیم، فقط افزایش درآمد نبود بلکه چند تغییر عمده هم وجود داشت که کمک کرد واکسن‌هایی که با گستردگی بیشتری استفاده شدند مثلا «سرخک» در ۱۹۹۰ باعث چهار میلیون مرگ ‌شد مثلا «سرخک» در ۱۹۹۰ باعث چهار میلیون مرگ ‌شد اما حالا کمتر از چهارصد‌هزار تلفات دارد بنابراین ما واقعاً می‌توانیم تغییرات ایجاد کنیم تغییر عمده‌ی بعدی باز هم نصف کردن آن ده میلیون است و فکر می‌کنم این کار در کمتر از بیست سال شدنی است چرا؟ خوب، برای اینکه تنها چند بیماری هستند که باعث بیشتر این تلفات می‌شوند اسهال، ذات‌الریه، مالاریا

خب، به این ترتیب می‌رسیم به اولین مساله‌ای که امروز صبح بیان خواهم کرد چطور از انتقال این بیماری مهلک که به وسیله‌ی پشه‌ها منتقل می‌شود، جلوگیری کنیم؟

خوب،‌ تاریخچه‌ی این بیماری را می دانید؟ برای هزاران سال مالاریا یک بیماری جدی بوده است در حقیقت، اگه به کد ژنتیکی مردم افریقا نگاه کنیم مالاریا تنها بیماری‌ای هست که به وضوح باعث تغییر ژنتیک مردمی که در آفریقا زندگی می‌کرده اند شده است و باعث شده واقعاً برای مقابله با مرگ ناشی از مالاریا، چیزهای زیادی به دست آوردند مرگ و میر ناشی از مالاریا در دهه 1930، بیش از پنج میلیون شد پس واقعاً مهلک بوده و بیماری در سرتاسر جهان وجود داشت حتی در آمریکا و اروپا هم بیماری خطر‌ناکی بود که مردم تا قرن نوزده نمی دانستند علتش چیست تا اینکه یک نظامی انگلیسی کشف کرد که پشه ها عامل بیماری هستند پس همه‌جا شایع بود و دو تا ابزاری که باعث شد تعداد تلفات کم بشود کشتن پشه‌ها با د-د-ت و دیگری مداوای بیماران با عصاره‌ی گنه‌گنه یا مشتقات آن بود و به این ترتیب بود که میزان تلفات کم شد

خب،‌ چیزی که واقعاً اتفاق افتاد حذف بیماری از تمامی مناطق معتدل بود جایی که کشور‌های پول‌دار قرار داشتند پس می بینیم که: سال 1900، مالاریاهمه‌جا هست 1945، همچنان اغلب جاها هست 1970، آمریکا و اکثر اروپا از دست‌ش خلاص شدند 1990، اکثر مناطق شمالی پاک هستند و در این اواخر، می‌بینید که فقط در نواحی استوایی وجود دارد

این به یک تناقض منتهی می‌شود از ان‌جایی که بیماری فقط در کشور‌های فقیر وجود دارد سرمایه‌گذاری چندانی برای ریشه کن کردن آن انجام نمی شود مثلا پولی که برای ساخت دارو‌های مقابله با ریزش مو صرف می‌شود از پولی که برای مبارزه با مالاریا صرف می شود , بیشتر است خب،‌ البته ریزش مو چیز وحشتناکی است (خنده‌ی حضار) و مردان پولدار به آن مبتلا هستند و این دلیل اولویت بالایی به طاسی داده شده

اما مالاریا حتی میلیون‌ها مرگ سالانه که بر اثر مالاریا اتفاق می‌افتد شدت اثر مالاریا را به روشنی آشکار نمی کند در هر زمان، ببش از دویست میلیون انسان از این بیماری رنج می‌برند یعنی در مناطق آلوده، امکان ندارد اقتصاد پیشرفت کند برای اینکه بیماری همه چیز را عقب نگه می‌دارد البته مالاریا به وسیله پشه ها منتقل میشود و من چندتا پشه را الان اینجا آورده ام تا شما بتونید تجربه‌ش کنید اجازه می دهیم یه کم دوره این سالن بچرخند (خنده‌ی حضار) دلیلی نداره که فقط آدم‌های فقیر این تجربه رو داشته باشند (خنده همراه با تشویق) این پشه‌ها آلوده نیستند

