آرون کبلین: تصویر هنرمندانه انسانیتمان

فکر می کنم که اطلاعات می تواند ما را انساني تر كند. همواره در حال جمع آوری و ایجاد اطلاعات درباره نحوه زندگی مان هستیم، و این امکان را به ما می دهد داستانهای جالبی بگوییم. اخیرا، یک رسانه هوشمند تویت زده است که، "فرهنگ قرن 19 با رمان تعریف می شد، فرهنگ قرن بیستم با سینما معرفی می شد، و فرهنگ قرن 21 با رابط کاربر معرفی خواهد شد." و باور دارم که درستی آن به اثبات خواهد رسید. محرک زندگی ما اطلاعات است، و ارائه اطلاعات فرصتی است که بتوانیم رابط کاربرهایی درست کنیم که ناقل داستانهای زیبا باشند. برای شما چند نمونه از پروژه هایی که در طول 2 سال پیش كار کرده ام نشان میدم که منعکس کننده زندگی و روش زندگی هستند.

اسم این پروژه الگوهای پرواز است. چیزی که می بینید ترافیک هوایی در شمال امریکا در مدت ٢٤ ساعت است. همانطور که می بینید، همه چیز در حال سیاه شدن است، و مردمی را می بینید که آماده خوابیدن می شوند. بعد از آن در ساحل غربی پروازهای شبانه هواپیماها، به ساحل شرقی را می بینید. می بینید که مردم ساحل شرقی در حال بیدار شدن هستند، بعد از آن پروازهای اروپایی از گوشه راست بالا می رسند. همه در حال حرکت از شرق به غرب ساحل هستند. در گوشه چپ پایین می بینید که مردم از سانفرانسیسکو و لوس آنجلس به سمت هاوایی سفر می کنند.

باید بگویم اینها 140 هزار هواپیما هستند که توسط دولت فدرال در یک زمان رصد شده اند، و دیگر اینکه می بینید که شبیه جزر و مد دریاست. این تصویر مرور زمان دقیقا همان اطلاعات است، اما من آنها را با رنگ کدکذاری کردم، از اینرو می توانید تنوع هواپیماهایی که در آسمان بالای سرمان هستند را ببینید. شروع کردم به درست کردن و قرارداد آنها در نقشه های گوگل و این امکان را دارید تصویر را بزرگ کنید و هر فرودگاه را ببینید و الگوهایی که در اینجا ایجاد شده اند. بخشهای سفید نشانه ارتفاع پایین هواپیماها، و آبی نشانه ارتفاع بالاست. و می تونید تصویر را بزرگ کنید. این تصویری از آتلانتاست. همانطور که می بینید فرودگاه بزرگی برای حمل کالاست، و همه نوع فعالیت اینجا وجود دارد. همچنین می تونید بین ارتفاع هواپیماها از جهت مدل و سازنده تغییر وضعیت دهید. باز هم ، تنوع. می تونید به همه جا بچرخید و و فرودگاه های مختلف و الگوهای پروازی که دارند را ببینید. اینجا ساحل طولاني شرقی است. می بینید که در نیویورک کمی اشفتگی رخ داده و این به خاطر ارتباط بخش کنترل ترافیک هوایی با دیگر فرودگاه های بزرگ مجاور است.

سریع تصویر رو کوچک می کنیم، بازهم امریکا را میبینیم، فلوریدا در گوشه سمت راست قرار دارد. به سمت ساحل غربی حرکت می کنیم، سانفرانسیسکو و لوس آنجلس را می بینید-- مناطق بزرگ کم ترافیک در نوادا و آریزونا. و در پایین لوس آنجلس و لانگ بیچ قرار دارد. به مناطق مختلف دیگر هم سری می زنیم، چون می توانید آنچه را که می خواهید از اطلاعات بیرون بکشید. این تصویری از هواپیماها در حال بلند شدن و نشستن هستند. و می بینید که در طول زمان مسیر فرودگاه ها تغییر می کند. می بینید که الگوها در پایین صفحه شروع می کنند به تغییر کردن. می بینید سرانجام مسیر فرودگاه ها جابجا می شود.