ما چیز‌های جدیدی به دست آورده ایم. ما پشه‌بند داریم و این پشه‌ بند‌ها ابزار بسیار خوبی هستند معنی‌ش این است که مادر و بچه شب رو زیر پشه‌بند می‌خوابند و پشه‌هایی که شب‌ها دیر‌وقت نیش می‌زنند نمی‌تونند به اینها آسیبی برسا نند و وقتی که داخل خانه‌ها را با د-د-ت سم‌پاشی می‌کنیم و با استفاده از تور‌ها می‌شود تعداد تلفات را پنجاه درصد کمتر کرد و هم‌اکنون در تعدادی از کشورها اتفاق افتاده و نتایجش دیدنی است

اما باید مراقب باشیم، چون مالاریا (خود انگل و پشه)، تکامل پیدا می‌کنند بنابراین هر ابزاری که در گذشته استفاده می کردیم،سر انجام بی‌اثر می‌شه بنابراین دو تا انتخاب باقی می‌مونه اگه به یک کشوری با ابزار و وسایل مناسب وارد بشید واین‌کاررا با شدت انجام دهید می‌ تونید واقعا بیماری محلی روریشه کن کنید و این همون‌ جاهاییست که می‌بینیم نقشه‌ی مالاریا کوچک شده یا اگه به صورت نصفه ‌نیمه وارد عمل بشید برای مدتی، فشار بیماری کاهش خواهد یافت اما عاقبت اون ابزار‌ها هم بی‌اثرمیشوند و نرخ مرگ ومیر باز هم افزایش خواهد داشت و دنیا شاهد این بوده، جاهایی که توجه کرده اند و جاهایی که توجه نشون نداده اند

حالا ما در یک روند صعودی قرار داریم سرمایه‌گذاری روی پشه‌بند‌ها زیاد‌ه و داروهای جدیدی در حال کشف شدن اند بنیاد ما از واکسنی پشتیبانی کرده که الان داره وارد مرحله‌ی سوم آزمایش می‌شه که در یکی دو ماه آینده شروع می‌شه و اگه موثر باشه،‌ می تونه زندگی دو سوم بیمار‌ها رو نجات بده بنابراین ما این ابزار‌های جدید رو خواهیم داشت

اما این به تنهایی نقشه‌ی کامل راه رو به ما نمی‌ده چون نقشه‌ی راه خلاص شدن از دست این بیماری شامل خیلی چیزها ست شامل ارتباطاتی برای بالا نگه داشتن حجم بودجه می‌شه تا اثر بخشی این تلاش رو بالا نگه داره تا داستان‌های موفقیت‌آمیز رو ارائه بده شامل دانشمندان علوم اجتماعی می‌شه تا بفهمیم چطور می‌شه که تنها 70 درصد مردم از این پشه‌بند‌ها استفاده می کنند بلکه آمار را تا 90 درصد افزایش داد ما به ریاضی‌دان‌هایی نیاز داریم که وارد میدان بشوند و شبیه‌سازی انجام بدن چیزهای مونت‌‌کارلویی انجام بدن تا ببینیم چطور این ابزار‌ها با ید با هم ترکیب ب‌شن و کار کنند البته به شرکت‌های دارویی هم نیاز داریم تا تجربیاتشان را به ما انتقال بدن ما به دولت‌های ثروت‌مند نیاز داریم که برای تامین کمک برای این چیز‌ها خیلی سخاوت‌مند باشند و همین‌طور که این عناصر کنار هم جمع می‌شن من کاملاً خوش‌بین هستم که ما قادر خواهیم بود مالاریا رو ریشه‌کن کنیم