و این پروژه دیگری است که در لابراتوار سنسیبل سیتی در ام ای تی کار کردم. این ارتباطات بین المللی را به تصویر می کشد. و این نحوه ارتباط نیویورک با دیگر شهرهای بین المللی است. و این تصویر را به عنوان یک جهان زنده به موزه هنر مدرن نیویورک فرستادیم. برای نمایشگاه طراحی ذهن منعطف. و باید 24 ساعته و به صورت زنده می بود، تا بتوانید تغییر ارتباط را ببینید و دیگر اطلاعات جمعیتی که از طریق اطلاعات ای تی اند تي ، خودشان را نشان می دهند. این دیگر پروژه ای است که در لابراتوار سنسیبل سیتیز و سایت CurrentCity.org کار کردم. اس ام اس های ارسال شده در شهر آمستردارم را نشان می دهد. جزر و مد روزانه مردمی که از شهرهای مختلف اس ام اس ارسال کرده اند را می بینید، تا می رسیم به شب عید در نیویورک که همه" سال نو را تبریک " می گویند!

(خنده حضار)

چون این یک ابزار تعاملي است می توانید به اطراف حرکت کنید و بخشهای مخالف شهر را ببینید. به رویداد دیگری نگاه می اندازیم. این روزه ملکه نامیده می شود. بازهم دوباره، می توانید جزر و مد مردمی که از بخش مختلف شهردر حال ارسال اسم ام اس هستند را ببینید. سپس مردمی را می بینیم که در مرکز شهر در حال دورهم جمع شدن هستند تا شب قبل را جشن بگیرند، که اینجا برگزار شد. و می توانید افرادی که روز بعد جشن می گیرند را ببینید. می توانید توقف کنید و به عقب و جلو بروید و فازهاي متفاوت را ببینید.

و اکنون چیزی کاملاً متفاوت. ممکنه بعضی از شما این رو بشناسید. این شطرنج باز مکانیکی بارون ولفگان ون کمپلن است. و روبات بسیار جالبی است که خیلی خوب شطرنج بازی می کنه، بجز اینکه، این اصلا روبات نیست. در حقیقت افراد بدون پایی هستند که در آن جعبه می نشینند و این شطرنج باز را کنترل می کنند. این کار خلاقانه برای یک سرویس دهنده وب توسط آمازون انجام شد که تورک مکانیکی--بعد از اين فرد نامیده شد. و بر اساس این فرض است که چیزهایی هستند که برای انسان ساده است اما برای کامپیوترها خیلی مشکل است. از این رو این سرویس وب را راه اندازی کردند و گفتند، "هر برنامه نویسی می تواند نرم افزاری بنویسید و با ذهن هزاران نفر ارتباط برقرار کند." بخش تک بعدی ذهنم فکر کرد، خیلی جالبه. می توانیم با ذهن هزاران نفر ارتباط برقرار کنم." و بخش دیگر ذهنم اندیشید، خیلی ناخوشایند است. خیلی غریب است. این برای آینده بشر چه معنایی دارد، آیا همه ما به این شطرنج بورگ دسترسی داریم؟ شاید کمی تندروی کردم. اما معنی کاری که محتوا ندارد انجام می دهیم چیست، آیا اینگونه کار می کنیم؟

از اینرو این ابزار طراحی را ایجاد کردم. از مردم خواستم گوسفندی را بِكشند که صورتش به سمت چپ باشد. و گفتم برای این همکاری دو سنت می پردازم. و شروع کردم به جمع آوری گوسفندها. و کلی گوسفند مختلف جمع آوری کردم. یک عالمه گوسفند. 10 هزار گوسفندی که جمع کرده بودم، را در سایت TheSheepMarket.com قرار دادم. که می توانید از آنجا یک مجموعه بیست تایی گوسفند بخرید. نمی توانید هر گوسفند را تکی انتخاب کنید، اما می توانید یک بلوک تمبر را به عنوان یک کالا بخرید. و روبروی این شبکه پشت سرهم قرار دهید، در حقیقت، با حرکت کردن روی هر کدام، پشت این فرایند مکانیکی عظیم، کار انسانی را ببینید. فکر می کنم چیز واقعا جالبی وجود دارد دیدن مردمی که از این ابزار خلاقانه استفاده می کنند-- که همه را به چیزی می توانیم ربط دهیم، این فرایند خلاقانه رسیدن به چیزی از هیچ است. فکر می کنم پشت سر هم قرار دادن این کار انسانی بسیار جالب بود در برابر این شبکه گسترده. بعضی از مردم کارهای جالبی انجام دادند.