حالا بگذارید به سوال دوم برسم یک سوال کاملاً متفاوت، اما می‌تونم بگم به همون اندازه مهم و اون اینه که: چطور شما یک معلم عالی تربیت می‌کنید؟ این سوال از سوالهایی است که به نظر می‌آد که مردم زیادی وقت صرف اون کرده باشند و باید جواب این سوال خیلی روشن باشد پاسخ اینه که،‌ واقعاً، جواب این سوال را نمی دانیم بگذارید با این نکته شروع کنیم که چرا این موضوع مهم هست خب، همه‌ی ما که اینجا هستیم، شرط می‌بندم، که معلمهای خیلی خوبی داشته‌ایم همه‌ی ما آموزش عالی‌ای داشتیم این قسمتی از علتی‌ه که ما امروز اینجاییم قسمتی از علت موفقیتمان هست هرچند که من دانشکده رو ول کردم، اما این رو می‌تونم بگم من معلم‌های بزرگی داشته ام

در حقیقت، نظام آموزش در ایالات متحده، کاملاً خوب عمل کرده معلم‌های خیلی خوبی در جاهای معدودی وجود دارند بنابراین بیست درصد بالایی دانش‌آموزان، آموزش خوبی داشته‌اند و می بینیم اون بیست درصد بهترین های دنیا هستند در مقایسه با بیست در صد بعدی و آن ‌ها در نرم‌افزار و بیوتکنولوژی انقلاب ایجاد کرده‌اند و آمریکا رو در صف اول نگه می‌دارن

حالا، نقطه‌ی قوت اون بیست‌ درصد بالا به طور نسبی داره کم‌کم محو می‌شه اما چیزی که حتی بیشتر جلب توجه می‌کنه آموزشی‌ه که طبقه‌ی متوسط می‌بینن نه تنها این آموزش ضعیف بوده، بلکه داره ضعیف‌تر هم می‌شه و اگه شما به اقتصاد نگاهی بندازین، الان فقط داره فرصت‌هایی ایجاد می‌کنه برای افرادی که آموزش‌های بهتری دیده اند و ما باید این رو تغییر بدیم ما باید این رویه را عوض‌ کنیم ,طوری که همه مردم فرصت‌ برابرآمو.شی داشته باشند باید این روند را تغییر دهیم تا کشور قوی باشه و در صف اول چیزهایی که که با استفاده از آموزش پیشرفته به دست آمده اند باقی بمونه مثل علوم و ریاضیات

وقتی اولین بار به این آمار برخوردم کاملاً تعجب کردم از اینکه چقدر اوضاع خراب‌ه بیش از سی درصد بچه‌ها هیچ موقع دبیرستان رو تموم نمی‌کنن و این موضوع برای مدت طولانی‌ای مخفی نگه داشته می‌شده برای اینکه آن ‌ها هیمشه نرخ ترک تحصیل رو اون عددی در نظر می‌گیرن که تفاوت بین ورودی‌ها و خروجی‌های سال آخر دبیرستان‌ه چون دنبال‌ش نیستن که ببینن بچه‌ها قبلش کجا بودن اما اغلب ترک تحصیل‌ها پیش از اون اتفاق می‌افته آنهامجبور شدند نرخ اعلام شده‌ی ترک تحصیل رو به محض این که پی‌گیری انجام شد به بیش از سی درصد , بالا ببرند برای بچه‌های دراقلیت این نرخ بالای پنجاه درصد است اگر از دبیرستان فارغ‌التحصیل بشوید و درآمد کمی داشته باشید شانس شما برای تمام کردن مدرک دانشگاهی کمتر از بیست‌وپنج درصد است اگر در ایالات متحده درآمد پایینی داشته باشید احتمال زندان رفتن شما بیشتر از موقعی‌ه که یک مدرک چهار-ساله بگیرید و این اصلاً منصفانه به نظر نمی‌رسه