از اینرو، آمار کمی از پروژه موجود است. تقریبا جمع آوری 11 گوسفند در هر ساعت، که دستمزد آن می شود ساعتی 69 سنت. 662 گوسفند رد شد چون با معیار گوسفند ما جور نبودند و از گله کنار گذاشته شدند. (خنده حضار) زمان صرف شده از 4 ثانیه تا 46 دقیقه بود. که می توانید پی ببرید چه انگیزه و وقت صرف کردن های متفاوتی وجود داشت. و 7,599 نفر به پروژه کمک کردند، یا آی پی آدرس انحصاری داشتند -- و این درباره تعداد افرادی که همکاری کردند. اما فقط یکی از 7,599 نفر اینرا گفت. (خنده حضار) که خیلی تعجب کردم. انتظار داشتم مردم تعجب کنند، چرا باید گوسفند بکشم؟ و فکر کنم سوال کاملا درستی بود.

و دلایل متعددی وجود داشت که چرا گوسفند را انتخاب كردم. گوسفند اولین حیوان بود که از فرایند مکانیکی محصولات فرعی ایجاد شد، اولین چیزی بود که برای تولید پرورش یافت، اولین حیوانی بود که شبیه سازی شد. و واضح است ما گوسفند را دنباله رو می دانیم. و این ارجاعی است به کتاب شازده کوچولو جایی که راوی از شازده خواست یک گوسفند بکشد. پشت سرهم گوسفند کشید. و وقتی راوی ظاهر شد که یک جعبه کشید. و گفت، این ترسیم علمی از یک گوسفند نیست. این برداشت متفاوت شما و انجام کاری متفاوت است. و من این را دوست دارم.

و این کلیپی از "عصر جدید" چارلی چاپلين است. چارلی چاپلین را مواجه با تغییرات اساسی نشان می دهد در هنگام انقلاب صنعتی. دیگر کفش دوزی نبود، و کسانی بودند که تخت کفش به کفش مردم می زدند. و ایده کلی ارتباط یک نفر با کارش کلی تغییر کرد. فکر کردم که کليپ جالبی است که به 16 قطعه تقسیم شود و با یک ابزار طراحی وارد تورك مکانیکی شود. اصولا این امکان را می داد-- چیزی که سمت چپ می بینید فریم اصلی است، و سمت راست فریمی می بینید که توسط 16 نفر تفسیر شده است كسي متوجه نمیشه دارند چکار می کنند.

و این الهام بخش یک پروژه بود که با دوستم تاکاشی کاواشیما درست کردم. تصمیم گرفتیم از تورک مکانیکی برای چیزی که درست شده بود استفاده کنیم، که پول سازی بود. یک اسکناس 100 دلاری را به 10 هزار تیکه ریز تقسیم کردیم، و آنها را وارد تورک مکانیکی کردیم. از مردم خواستیم چیزی را که دیدند بکشند. اما معیاری مثل رسم گوسفند وجود نداشت. مردم، اگر یک صورت خندان یا عبوس را می کشیدند، در واقع به پول تبدیل میشد. چیزی که می بینید نمایشی است از کاری که مردم انجام دادند چیزی که از آنها خواسته شد انجام دهند. ما این اسکناس های صد دلاری را گرفتیم، و آنها را در وب سایت TenThousandsCents.com قرار دادیم، جایی که می توانستید کمک های همه و هر فردی را ببینید. همچنین می توانید اسکناس های یکصد دلاری واقعی را با اسکناس های یکصد دلاری جعلی معامله کنید و به پروژه لپ تاپ یکصد دلاری کمک کنید، که به پروژه هر کودک یک لپ تاپ، شاخته شده است. و می توانید کمکهای دیگران را هم ببینید. می توانید ببینید مردم نقاط زیبایی را تشکیل دادند، مثل این در بالا-- زمان زیادی برای ایجاد نسخه های واقعی صرف شد. و دیگران شکلهای عبوس یا چهره های خندانی ترسیم می کنند. در اینجا سمت راست در وسط می بینید که یکی داره می نویسه 0.01 دلار واقعا؟ همه اش اینقدر باید پول بدم؟