خب، چطور می‌تونین آموزش رو بهتر کنین؟

بنیاد ما، نه ساله که روی این موضوع سرمایه‌گذاری کرده آدم‌های زیادی دارن روی اون کار می‌کنند ما روی مدرسه‌های کوچک کار کرده‌ایم ما بورسیه‌های تحصیلی اعطا کرده‌ایم کارهایی در کتابخانه‌ها انجام داده ایم خیلی از این چیزها تاثیرات خوبی داشته‌اند اما هرچقدر که ما بیشتر به اون نگاه می‌کنیم، بیشتر می‌بینیم که داشتن معلم‌های خوب کلید اصلی کاره ما با تعدادی از کسانی که در حال تحصیل بودند ارتباط برقرار کردیم تا ببینیم چقدر اختلاف بین معلمان وجود داره بین 25% بالایی - بهترین ها- و 25% پایینی . چقدر اختلاف داخل یک مدرسه یا بین مدارس وجود دارد؟ و جواب این است که این اختلاف اصلا باور کردنی نیست بهترین معلمان عملکرد کلاسشان را براساس نتایج امتحانات بیش از 10 درصد در یک سال افزایش خواهند داد این یعنی چی؟ یعنی این که اگر تمام ایالت متحده برای دو سال این چنین معلمان عالی را داشت همه تفاوت های بین ما و آسیا از بین می رفت ظرف چهار سال ما می تونستیم همه دنیا را پشت سر بگذاریم

این کار راحت است.تمام چیزی که احتیاج است داشتن همین معلمان عالی است شما شاید بگویید " شگفت آوره ! ما باید به این افراد پاداش دهیم باید آنها را حفظ کنیم باید متوجه بشویم آنها چه کار میکنند وآن مهارت را به مردم دیگر انتقال دهیم " اما من میتوانم به شما بگویم که این اتفاقی نیست که امروز در جریان باشد

ویژگی های این 25% درجه یک چیست؟ آنها شبیه چی هستند؟ ممکن است فکر کنید که این ها باید معلمین قدیمی تری باشند. و جواب خیر است وقتی شخصی سه سال هست که تدریس کرده کیفیت تدریسش بعد از آن تغییر نمی کند و تغییر از آن به بعد خیلی خیلی کوچک است ممکن است فکرکنید این ها افرادی با مدارک تحصیلی بالا هستند که برگشته اند و تحصیلات عالیه کسب کرده اند این نمودار چهار عامل مختلف را نشان می دهد و بیانگر مقدار تاثیری است که هر یک روی کیفیت تدریس دارند آن عامل پایینی که تقریبا هیچ تاثیری اصلا نداره همین مدرک فوق لیسانس است

در حال حاضر دو چیز هست در افزایش حقوق و درامد معلمان مد نظر گرفته می شود یکی سابقه کار است با افزایش سابقه حقوق و مزایا افزایش پیدا می کند و یکی مدرک فوق لیسانس است ولی این دو به هیچ وجه نشان دهنده این نیستند که کسی معلم بهتری است. عضویت در «درس دادن برای آمریکا» هم تاثیر ناچیزی در درآمد دارد برای معلمان ریاضی داشتن مدرک دانشگاهی در ریاضی تاثیر قابل ملاحظه ای در درامد دارد ولی مهمترین عامل برای در آمد بیشتر سابقه کار است تعدادی افراد هستند که دراین امر بسیار خوب هستند و ما تقریبا هیچ تلاشی نکرده ایم برای مطالعه روی این که آنها چی کار میکنند تا این خواص خوب اینها را در بقیه معلمها هم تقویت کنیم برای افزایش ظرفیت هایمان یا تشویق معلمهایی که این خوبی ها را دارند تا در سیستم باقی بمانند

شما ممکنه بگویید:آیا معلمان خوب در سیستم باقی می مانند و معلمین بد آن را ترک می کنند؟ جواب خیر است, به طور متوسط , معلمان بهتر بیشتر سیستم را ترک می کنند و این یک سیستم با حجم نقل و انتقال بالاست

حالا تعداد کمی مکان - خیلی کم - وجود دارد که معلمین عالی در حال پرورش یافتن هستند یک مثال خوب یک موردش یک مجموعه مدارس هست که KIPP نامیده میشود KIPP یعنی "دانش قدرت است" این یک چیز باور نکردنیه آنها 60 مدرسه دارند-که بیشترشان راهنمایی و تعدادی نیزدبیرستان هست و چیزی که در حال رخ دادن است آموزش خیلی خوب است آنها فقیر ترین بچه ها را پذیرش می کنند و بالای 96 درصد از فارغ التحصیلان دبیرستان به کالج های چهار ساله می روند و تمام روح و نگرش در آن مدارس خیلی متفاوت تر از مدارس عادی عمومی است آموزش در آنها به شکل تیمی است وآنها دائما در حال بهبود دادن معلمانشان اند آنها اطلاعات را می گیرند , نتایج امتحان , و به معلم می گویند"تو سبب این مقدار افزایش شدی" آنها عمیقا به بهتر کردن معلمان مشغول اند

زمانی که شما واقعا می روید و در یکی از این کلاسها می نشینید در ابتدا خیلی عجیب غریب هست و من نشستم وفکر کردم چه اتفاقی در حال روی دادن است معلم مدام در حرکت بود وسطح انرژی بالا بود من فکر کردم که شاید در مسابقات ورزشی یا چیزی شبیه به این هستم جریان چیه؟ و معلم دائما بررسی می کرد تا ببیند کدام یک از بچه ها توجه نمی کند کدام یک از آنها کسل و بدون حوصله بودند و فورا بچه ها را صدا می زد و چیزهایی جدیدی پیش می کشید. آن جا محیط خیلی پویایی بود چون مخصوصا در آن سالهای دوره ر اهنمایی-- ینجم دبستان تا سوم راهنمایی -- مشغول نگه داشتن دانش آموزان وجا انداختن این موضوع که همه در کلاس باید حواسشان جمع باشه، هیچ کس اجازه ندارد در این زمینه مسخره بازی درآورد یا نقش دانش آموزی را بازی کنه که علاقه ای به حضور در کلاس نداره همه باید در کارهای کلاسی شرکت کنند. و KIPP این کارو می کنه

در مقایسه با یک مدرسه معمولی چگونه است؟ خوب در یک مدرسه معمولی به معلمان گفته نمی شود که چه قدر خوب هستند چنین اطلاعاتی جمع آوری نمی شود. در قرارداد معلم تعداد مواقعی که مدیر می تواند داخل کلاس بیاید را محدود می کنند بعضی موقع ها به یک بار در سال و برای این کار هم باید از قبل خبر دهند. پس تصور کنید یک کارخانه و تعدادی کارگر را می گردانید، که برخی از کارگرها فقط آشغال تولید می کنند وبه مدیر گفته بشه " آقا شما فقط یک بار در سال میتوانید وارد اینجا شوید، اما باید قبلش به ما بگید، چون ممکن است بخواهیم شما رو گول بزنیم، و در آن زمان کوتاهی که شما می آیید خوب کار کنیم."

حتی یک معلم که بخواهد بهتر شود، ابزار انجام این کار را ندارد. آنها جواب آزمایش ها را ندارند، و همه چیز هایی که مانع ازکسب داده ها هستند, وجود دارد به طور مثال نیویورک قانونی وضع کرد که می گوید داده های مربوط به بهبود معلمان نمی تواند در دسترس رسانه ها قرار بگیرد و در فرآیند تصمیم گیری برای نگهداری یا اخراج معلم ها استفاده شود. برای همین این مورد تا حدی به ضرر کل قضیه کار می کند. اما من راجع به این خوشبین هستم من فکر میکنم بعضی چیزهای واضحی وجود دارد که ما میتوانبم انجام دهیم