(خنده حضار)

آخرین پروژه تورک مکانیکی که برایتان شرح می دهم ساخت دوچرخه برای 2000 نفر نامیده می شود. اینکار با همکاری دوستم دانیل ماسی انجام می شود. شاید این دو نفر را بشناسید. مکس ماتئو و جان کلی از لابراتوار بل در دهه 60 هستند، جایی که آهنگ" دیزی بل " را ساختند، که اولین کامپیوتر خواننده دنیا بود. شاید این رو از " ادیسه فضایی: 2001 "بشناسید. وقتي هال در حال مردن بود در پايان فيلم، او شروع به خواندن اين آهنگ كرد، و مرجعی که کامپیوترها انسان شدند. از اینرو ما این آهنگ را دوباره سرودیم. این آهنگ اینگونه بود. همه یادداشت ها را تجزیه کردیم همانند آواها در خواندن.

دیزی بل: دیزی، دیزی ...

آرون کوبلین: و تمام آن قطعات را گرفتیم، و آنها را وارد تورک دیگری کردیم. اگر به سایت نگاه بیاندازید این شکلی خواهد بود. کد خود را وارد کنید، اما ابتدا میکروفن خود را امتحان کنید. یک کلیپ صوتی ساده پخش می شود. (صدای بوق) و با صدای خودتان به بهترین نحو آنرا دوباره ایجاد کنید. بعد از پیش نمایش و تایید چیزی که ارسال کردید، می توانید آنرا بدون هیچ زمینه ای وارد تورک مکانیکی کنید. و این چیزی بود که از اولین ارسال ها گرفتیم.

Recording: ♫ Daisy, Daisy ♫ ♫ give me your answer do ♫ ♫ I'm half crazy ♫ ♫ all for the love of you ♫ ♫ It can't be a stylish marriage ♫ ♫ I can't afford a carriage ♫ ♫ But you'll look sweet upon the seat ♫ ♫ of a bicycle built for two ♫

بعدی: بدین ترتیب جیمز سورو این ایده را از شعور جمعیت دارد، که یک گروه از مردم باهوش تر از یک نفر هستند. می خواستیم کاربرد آنرا در ساخت موسیقی و همکاری ببینیم، هیچ کس نمی دانست که آنها چکار می خواهند انجام دهند. اگر به سایت BicycleBuiltforTwoThousand.com بروید می بینید که تمام این صداها چقدر شبیه هم هستند. برای این متاسفم.

(صدای خش)

هم سرايان: Daisy, Daisy ♫ Give me your answer do ♫ ♫ I'm half crazy ♫ ♫ all for the love of you ♫ ♫ It can't be a stylish marriage ♫ ♫ I can't afford a carriage ♫ ♫ But you'd look sweet upon the seat ♫ ♫ of a bicycle built for two ♫

بعدی: چند ثانیه به عقب برمی گردیم، وقتی که در یو سی ال فوق لیسانس می خواندم، در جایی کار می کردم بنام مرکز احساس شبکه. و نرم افزاری برای به تصویر کشیدن اسکنرهای لیزری می نوشتم. یعنی حرکت سه بعدي در فضا. و این کار توسط کارگردانی در لوس انجلس بنام جیمز فراست دیده شد گفت، "یک لحظه صبر کنید. منظورتون اینکه بدون هیچ گونه ویدیو می توانیم از یک موزیک ویدیو فیلمبرداری کنیم؟" و ما دقیقا همان کار را کردیم. یک موزیک ویدیو برای گروه محبوبمان ردیوهد درست کردیم. و فکر کنم یکی از قسمتهای جالب این پروژه فیلمبرداری ویدیویی با لیزر نبود، بلکه ساخت آنرا همگانی کردیم، و آنرا بصورت پروژه کد گوگل منتشر کردیم، جایی که افراد می توانستند دسته ای از اطلاعات و چند سورس کد را دانلود کنند تا نسخه دلخواه خودشان را بسازند. و مردم چیزهای جالبی درست کردند. این دو تا از اونهایی است که دوست دارم: پینبورد تام یورک و لگو تام یورک. کل افراد کانال یوتیوب در حال ارسال چیزهای جالبی هستند. اخیرا، یک نفر سر تام یورک را هم سه بعدی چاپ کرده، یه کم غیرعادیه، ولی نسبتاً خوبه.

از اینرو با هرکسی که چنین چیز جالبی درست کرده و با درک اینکه روی چی کار می کردند، علاقمند شدم یک پروژه دسته جمعی ایجاد کنم جایی که مردم چیزی را با هم درست می کردند. و من با یک کارگردان موزیک ویدیو بنام کریس میلک ملاقات کردم. و ایده دادم که یک پروژه موزیک ویدیوی دسته جمعی درست کنیم. اما می دانستیم که به یه شخص مناسب نیاز داریم نوعی پشتيباني كردن برای ساخت چیزی. برای همین ایده رو، چند ماهی کنار گذاشتیم. و گفتگو با ریک روبین را تمام کرد، کسی که آخرین آلبوم جانی کش بنام دیگر گوری نیست را به پایان رسانده بود. شعر آهنگ اول این است که دیگر گوری نیست که بدنم را در خود نگهدارد. فکر کردیم پروژه خیلی خوبیه که یک یادبود جمعی ایجاد کنیم و احیای مجدد جانی کش.

تیم رو با دوست خوبم ریکاردو کابلو که به آقای دوب معروفه تشکیل دادم، برنامه نویسی، خیلی بهتر از من، و این ابزار طراحی بسیار جالب فلش را ساخت. همانطور که می دانید، انیمیشن مجموعه ای از تصاویر است. مجموعه ای از فیلمهای آرشیوی جانی کش را با ويرايش کنار هم گذاشتیم، ثانیه ای هشت فریم، به همه این امکان را ادامه دادیم که تک فریمی ایجاد کند که به این موزیک ویدیویی متحرک تبدیل شد. وقت کافی برای نمایش همه آن به شما وجود ندارد، اما دوتا کلیپ کوتاه به شما نشان می دهم. اولی شروع این موزیک ویدیو است. و بعد از آن این کلیپ کوتاه افرادی را می بینیم که در این پروژه همکاری کردند و در موردش کمی صحبت می کنم.

(موزیک)

(Video) Johnny Cash: ♫ There ain't no grave ♫ ♫ can hold my body down ♫ ♫ There ain't no grave ♫ ♫ can hold body down ♫ ♫ When I hear the trumpet sound ♫ ♫ I'm going to ride right out of the ground ♫ ♫ Ain't no grave ♫ ♫ can hold my body ... ♫

(تشویق حضار)

بعدی: چه یادبودی برای آن مرد بهتر از ساختن یکی از آهنگهایش وجود دارد.

همکار: وقتی مرد واقعا غمگین شدم. و فکر کردم که خیلی خوبه، خیلی عالیه به یادبود کسی کمک شود.

همکار دوم: این امان را ایجاد کرد که آخرین کارش یادبودی زنده باشد.

همكار سوم: تمام فریمهایی که توسط طرفداران کشیده شد، هر تک فریم، احساس قوی به آن می داد.

همکار چهار: همه را دیدم از ژاپن، ونزوئلا تا امریکا، ایالات ناکسویل ، تنسی.

همکار پنج: به اندازه تفاوتی که هر فریم به فریم دارد، کاملا شخصی است. همکار شش: با دیدن این ویدیو در اتاقم، فکر نمی کردم اول آنرا بفهمم. و با مشکلات سر و کله زدم، تا اینکه مشکلات کوچکم که در تصویر با آنها می جنگیدم شروع کردند به حل کردن خودشان. از اینرو می توانید ببینیدکه چه کاری انجام می دم، و کلی نور و تاریکی به آن رسید. و بطور عجیبی، من هم علاقمند موزیک جانی کش شدم. این کل زندگی اوست، تمام چیزهایی که رخ داده-- اتفاقات خوب، اتفاقات بد. زندگی یک انسان را می شنوید.