اول از همه آرمایشات بیشتری هست که در حال انجام می باشد و تصویر اینکه ما الان کجا هستیم را به ما داده است و به ما اجازه می دهد تا بفهمیم چه کسانی آن را به خوبی انجام می دهند و آن ها را صدا بزنیم و تکنیک های آن ها را بفهمیم البته دوربین دیجیتال در حال حاضرارزان قیمت است قرار دادن تعدادی دوربین در کلاس و گفتن این که همه چیز به طور مداوم در حال ضبط شدن هست در تمام مدارس عمومی بسیار عملی است سپس هر چند هفته معلمان بتوانند دور هم بشینند وبگویند:خب این کلیپ کوچکی ازچیزی است که من فکر کردم به خوبی انجام دادمش این کلیپ کوچکی ازچیزی است که به نظرم ضعیف انجامش دادم راهنمایی ام کنید - وقتی این بچه یک کاری کرد چه طور باید با او برخورد کنم؟ و آنها همگی می توانند بشینند و با هم روی آن مسائل کارکنند شما می توانید بهترین معلم ها را انتخاب کنید و یک جورایی آن ها را تفسیر کنید، و بگذارید تا همه ببینند که چه کسی در تدریس چه موضوعی از همه ورزیده تر است.

شما می توانید آن دوره های عالی را پرورش دهید و آنها را در دسترس قرار دهید به طوری که یک بچه بتواند بیرون رود ودوره ها ی فیزیک را ببیند و از آنها یاد بگیرد اگر بچه ای دارید که عقب هست آن وقت می دانید که می توانید فیلمی را برای او انتخاب کنید تا ببیند و مطلب را دوره کند. و در واقع این دوره های رایگان نه تنها می توانند روی اینترنت در دسترس قرار بگیرند بلکه میتوان آن ها را به صورت DVD هایی که همیشه در دسترس هستند درآورد، و هرکسی که به DVD پلیر دسترسی داشته باشد می تواند این معلمان عالی را داشته باشد بنابراین با در نظر گرفتن این موضوع به عنوان سیستمی برای کارکنان،, میتوانیم هرچه بهتر این کار را انجام دهیم

الان در واقع یک کتابی هست در باره KIPP ( جایی که این کار در حال انجام است ) که جی ماتیوز که یک گزارشگر اخبار است آن را نوشته به اسم " سخت کار کنید , مهربان باشید" و فکر کردم که اون خیلی خارق العاده است کتاب در شما یک احساسی از اون چیزی که یک معلم عالی انجام میدهد را به وجود میاورد من می خواهم برا ی همه کسانی که اینجا هستند یک نسخه رایگان این کتاب را بفرستم تشویق

خب، ما پول زیادی را برای آموزش سرمایه گذاری کردیم. و من واقعا فکر می کنم آموزش مهم ترین چیزی هست که باید درست انجام دهیم تا کشورمان به آینده روشنی که باید داشته باشد برسد. در واقع خیلی جالبه که در تنظیم بودجه «تحریک اقتصادی» در پیش نویس دولت برای این جور سیستم های اطلاعاتی بودجه تعیین شده بود ولی البته مجلس سنا این موارد را حذف کرد چون مردمی هستند که با این چیزها احساس ترس می کنند.

اما من خوش بین هستم فکر می کنم مردم کم کم دارند به اهمیت این موضوع پی می برند، و واقعاً اگر این کار را درست انجام دهیم می توانیم در زندگی میلیون ها نفر تفاوت ایجاد کنیم. من فقط همین قدر وقت داشتم تا این دو مساله را بیان کنم مسائل بسیاری از این قبیل هست مثل ایدز , ذات الریه - من می توانم ببینم که شما فقط از شنیدن اسامی این چیزها هیجان زده می شوید و آن دسته مهارت هایی که برای از عهده بر آمدن این ها لازم است , خیلی گسترده اند می دانید , سیستم به طور طبیعی باعث رخ دادن این نمی شود دولت ها این چیز ها را در جای درست به کار نمی برند بخش خصوصی به طور طبیعی منابعش را برای این چیزها خرج نمی کند.

پس نیاز هست که افراد با استعدادی مثل شما روی این چیز ها مطالعه کنند , سایر مردم را مورد مشارکت قرار دهند- و شما به پیدا کردن راه حل ها کمک می کنید و با این کار فکر می کنم نتایج خوبی از آن حاصل خواهد شد.

متشکرم (تشویق)