بعدی: اگر سری به وبسایت JohnnyCashProject.com بزنید، چیزی که می بینید ویدیویی در حال اجراست. و در پایین تمام تک فریمها که مردم به پروژه ارسال کرده اند. هنوز تمام نشده، پروژه در حال کاری است مردم می توانند به آن کمک کنند. اگر روی هر کدام از آن تصاویر کوچک ماوس را حرکت دهید، می توانید شخصی که آن عکس را گرفته و اینکه کجا هستند را ببینید. و اگر هر کدام را دوست داشتید، می توانید روی آن کلیک کنید و صفحه اطلاعات را باز کنید که می توانید به فریم امتیاز بدهید، که می توانید آنرا به صدر جدول ببرد. و همچنین می توانید ببینید که چگونه گرفته شده است. و باز هم، می توانید اجرا کنید و همکاری داشته باشید. علاوه بر آن، نام و مکان آن لیست شده، و مدت زمانی که صرف تهیه آن شده است. و می توانید سبکی را انتخاب کنید. من این یکی را انتزاعی علامت زدم. اما کلی سبک های متفاوت وجود دارد. و می توانید ویدیو را به طرق مختلف کوتاه کنید. می توانید بگویید، می خواهم نسخه نقطه نقطه شده را ببینم یا نسخه واقعی یا نسخه طرح دستی. و این بازهم نسخه انتزاعی، که کمی با گیج کردن تمام می شود.

آخرین پروژه ایی که می خواهم در مورد آن با شما صحبت کنم دیگر همکاری من با کریس میلک است. و اسم آن مرکز نا آرام است. موسیقی آنلایم برای آرکاد فایر است. من و کریس آنرا خیلی دوست داریم با مرورگرهای بالقوه پیشرفته ای که وجود دارد، با صوت و تصویر HTML5 و قدرت جاوا اسکریپت به سرعت پخش می شود. و می خواستیم ایده موزیک ویدئو را که برای وب منظور بود نشان دهیم فراتر از پنجره چهار در سه یا 16/9 و سعی کردیم آنرا و حرکات رقص را از طریق صفحه نمایشگر اجرا کنیم. و فکر این موضوع خیلی مهم بود، می خواستیم حسی ایجاد کنیم که شبیه پروژه جانی کش نباشد، که تعداد افرادی زمان زیادی صرف می کردند تا به هرکسی در مورد چیزی همکاری کنند. اگر یک کمی تعهد داشتیم، که چیز منحصر به فردی به هر کسی که همکاری می کرد ارائه می کردیم چی؟

پروژه با درخواست از شما برای وارد کردن آدرس خانه ای که در آن بزرگ شدید شروع شد. و شما آدرس را تایپ می کنید-- در حقیقت یک موزیک ویدیو اختصاصی برای شما ایجاد می گردد، در تصاویر گوگل مپ و استریت ویو قرار می گرفت تا خودش تجربه شود. از این هنگام تایپ کردن آدرس خودتان باید در خانه تان دیده می شد، اما به شما نشان می دهم که چی می تونستید ببینید.

(Video) Win Butler: ♫ Now our lives are changing fast ♫ ♫ Now our lives are changing fast ♫ ♫ Hope that something pure can last ♫ ♫ Hope that something pure can last ♫ ♫ Ooh we used to wait ♫ ♫ Ooh we used to wait ♫ ♫ Ooh we used to wait ♫ ♫ Sometimes it never came ♫ ♫ Sometimes it never came ♫ ♫ Still moving through the pain ♫ ♫ We used to wait for it ♫ ♫ We used to wait for it ♫ ♫ We used to wait for it ♫

بعدی: فکر کنم که مطلبی نگفته در حرفهایم باقی مانده، که رابط کاربر می تواند وسیله روایتگر قدرتمندی باشد. هرچه بیتشر اطلاعات شخصی و اجتماعی بیشتری جمع آوری می کنیم، یک فرصت یا شاید حتی یک تعهدی داریم، تا که انسانیت را حفظ کنیم و داستانهای زیبایی نقل کنیم و با هم کشف و همکاری کنیم.

خیلی ممنون.

(تشویق حضار)